வாயுபுராணம்

சந்த்ரகாந்தா நரவராஃ ஶ்யாமாங்காஃ பூர்வகூலஜாஃ। ஶ்யாமாவதாதாஃ ஸுகிநஃ ஸூர்யகாந்தா வராஃ ப்ரஜாஃ ।। ௪௫.

அங்குள்ள சிறந்த ஆண்கள் சந்திரகாந்தக் கல்லைப் போல ஒளிரும் முகத்துடன், கரும்புள்ளி கொண்டவர்களாகவும், கிழக்குக் கரையில் பிறந்தவர்களாகவும் உள்ளனர்; பெண்கள் கருப்பும் வெண்மையும் கலந்தவர்களாக, மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்கின்றனர்; அங்குள்ள சிறந்த மக்கள் சூரியகாந்தக் கல்லைப் போல ஒளிவிடுகின்றனர்.

தஸ்மிந் தேஶே நராஃ ஶ்ரேஷ்டா தேவஸத்த்வபராக்ரமாஃ। ஸதா விஹாரிணஃ ஸர்வே காமவ்ரு'த்த்யா ஸுவர்சஸஃ ।। ௪௫.

அந்த நாட்டில் வாழும் மக்கள் எல்லாம் சிறந்தவர்கள், தெய்வீகமான வலிமையும் வீரமும் கொண்டவர்கள்; அவர்கள் எப்போதும் சஞ்சலமின்றி, விருப்பப்படி வாழ்ந்து, ஒளிவீசுகின்றனர்.

வலயாங்கதகேயூரஹாரகுண்டலபூஷிதாஃ । ஸ்ரக்விணஶ்சித்ர முகுடாஶ்சித்ராச்சாதநவாஸஸஃ ।। ௪௫.

அவர்கள் கை வளையல்கள், புயல் வளையல்கள், கால்கழுத்துப் பூண்கள், மாலை, காதணிகள் போன்ற ஆபரணங்கள் அணிந்துள்ளனர்; மலர் மாலைகள், அழகான முடிகிரீடங்கள், வண்ணமயமான ஆடைகள் அணிந்துள்ளனர்.

அஜீர்ணயௌவநதராஃ ஸுப்ரியாஃ ப்ரியதர்ஶநாஃ। ப்ரஜா வர்ஷஸஹஸ்ராணி ஜீவந்தி ஸுபஹூந்யுத ।। ௪௫.

அவர்கள் என்றும் குறையாத இளமையுடன், மிகவும் இனிமையானும், அழகாகவும் காணப்படுகின்றனர்; அங்குள்ள மக்கள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்கின்றனர்.

ந தாஃ ப்ரஸவதர்மிண்யோ ந வம்ஶப்ரக்ஷயோ விதிஃ। மிதுநம் ஜாயதே வ்ரு'க்ஷாதுபக்ஷமமநீத்ரு'ஶம் ।। ௪௫.

அவர்கள் சாதாரணப் பிறப்பை அனுசரிப்பதில்லை; அவர்களது வம்சம் அழிவதில்லை; புதல்வர்கள் மரங்களில் இருந்து, யாரும் காணாத வியத்தகு முறையில் தோன்றுகின்றனர்.

ஸாமாந்யவிபவாஃ ஸர்வே மமத்வபரிவர்ஜிதாஃ। ந தத்ர வித்யதே தர்மோ நாதர்மஃ ஸம்ப்ரவர்த்ததே ।। ௪௫.

அங்குள்ள அனைவரும் சமமான செல்வம் பெற்றவர்கள்; தனிமை என்ற எண்ணமே இல்லை; அங்கு தர்மமும் இல்லை, அதர்மமும் இல்லை.

ந வ்யதிர்ந ஜரா தத்ர ந துர்மேதா ந ச க்லமஃ। பூர்ணே காலே விநஶ்யந்தி ஜலபுத்புதவச்ச தே ।। ௪௫.

