வாயுபுராணம்

தத்ராஸ்தே ஸுரஸாபுத்ரஃ ஶதஶீர்ஷோ முதா யுதஃ। கஶ்யபஸ்ய ஸுதஃ ஶ்ரீமாந் வாஸுகிர்நாம நாகராட் ॥ ௫௦.

அங்கு சுரசையின் மகன் சதசீர்ஷன் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கிறான்; அவன் கசியபனின் மகன், புகழ் பெற்ற வாசுகி என்ற நாகர்களின் அரசன்.

ஏவம் புரஸஹஸ்ராணி நாகதாநவரக்ஷஸாம் । ஷஷ்டே தலேऽஸ்மிந் விக்யாதே ஶிலாபௌமே ரஸாதலே ॥ ௫௦.

இவ்வாறு, புகழ்பெற்ற ஆறாவது ரசாதலப் பகுதியில், நாகர்கள், தானவர்கள் மற்றும் ராட்சதர்களுக்குச் சொந்தமான ஆயிரக்கணக்கான நகரங்கள் கல்லாற்படர்ந்த பூமியில் அமைந்துள்ளன.

ஸப்தமே து தலே ஜ்ஞேயம் பாதாலே ஸர்வ்வபஶ்சிமே । புரம் பலேஃ ப்ரமுதிதம் நரநாரீஸமாகுலம் ॥ ௫௦.

ஏழாவது பகுதியில், எல்லையிலுள்ள பாதாளத்தில், மகிழ்ச்சியுடன் ஆண்கள் பெண்கள் நிறைந்த, பாலி என்பவரது பிரமாண்டமான நகரம் உள்ளது.

அஸுராஶீவிஷைஃ பூர்ணமுத்த்ரு'தைர்த்தேவஶத்ருபிஃ। முசுகுந்தஸ்ய தைத்யஸ்ய தத்ர வை நகரம் மஹத் ॥ ௫௦.

அங்கு, அசுரர்களும், விஷம் கொண்ட பாம்புகளும், தேவர்களுக்கு எதிரிகள் ஆகியோர் நிரம்பிய, முசுகுந்தன் என்ற தைத்யரின் பெரிய நகரம் இருக்கிறது.

அநேகைர்திதிபுத்ராணாம் ஸமுதீர்ணைர்மஹாபுரைஃ। ததைவ நாகநகரைரு'த்திமத்பிஃ ஸஹஸ்ரஶஃ ॥ ௫௦.

அது, பல திதியின் மக்களின் பெரும் நகரங்களாலும், அதுபோல் செழிப்புடன் இருக்கும் ஆயிரக்கணக்கான நாகர்களின் நகரங்களாலும் நிரம்பியுள்ளது.

தைத்யாநாம் தாநவாநாஞ்ச ஸமுதீர்ணை ர்மஹாபுரைஃ। உதீர்ணை ராக்ஷஸாவாஸைரநேகைஶ்ச ஸமாகுலம் ॥ ௫௦.

அது, தைத்யர்களும் தானவர்களும் வாழும் பெரும் நகரங்களாலும், பல்வேறு ராட்சதர்களின் குடியிருப்புகளாலும் மிகவும் கூட்டமாக உள்ளது.

பாதாலாந்தே ச விப்ரேந்த்ரா விஸ்தீர்ணே பஹுயோஜநே। ஆஸ்தே ரக்தாரவிந்தாக்ஷோ மஹாத்மா ஹ்யஜராமரஃ ॥ ௫௦.

பாதாளத்தின் முடிவில், பரந்த பரப்பில், பல யோஜனங்கள் தாண்டி, சிவந்த தாமரைப்பூ போன்ற கண்கள் உடைய, பெரிய ஆன்மாவும், முதுமையும் மரணமும் இல்லாதவனும் வாழ்கிறான்.

