வாயுபுராணம்

புஷ்கரே பர்வதஃ ஶ்ரீமாந் ஏக ஏவ மஹாஶிலஃ। சித்ரை ர்மணிமயைஃ ஶீலைஃ ஶிகரைஸ்து ஸமுச்ச்ரிதைஃ ।। ௪௯.

புஷ்கரத்தில் ஒரே ஒரு பெரிய மலையிருக்கிறது; அது ஒரே பெரிய கல்லால் ஆனது, பலவித மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட உச்சிகளுடன் உயர்ந்து நிற்கிறது.

த்வீபஸ்ய தஸ்ய பூர்வார்த்தே சித்ரஸாநுஃ ஸ்திதோ மஹாந்। பரிமண்டலஸஹஸ்ராணி விஸ்தீர்ணஃ பஞ்சவிம்ஶதிஃ ।। ௪௯.

அந்தத் தீவின் கிழக்கு பாதியில் சிற்றசானு என்ற பெரிய மலை உள்ளது; அது இருபத்தைந்து ஆயிரம் யோஜனை சுற்றளவு கொண்டது.

ஊர்த்த்வஞ்சைவ சதுஸ்த்ரிஶத்ஸஹஸ்ராணி ஸமாசிதஃ। த்வீபார்த்தஸ்ய பரிஸ்தோமஃ பர்வதோ மாநஸோத்தமஃ ।। ௪௯.

அது மேலே மூவாயிரத்து நாற்பத்திரண்டு ஆயிரம் யோஜனை உயரம் கொண்டது; அந்த தீவின் பாதி எல்லையாக மானசம் என்ற உயர்ந்த மலை உள்ளது.

ஸ்திதோ வேலாஸமீபே து நவசந்த்ர இவோதிதஃ। யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி ஊர்த்த்வம் பஞ்சஶதுச்ச்ரிதஃ ।। ௪௯.

அது கரையின் அருகே, புதிதாக எழுந்த அரைச்சந்திரனைப் போல் தோன்றுகிறது; ஐம்பதாயிரம் யோஜனை உயரம் கொண்டது.

தாவதேவ ஸ விஸ்தீர்ணஃ ஸர்வதஃ பரிமண்டலஃ। ஸ ஏவம் த்வீபபஶ்சார்த்தே மாநஸஃ ப்ரு'திவீதரஃ ।। ௪௯.

அது எவ்வளவு உயரமோ, அவ்வளவு அகலமும் கொண்டது; எல்லா பக்கமும் வட்டமாக உள்ளது; அந்த தீவின் மேற்கு பாதியில் மானசம் என்ற புவியைக் காத்திருக்கும் மலை உள்ளது.

ஏக ஏவ மஹாஸாநுஃ ஸந்நிவேஶாத்த்விதா க்ரு'தஃ। ஸ்வாதூதகேநோததிநா ஸர்வதஃ பரிவாரிதஃ ।। ௪௯.

அங்கு ஒரே ஒரு பெரிய மலைத் தொடர் உள்ளது; அது அமைப்பில் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டது; அதைச் சுற்றி எல்லா பக்கமும் இனிப்பான நீர் கொண்ட கடல் சூழ்ந்துள்ளது.

புஷ்கரத்வீபவிஸ்தாராத்விஸ்தீர்ணோऽஸௌ ஸமந்ததஃ। தஸ்மிந் த்வீபே ஸ்ம்ரு'தௌ த்வௌ து புண்யௌ ஜநபதௌ ஶுபௌ। அபிதோ மாநஸஸ்யாத பர்வதஸ்யாநுமண்டலௌ ।। ௪௯.

புஷ்கர தீவின் பரப்பை விட அது எல்லா பக்கமும் விரிந்துள்ளது; அந்தத் தீவில் இரண்டு புண்ணியமான நல்ல பகுதிகள் உள்ளன; அவை மானச மலையை இருபுறமும் சுற்றி உள்ளன.

மஹாவீதந்து யத்வர்ஷம் பாஹ்யதோ மாநஸஸ்ய தத்। தஸ்யைவாப்யந்தரே யத்து தாதகீகண்டமுச்யதே ।। ௪௯.

மானசத்திற்கு வெளியே உள்ள பகுதி மகாவீதந்து என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதற்குள் தான் தாதகிகண்டம் என்று சொல்லப்படும் பகுதி உள்ளது.

தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி தத்ர ஜேவந்தி மாநவாஃ। ஆரோக்யஸுகபூயிஷ்டா மாநஸீம் ஸித்திமாஸ்திதாஃ ।। ௪௯.

அங்கு மனிதர்கள் பத்து ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்கள்; ஆரோக்கியமும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த வாழ்க்கை, மன அமைதி பெற்ற நிலை அவர்களுக்கு உண்டு.

ஸமமாயுஶ்ச ரூபஞ்ச தஸ்மிந் வர்ஷத்வயே ஸ்திதம்। அதமோத்தமௌ ந தேஷ்வாஸ்தாம் துல்யாஸ்தே ரூபஶீலதஃ ।। ௪௯.