அங்குத் துயர், முதுமை, அறிவு குறைவு, சோர்வு எதுவும் இல்லை; அவர்கள் வாழ்நாள் முடிந்ததும், நீரில் புட்டி போல் மறைந்து விடுகின்றனர்.

ஏவமத்யந்தஸுகிநஃ ஸர்வதுஃகவிவர்ஜிதாஃ। ரக்தா தர்மம் ந பஶ்யந்தி துஃகாத்தர்மோऽபிஜாயதே ।। ௪௫.

அவர்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், எல்லா துயரங்களும் இல்லாமல் வாழ்கின்றனர்; இன்பத்தில் ஈடுபட்டதால் தர்மம் அவர்களுக்கு தெரியாது; ஏனெனில் துயரத்திலிருந்து தான் தர்மம் தோன்றுகிறது.

உத்தராணாம் குரூணாந்து பார்ஶ்வே ஜ்ஞேயந்து தக்ஷிணே। ஸமுத்ரமூர்மிமாலாட்யம் நாநாஸ்வரவிபூஷிதம் ।। ௪௫.

வடக்கு குருக்களின் தெற்குப் பக்கத்தில், அலைகளால் நிரம்பிய, பலவிதமான ஒலிகளால் அழகுபடுத்தப்பட்ட பெரும் கடல் உள்ளது என்று அறிய வேண்டும்.

பஞ்சயோஜநஸாஹஸ்ரமதிக்ரம்ய ஸுராலயம்। சந்த்ரத்வீபமிதி க்யாதம் சத்ரமண்டலஸம்ஸ்திதம் ।। ௪௫.

ஐந்து ஆயிரம் யோஜனை தாண்டிய பின்பு தேவர்களின் வாசஸ்தலம் உள்ளது; அது சந்திரத்வீபம் என அழைக்கப்படுகிறது, சந்திர மண்டலத்துக்குள் அமைந்துள்ளது.

ஸஹஸ்ரயோஜநாநாந்து ஸர்வதஃ பரிமண்டலம்। நாநா புஷ்பபலோபேதம் ஸம்ரு'த்த்யா பரயா யுதம்। ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணமுச்ச்ரிதம் தாவதேவ து ।। ௪௫.

அது எல்லா பக்கங்களிலும் ஆயிரம் யோஜனை சுற்றளவில் வட்டமாக உள்ளது; பலவகை மலர்களும் பழங்களும் நிறைந்துள்ளது; மிகுந்த செழிப்பும் உள்ளது; அது நூறு யோஜனை அகலமாகவும், அதே அளவு உயரமாகவும் உள்ளது.

தஸ்ய மத்யே கிரிவரஃ ஸித்தசாரணஸேவிதஃ। சந்த்ர துல்யப்ரபைஃ காந்தைஶ்சந்த்ராகாரைஃ ஸுலக்ஷணைஃ ।। ௪௫.

அதன் நடுவில் ஒரு பெரிய மலை உள்ளது; அதில் சித்தர்கள் மற்றும் சாரணர்கள் வழிபடுகின்றனர்; அது சந்திரனைப் போல ஒளிவீசும் அழகும், சந்திர வடிவமும், நல்ல குறியீடுகளும் கொண்டது.

ஶ்வேதவைடூர்யகுமுதைஶ்சித்ரோऽஸௌ குமுதப்ரபஃ। அநேகசித்ரகோத்யாநோ நைகநிர்சரகந்தரஃ। மஹாஸாநுதரீகுஞ்ஜைர்விவிதைஃ ஸமலம்க்ரு'தஃ ।। ௪௫.

அந்த மலை வெள்ளை வைடூரியம், குமுதம் போன்றவை கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டு, குமுதப்போல ஒளிவீசுகிறது; பலவிதமான அழகான தோட்டங்கள், ஏராளமான அருவிகள், குகைகள், பெரிய சிகரங்கள், பள்ளத்தாக்குகள், காடுகள் கொண்டு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மாச்சைலாந்மஹாபுண்யா சந்த்ராம்ஶுவிமலோதகா। ப்ரவஹத்யுத்தமநதீ சந்த்ராவர்த்தா தரங்கிணீ ।। ௪௫.

