வாயுபுராணம்

பவஸ்ய தயிதஃ ஶ்ரீமாந் பர்வதோ மேகஸந்நிபஃ। ஶாதகும்பமயைஃ ஶுப்ரைஃ ஶிலாஜாலைஃ ஸமாவ்ரு'தஃ ।। ௪௭ .

பவனுக்கு பிரியமான, அந்த மலை மேகத்தைப் போலத் தோற்றமுடையது; அது பொலிவான பித்தளையால் ஆன அழகான பாறைகளால் மூடப்பட்டுள்ளது.

ஶதஸங்க்யைஸ்தாபநீயைஃ ஶ்ர்ரு'ங்கைர்திவமிவோல்லிகந்। முஞ்ஜவாந் ஸ மஹாதிவ்யோ துர்கஶைலோ ஹிமார்சிதஃ ।। ௪௭.

மூஞ்சவான் எனும் அந்த பெரிய தெய்வீகமான கோட்டைக் மலை, பனியால் மதிக்கப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கான தீப்பொலிவுடைய பொன்னிறச் சிகரங்களால் வானைத் துளைக்கும் போல் எழுகிறது.

தஸ்மிந் கிரௌ நிவஸதி கிரிஶோ தூம்ரலோஹிதஃ। தஸ்ய பாதாத் ப்ரபவதி ஶைலோதம் நாம தத்ஸரஃ ।। ௪௭.

அந்த மலைக்குள் மலையடிகள் தலைவர் தும்ரலோஹிதன் வாழ்கிறான்; அதன் அடியில் சைலோதம் என்று அழைக்கப்படும் ஏரி தோன்றுகிறது.

தஸ்மாத் ப்ரபவதே ஹிவ்யா ஶைலோதா நாம நிம்நகா। ஸா சக்ஷுஃஶீதயோர்மத்யே ப்ரவிஷ்டா லவணோததிம் ।। ௪௭.

அதிலிருந்து புனிதமான சைலோதா என்ற ஆறு ஓடுகிறது; அவள் சக்குஷு, சீதயா என்ற இரண்டு மலைகளுக்கிடையில் உப்புக்கடலில் சேர்கிறாள்.

தஸ்யாஸ்தீரே வநம் திவ்யம் விஶ்ருதம் ஸுரபீதி வை। அஸ்த்யுத்தரேண கைலாஸாச்சிவஸத்த்வௌஷதோ கிரிஃ ।। ௪௭.

அவளது கரையில் சுரபி என்று புகழ்பெற்ற தெய்வீக வனம் உள்ளது; கைலாசத்தின் வடக்கில் சிவசத்த்வஔஷதம் எனும் மலை இருக்கிறது.

கௌரோ நாம கிரிஸ்தத்ர ஹரிதாலமயஃ ஶுபஃ। ஹிரண்யஶ்ர்ரு'ங்கஃ ஸுமஹாந் திவ்யோ மணிமயோ கிரிஃ ।। ௪௭.

அங்கே கவுரா எனும் அழகான, ஹரிதாளம் கொண்டு ஆன மலை உள்ளது; மேலும், ஹிரண்யசிகரம் எனும் பெரிய, தெய்வீகமான, மணிகள் நிறைந்த மலை இருக்கிறது.

தஸ்ய பாதே மஹத்திவ்யம் ஶுபம் காஞ்சநவாலுகம்। ரம்யம் பிந்துஸரோ நாம யத்ர யாதோ பகீரதஃ ।। ௪௭.

அதன் அடியில் பெரிய, தெய்வீகமான, பொன்னிற மணல் கொண்ட அழகான பிந்து சரஸ் என்ற ஏரி உள்ளது; அங்கே பகீரதன் வந்தான்.

கங்காநிமித்தம் ராஜர்ஷிருவாஸ பஹுலாஃ ஸமாஃ । திவம் யாஸ்யந்தி மே பூர்வே கங்காதோயபரிப்லுதாஃ ।। ௪௭.

