வாயுபுராணம்

புண்யா மந்தாகிநீ சைவ நிம்நகாச்சோதிகா ததா। மஹீமண்டலமத்யேந ப்ரவிஷ்டே தே மஹோததிம் ।। ௪௭.

அங்கே புனிதமான மந்தாகினியும், நிம்னகா என்ற ஆறும் ஓடுகின்றன; அவை இரண்டும் பூமியின் நடுவாகப் பெருங்கடலில் சேர்கின்றன.

கைலாஸாத்தக்ஷிணப்ராச்யாம் ஶிவஸத்த்வௌஷதிம் குரும் । மநஃஶிலாமயம் திவ்யம் பிஶங்கம் பர்வதம் ப்ரதி ।। ௪௭.

கைலாசத்தின் தென்கிழக்கில், சிவசத்த்வஔஷதியாகிய, மனச்சிலா கொண்டு ஆன தெய்வீகமான பிஷங்கம் எனும் மலை இருக்கிறது; அது மூலிகைகளால் நிறைந்துள்ளது.

லோஹிதோ ஹேமஶ்ர்ரு'ங்கஸ்து கிரிஃ ஸூர்ய ப்ரபோ மஹாந்। தஸ்ய பாதே மஹத்திவ்யம் லோஹிதம் நாம தத்ஸரஃ ।। ௪௭.

அங்கே லோஹிதம் என்ற பெரிய மலை, பொன்னிறக் குறுவட்டங்களுடன் விளங்குகிறது; அதன் அடியில் லோஹிதம் என்று அழைக்கப்படும் பெரிய தெய்வீகமான ஏரி உள்ளது.

தஸ்மாத் புண்யஃ ப்ரபவதி லௌஹித்யஃ ஸதநோ மஹாந்। தேவாரண்யம் விஶோகஞ்ச தஸ்ய தீரே மஹாவநம் ।। ௪௭.

அதிலிருந்து புனிதமான, பெரிய லௌஹித்யம் எனும் ஆற்றின் இருப்பிடம் தோன்றுகிறது; அதன் கரையில் தேவாரண்யம், விஷோகா என்று அழைக்கப்படும் பரந்த தெய்வீக வனம் இருக்கிறது.

தஸ்மிந் கிரௌ நிவஸதி யக்ஷோ மணிவரோ வஶீ। ஸௌம்யைஃ ஸுதார்மிகைஶ்சைவ குஹ்யகைஃ பரிவாரிதஃ ।। ௪௭.

அந்த மலைக்குள் மனிவரன் என்ற யக்ஷன், தன்னடக்கத்துடன், மென்மையான நல்லொழுக்கமுள்ள குஹ்யகர்களால் சூழப்பட்டு வாழ்கிறான்.

கைலாஸாத்தக்ஷிணே பார்ஶ்வே க்ரூரஸத்வௌஷதம் கிரிம்। வ்ரு'த்ரகாயாத் கிலோத்பந்நமஞ்ஜநம் த்ரிககுத்ப்ரதி ।। ௪௭.

கைலாசத்தின் தெற்குப் பக்கத்தில், வ்ருத்ரனின் உடலில் இருந்து தோன்றிய, மூலிகைகளால் நிறைந்த கொடூரமான அஞ்சனம் எனும் மலை, திரிககுட் எனும் மலையை எதிர்நோக்கி உள்ளது.

ஸர்வதாதுமயஸ்தத்ர ஸுமஹாந் வைத்யுதோ கிரிஃ। தஸ்ய பாதே ஸரஃ புண்யம் மாநஸம் ஸித்தஸேவிதம் ।। ௪௭.

அங்கே எல்லா உலோகங்களாலும் ஆன, மிகப்பெரிய வைத்யுதம் எனும் மலை உள்ளது; அதன் அடியில் புனிதமான, சித்தர்கள் வழிபடும் மானசம் எனும் ஏரி இருக்கிறது.