தௌதஶங்கோதரவபுர்நீலவாஸா மஹாபுஜஃ। விஶாலபோகோ த்யுதிமாம்ஶ்சித்ரமாலாதரோ பலீ ॥ ௫௦.

அவனது உடல் சுத்தமான சங்கைப் போல் வெண்மை, நீல ஆடைகள் அணிந்தவன், வலிமையான தோள்கள், பரந்த நாகப்பாம்பு முடி, பிரகாசம் மிகுந்தவன், வியத்தகு மாலையணிந்தவன், சக்தியுள்ளவன்.

ருக்மஶ்ர்ரு'ஙகாவதாதேந தீப்தாஸ்யேந விராஜதா। ப்ரபுர்முகஸஹஸ்ரேண ஶோபதே வை ஸ குண்டலீ ॥ ௫௦.

பொன்னிற முக்குடி, கலங்காத, தீப்தியுடன் ஜ்வலிக்கும் முகம், ஆயிரம் முகங்களுடன் பிரபுவாக, சுருளாகித் திரிந்தவன் ஒளிவீசுகிறான்.

ஸ ஜிஹ்வாமாலயா தேவோ லோலஜ்வாலாநலார்சிஷா। ஜ்வாலாமாலாபரிக்ஷிப்தஃ கைலாஸ இவ லக்ஷ்யதே ॥ ௫௦.

அந்த தேவன், நாக்குகளால் ஆன மாலை அணிந்து, அலைக்கும் தீக்கதிர்கள் போல, ஜ்வாலைகளால் சூழப்பட்டு, கைலாசமலை போல தோன்றுகிறான்.

ஸ து நேத்ரஸஹஸ்ரேண த்விகுணேந விராஜதா। பாலஸூர்ய்யாபிதாம்ரேண ஶோபதே ஸ்நிக்தமண்டலஃ ॥ ௫௦.

அவன் ஆயிரம் கண்களுடன், இருமடங்கு பிரகாசத்துடன், எழுந்த சூரியனின் சிவப்பை ஒத்த நிறத்தில், மென்மையான பிரபையுடன் அழகாக தெரிகிறான்.

தஸ்ய குந்தேந்துவர்ணஸ்ய அக்ஷமாலா விராஜதே । தருணாதித்யமாலேவ ஶ்வேதபர்வ்வதமூர்த்தநி ॥ ௫௦.

அவனது தலையில், மல்லிகை மற்றும் சந்திரனைப் போல் வெண்மையுடன், கண்கள் மாலையாக ஜொலிக்கின்றன; அது இளம் சூரியன் வெள்ளை மலைமுடியில் ஒளிவீசுவது போல் உள்ளது.

ஜடாகராலோ த்யுதிமாந் லக்ஷ்யதே ஶயநாஸநே। விஸ்தீர்ண இவ மேதிந்யாம் ஸஹஸ்ரஶிகரோ கிரிஃ ॥ ௫௦.

அவன் ஜடைகளுடன், பிரகாசமாக, விரிந்த நிலத்தில் ஆயிரம் சிகரங்கள் கொண்ட மலை போல், படுத்து அமைந்திருக்கிறான்.

மஹாபோகைர்மஹாபாகைர்மஹாநாகைர்மஹாபலைஃ। உபாஸ்யதே மஹாதேஜா மஹாநாகபதிஃ ஸ்வயம் ॥ ௫௦.

அந்த பெரும் நாகராஜன், மிகுந்த ஒளியுடன், பெரும் பாக்கியமும் வலிமையும் உடைய பல நாகர்களால் வழிபடப்படுகிறான்.

ஸ ராஜா ஸர்வநாகாநாம் ஶேஷோ நாம மஹாத்யுதிஃ। ஸா வைஷ்ணவீ ஹ்யஹிதநுர்மர்யாதாயாம் வ்யவஸ்திதா ॥ ௫௦.