கங்கை காரணமாக அந்த அரசமுனிவர் பல வருடங்கள் அங்கே தங்கி இருந்தார்; என் முன்னோர்கள் கங்கை நீரில் முழுகி, விண்ணுலகை அடைவார்கள்.

தத்ர த்ரிபதகா தேவீ ப்ரதமந்து ப்ரதிஷ்டிதா। ஸோமபாதப்ரஸூதா ஸா ஸப்ததா ப்ரதிபத்ய தே ।। ௪௭.

அங்கே முதலில் தெய்வீகமான திரிபதகா நதி தோன்றினாள்; சோமனின் பாதத்தில் இருந்து பிறந்தவள், பின்னர் ஏழு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தாள்.

யூபா மணிமயாஸ்தத்ர சிதயஶ்ச ஹிரண்மயாஃ । தத்ரேஷ்ட்வா து கதஃ ஶர்வம் ஶக்ரஃ ஸர்வைஃ ஸுரைஃ ஸஹ ।। ௪௭.

அங்கே மாணிக்கம் கொண்டு செய்யப்பட்ட யாகக்கம்புகள், தங்கத்தால் ஆன சிதைகள் இருந்தன; அங்கே யாகம் செய்து, சிவனை வணங்கி, இந்திரன் மற்ற தேவர்களுடன் புறப்பட்டான்.

திவிச்சாயாபதோ யஸ்து அநுநக்ஷத்ரமண்டலம் । த்ரு'ஶ்யதே பாஸ்வரோ ராத்ரௌ தேவீ த்ரிபதகா து ஸா ।। ௪௭.

வானில் நட்சத்திரங்களைத் தாண்டி, இரவில் பிரகாசமாகத் தெரியும் அந்த ஒளிப்பாதை, அந்த தெய்வீகமான திரிபதகா நதியே.

அந்தரிக்ஷம் திவஞ்சைவ பாவயந்தீ புவங்கதா। பவோத்தமாங்கே பதிதா ஸம்ருத்தா யோகமாயயா ।। ௪௭.

விண்ணிலும் ஆகாயத்திலும் பரவி, அவை இரண்டையும் நிரப்பி, சிவபெருமானின் தலையில் விழுந்ததும், அவர் யோகசக்தியால் அடக்கப்பட்டாள்.

தஸ்யா யே பிந்தவஃ கேசித் க்ருத்தாயாஃ பதிதாஃ க்ஷிதௌ। க்ரு'தம் பிந்துஸரஸ்தத்ர ததோ பிந்துஸரஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௪௭.

அவளுடைய சில துளிகள் கோபத்தில் பூமியில் விழ, அங்கே ஒரு ஏரி உருவானது; அதனால் அது பிந்து ஸரஸ் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ததோ நிருத்தா தேவீ ஸா பவேந ஸ்மயதா கில। சிந்தயாமாஸ மநஸா ஶங்கரக்ஷேபணம் ப்ரதி ।। ௪௭.

அப்போது சிவன் சிரிப்புடன் அவளை அடக்க, அந்த தேவியை, சங்கரனிடமிருந்து எப்படி தப்பிப்பது என்று மனதில் யோசிக்கத் தொடங்கினாள்.

பித்த்வா விஶாமி பாதாலம் ஸ்ரோதஸா க்ரு'ஹ்ய ஶங்கரம்। ஜ்ஞாத்வா தஸ்யா அபிப்ராயம் க்ரூரம் தேவ்யா சிகீர்ஷிதம் ।। ௪௭.

‘நான் பாகாளத்தை உடைத்து, என் ஓட்டத்துடன் சங்கரனை இழுத்துக்கொண்டு போகிறேன்’ என்று அவள் நினைத்தாள்; ஆனால் அவளுடைய கடுமையான எண்ணத்தை அறிந்த சிவன் அதற்கேற்ப நடந்தார்.