தஸ்மாத் ப்ரபவதே புண்யா ஸரயூர்லோகபாவநீ। தஸ்யாஸ்தீரே வநம் திவ்யம் வைப்ராஜம் நாம விஶ்ருதம் ।। ௪௭.

அதிலிருந்து உலகை வாழ்விக்கும் புனிதமான சரயூ ஆறு தோன்றுகிறது; அதன் கரையில் வைப்ராஜம் என்று புகழ்பெற்ற தெய்வீக வனம் உள்ளது.

குபேராநுசரஸ்தத்ர ப்ரஹேத்ரு'தநயோ வஶீ। ப்ரஹ்ம பாதோ நிவஸதி ராக்ஷஸோऽநந்தவிக்ரமஃ। அந்தரிக்ஷசரைர்கோரைர்யாதுதாநஶதைர்வ்ரு'தஃ ।। ௪௭.

அங்கே குபேரனுக்கு உடனிருந்தவர், ப்ரஹேத்ரனின் மகன், தன்னடக்கமுள்ள பிரமபாதன் என்ற ராட்சசன், வானில் பறக்கும் பயங்கரமான நூற்றுக்கணக்கான யாதுதானர்களால் சூழப்பட்டு வாழ்கிறான்.

அபரேண து கைலாஸாந்முக்யஸத்த்வௌஷதிம் கிரிம்। அருணம் பர்வதஶ்ரேஷ்டம் ருக்மதாதுமயம் ப்ரதி ।। ௪௭.

அதன் பின்பு கைலாசத்திலிருந்து, மூலிகைகளால் நிறைந்த முக்கியமான அருணம் எனும் மலை, பொன்னிறம் கொண்ட மிகச் சிறந்த மலை, அங்கே உள்ளது.

பவஸ்ய தயிதஃ ஶ்ரீமாந் பர்வதோ மேகஸந்நிபஃ। ஶாதகும்பமயைஃ ஶுப்ரைஃ ஶிலாஜாலைஃ ஸமாவ்ரு'தஃ ।। ௪௭ .

பவனுக்கு பிரியமான, அந்த மலை மேகத்தைப் போலத் தோற்றமுடையது; அது பொலிவான பித்தளையால் ஆன அழகான பாறைகளால் மூடப்பட்டுள்ளது.

ஶதஸங்க்யைஸ்தாபநீயைஃ ஶ்ர்ரு'ங்கைர்திவமிவோல்லிகந்। முஞ்ஜவாந் ஸ மஹாதிவ்யோ துர்கஶைலோ ஹிமார்சிதஃ ।। ௪௭.

மூஞ்சவான் எனும் அந்த பெரிய தெய்வீகமான கோட்டைக் மலை, பனியால் மதிக்கப்பட்டு, நூற்றுக்கணக்கான தீப்பொலிவுடைய பொன்னிறச் சிகரங்களால் வானைத் துளைக்கும் போல் எழுகிறது.

தஸ்மிந் கிரௌ நிவஸதி கிரிஶோ தூம்ரலோஹிதஃ। தஸ்ய பாதாத் ப்ரபவதி ஶைலோதம் நாம தத்ஸரஃ ।। ௪௭.

அந்த மலைக்குள் மலையடிகள் தலைவர் தும்ரலோஹிதன் வாழ்கிறான்; அதன் அடியில் சைலோதம் என்று அழைக்கப்படும் ஏரி தோன்றுகிறது.

தஸ்மாத் ப்ரபவதே ஹிவ்யா ஶைலோதா நாம நிம்நகா। ஸா சக்ஷுஃஶீதயோர்மத்யே ப்ரவிஷ்டா லவணோததிம் ।। ௪௭.

அதிலிருந்து புனிதமான சைலோதா என்ற ஆறு ஓடுகிறது; அவள் சக்குஷு, சீதயா என்ற இரண்டு மலைகளுக்கிடையில் உப்புக்கடலில் சேர்கிறாள்.

