வாயுபுராணம்

தோஸலாஃ கோஸலாஶ்சைவ த்ரைபுரா வைதிகாஸ்ததா। துமுராஸ்தும்புராஶ்சைவ ஷட்ஸுரா நிஷதைஃ ஸஹ ।। ௪௫.

தோசலர்கள், கோசலர்கள், திரிபுர மக்கள், வேதியர்கள், துமுரர்கள், தும்புரர்கள், ஷட்ஸுரர்கள், நிஷதர்களுடன் சேர்ந்து உள்ளனர்.

அநுபாஸ்துண்டிகேராஶ்ச வீதிஹோத்ரா ஹ்யவந்தயஃ। ஏதே ஜநபதாஃ ஸர்வே விந்த்ய ப்ரு'ஷ்டநிவாஸிநஃ ।। ௪௫.

அனுபர்கள், துண்டிகேரர்கள், வீதிஹோத்ரர்கள், அவந்திகள் — இவர்கள் எல்லாம் விந்த்யமலையின் சரிவில் வாழும் மக்கள்.

அதோ தேஶாந் ப்ரவக்ஷ்யாமி பர்வதாஶ்ரயிணஶ்ச யே। நிகர்ஹரா ஹம்ஸமார்காஃ க்ஷுபணாஸ்தங்கணாஃ கஸாஃ ।। ௪௫.

இப்போது நான் மலைப்பகுதிகளில் வாழும் மக்களையும், அந்த இடங்களையும் சொல்கிறேன்: நிகர்ஹரர்கள், ஹம்ஸமார்கர்கள், க்ஷுபணர்கள், தங்கணர்கள், காசர்கள்.

குஶப்ராவரணாஶ்சைவ ஹூணா தர்வாஃ ஸஹூதகாஃ। த்ரிகர்த்தா மாலவாஶ்சைவ கிராதாஸ்தாமஸைஃ ஸஹ ।। ௪௫.

புல்துணி போர்வை அணிவோர், ஹூணர்கள், தர்வர்கள், ஹூடகர்களுடன், திரிகர்த்தர்கள், மாலவர்கள், கிராதர்கள், தாமஸர்களுடன் உள்ளனர்.

சத்வாரி பாரதே வர்ஷே யுகாநி கவயோ விதுஃ। க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாரபஞ்ச கலிஶ்சேதி சதுஷ்டயம்। தேஷாம் நிஸர்கம் வக்ஷ்யாமி உபரிஷ்டாந்நிபோதத ।। ௪௫.

இந்த பாரத நாட்டில் நான்கு யுகங்கள் உள்ளன என்று முனிவர்கள் அறிவார்கள்: க்ருதயுகம், திரேதாயுகம், துவாபரயுகம், கலியுகம். இவற்றின் இயல்பை நான் விளக்குகிறேன்; தொடர்ந்து கேளுங்கள்.

ஏதச்ச்ருத்வா து ரு'ஷய உத்தரம் புநரேவ தே। ஶுஶ்ரூஷவோ முதா யுக்தாஃ பப்ரச்சுர்லோமஹர்ஷணம் ।। ௪௬.

இதை கேட்ட பிறகு, முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், ஆர்வத்துடன், மீண்டும் லோமஹர்ஷணரை கேட்டனர்.

யச்ச கிம்புருஷம் வர்ஷம் ஹரிவர்ஷம் ததைவ ச। ஆசக்ஷ்வ நோ யதாதத்த்வம் கீர்த்திதம் பாரதம் த்வயா ।। ௪௬.

நீ பாரதத்தை விவரித்தது போல, கிம்புருஷ வருஷம், ஹரிவருஷம் ஆகியவற்றையும் உண்மையாக எங்களுக்கு கூறு.

ப்ரு'ஷ்டத்ஸ்விதம் யதா விப்ரைர்யதா ப்ரஶ்ரம் விஶேஷதஃ। உவாச முநிநிர்திஷ்டம் புராணம் விஹிதம் யதா ।। ௪௬.