அந்த இரண்டு பகுதிகளில் வாழும் அனைவருக்கும் ஆயுளும் உருவும் சமம்; அவர்களில் உயர்ந்தவர், தாழ்ந்தவர் என்று இல்லை—அவர்கள் எல்லோரும் உருவிலும் பண்பிலும் ஒத்தவர்கள்.

ந தத்ர வஞ்சகோ நேர்ஷ்யா ந ஸ்தேநா ந பயம் ததா। நிக்ரஹோ ந ச தண்டோऽஸ்தி ந லோபோ ந பரிக்ரஹஃ ।। ௪௯.

அங்கு ஏமாற்றுபவர் இல்லை, பொறாமை இல்லை, திருடர்கள் இல்லை, பயமும் இல்லை; அடக்கமும் இல்லை, தண்டனையும் இல்லை, பேராசையும் இல்லை, சொத்துக்களை சேர்த்தும் வைத்திருக்கவில்லை.

ஸத்யாந்ரு'தம் ந தத்ராஸ்தி தர்மாதர்மௌ ததைவ ச। வர்ணாஶ்ரமாணாம் வார்த்தா வா பாஶுபால்யம் வணிக்க்ரியா ।। ௪௯.

அங்கு உண்மை, பொய் எதுவும் இல்லை; தர்மம், அதர்மம் என்பதும் இல்லை; சாதி, வாழ்க்கை நிலைகள் பற்றிய பேச்சும் இல்லை; மாடுகளை மேய்க்கும் பணியும், வியாபாரமும் இல்லை.

த்ரயீ வித்யா தண்டநீதிஃ ஶுஶ்ரூஷா ஶல்யமேவ ச। வர்ஷத்வயே ஸர்வமேதத் புஷ்கரஸ்ய ந வித்யதே ।। ௪௯.

மூன்று விதமான வேதம், தண்டனை பற்றிய அறிவு, சேவை, அறுவை சிகிச்சை—இவை எல்லாம் புஷ்கரத்தின் அந்த இரண்டு பகுதிகளில் இல்லை.

ந தத்ர நத்யோ வர்ஷஞ்ச ஶீதோஷ்ணம் வா ந வித்யதே । உத்பிஜ்ஜாந்யுதகாந்யத்ர கிரிப்ரஸ்ரவணாநி ச ।। ௪௯.

அங்கே நதிகளும், மழையும், குளிரும், வெப்பமும் எதுவும் இல்லை; அங்கு நீர்கள் எல்லாம் மலையிலிருந்து ஊறும் ஊற்றுகளாக உருவாகின்றன.

உத்தராணாம் குரூணாஞ்ச துல்யகாலோ ஜநஃ ஸதா। ஸர்வத்ர ஸுஸுகஸ்தத்ர ஜராக்லமவிவர்ஜிதஃ ।। ௪௯.

வடக்கு குருக்கள் நாட்டில் மக்கள் எல்லோருக்கும் காலநிலை எப்போதும் சமமாக இருக்கும்; அவர்கள் எங்கும் மிகச் சுகமாக வாழ்கிறார்கள், அவர்களுக்கு முதுமையும் சோர்வும் இல்லை.

இத்யேஷ தாதகீகண்டோ மஹாவீதே ததைவ ச । ஆநுபூர்வ்யாத்விதிஃ க்ரு'த்ஸ்நஃ புஷ்கரஸ்ய ப்ரகீர்திதஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு தாதகீ என்ற பகுதி மகாவீதத்தில் விவரிக்கப்பட்டது; புஷ்கரத்தின் முழு வரிசையும் முறையாக கூறப்பட்டது.

ஸ்வாதூதகேநோததிநா புஷ்கரஃ பரிவாரிதஃ। விஸ்தராந்மண்டலாச்சைவ புஷ்கரஸ்ய ததைவ ச ।। ௪௯.

புஷ்கரம் இனிப்பான நீராலும், கடலாலும், அதன் வட்டமான பரப்பாலும் சூழப்பட்டுள்ளது.

ஏவம் த்வீபாஃ ஸமுத்ரைஸ்து ஸப்த ஸப்தபிராவ்ரு'தாஃ। த்வீபஸ்யாநந்தரோ யஸ்து ஸமுத்ரஸ்து ஸமந்ததஃ ।। ௪௯.

இப்படியே ஏழு தீவுகள் ஏழு கடல்களால் சூழப்பட்டுள்ளன; ஒவ்வொரு தீவுக்கும் அடுத்த கடல் அதை முழுவதும் சுற்றி இருக்கிறது.

ஏவம் த்வீபஸமுத்ராணாம் வ்ரு'த்திர்ஜ்ஞேயா பரஸ்பராத்। அபாஞ்சைவ ஸமுத்ரேகாத் ஸமுத்ரா இதி ஸம்ஜ்ஞிதாஃ ।। ௪௯.

இவ்வாறு தீவுகளும் கடல்களும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று வளர்ந்து வந்துள்ளன; கடலைத் தாண்டிய நீர்களும் 'கடல்' என்றே அழைக்கப்படுகின்றன.

