வாயுபுராணம்

ஹஸ்த்யோஷ்டம் தீர்கஜங்கஞ்ச அஶ்வதம்ஷ்ட்ரம் மஹாஹநும்। ரக்தஜிஹ்வம் ஜடாக்ஷஞ்ச ஸ்தூலாஸ்யம் தீர்கநாஸிகம் ॥ ௮.

யானையின் உதடு போல் உதடு, நீண்ட தொடைகள், குதிரையின் பற்கள் போல் பற்கள், பெரிய தாடை, சிவப்பு நாக்கு, முடிச்சான கண்கள், அகன்ற வாய், நீண்ட மூக்கு ஆகியவை அவனுக்கு இருந்தன.

குஹ்யகம் ஶிதிகர்ணஞ்ச மஹாநந்தம் மஹாமுகம்। ஏவம்விதம் கஶாபுத்ரம் விஜஜ்ஞே ஸாऽதிபீஷணம் ॥ ௮.

அவன் ஒரு குஹ்யகன், கூர்மையான காதுகள், மிகுந்த மகிழ்ச்சி, பெரிய வாய் கொண்டவன்; இப்படிப்பட்ட பயங்கரமான உருவம் கொண்ட மகனை கஷா பெற்றாள்.

தஸ்யாநுஜம் த்விதீயந்து கஶா சைவ வ்யஜாயத। த்ரிஶீர்ஷஞ்ச த்ரிபாதஞ்ச த்ரிஹஸ்தம் க்ரு'ஷ்ணலோசநம் ॥ ௮.

அதன்பின் கஷா இரண்டாவது மகனாக அவனுடைய தம்பியை பெற்றாள்; அவனுக்கு மூன்று தலை, மூன்று கால், மூன்று கை, கருப்பான கண்கள் இருந்தன.

ஊர்த்த்வகேஶம் ஹரிச்ச்மஶ்ரும் ஶிலாஸம்ஹநநம் த்ரு'டம் । ஹ்ரஸ்வ காயம் ஸுபாஹுஞ்ச மஹாகாயம் மஹாபலம் ॥ ௮.

நிமிர்ந்த முடி, மஞ்சள் நிற தாடி, கல்லைப் போல உறுதியான தாடை, குறுகிய உடல், வலிமையான கை, பெரிய உடல், மிகுந்த பலம் என அவனுக்கு இருந்தன.

ஆகர்ணதாரிதாஸ்யஞ்ச லம்பப்ரூம் ஸ்தூலநாஸிகம்। ஸ்தூலோஷ்டமஷ்டதம்ஷ்ட்ரஞ்ச த்விஜிஹ்வம் ஶங்குகர்ணகம் ॥ ௮.

காதுவரை பிளந்த வாய், தொங்கும் புருவம், அகன்ற மூக்கு, தடித்த உதடு, எட்டு பற்கள், இரண்டு நாக்கு, சங்கு போல் காதுகள் அவனுக்கு இருந்தன.

பிங்கலோத்வ்ரு'த்தநயநம் ஜடிலம் பிங்கலம் ததா। மஹாகர்ணம் மஹோரஸ்கம் கடிஹீநம் க்ரு'ஶோதரம்। நகிநம் லோஹிதக்ரீவம் ஸா கநிஷ்டம் ப்ரஸூயதே ॥ ௮.

மஞ்சள் நிறம் கொண்ட, புறப்பட்ட கண்கள், முடிச்சானவும் மஞ்சள் நிறமுமான முடி, பெரிய காதுகள், அகன்ற மார்பு, இடுப்பு இல்லாதது, ஒல்லியான வயிறு, நகமுள்ள கை, சிவப்பு கழுத்து—இப்படி இளைய மகனை அவள் பெற்றாள்.

ஸத்யஃ ப்ரஸூயமாத்ரௌ து விவ்ரு'த்தௌ ச ப்ரமாணதஃ। உபபோகஸமர்தாப்யாம் ஶரீராப்யாமுபஸ்திதௌ। ஸத்யோஜாதவிவ்ரு'த்தாங்கௌ மாதரம் பர்யபூஷ்யதாம் ॥ ௮.

அவர்கள் பிறந்தவுடன் உடனே வளர்ந்து, அனுபவிக்கத் தக்க உடலுடன் நின்றார்கள்; உடல் உறுப்புகள் உடனே வளர்ந்து, தாயைச் சுற்றி நின்றார்கள்.