முனிவர்கள் சரியான முறையில் கேட்டபோது, அவர் பழமையான புராணத்தை, முனிவர்கள் கூறியது போல எடுத்துரைத்தார்.

ஶுஶ்ரூஷா யத்ர வோ விப்ராஸ்தச்ச்ரு'ணுத்வம் முதா யுதாஃ। புக்ஷகண்டஃ கிம்புருஷே ஸுமஹாந்நந்தநோபமஃ ।। ௪௬.

கேட்க விரும்பும் பிராமணர்களே, மகிழ்ச்சியுடன் கேளுங்கள்: கிம்புருஷ நாட்டில் புக்க்ஷம் என்ற மிகப்பெரிய பகுதி உள்ளது; அது நந்தனம் போன்றது.

தஶவர்ஷஸஹஸ்ராணி ஸ்திதிஃ கிம்புருஷே ஸ்ம்ரு'தா। ஸுவர்ணவர்ணாஶ்ச நராஃ ஸ்த்ரியஶ்சாப்ஸரஸோபமாஃ ।। ௪௬.

கிம்புருஷ நாட்டில் ஆயிரம் ஆண்டுகள் ஆயுள் என்று கூறப்படுகிறது; அங்கே ஆண்கள் பொன்னிறம், பெண்கள் அப்சரஸ்களைப் போல அழகாக இருப்பார்கள்.

அநாமயா ஹ்யஶோகாஶ்ச ஸர்வே தே ஶுத்தமாநஸாஃ। ஜாயந்தே மாநவாஸ்தத்ர நிஸ்தப்தகநகப்ரபாஃ ।। ௪௬.

அங்கே அனைவரும் நோயும் துயரும் இல்லாமல், தூய மனதுடன் பிறக்கிறார்கள்; அவர்கள் நன்கு உருகிய தங்கம் போல ஒளிவிடுகிறார்கள்.

வர்ஷே கிம்புருஷே புண்யே ப்லக்ஷோ மதுவஹஃ ஶுபஃ। தஸ்ய கிம்புருஷாஃ ஸர்வே பிபந்தி ரஸமுத்தமம் ।। ௪௬.

புனிதமான கிம்புருஷ நாட்டில், தேன் தரும் அழகிய பிளக்ஷ மரம் உள்ளது; அங்குள்ள அனைவரும் அதன் சிறந்த அமிர்தத்தை அருந்துகிறார்கள்.

அதஃபரம் கிம் புருஷாத்தரிவர்ஷஃ ப்ரசக்ஷ்யதே। மஹாரஜதஸங்காஶா ஜாயந்தே தத்ர மாநவாஃ ।। ௪௬.

அதற்குப் பிறகு ஹரிவருஷம் வருகிறது; அங்கே மக்கள் பெரிய வெள்ளி போன்ற தோற்றத்துடன் பிறக்கிறார்கள்.

தேவலோகாச்ச்யுதாஃ ஸர்வே தேவரூபாஶ்ச ஸர்வஶஃ। ஹரிவர்ஷே நராஃ ஸர்வே பிபந்தீக்ஷுரஸம் ஶுபம் ।। ௪௬.

தேவர்கள் வாழும் உலகத்திலிருந்து விழுந்து, தெய்வீக வடிவம் கொண்ட அனைவரும், ஹரிவர்ஷம் என்ற நாட்டில் வாழும் மக்கள் எல்லோரும், அங்கு இனிப்பு கரும்பு ரசத்தை பருகுகிறார்கள்.

ஏகாதஶ ஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாம் து முதா யுதாஃ। ஹரிவர்ஷே து ஜீவந்தி ஸர்வே முதிதமாநஸாஃ। ந ஜரா பாததே தத்ர ஜீர்யந்தி ந ச தே நராஃ ।। ௪௬.