ரு'ஷயோ நிவஸந்த்யஸ்மிந் ப்ரஜா யஸ்மாச்சதுர்விதாஃ। தஸ்மாத்வர்ஷமிதி ப்ரோக்தம் ப்ரஜாநாம் ஸுகதந்து தத் ।। ௪௯.

இந்த பகுதியில் முனிவர்கள் வாழ்கிறார்கள், மக்கள் நான்கு வகைப்படும்; அதனால் இது 'நாடு' என்று அழைக்கப்படுகிறது, அது அங்கு வாழும் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி தருகிறது.

ரு'ஷ இத்யேவ ரு'ஷயஃ வ்ரு'ஷஃ ஶக்திப்ரபந்தநே। இதி ப்ரபந்தநாத் ஸித்தம் வர்ஷத்வம் தேந தேஷு தத் ।। ௪௯.

'ரிஷ' என்றால் முனிவர்கள், 'விருஷ' என்றால் கட்டுப்படுத்தும் வலிமை; இந்த தொடர்பால் அந்த இடங்களில் 'நாடு' என்ற நிலை ஏற்பட்டது.

ஶுக்லபக்ஷே சந்த்ரவ்ரு'த்தௌ ஸமுத்ரஃ பூர்யதே ததா। ப்ரக்ஷீயமாணே பஹுலே க்ஷீயதேऽஸ்தமிதே ககே ।। ௪௯.

வளர்பிறையில் சந்திரன் பெருகும் போது கடல் நிரம்புகிறது; குறைய்பிறையில் சந்திரன் மறையும் போது கடல் குறைகிறது.

ஆபூர்யமாணே உததிஃ ஸ்வத ஏவாபிபூர்யதே। ததோऽபக்ஷீயமாணேऽபி ஸ்வாத்மநைவாபக்ரு'ஷ்யதே ।। ௪௯.

கடல் நிரம்பும் போது அது தானாகவே நிரம்புகிறது; பிறகு குறையும்போது அது தன் இயல்பால் தானாகவே குறைகிறது.

உகாஸ்தமக்நிஸம்யோகாத் ஜலமுத்ரிச்யதே யதா। ததா மஹோததிகதம் தோயமுத்ரிச்யதே ததஃ ।। ௪௯.

ஒரு பாத்திரத்தில் நெருப்பால் நீர் ஆவி ஆகும் போல, பெரிய கடலிலும் நீர் அவ்வாறு ஆவி ஆகிறது.

அந்யூநாஹ்யதிரிக்தாஶ்ச வர்த்தந்த்யாபோ ஹ்ரஸந்தி ச। உதயாஸ்தமிதைஶ்சேந்தோஃ பக்ஷயோஃ ஶுக்லக்ரு'ஷ்ணயோஃ। க்ஷயவ்ரு'த்திரேவமுததேஃ ஸோமவ்ரு'த்திக்ஷயாத்புநஃ ।। ௪௯.

நீர் அதிகமாகவோ குறைவாகவோ, சந்திரன் எழும், மறையும், வளர்பிறை, குறைய்பிறை ஆகிய காலங்களில் மாறுகிறது; இப்படியே கடலின் குறைவு, அதிகம் ஆகியவை சந்திரனின் வளர்ச்சி, குறைவைப் பின்பற்றுகின்றன.

தஶோத்தராணி பஞ்சைவ அங்குலீநாம் ஶதாநி து। அபாம் வ்ரு'த்திஃ க்ஷயோ த்ரு'ஷ்டஃ ஸமுத்ராணாந்து பர்வஸு ।। ௪௯.

கடல்களின் சந்திப்புகளில் நீர் அதிகரிப்பும் குறைவும் நூற்று பதினைந்து விரல் அகலமாக காணப்படுகிறது.

த்விராபத்வாத் ஸ்ம்ரு'தா த்வீபாஃ ஸர்வதஶ்சோதகாவ்ரு'தாஃ। உதகஸ்யாதாநம் யஸ்மாச்ச தஸ்மாதுததிருச்யதே ।। ௪௯.

தீவுகள் எல்லா பக்கமும் நீரால் சூழப்பட்டுள்ளதால் அவை 'தீவு' என அழைக்கப்படுகின்றன; அங்கே நீர் இருப்பதால் அது 'கடல்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அபர்வாணஸ்து கிரயஃ பர்வபிஃ பர்வதாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । ப்லக்ஷத்வீபே து கோமேதஃ பர்வதஸ்தேந சோச்யதே ।। ௪௯.

சந்திப்புகளில் இல்லாதவை 'மலை' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; சந்திப்புகளில் உள்ளவை 'மலையணி' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; பிளக்ஷ தீவில் கோமேதம் என்ற மலை இவ்வாறு அழைக்கப்படுகிறது.

ஶால்மலிஃ ஶால்மலத்வீபே பூஜ்யதே ச மஹாத்ருமாஃ। குஶத்வீபே குஶஸ்தம்பஸ்தஸ்ய நாம்நா ஸ உச்யதே ।। ௪௯.

சால்மலி தீவில் சால்மலி மரம் பெரிய மரமாக மதிக்கப்படுகிறது; குச தீவில் குசக் கம்பம் அதன் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.