அவன் எல்லா நாகர்களுக்கும் அரசன், சேஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; மிகுந்த ஒளியுடையவன்; உண்மையில், அவன் வைஷ்ணவராகிய நாகன், எல்லையின் பாதுகாப்பாக நிலைத்திருக்கிறான்.

ஸப்தைவமேதே கதிதா வ்யவஹார்யா ரஸாதலாஃ । தேவாஸுரமஹாநாகராக்ஷஸாத்யுஷிதாஃ ஸதா ॥ ௫௦.

இவ்வாறு, இந்த ஏழு ரசாதலங்கள் விவரிக்கப்பட்டன; அவை எப்போதும் தேவர்கள், அசுரர்கள், பெரும் நாகர்கள், ராட்சதர்கள் ஆகியோரால் வாழப்படுகிறது.

அதஃபரமநாலோக்யமகம்யம் ஸித்தஸாதுபிஃ। தேவா மாநப்யவிதிதம் வ்யவஹாரவிவர்ஜ்ஜிதம் ॥ ௫௦.

இதற்குப் பிறகு, சித்தர்கள், சாந்தர்கள் கூட காண இயலாத, தேவர்கள் அறியாத, எந்தச் செயல்களும் இல்லாத பகுதி உள்ளது.

ப்ரு'திவ்யக்ந்யம்புவாயூநாம் நபஸஶ்ச த்விஜோத்தமாஃ। மஹத்த்வமேவம்ரு'ஷிபிர்வர்ண்யதே நாத்ர ஸம்ஶயஃ ॥ ௫௦.

மிகச் சிறந்த பிராமணரே, பூமி, அக்னி, நீர், காற்று, ஆகாயம் ஆகியவற்றின் மகத்துவம் இவ்வாறு முனிவர்களால் விவரிக்கப்பட்டது; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸூர்யாசந்த்ரமஸோர்கதிம்। ஸூர்யாசந்த்ரமஸாவேதௌ ப்ரமந்தௌ யாவதேவ து। ப்ரகாஶதஃ ஸ்வபாபிஸ்தௌ மண்டலாப்யாம் ஸமாஸ்திதௌ ॥ ௫௦.

இப்போது, நான் சூரியனும் சந்திரனும் செல்லும் பாதையை விளக்குகிறேன்; அவர்கள் இருவரும் தங்கள் ஒளியால் பிரகாசித்து, தத்தம் வட்டங்களில் சஞ்சரிக்கின்றார்கள்.

ஸப்தாநாஞ்ச ஸமுத்ராணாம் த்வீபாநாந்து ஸ விஸ்தரஃ। விஸ்தரார்த்தம் ப்ரு'திவ்யாஸ்து பவேதந்யத்ர பாஹ்யதஃ ॥ ௫௦.

ஏழு கடல்களும் தீவுகளும் எவ்வளவு பரப்பாக உள்ளன என்பதும், அதற்கு வெளியே பூமியின் அகலம் அதற்குப் பாதியாகும் என்பதும் கூறப்பட்டுள்ளது.

பர்யாஸபாரிமாண்யந்து சாந்த்ராதித்யௌ ப்ரகாஶதஃ। பர்யாஸபாரிமாண்யேந பூமேஸ்துல்யம் திவம் ஸ்ம்ரு'தம் ॥ ௫௦.

சந்திரனும் சூரியனும் சுற்றளவு எவ்வளவு என்று தெளிவாகக் காண்பிக்கப்பட்டது; அவற்றின் சுற்றளவுக்கு ஏற்ப வானமும் பூமியுடன் சமமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

அவதி த்ரீநிமாந் லோகாந் யஸ்மாத் ஸூர்யஃ பரிப்ரமந்। அவதாதுஃ ப்ரகாஶாக்யோ ஹ்யவநாத்ஸ ரவிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ॥ ௫௦.

