வாயுபுராணம்

ஶீதாந்தாஶிகராத்ப்ரஷ்டா ஸுகுஞ்ஜே வரபர்வதே। நிபபாத மஹாபாகா தஸ்மாதபி ஸுமஞ்ஜஸம் ।। ௪௨.

சீதாந்த சிகரத்திலிருந்து, அழகான காடுள்ள சிறந்த மலையில் விழுந்த அந்த பாக்கியவதி, அங்கிருந்து சுமஞ்சசத்திற்கும் இறங்கினாள்.

தஸ்மாந்மால்யவதம் ஶைலம் பாவயந்தீ வராபகா। வைகங்கம் ஸமநுப்ராப்தா வைகங்காந்மணிபர்வதம்। மணிபர்வதாந்மஹாஶைலம் ரு'ஷபம் நைககந்தரம் ।। ௪௨.

அங்கிருந்து, அந்த சிறந்த நதி மால்யவத் மலையைப் பசுமைபடுத்தி, வைகங்கத்தையும், பின்னர் மணிபர்வதத்தையும், மணிபர்வதத்திலிருந்து பல குகைகள் கொண்ட பெரிய ரிஷப மலையையும் அடைந்தாள்.

ஏவம் ஶைலஸஹஸ்ராணி தாரயந்தீ மஹாநதீ। பதிதாऽத மஹாஶைலே ஜடரே ஸித்தஸேவிதே ।। ௪௨.

இவ்வாறு, ஆயிரக்கணக்கான மலைகளைப் பிளந்து, அந்த பெரிய நதி சித்தர்கள் வாழும் பெரிய மலையின் உள்ளே விழுந்தாள்.

தஸ்மாதபி மஹாஶைலம் தேவகூடம் தரங்கிணீ। தஸ்ய குக்ஷிஸமுத்ராந்தா க்ரமேண ப்ரு'திவீம் கதா ।। ௪௨.

அதனால் அந்தப் பெரிய மலையான தேவகூடத்திலிருந்து அந்த ஆறு புறப்பட்டு, அதன் உள்ளிலிருந்த நீர் படிப்படியாக பூமியில் வந்து சேர்ந்தது.

ஸைவம் ஸ்தலீஸஹஸ்ராணி ஶைலராஜஶதாநி ச। வநாநி ச விசித்ராணி ஸராம்ஸி விவிதாநி ச ।। ௪௨.

அவ்வாறு, ஆயிரக்கணக்கான சமவெளிகள், நூற்றுக்கணக்கான பெரிய மலைகள், அதிசயமான காடுகள், பலவகை ஏரிகள் அனைத்தையும் கடந்து வந்தது.

ஸ்ராவயந்தீ மஹாபாகா விஸ்பாரேஷ்வவலீகதா। நதீ ஸஹஸ்ராநுகதா ப்ரவ்ரு'த்தா ச மஹாநதீ ।। ௪௨.

அந்த புண்ணியமான ஆறு, ஆயிரக்கணக்கான சிற்றாறுகளுடன் சேர்ந்து, பெருகி ஓடிக் கொண்டே, பெரிய நதியாக ஆனது.

பத்ராஶ்வம் ஸுமஹாத்வீபம் ப்லாவயந்தீ வராபகா। ப்ரவிஷ்டா ஹ்யர்ணவம் பூர்வம் பூர்வே த்வீபே மஹாநதீ ।। ௪௨.

பெரிய பத்திராஷ்வத் தீவை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து, அந்த அருமையான ஆறு, கிழக்கு கண்டத்தை கடந்த பிறகு, கிழக்கு கடலில் கலந்தது.

தக்ஷிணேऽபி ப்ரபந்நா யா ஶைலேந்த்ரே கந்தமாதநே। சித்ரைஃ ப்ரபாதைர்விதைர்நைகவிஸ்பாலிதோதகா ।। ௪௨.

அவள் தெற்குப் பகுதியிலும் சென்றாள்; அங்கு கந்தமாதன என்ற பெரிய மலையில், பல விதமான அழகான அருவிகளாக வெடித்து ஓடினாள்.

தத்கந்தமாதநவநம் நந்தநம் தேவநந்தநம்। ப்லாவயந்தீ மஹாபாகா ப்ரயாதா ஸா ப்ரதக்ஷிணம் ।। ௪௨.

அந்த கந்தமாதன வனம், நந்தனம், தேவர்கள் விரும்பும் இடம் — இவை அனைத்தையும் அந்த புண்ணிய ஆறு வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து, வலம் வந்து சென்றாள்.

நாம்நா ஹ்யலகநந்தேதி ஸர்வலோகேஷு விஶ்ருதா। ப்ரவிஶத்யுத்தரஸரோ மாநஸம் தேவமாநஸம் ।। ௪௨.

அலகாநந்தா என்ற பெயரில் எல்லா உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற அந்த ஆறு, வடக்கிலுள்ள மானச சரஸில், தேவமான் என்ற ஏரியில் புகுந்தாள்.