தஸ்யாஸ்தீரே வநம் திவ்யம் விஶ்ருதம் ஸுரபீதி வை। அஸ்த்யுத்தரேண கைலாஸாச்சிவஸத்த்வௌஷதோ கிரிஃ ।। ௪௭.

அவளது கரையில் சுரபி என்று புகழ்பெற்ற தெய்வீக வனம் உள்ளது; கைலாசத்தின் வடக்கில் சிவசத்த்வஔஷதம் எனும் மலை இருக்கிறது.

கௌரோ நாம கிரிஸ்தத்ர ஹரிதாலமயஃ ஶுபஃ। ஹிரண்யஶ்ர்ரு'ங்கஃ ஸுமஹாந் திவ்யோ மணிமயோ கிரிஃ ।। ௪௭.

அங்கே கவுரா எனும் அழகான, ஹரிதாளம் கொண்டு ஆன மலை உள்ளது; மேலும், ஹிரண்யசிகரம் எனும் பெரிய, தெய்வீகமான, மணிகள் நிறைந்த மலை இருக்கிறது.

தஸ்ய பாதே மஹத்திவ்யம் ஶுபம் காஞ்சநவாலுகம்। ரம்யம் பிந்துஸரோ நாம யத்ர யாதோ பகீரதஃ ।। ௪௭.

அதன் அடியில் பெரிய, தெய்வீகமான, பொன்னிற மணல் கொண்ட அழகான பிந்து சரஸ் என்ற ஏரி உள்ளது; அங்கே பகீரதன் வந்தான்.

கங்காநிமித்தம் ராஜர்ஷிருவாஸ பஹுலாஃ ஸமாஃ । திவம் யாஸ்யந்தி மே பூர்வே கங்காதோயபரிப்லுதாஃ ।। ௪௭.

கங்கை காரணமாக அந்த அரசமுனிவர் பல வருடங்கள் அங்கே தங்கி இருந்தார்; என் முன்னோர்கள் கங்கை நீரில் முழுகி, விண்ணுலகை அடைவார்கள்.

தத்ர த்ரிபதகா தேவீ ப்ரதமந்து ப்ரதிஷ்டிதா। ஸோமபாதப்ரஸூதா ஸா ஸப்ததா ப்ரதிபத்ய தே ।। ௪௭.

அங்கே முதலில் தெய்வீகமான திரிபதகா நதி தோன்றினாள்; சோமனின் பாதத்தில் இருந்து பிறந்தவள், பின்னர் ஏழு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தாள்.

யூபா மணிமயாஸ்தத்ர சிதயஶ்ச ஹிரண்மயாஃ । தத்ரேஷ்ட்வா து கதஃ ஶர்வம் ஶக்ரஃ ஸர்வைஃ ஸுரைஃ ஸஹ ।। ௪௭.

அங்கே மாணிக்கம் கொண்டு செய்யப்பட்ட யாகக்கம்புகள், தங்கத்தால் ஆன சிதைகள் இருந்தன; அங்கே யாகம் செய்து, சிவனை வணங்கி, இந்திரன் மற்ற தேவர்களுடன் புறப்பட்டான்.

திவிச்சாயாபதோ யஸ்து அநுநக்ஷத்ரமண்டலம் । த்ரு'ஶ்யதே பாஸ்வரோ ராத்ரௌ தேவீ த்ரிபதகா து ஸா ।। ௪௭.

வானில் நட்சத்திரங்களைத் தாண்டி, இரவில் பிரகாசமாகத் தெரியும் அந்த ஒளிப்பாதை, அந்த தெய்வீகமான திரிபதகா நதியே.

அந்தரிக்ஷம் திவஞ்சைவ பாவயந்தீ புவங்கதா। பவோத்தமாங்கே பதிதா ஸம்ருத்தா யோகமாயயா ।। ௪௭.

விண்ணிலும் ஆகாயத்திலும் பரவி, அவை இரண்டையும் நிரப்பி, சிவபெருமானின் தலையில் விழுந்ததும், அவர் யோகசக்தியால் அடக்கப்பட்டாள்.