அந்தப் பெரும் புண்ணியமுள்ள மலைகளிலிருந்து, சந்திரனின் ஒளிபோல் தூய நீருடன், அலைகளோடு ஓடும் சிறந்த நதி சந்திரவர்த்தா பிறக்கிறது.

தத்ர சந்த்ரமஸஃ ஸ்தாநம் நக்ஷத்ராதிபதேர்வரம்। ஸதாऽவதரதே தத்ர சந்த்ரமா க்ரஹநாயகஃ ।। ௪௫.

அங்கே நட்சத்திரங்களுக்கு தலைவனான சந்திரனின் உயர்ந்த இடம் உள்ளது; அங்கு, கிரகங்களுக்குத் தலைவனாகிய சந்திரன் எப்போதும் இறங்கி வருகிறான்.

தத்ர சந்த்ரமஸோ நாம்நா ஶைலஃ ஸ து பரிஶ்ருதஃ। சந்த்ரத்வீபம் மஹாத்வீபம் ப்ரகாஶம் திவி சேஹ ச ।। ௪௫.

அங்கே சந்திரன் எனும் பெயரால் புகழ்பெற்ற ஒரு மலை இருக்கிறது; அந்தப் பெரிய, பிரகாசமான சந்திரத் தீவு வானிலும் இங்கும் ஒளிர்கிறது.

தத்ர சந்த்ரப்ரதீகாஶாஃ பூர்ணசந்த்ரநிபாநநாஃ। சந்த்ரகாந்தாஃ ப்ரஜாஃ ஸர்வா விமலாஶ்சந்த்ரதைவதாஃ ।। ௪௫.

அங்கே உள்ள மக்கள் அனைவரும் சந்திரனைப் போல் ஒளிவீசும் முகத்துடன், சந்திரக்காந்தம் போலத் தூய்மையுடன், சந்திர தேவனைப் பக்தியுடன் வாழ்கிறார்கள்.

அத்யந்ததார்மிகாஃ ஸௌம்யாஃ ஸத்யஸந்தாஃ ஸுதேஜஸஃ। ப்ரஜாஸ்தத்ர ஸதாசாரா தஶவர்ஷஶதாயுஷஃ ।। ௪௫.

அங்கே மக்கள் மிகுந்த தர்மத்துடன், மென்மையுடன், உண்மை நிலைபேறாக, பெரும் ஒளியுடன், எப்போதும் நல்லொழுக்கத்துடன், நூறு ஆண்டுகள் வாழ்கிறார்கள்.

பஶ்சிமேந து த்வீபஸ்ய பஶ்சிமஸ்ய ப்ரகீர்த்திதம்। சதுர்யோஜநஸாஹஸ்ரம் ஸமதீத்ய மஹோததிம் ।। ௪௫.

அந்தத் தீவின் மேற்கு பக்கத்தில், மேற்குத் தீவின் அப்பகுதியில், நான்கு ஆயிரம் யோஜனை தூரமும் பெருங்கடலைத் தாண்டி—

தஶயோஜநஸாஹஸ்ரம் ஸமந்தாத் பரிமண்டலம்। த்வீபம் பத்ராகரம் நாம நாநாபுஷ்போபஶோபிதம் ।। ௪௫.

அங்கு பத்து ஆயிரம் யோஜனை சுற்றளவுள்ள, பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பத்திராகர என்ற தீவு உள்ளது.

ப்ரபூததநதாந்யாட்யமநேகந்ரு'பபாலிதம் । நித்யம் ப்ரமுதிதம் ஸ்பீதம் மஹாஶைலைஶ்ச ஶோபிதம் ।। ௪௫.

அந்தத் தீவு செல்வமும் தானியமும் மிகுந்தது, பல அரசர்களால் ஆளப்படுகிறது, எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடனும் வளமையுடனும், பெரிய மலைகளால் அழகுபெற்றுள்ளது.