மாநஸாச்சைலராஜாநம் ரம்யம் த்ரிஶிகரம் கதா। த்ரிகூடாச்சைலஶிகராத் கலிங்கஶிகரம் கதா ।। ௪௨.

மானச ஏரியிலிருந்து, அழகான மூன்று சிகரங்கள் கொண்ட மலைக்குச் சென்றாள்; அங்கிருந்து திரிகூட மலையின் சிகரத்திலிருந்து கலிங்க சிகரத்துக்குச் சென்றாள்.

கலிங்கஶிகராத்ப்ரஷ்டா ருசகே நிபபாத ஸா। ருசகாந்நிஷதம் ப்ராப்தா தாம்ராபம் நிஷதாதபி ।। ௪௨.

கலிங்க சிகரத்திலிருந்து கீழே விழுந்து, ருசக மலையில் இறங்கினாள்; ருசகத்திலிருந்து நிஷத மலையை அடைந்தாள்; நிஷதத்திலிருந்து தாம்ராப மலையிலும் சென்றாள்.

தாம்ராபஶிகரார்த்ப்ரஷ்டா கதா ஶ்வேதோதரம் கிரிம் । தஸ்மாத்ஸுமூலம் ஶைலேந்த்ரம் வஸுதாரஞ்ச பர்வதம் ।। ௪௨.

தாம்ராப சிகரத்திலிருந்து விழுந்து, ஷ்வேதோதர மலையை அடைந்தாள்; அங்கிருந்து அந்த பெரிய மலையின் அடிப்பகுதிக்குச் சென்று, பிறகு வசுதாரா மலையையும் அடைந்தாள்.

ஹேமகூடம் கதா தஸ்மாத்தேவஶ்ர்ரு'ங்கே ததோ கதா। தஸ்மாத்கதா மஹாஶைலம் ததஶ்சாபி பிஶாசகம் ।। ௪௨.

அங்கிருந்து ஹேமகூட மலையையும், பின்னர் தேவசிருங்க மலையையும், அதற்குப் பிறகு பெரிய மலையையும், பிசாசக மலையையும் அடைந்தாள்.

பிஶாசகாச்சைலவராத் பஞ்சகூடங்கதா புநஃ। பஞ்சகூடாத்து கைலாஸம் தேவாவாஸம் ஶிலோச்சயம் ।। ௪௨.

பிசாசக மலையிலிருந்து பஞ்சகூட மலையையும், பஞ்சகூடத்திலிருந்து தேவர்கள் வாழும் உயர்ந்த கைலாச மலையையும் சென்றடைந்தாள்.

தஸ்ய குக்ஷிஷு விப்ராந்தா நைககந்தரஸாநுஷு। ஹிமவத்யுத்தமநதீ நிபபாதாசலோத்தமே ।। ௪௨.

அந்த மலையின் பல்வேறு குகைகளிலும், பள்ளத்தாக்குகளிலும் சுற்றி, அந்த சிறந்த ஆறு, இமயமலையின் உயர்ந்த சிகரத்தில் இறங்கினாள்.

ஸைவம் ஶைலஸஹஸ்ராணி தாரயந்தீ மஹாநதீ। ஸ்தலீஶதாந்யநேகாநி ப்லாவயந்த்யாஶுகாணிநீ ।। ௪௨.

அவ்வாறு, அந்த பெரிய ஆறு ஆயிரக்கணக்கான மலைகளை பிளந்து, எண்ணற்ற சமவெளிகளை வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து, வேகமாக ஓடிக்கொண்டே இருந்தது.

வநாநாஞ்ச ஸஹஸ்ராணி கந்தராணாம் ஶதாநி ச । ஸ்ராவயந்தீ மஹாபாகா ப்ரயாதா தக்ஷிணோததிம் ।। ௪௨.

ஆயிரக்கணக்கான காடுகள், நூற்றுக்கணக்கான குகைகள் அனைத்தையும் வெள்ளத்தில் மூழ்கடித்து, அந்த புண்ணியமான ஆறு தெற்குக் கடலை நோக்கி சென்றது.

ரம்யா யோஜநவிஸ்தீர்ணா ஶைலகுக்ஷிஷு ஸம்வ்ரு'தா। யாத்ரு'தா தேவதேவேந ஶங்கரேண மஹாத்மநா ।। ௪௨.

அழகாக, ஒரு யோஜனை அகலமாக, மலையின் உள்ளே மறைந்திருந்த அந்த ஆறு, மகாதேவன் சங்கரனால் தடுத்துப் பிடிக்கப்பட்டாள்.

பாவநீ த்விஜஶார்தூல கோராணாமபி பாப்மநாம்। ஶங்கரஸ்யாங்கஸம்ஸ்பர்ஶாந்மஹாதேவஸ்ய தீமதஃ। த்விகுணம் பவித்ரஸலிலா ஸர்வலோகே மஹாநதீ ।। ௪௨.