ஜ்யாயாம்ஸ்தயோஸ்து யஃ க்ரூரோ மாதரம் ஸோऽப்யகர்ஷத। அப்ரவீந்மாதராயாஹி பக்ஷார்தே க்ஷுதயார்த்திதஃ ॥ ௮.

அவர்களில் மூத்தவன், கொடூரமானவன், தாயை பிடித்து, 'அம்மா, எனக்கு பசிக்கிறது, உன்னை உண்ண விரும்புகிறேன்,' என்று கூறினான்.

ந்யஷேதயத் புநர்ஹ்யேநம் ஜ்யாயாம்ஸந்து கநிஷ்டகஃ। அப்ரவீத் ஸோऽஸக்ரு'த்தம் வை ரக்ஷேமாம் மாதரம் கஶாம்। பாஹுப்யாம் பரிக்ரு'ஹ்யைநம் மாதரம் தாம் வ்யமோசயத் ॥ ௮.

ஆனால் இளையவன், மீண்டும் மீண்டும் மூத்தவனைத் தடுத்தான்; 'நாம் தாய் கஷாவை பாதுகாப்போம்' என்று கூறி, அவனைத் தழுவி தாயை விடுவித்தான்.

ஏதஸ்மிந்நேவ காலே து ப்ராதுர்பூதஸ்தயோஃ பிதா । தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா விக்ரு'தாகாரௌ வஸதாம் ஹீத்யபாஷத ॥ ௮.

அந்த சமயத்தில் அவர்களின் தந்தை தோன்றினார்; மகன்கள் இந்த வித்தியாசமான உருவத்துடன் இருப்பதைப் பார்த்து, 'இங்கிருந்து போங்கள்' என்று சொன்னார்.

தௌ து தம் பிதரம் த்ரு'ஷ்ட்வா பலவந்தௌ த்வராந்விதௌ । மாதுரேவ புநஸ்வாங்கே ப்ரலபேதாம் ஸ்வமாயயா ॥ ௮.

ஆனால் தந்தையைப் பார்த்ததும், அந்த இரண்டு வலிமைமிக்க மகன்கள் விரைவாக மீண்டும் தாயின் மடியில் சென்று, தங்கள் சக்தியால் அழுதார்கள்.

அதோऽப்ரவீத்ரு'ஷிர்பார்யாமாவாப்யாமுக்தவத்யஸி । பூர்வமாசக்ஷ்வ தத்த்வேந ததைவாப்யாம் வ்யதிக்ரமம் ॥ ௮.

அப்போது அந்த முனிவர் தன் மனைவியிடம், 'நீ ஏற்கனவே எங்களிடம் பேசினாய்; இப்போது முன்புபோல் உண்மையாக இந்த தவறைச் சொல்' என்றார்.

மாதுலம் பஜதே புத்ரஃ பித்ரூ'ந் பஜதி கந்யகா। யதாஶீலா பவேந்மாதா ததாஶீலோ பவேத் ஸுதஃ ॥ ௮.

மகன் தாயாரின் சகோதரனைப் பின்பற்றுவான்; மகள் தந்தையைப் பின்பற்றுவாள்; தாயின் இயல்புபோல் மகனின் இயல்பும் அமையும்.

யத்வர்ணா து பவேத்பூமிஸ்தத்வர்ணம் ஸலிலம் த்ருவம்। மாத்ரூ'ணாம் ஶீலதோஷேண ததா ஶீலகுணைஃ புநஃ। விபிந்நாஸ்து ப்ரஜாஃ ஸர்வாஸ்ததா க்யாதிவஶேந ச ॥ ௮.

மண் எந்த நிறத்தில் இருக்கிறதோ, நீரும் அதே நிறத்தில்தான் இருக்கும்; தாய்களின் நல்லோ, கெட்டோ இயல்பால் எல்லா உயிரினங்களும் வேறுபடுகின்றன; புகழாலும் அவை வேறுபடும்.

பலஶீலாதிபிஸ்தாஸாமதிதிர்தர்மதத்பரா। தர்மஶீலாதிபிஶ்சைவ ப்ரபோதபலஶாலிநீ ॥ ௮.