தத்ர பத்ராஸநம் வாயோர்நாநாரத்நைஶ்ச மண்டிதம்। தத்ர விக்ரஹவாந் வாயுஃ ஸதா பர்வஸு பூஜ்யதே ।। ௪௫.

அங்கே வாயுவுக்கான புனித ஆசனம் பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது; அங்கு உருவமுள்ள வாயு எப்போதும் திருவிழாக்களில் வழிபடப்படுகிறார்.

தபநீயஸுவர்ணாபாஸ்தபநீயவிபூஷிதாஃ। விராஜந்தேऽமர ப்ரக்யாஸ்தத்ர சித்ராம்பரஸ்ரஜஃ ।। ௪௫.

அங்கே, தங்கம் போன்ற ஒளியுடன், தங்க ஆபரணங்கள் அணிந்த, வண்ணமயமான உடை மற்றும் மாலைகள் அணிந்த அமரர்கள் போல் புகழ்பெற்றோர் ஒளிவீசுகிறார்கள்.

வீர்யவந்தோ மஹாபாகாஃ பஞ்சவர்ஷஶதாயுஷஃ। ஸத்யஸந்தா முதா யுக்தாஃ ப்ரஜாஸ்தா வாயுதைவதாஃ ।। ௪௫.

அங்கே மக்கள் வலிமைமிக்கோரும் பெரும் பாக்கியசாலிகளும், ஐந்நூறு ஆண்டுகள் வாழ்பவர்களும், உண்மையில் நிலைத்தவர்களும், மகிழ்ச்சியுடன் வாயு தேவனைப் பக்தியுடன் வாழ்கிறார்கள்.

ஏவமேவ நிஸர்கோऽயம் வர்ஷாணாம் பாரதே யுகே। த்ரு'ஷ்டஃ பரமதத்த்வஜ்ஞைர்பூயஃ கிம் கீர்த்தயாமி தே ।। ௪௫.

இந்தப் பாரத யுகத்தில், பகுத்தறிவுள்ளோர் கண்டபடி, இவ்வாறு அந்த நாடுகளின் இயல்பு உள்ளது; இனி உனக்காக மேலும் என்ன சொல்லலாம்?

ஆக்யாதே த்வேவம்ரு'ஷயஃ ஸூதபுத்ரேண தீமதா। உத்தரஶ்ரவணே பூயஃ பப்ரச்சுஸ்ததநந்தரம் ।। ௪௫.

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அந்த முனிவர்கள் அறிவுள்ள சூதபுத்திரனை, வடக்கு வாசலில் மீண்டும் கேட்டார்கள்.

ரு'ஷய ஊசுஃ। யதிதம் பாரதம் வர்ஷ யஸ்மிந் ஸ்வாயம்புவாதயஃ। சதுர்தஶைதே மநவஃ ப்ரஜாஸர்கே பவந்த்யுத ।। ௪௫.

முனிவர்கள் கூறினார்கள்: இந்தப் பாரத நாட்டில், ஸ்வாயம்புவன் முதலான பதினான்கு மனுக்கள் உயிர்கள் படைக்கையில் தோன்றுகிறார்கள்—

ஏதத்வேதிதுமிச்சாமஸ்தந்நோ நிகத ஸத்தம। ஏதத் ஶ்ருத்வா வசஸ்தேஷாமப்ரவீல்லோமஹர்ஷணஃ ।। ௪௫.

இதைக் கேட்க விரும்புகிறோம்; உன்னால் கூறப்பட வேண்டும், சிறந்தவரே. அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட லோமஹர்ஷணன் பதிலளித்தான்.

பௌராணிகஸ்ததா ஸூத ரு'ஷீணாம் பாவிதாத்மநாம் । ஏத த்விஸ்தரதோ பூயஸ்தாநுவாச ஸமாஹிதஃ ।। ௪௫.

அப்போது புராணங்களை நன்கு அறிந்த சூதர், மனம் தூய்மையுடைய அந்த முனிவர்களிடம் மேலும் விரிவாக கவனத்துடன் விளக்கினார்.