தஸ்யா யே பிந்தவஃ கேசித் க்ருத்தாயாஃ பதிதாஃ க்ஷிதௌ। க்ரு'தம் பிந்துஸரஸ்தத்ர ததோ பிந்துஸரஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௪௭.

அவளுடைய சில துளிகள் கோபத்தில் பூமியில் விழ, அங்கே ஒரு ஏரி உருவானது; அதனால் அது பிந்து ஸரஸ் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ததோ நிருத்தா தேவீ ஸா பவேந ஸ்மயதா கில। சிந்தயாமாஸ மநஸா ஶங்கரக்ஷேபணம் ப்ரதி ।। ௪௭.

அப்போது சிவன் சிரிப்புடன் அவளை அடக்க, அந்த தேவியை, சங்கரனிடமிருந்து எப்படி தப்பிப்பது என்று மனதில் யோசிக்கத் தொடங்கினாள்.

பித்த்வா விஶாமி பாதாலம் ஸ்ரோதஸா க்ரு'ஹ்ய ஶங்கரம்। ஜ்ஞாத்வா தஸ்யா அபிப்ராயம் க்ரூரம் தேவ்யா சிகீர்ஷிதம் ।। ௪௭.

‘நான் பாகாளத்தை உடைத்து, என் ஓட்டத்துடன் சங்கரனை இழுத்துக்கொண்டு போகிறேன்’ என்று அவள் நினைத்தாள்; ஆனால் அவளுடைய கடுமையான எண்ணத்தை அறிந்த சிவன் அதற்கேற்ப நடந்தார்.

திரோபாவயிதும் புத்திராஸீதங்கேஷு தாம் நதீம்। தஸ்யாவலேபம் தம் புத்த்வா நத்யாஃ க்ருத்தஸ்து ஶங்கரஃ। நிருத்ய து ஶிரஸ்யேநாம் வேகேந பதிதாம் புவி ।। ௪௭.

அந்த நதியைத் தன் உடலில் மறைக்க வேண்டும் என்று அவர் தீர்மானித்தார்; அவளுடைய பெருமையை உணர்ந்து, சிவன் கோபத்துடன் அவளைத் தன் தலையில் அடக்கினார்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து த்ரு'ஷ்ட்வா ராஜாநமக்ரதஃ। தமநீஸந்ததம் க்ஷீணம் க்ஷுதாபரிகதேந்த்ரியம் ।। ௪௭.

அதே நேரத்தில், அரசனை முன்பாகக் கண்டு, அவனுடைய நரம்புகள் தெளிவாக, உடல் சோர்ந்து, பசியால் இவனது அறிவு மங்கியிருப்பதைப் பார்த்தார்.

அநேந தோஷிதஶ்சாஹம் நத்யர்தம் பூர்வமேவ ஹி। புத்த்வாஸ்ய வரதாநம் து கோபம் நியதவாம்ஸ்து ஸஃ ।। ௪௭.

‘அவன் நதிக்காக முன்பே என்னை மகிழ்வித்தான்; அவனுக்கு நான் வரம் அளித்ததை நினைத்து, என் கோபத்தை அடக்கினேன்’ என்று அவர் கூறினார்.

ப்ரஹ்மணோ ஹி வசஃ ஶ்ருத்வா ப்ரதிஜ்ஞாதாரணம் ப்ரதி। ததோ விஸர்ஜயாமாஸ ஸம்ருத்தாம் ஸ்வேந தேஜஸா। நதீம் பகீரதஸ்யார்தே தபஸோக்ரேண தோஷிதஃ ।। ௪௭.

பிரம்மாவின் வார்த்தையை கேட்டு, அவன் எடுத்த உறுதியை நினைத்து, பாகீரதனின் கடும் தவத்தால் மகிழ்ந்து, சிவன் தன் சக்தியால் அடக்கப்பட்ட அந்த நதியை விடுவித்தார்.