திரோபாவயிதும் புத்திராஸீதங்கேஷு தாம் நதீம்। தஸ்யாவலேபம் தம் புத்த்வா நத்யாஃ க்ருத்தஸ்து ஶங்கரஃ। நிருத்ய து ஶிரஸ்யேநாம் வேகேந பதிதாம் புவி ।। ௪௭.

அந்த நதியைத் தன் உடலில் மறைக்க வேண்டும் என்று அவர் தீர்மானித்தார்; அவளுடைய பெருமையை உணர்ந்து, சிவன் கோபத்துடன் அவளைத் தன் தலையில் அடக்கினார்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜாநமக்ரதஃ। தமநீஸந்ததம் க்ஷீணம் க்ஷுதாபரிகதேந்த்ரியம் ।। ௪௭.

அதே நேரத்தில், அரசனை முன்பாகக் கண்டு, அவனுடைய நரம்புகள் தெளிவாக, உடல் சோர்ந்து, பசியால் இவனது அறிவு மங்கியிருப்பதைப் பார்த்தார்.

அநேந தோஷிதஶ்சாஹம் நத்யர்தம் பூர்வமேவ ஹி। புத்த்வாஸ்ய வரதாநம் து கோபம் நியதவாம்ஸ்து ஸஃ ।। ௪௭.

‘அவன் நதிக்காக முன்பே என்னை மகிழ்வித்தான்; அவனுக்கு நான் வரம் அளித்ததை நினைத்து, என் கோபத்தை அடக்கினேன்’ என்று அவர் கூறினார்.

ப்ரஹ்மணோ ஹி வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரதிஜ்ஞாதாரணம் ப்ரதி। ததோ விஸர்ஜயாமாஸ ஸம்ருத்தாம் ஸ்வேந தேஜஸா। நதீம் பகீரதஸ்யார்தே தபஸோக்ரேண தோஷிதஃ ।। ௪௭.

பிரம்மாவின் வார்த்தையை கேட்டு, அவன் எடுத்த உறுதியை நினைத்து, பாகீரதனின் கடும் தவத்தால் மகிழ்ந்து, சிவன் தன் சக்தியால் அடக்கப்பட்ட அந்த நதியை விடுவித்தார்.

ததோ விஸ்ரு'ஜ்யமாநாயாஃ ஸ்ரோதஸ்தத்ஸப்ததாங்கதம்। த்ரயஃ ப்ராசீமபிமுகம் ப்ரதீசீம் த்ரயஃ ஏவ து ।। ௪௭.

அப்போது அவள் விடுவிக்கப்படும்போது, அவளது ஓடை ஏழு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தது; மூன்று கிழக்கே, மூன்று மேற்கே ஓடின.

நத்யாஃ ஸ்ரோதஸ்து கங்காயாஃ ப்ரத்யபத்யத ஸப்ததா। நலிநீ ஹ்ராதிநீ சைவ பாவநீ சைவ ப்ராக்கதா ।। ௪௭.

கங்கை நதியின் ஓடை இவ்வாறு ஏழாகப் பிரிந்தது; நளினி, ஹ்ராதினி, பாவனி ஆகியவை கிழக்கே ஓடின.

ஸீதா சக்ஷுஶ்ச ஸிந்துஶ்ச ப்ரதீசீம் திஶமாக்ஷிதாஃ। ஸப்தமீ த்வநுகா தாஸாம் தக்ஷிணேந பகீரதீ ।। ௪௭.

சீதா, சக்ஷு, சிந்து ஆகியவை மேற்கே ஓடின; ஏழாவது பாகீரதி அவற்றைத் தொடர்ந்து தெற்கே சென்றாள்.

தஸ்மாத்பாகீரதீ யா ஸா ப்ரவிஷ்டா லவணோததிம்। ஸப்தைதா பாவயந்தீஹ ஹிமாஹ்வம் வர்ஷமேவ து ।। ௪௭.