ஹரிவர்ஷத்தில் உள்ள மக்கள் அனைவரும், மனதில் மகிழ்ச்சி கொண்டு, பதினொன்றாயிரம் ஆண்டுகள் சந்தோஷமாக வாழ்கிறார்கள்; அங்கு முதுமை அவர்களை தொந்தரவு செய்யாது, அவர்கள் வயதாகவும் ஆகமாட்டார்கள்.

மத்யமம் யந்மயா ப்ரோக்தம் நாம்நா வர்ஷமிலாவ்ரு'தம்। ந தத்ர ஸூர்யஸ்தபதி ந ச ஜீர்யந்தி மாநவாஃ ।। ௪௬.

நான் மையமாக இளாவிரதம் என்று பெயரிட்டு கூறிய அந்த இடத்தில், சூரியன் ஒளி வீசுவதில்லை; அங்கு மக்கள் முதுமையடைவதுமில்லை.

சந்த்ரஸூர்யௌ ஸநக்ஷத்ராவப்ரகாஶாவிலாவ்ரு'தே । பத்மவர்ணாஃ பத்ம ப்ரபாஃ பத்மபத்ரநிபேக்ஷணாஃ। பக்ஷபத்ரஸுகந்தாஶ்ச ஜாயந்தே தத்ர மாநவாஃ ।। ௪௬.

இளாவிரதத்தில் சந்திரனும் சூரியனும் நட்சத்திரங்களும் தோன்றுவதில்லை; அங்கு பிறக்கும் மக்கள் தாமரை நிறம், தாமரை போல் ஒளி, தாமரை இதழைப் போல் கண்கள், மலர் இதழ் வாசனை கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள்.

ஜம்பூரஸபலாஹாரா ஹ்யநிஷ்பந்தாஃ ஸுகந்திநஃ। மநஸ்விநோ புக்தபோகாஃ ஸத்கர்மபலபோகிநஃ ।। ௪௬.

அவர்கள் ஜம்பு மரத்தின் பழங்களை உண்பவர்கள், அசையாதவர்கள், மணம் வீசுபவர்கள், அறிவாளிகள், இன்பங்களை அனுபவிப்பவர்கள், நல்ல செய்கையின் பலனை அனுபவிப்பவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

தேவலோகாச்ச்யுதாஃ ஸர்வே ஜாயந்தே ஹ்யஜராமராஃ. த்ரயோதஶஸஹஸ்ராணி வர்ஷாணாந்தே நரோத்தமாஃ ।। ௪௬.

தேவர்கள் உலகத்திலிருந்து விழுந்த அனைவரும் அங்கு பிறந்து, முதுமையில்லாத, மரணமில்லாதவர்களாக இருப்பார்கள்; பதின்மூவாயிரம் ஆண்டுகள் முடிவில் அவர்கள் சிறந்த மனிதர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.

ஆயுஷ்ப்ரமாணம் ஜீவந்தி தே து வர்ஷே த்விலாவ்ரு'தே । மேரோஃ ப்ரதிதிஶம் தே து நவஸாஹஸ்ரவிஸ்த்ரு'தே ।। ௪௬.

இளாவிரத நாட்டில் அவர்கள் தங்கள் ஆயுளை முழுமையாக வாழ்கிறார்கள்; மேரு மலையின் ஒவ்வொரு திசையிலும் அது தொலைவு ஒன்பதாயிரம் அளவு பரவியுள்ளது.

யோஜநாநாம் ஸஹஸ்ராணி ஷட்‌விம்ஶஸ்தஸ்ய விஸ்தரஃ। சதுரஸ்ரஃ ஸமந்தாச்ச ஶராவாகார ஸம்ஸ்திதஃ ।। ௪௬.

அதன் அகலம் இருபத்தாறு ஆயிரம் யோஜனம், எல்லா பக்கமும் சதுரமாகவும், பாத்திரம் போன்ற வடிவத்திலும் உள்ளது.

மேரோஸ்து பஶ்சிமே பாகே நவஸாஹஸ்ரஸம்மிதே। சதுஸ்த்ரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி கந்தமாதநபர்வதஃ ।। ௪௬.