அவர்களில், அதிதி தர்மத்தில் நிலைத்தவள்; வலிமை, நல்லொழுக்கம் முதலியவற்றால் சிறப்புடையவள்; தர்மம், நல்லொழுக்கம் முதலிய நல்ல பண்புகளால் ஞானமும் வலிமையும் நிரம்பியவள்.

(கந்தஶீலா திதிஶ்சைவ ப்ரவார்த்யயநஶாலிநீ।) கீதஶீலா ததாऽரிஷ்டா மாயாஶீலா தநுஃ ஸ்ம்ரு'தா। விநதா து புநர்த்தேவீ வைஹாயஸகதிப்ரியா ॥ ௮.

கந்தசீலை, திதி, பிரவார்த்யயனா ஆகியோர் தத்தம் தனிப்பட்ட இயல்புகளால் பிரசித்தி பெற்றவர்கள்; கீதசீலை, அரிஷ்டா, மாயாசீலை என்று அறியப்படுபவள் தான் தனு; வினதா என்ற தேவி வானில் பறப்பதை விரும்புபவளாக இருக்கிறாள்.

தபோமயேந ஶீலேந ஸுரபிஃ ஸமலம்க்ரு'தா। க்ரோதஶீலா ததா கத்ரூஃ க்ரோதேநாஸுகஶீலகா ॥ ௮.

தபசு நிறைந்த நல்ல இயல்பால் சுரபி அலங்கரிக்கப்பட்டாள்; அதேபோல் கட்ரூ கோபம் நிறைந்தவளும், கோபத்தால் எப்போதும் அமைதி இல்லாதவளும் ஆவாள்.

தநாயுஷாயாஃ ஶீலம் வை வைரநுக்ரஹ லக்ஷணம்। த்வஞ்ச தேவி மஹாபாகே க்ரோதஶீலா மதாஸி மே ॥ ௮.

தனுவின் பிள்ளைகளின் இயல்பு எப்போதும் பகைமைக்கு ஆதரவாகும்; மகா பாக்கியசாலி தேவியே, நீயும் கோபம் நிறைந்தவளாக எனக்குத் தோன்றுகிறாய்.

இத்யேதாநி ஸஶீலாநி ஸ்வபாவால்லோகநாந்ந்ரு'ணாம்। கர்மதோ யத்நதோ புத்த்யா ரூபதோ பலதஸ்ததா। க்ஷமாதஶ்சைவ பிந்நாநி பாவிதார்தபலேந ச ॥ ௮.

இவ்வாறு, இந்த இயல்புகள் பிறப்பால், மனிதர்களை நோக்கி, செய்கைகளால், முயற்சியால், அறிவால், உருவத்தால், பலத்தால், பொறுமையால், மன எண்ணத்தின் வலிமையாலும் வேறுபடுகின்றன.

ரஜஃஸத்த்வதமோவ்ரு'த்தேர்விஶ்வரூபாஃ ஸ்வபாவதஃ। மாதுலந்த்வநுயாதாஸ்தே புத்ரகா குணவ்ரு'த்திபிஃ ॥ ௮.

ரஜஸ், சத்துவம், தமஸ் ஆகிய குணங்களின் செயலால், இவர்கள் பல்வேறு வடிவங்களை இயல்பாக எடுப்பவர்கள்; அவர்களின் மகன்கள் தாயின் வழி குணங்களையும் நடத்தை முறைகளையும் பின்பற்றுகிறார்கள்.

இத்யேவமுக்த்வா பகவாந் கஶாமப்ரதிமாம் ததா। புத்ராவாஹூய ஸாம்நா வை சக்ரே ஸோமமபீதயஃ ॥ ௮.

இவ்வாறு கூறிய பின்பு, அந்த பகவான், ஒப்பற்ற கஷாமாவை அழைத்து, இனிய வார்த்தைகளால் சோமனுக்கு அஞ்சாமலிருக்கும் துணிச்சலை அளித்தார்.

தாப்யாஞ்ச யத் க்ரு'தம் தஸ்யாஸ்ததாசஷ்ட ததா கஶா। மாத்ரா யதா ஸமாக்யாதம் கர்ம தாப்யாம் ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்। தேந தாத்வர்தயோகேந தத்த்வதர்ஶீ சகார ஹ ॥ ௮.