இரு பிறப்பை உடையவர்களுக்குள் சிறந்தவரே, கொடிய பாவங்களையும் போக்கும் அந்த ஆறு, புத்திசாலியான சங்கர பகவானின் உடலைத் தொட்டதால், உலகம் முழுவதும் இரட்டிப்பு புனிதமான நீராக ஆனது.

அநுஶைலம் ஸமந்தாச்ச நிர்கதா பஹுபிர்முகைஃ। அதோऽந்யேநாபிதாநேந க்யாதா நத்யஃ ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௪௨.

அந்த ஆறு மலையின் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் பல வாயிலாக வெளியே வந்து, பல்வேறு பெயர்களாலும், ஆயிரக்கணக்கான சிற்றாறுகளாலும் புகழ்பெற்றதாக ஆனது.

தஸ்மாத்திமவதோ கங்கா கதா ஸா து மஹாநதீ। ஏவம் கங்கேதி நாம்நாதிப்ரகாஶா ஸித்தஸேவிதா ।। ௪௨.

அதனால், இமயமலையிலிருந்து அந்தப் பெரிய நதி கங்கை புறப்பட்டாள்; அதனால், 'கங்கை' என்ற பெயரில் பிரகாசமாகி, சித்தர்கள் வழிபடும் நதியாக விளங்குகிறாள்.

தந்யாஸ்தே ஸத்தமா தேஶா யத்ர கங்கா மஹாநதீ। ருத்ரஸாத்த்யாநிலாதித்யைர்ஜுஷ்டதோயா யஶஸ்வதீ ।। ௪௨.

கங்கை என்ற பெரிய நதி ஓடும் அந்த புனிதமான தேசங்கள் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள்; அவளது நீரை ருத்ரன், சித்தர்கள், வாயு, ஆதித்யர்கள் ஆகியோர் மதிப்புடன் ஏற்கின்றனர், அவள் புகழ் பரவியுள்ளது.

மஹாபாதம் ப்ரவக்ஷ்யாமி மேரோரபி ஹி பஶ்சிமம்। நாநாரத்நாகாரம் புண்யம் புண்யக்ரு'த்பிர்நிஷேவிதம் ।। ௪௨.

இப்போது நான் மேறு மலையின் மேற்கு பகுதியில் உள்ள, பலவகை ரத்தினங்கள் நிறைந்த, புனிதமான, நல்லவர்கள் வழிபடும் அந்தப் பெரிய பகுதியைப் பற்றி சொல்கிறேன்.

விபுலம் ஶைலராஜாநம் விபுலோதரகந்தரம் । நிதம்பகுஞ்ஜ கடகைர்விமலைர்ம்மண்டிதோதரம் ।। ௪௨.

அந்தப் பெரிய மலைமன்னன், அகலமான குகைகள், பள்ளத்தாக்குகள், தூய காடுகள், தெளிவான சரிவுகள் கொண்டு அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்டு விரிந்து காணப்படுகிறது.

அபி யா த்ர்யம்பகஸ்யைஷா த்ரிதஶைஃ ஸேவிதோதகா। வாயுவேகா கதாபோகா லதேவ ப்ராமிதா புநஃ ।। ௪௨.

இது திரயம்பகனும் தேவர்கள் எல்லாரும் வழிபடும் நீருடன் கூடிய நதி; வாயுவின் வேகத்தால் நகர்ந்து, கொடிபோல் சுழன்று மீண்டும் ஓடுகிறது.

மேருகூடதடாத்ப்ரஷ்டா ப்ரஹதைஃ ஸ்வாதிதோதகா। விஸ்தீர்ய்யமாணஸலிலா நிர்ம்மலாம்ஶுகஸந்நிபா ।। ௪௨.

மேறு மலையின் சிகரத்திலிருந்து விழுந்து, பல இடங்களில் தாக்கப்பட்டு, சுவைத்த நீர் பரவுகிறது; அவளது நீர் தூய்மையாகவும் வெள்ளை ஆடையால் ஒளிரும் போல் பிரகாசமாகவும் இருக்கிறது.

தஸ்ய கூடேऽம்பரநதீ ஸித்தசாரணஸேவிதா । ப்ரதக்ஷிணமதாவ்ரு'த்ய பதிதா ஸா து காமிநீ ।। ௪௨.

அந்தச் சிகரத்தில், சித்தர்களும் சாரணர்களும் வழிபடும் வானநதி, சுற்றி வந்தபின் கீழே விழுந்து ஓடுகிறது.

தேவப்ராஜம் மஹாப்ராஜம் ஸவைப்ராஜம் மஹாவநம்। ப்லாவயந்தீ மஹாபாகா நாநாபுஷ்பபலோதகா ।। ௪௨.

அவள் தேவப்ராஜம், மகாப்ராஜம், வைப்ராஜம் ஆகிய பெரிய காடுகளை வெள்ளம் போல் நிரப்பி, பலவகை மலர்களும் பழங்களும் நீருடன் மிகுந்த பாக்கியத்துடன் பாய்கிறாள்.