அதனால் பாகீரதி அந்த உப்புக் கடலில் கலந்தாள்; இந்த ஏழு நதிகளும் ஹிமாஹ்வம் எனும் பகுதியை ஊட்டுகின்றன, அவை மழையாக மாறின.

ப்ரஸூதாஃ ஸப்த நத்யஸ்தாஃ ஶுபா பிந்துஸரோத்பவாஃ। நாநாதேஶாந் பாவயந்த்யோ ம்லேச்சப்ராயாம்ஶ்ச ஸர்வஶஃ ।। ௪௭.

அந்த ஏழு நன்மை தரும் நதிகள் பிந்து ஸரஸில் பிறந்தவை; பல்வேறு நிலங்களையும், பெரும்பாலும் அந்நியர்கள் வாழும் பகுதிகளையும் ஊட்டுகின்றன.

உபகச்சந்தி தாஃ ஸர்வா யதோ வர்ஷதி வாஸநஃ। ஸிரிந்த்ராந் குந்தலாம்ஶ்சீநாந் பர்பராந் யவஸாந் த்ருஹாந் ।। ௪௭.

அந்த நதிகள் எல்லாம் மழை பெய்யும் இடங்களை அடைகின்றன; சிரிந்திரர், குன்தலர், சீனர், பர்பரர், யவசர், த்ருகர் ஆகிய இடங்களையும் சென்றடைகின்றன.

ருஷாணாம்ஶ்ச குணிந்தாம்ஶ்ச அஙகலோகவராஶ்ச யே। க்ரு'த்வா த்விதா ஸிந்துமரும் ஸீதாகாத்பஶ்சிமோததிம் ।। ௪௭.

ருஷா, குணிந்தர், அங்கர், லோகவரர் ஆகியோர் வாழும் இடங்களையும், சிந்து வறண்ட நிலத்தை இரண்டாகப் பிரித்து, சீதா மேற்குப் பெருங்கடலை அடைந்தாள்.

அத சீநமரூம்ஶ்சைவ நங்கணாந் ஸர்வமூலிகாந் । ஸாத்ராம்ஸ்து ஷாராம்ஸ்தம்பாகாந் பஹ்நவாந் தரதாந் ஶகாந்। ஏதாந் ஜநபதாந் சக்ஷுஃ ஸ்ராவயந்தீ கதோததிம் ।। ௪௭.

பின்னர் சீனம், மரு, நங்கணம், மூலிகர், சாத்திரர், சாரர், தம்பாகர், பஹ்னவர், தரதர், சகர் ஆகிய எல்லா மக்களையும், சக்ஷு என்னும் நதி பாய்ந்து கடலை அடைந்தது.

தரதாம்ஶ்ச ஸகாம்ஶ்மீராந் காந்தாராந் வரபாந் ஹ்ரதாந்। ஶிவபௌராநிந்த்ரஹாஸாந் வதாதீம்ஶ்ச விஸர்ஜயாந் ।। ௪௭.

தரதர், சகர், காஷ்மீர் மக்கள், காந்தாரர், வரபர், ஹ்ரதர், சிவபுரம், இந்திரஹாசம், வதாதி ஆகிய இடங்களை கடந்து சென்றாள்.

ஸைந்தவாந் ரந்த்ரகரகாந் ப்ரமராபீரரோஹகாந் । ஶுநாமுகாம்ஶ்சோர்த்த்வமநூந் ஸித்தசாரணஸோவிதாந் ।। ௪௭.

சைந்தவர், ரந்த்ரர், கரகர், ப்ரமர், அபீரர், ரோஹகர், சுணாமுகர், மேலும் வடக்கு அனு மக்கள், சித்தர், சாரணர், சோவி ஆகியோருடன் சேர்ந்திருந்தனர்.