மேருவின் மேற்கு பக்கத்தில், ஒன்பதாயிரம் அளவு பரப்பில், முப்பத்திநான்காயிரம் அளவில் பரந்த கந்தமாதன மலையுள்ளது.

உதக்தக்ஷிணதஶ்சைவ ஆநீலநிஷதாயதஃ। சத்வாரிம்ஶத்ஸஹஸ்ராணி பரிவ்ரு'த்தோ மஹீதலாத்। ஸஹஸ்ரமவகாடஸ்து தாவதேவ து திஷ்டிதஃ ।। ௪௬.

வடக்கும் தெற்கும், நீலமும் நிஷதமும் தொடங்கி, அது நாற்பதாயிரம் உயரம் பூமியில் இருந்து உயர்ந்துள்ளது; ஆயிரம் ஆழம் வரை நிலைபெற்றுள்ளது.

பூர்வேண மால்யவாந் ஶைலஸ்தத்ப்ரமாணஃ ப்ரகீர்திதஃ। தக்ஷிணேந து நீலஸ்ய நிஷதஸ்யோத்தரேண து ।। ௪௬.

கிழக்கில் மால்யவான் மலையுள்ளது, அது அதே அளவுடையது என்று கூறப்படுகிறது; அது நீலத்தின் தெற்கிலும், நிஷதத்தின் வடக்கிலும் உள்ளது.

தேஷாம் மத்யே மஹாமேருஃ ஸுப்ரமாணஃ ப்ரகீர்திதஃ। ஸர்வேஷாமேவ ஶைலாநாமவகாடோ யதா பவேத் ।। ௪௬.

அவை அனைத்திற்கும் நடுவில், மேரு என்ற பெரிய மலை மிகப்பெரியதாக புகழப்படுகிறது; எல்லா மலைகளிலும் அது ஆழமாக நிலைபெற்றதாகக் கருதப்படுகிறது.

விஸ்தரஸ்தத்ப்ரமாணஃ ஸ்யாதாயாமே நியுதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। வ்ரு'த்தபாவாத் ஸமுத்ரஸ்ய மஹீமண்டலபாவநஃ ।। ௪௬.

அதன் அகலும் அதே அளவாகும்; நீளமானது பத்தாயிரம் என்று சொல்லப்படுகிறது; வட்ட வடிவமுடையது, பூமியின் நடுவில் உள்ள வட்டமாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆயாமாஃ பரிஹீயந்தே சதுரஸ்ராஃ ஸமஸ்ததஃ। அநாவ்ரு'த்தாஶ்சதுஷ்கேண பித்யந்தே மத்யமாகதாஃ ।। ௪௬.

அவை அனைத்தும் சதுர வடிவத்தில், நீளங்கள் குறைந்து செல்கின்றன; நடுவில் உள்ளவை நான்கு பாகமாகப் பிரிக்கப்பட்டு, மீண்டும் இணைவதில்லை.

ப்ரபிந்நாஞ்ஜநஸங்காஶா ஜம்பூரஸவதீ நதீ। மேரோஸ்து தக்ஷிணே பார்ஶ்வே நிஷதஸ்யோத்தரேண து ।। ௪௫.

ஜம்பு பழம் ரசம் நிரம்பிய, கருப்புக் கஜள போல் கறுத்த ஜம்பு நதி, மேருவின் தெற்கு பக்கத்திலும், நிஷதத்தின் வடக்கிலும் ஓடுகிறது.

ஸுதர்ஶநோ நாம மஹாஜம்பூவ்ரு'க்ஷஃ ஸநாதநஃ। நித்யபுஷ்பபலோபேதஃ ஸித்தசாரணஸேவிதஃ ।। ௪௬.

அங்கு சுதர்சனன் எனும் பெரும் ஜம்பு மரம் என்றும் நிலைத்திருப்பதாக உள்ளது; அது எப்போதும் மலரும் பழமும் கொண்டது, சித்தர்களும் சாரணர்களும் அதை வழிபடுகிறார்கள்.