அந்த இருவரால் செய்யப்பட்டதை, கஷா பின்னர் விவரித்தாள்; தாயார் கூறியபடி, அவரவர் செய்த செயல்களை தனித்தனியாக விளக்கியாள்; அப்படியே, அர்த்தத்தை உணரும் ஞானி அதனை வேர்ச்சொல் பொருளோடு பொருத்தி விளக்கியார்.

யக்ஷ இத்யேஷ தாதுர்வை காதநே க்ரு'ஷணே ச ஸஃ। யக்ஷயேத்யுக்தவாந் யஸ்மாத் தஸ்மாத்யக்ஷோ பவத்யயம் ॥ ௮.

யக்ஷ என்ற வேர்ச்சொல் உண்ணுதல், மெலிதாக்குதல் என்பவற்றுக்காகும்; 'யக்ஷ' என்று கூறியதால், அவன் யக்ஷன் என அழைக்கப்படுகிறான்.

ரக்ஷ இத்யேஷ தாதுர்யஃ பாலநே ஸ விபாவ்யதே। உக்தவாம்ஶ்சைவ யஸ்மாத்து ரக்ஷ மே மாதரம் கஶாம்। நாம்நாऽயம் ராக்ஷஸஸ்தஸ்மாத் பவிஷ்யதி தவாத்மஜஃ ॥ ௮.

'ரக்ஷ' என்ற வேர்ச்சொல் காப்பது என்பதற்காகும்; 'என் தாயை காப்பாற்று, கஷா' என்று கூறியதால், உன் மகன் ராக்ஷசன் என்று பெயர் பெறுவான்.

ஸ ததா தத்விதாந் த்ரு'ஷ்ட்வா விஸ்மிதஃ பரிம்ரு'க்ய ச। தயோஃ ப்ராதிஶதாஹாரம் ப்ரஜாபதிரஸ்ரு'க்வஸே ॥ ௮.

அப்போது அந்த ஒழுங்கை பார்த்து, கவனமாக ஆராய்ந்த பிரஜாபதி, அவர்களுக்கு உணவு வழங்கினார்.

பிதா தௌ க்ஷுதிதௌ த்ரு'ஷ்ட்வா வரஞ்சேமம் தயோர்ததௌ। யுவயோர்ஹஸ்தஸம்ஸ்பர்ஶோ நக்தமேந து ஸர்வஶஃ ॥ ௮.

அவர்களின் தந்தை, இருவரும் பசிக்கின்றதைப் பார்த்து, 'நீங்கள் இருவரும் இரவில் மட்டும் உணவைத் தொட முடியும்; முழுவதும் இரவில் மட்டுமே' என்று வரம் வழங்கினார்.

நக்தாஹாரவிஹாரௌ ச திவா ஸ்வப்நோபபோகிநௌ। நக்தஞ்சைவ பலீயாம்ஸௌ திவா ஸுப்தாவுபௌ யுவாம் ॥ ௮.

இரவில் உணவு உண்டு, சுற்றித் திரிந்து, பகலில் தூங்கும் வாழ்க்கை உங்களுக்கு அமையும்; இரவில் நீங்கள் இருவரும் வலிமை பெறுவீர்கள், பகலில் தூங்குவீர்கள்.

மாதரம் ரக்ஷதஞ்சைவ தர்மஶ்சைவாநுஶிஷ்யதாம்। இத்யுக்த்வா கஶ்யபஃ புத்ரௌ தத்ரைவாந்தரதீயத ॥ ௮.

உங்கள் தாயை பாதுகாப்பீர்கள், தர்மத்தை பின்பற்றுவீர்கள்; இவ்வாறு கூறி, கஷ்யபன் தனது மகன்களுக்கு உபதேசம் செய்து அங்கிருந்து மறைந்தார்.

கதே பிதரி தௌ வீரௌ நிஸர்காதேவ தாருணௌ। விபர்யயேண வர்த்தந்தௌ கிம்பக்ஷௌ ப்ராணிஹிம்ஸகௌ ॥ ௮.

தந்தை பிரிந்தபின், அந்த இரு வீரர்களும் இயற்கையாகவே கடுமையானவர்கள்; அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் எதிராக நடந்து, இறைச்சி உண்டு, உயிரினங்களுக்கு தீங்கு விளைவித்தனர்.