சூரியன் மூன்று உலகங்களையும் சுற்றி பாதுகாக்கிறான். அதனால் அவன் 'அவதாது' என்றும், பூமியில் ஒளி வீசுவதால் 'ரவி' என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ரமாணம் சந்த்ரஸூர்யயோஃ। மஹிதத்வாந்மஹீஶப்தோ ஹ்யஸ்மிந் வர்ஷே நிபாத்யதே ॥ ௫௦.

இப்போது நான் சந்திரனும் சூரியனும் எவ்வளவு பெரியவை என்று விளக்குகிறேன்; அவற்றின் பெருமை காரணமாக இங்கு 'மகி' என்ற பெயர் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

அஸ்ய பாரதவர்ஷஸ்ய விஷ்கம்பந்து ஸுவிஸ்தரம்। மண்டலம் பாஸ்கரஸ்யாத யோஜநாநாம் நிபோதத ॥ ௫௦.

இந்த பாரதத் தேசத்தின் அகலமும், சூரியனின் வட்டமும் எவ்வளவு யோஜனமாக இருக்கிறது என்பதை இப்போது கேளுங்கள்.

நவயோஜநஸாஹஸ்ரோ விஸ்தாரோ பாஸ்கரஸ்ய து। விஸ்தாராத்ர்ரிகுணஶ்சாஸ்ய பரிணாஹோऽத மண்டலம்। விஷ்கம்போ மண்ஜலஸ்யைவ பாஸ்கராத் த்விகுணஃ ஶஶீ ॥ ௫௦.

சூரியனின் அகலம் ஒன்பதாயிரம் யோஜனம் என்று கூறப்படுகிறது; அதன் சுற்றளவு அதற்கு மூன்று மடங்கு, அதனால் அது ஒரு வட்டமாகும். சந்திரனின் அகலம் சூரியனின் அகலத்தை விட இருமடங்கு அதிகம்.

அதஃ ப்ரு'திவ்யாம் வக்ஷ்யாமி ப்ரமாணம் யோஜநைஃ ஸஹ। ஸப்தத்வீபஸமுத்ராயா விஸ்தாரோ மண்ஜலஞ்ச யத் ॥ ௫௦.

இப்போது பூமியின் அளவை யோஜனங்களில் கூறுகிறேன்; அதில் ஏழு தீவுகளும் கடல்களும் உள்ள பரப்பும் வட்டமும் அடங்கும்.

இத்யேததிஹ ஸங்க்யாதம் புராணம் பரிமாணதஃ। தத்வக்ஷ்யாமி ப்ரஸங்க்யாய ஸாம்ப்ரதைரபிமாநிபிஃ ॥ ௫௦.

இதுவரை இந்த அளவுகள் பழங்கால புராணங்களில் கூறப்பட்டுள்ளன; இப்போது அவற்றை இக்கால கணக்குகளுக்கேற்ப விளக்குகிறேன்.

அபிமாநிவ்யதீதா யே துல்யாஸ்தே ஸாம்ப்ரதைரிஹ। தேவா யே வை ஹ்யதீதாஸ்தே ரூபைர்நாமபிரேவ ச ॥ ௫௦.

அகம்பாவை கடந்தவர்கள் இங்குள்ள இக்கால மக்களுடன் சமமாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; கடந்த கால தேவர்கள் அவர்களது உருவம் மற்றும் பெயர்களால் மட்டுமே அறியப்படுகிறார்கள்.

தஸ்மாத்து ஸாம்ப்ரதைர்தேவைர்வக்ஷ்யாமி வஸுதாதலம்। திவஸ்து ஸந்நிவேஶோ வை ஸாம்ப்ரதைரேவ க்ரு'த்ஸ்நஶஃ ॥ ௫௦.

அதனால், இக்கால தேவர்கள் கூறியபடி பூமியின் மேற்பரப்பை விளக்குகிறேன்; அதுபோல் வானத்தின் அமைப்பும் இக்காலவர்களால் முழுமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.