வாயுபுராணம்

ஏவமுக்தா ஸ்ததஃ ஸர்வா தேவதா ரு'ஷிபிஃ ஸஹ। ப்ரணம்ய ஶிரஸா தேவம் புநரூசுர்ஜகத்பதிம் ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறியபின், எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, தங்கள் தலைகளை வணங்கி, மீண்டும் உலகத்தின் ஆண்டவரை நோக்கி பேசினர்.

மஹாதேஜா மஹாகாயோ மஹாவீர்யோ மஹாத்யுதிஃ। பீஷணஃ ஸர்வபூதாநாம் கதம் காலஶ்சதுர்முகஃ ।। ௩௨.

மிகுந்த பிரகாசமும், பெரிய உருவமும், பெரும் வலிமையும், அதிக ஒளியுமுடையவரே, எல்லா உயிர்களுக்கும் பயங்கரமானவரே, காலம் எப்படி நான்கு முகங்களுடன் இருக்கிறது?

ஏஷ காலஶ்சதுர்மூர்திஶ்சதுர்தம்ஷ்ட்ரஶ்சதுர்முகஃ। லோகஸம்ரக்ஷணார்தாய அதிக்ராமதி ஸர்வஶஃ ।। ௩௨.

இந்த காலம் நான்கு வடிவங்களும், நான்கு பற்களும், நான்கு முகங்களும் கொண்டது; உலகங்களை காப்பதற்காக, எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவி செல்கிறது.

நாஸாத்யம் வித்யதே சாஸ்ய ஸர்வஸ்மிந் ஸசராசரே। காலஃ ஸ்ரு'ஜதி பூதாநி புநஃஸம்ஹரதி க்ரமாத் ।। ௩௨.

இவனுக்கு இயங்குவதும், அசையாததும் உள்ள எல்லாவற்றிலும் எதுவும் முடியாதது இல்லை; காலம் உயிர்களை உருவாக்கி, மீண்டும் ஒழுங்காக அவற்றை அழிக்கிறது.

ஸர்வே காலஸ்ய வஶகா ந காலஃ கஸ்யசித்வஶே। தஸ்மாத்து ஸர்வபூதாநி காலஃ கலயதே ஸதா ।। ௩௨.

எல்லோரும் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார்கள்; காலம் யாருக்கும் கட்டுப்படுவதில்லை; அதனால், காலம் எல்லா உயிர்களையும் எப்போதும் கணக்கிட்டு நடத்துகிறது.

விக்ரமஸ்ய பதாந்யஸ்ய பூர்வோக்தாந்யேகஸப்ததிஃ। தாநி மந்வந்தராணீஹ பரிவ்ரு'த்தயுகக்ரமாத் ।। ௩௨.

அவரது அடியிலுள்ள எழுபத்து ஒன்று படிகள், முன்பே கூறியது போல, இங்கே மன்வந்தரங்களாக, யுகங்கள் மாறும் ஒவ்வொரு காலத்திலும் அமைகின்றன.

ஏகம் பதம் பரிக்ரம்ய பதாநாமேகஸப்ததிஃ। யதா காலஃ ப்ரக்ரமதே ததா மந்வந்தரக்ஷயஃ ।। ௩௨.

எழுபத்து ஒன்று படிகளில் ஒன்றை காலம் முடித்தவுடன், காலம் அடுத்த படி எடுக்கும்போது, அந்த நேரம் ஒரு மன்வந்தரத்தின் முடிவாகும்.

ஏவமுக்த்வா து பகவாந் தேவர்ஷிபித்ரு'தாநவாந்। நமஸ்க்ரு'தஶ்ச தைஃ ஸர்வைஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறியபின், பரமபிரான் அங்கு உள்ள தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், அசுரர்கள் ஆகிய அனைவரும் வணங்கி முடித்ததும், அங்கேயே மறைந்தார்.

ஏவம் ஸ காலே பகவாந் தேவர்ஷிபித்ரு'தாநவாந்। புநஃ புநஃ ஸம்ஹரதே ஸ்ரு'ஜதே ச புநஃ புநஃ ।। ௩௨.

இவ்விதமாக, காலம் தோறும் பரமபிரான் தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், அசுரர்கள் ஆகியோரைக் குறைத்து மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குகிறார்.

அதோ மந்வந்தரே சைவ தேவர்ஷிபித்ரு'தாநவைஃ। பூஜ்யதே பகவாநீஶோ பயாத் காலஸ்ய தஸ்ய வை ।। ௩௨.

அதனால், ஒவ்வொரு மன்வந்தரத்திலும் அந்தக் காலத்தின் பயத்தால் தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், அசுரர்கள் ஆகியோர் பரமபிரானை வழிபடுகின்றார்கள்.

தஸ்மாத் ஸர்வப்ரயத்நேந கலௌ குர்யாத்தபோ த்விஜஃ। ப்ரபந்நஸ்ய மஹாதேவம் தஸ்ய புண்யபலம் மஹத்। தஸ்மாத்தேவா திவம் கத்வா அவதீர்ய ச பூதலே ।। ௩௨.

ஆகவே, கலியுகத்தில் இருமுறை பிறந்தோர் முழு முயற்சியுடன் தவம் செய்ய வேண்டும்; மகாதேவனை அடைந்தவருக்கு பெரும் புண்ணிய பலன் கிடைக்கும்; அதனால் தேவர்கள் விண்ணுலகிற்குச் சென்று, மீண்டும் பூமியில் இறங்குகின்றார்கள்.

ரு'ஷயஶ்சைவ தேவாஶ்ச கலிம்ப்ராப்ய ஸுதாருணம்। தப இச்சந்தி பூயிஷ்டம் கர்த்தும் தர்மபராயணாஃ। அவதாராந் கலிம் ப்ராப்ய கரோதி ச புநஃ புநஃ ।। ௩௨.

மிகக் கடுமையான கலியுகத்தை அடைந்த முனிவர்களும் தேவர்களும், தர்மத்தில் நிலைத்து, அதிகமான தவம் செய்ய விரும்பி, கலியுகத்தில் மீண்டும் மீண்டும் அவதாரம் எடுக்கின்றார்கள்.

ஏவம் காலாந்தரே ஸர்வே யேऽதீதா வை ஸஹஸ்ரஶஃ। வைவஸ்வதேऽந்தரே தஸ்மிந் தேவராஜர்ஷயஸ்ததா ।। ௩௨.

இவ்வாறு, காலத்தின் ஓட்டத்தில் ஆயிரக்கணக்காக கடந்துபோன அனைவரும், வைவஸ்வத மன்வந்தரத்தில், தேவர்கள், அரசமுனிவர்கள் மற்றும் பிறரும் உள்ளனர்.

தேவாபிஃ போரவோ ராஜா மநுஶ்வேக்ஷ்வாகுவம்ஶஜாஃ। மஹாயோகபலோபேதாஃ காலாந்தரமுபாஸதே ।।௩௨.

பழமையான அரசன் தேவாபி மற்றும் மனுவின் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தார், பெரிய யோக பலத்துடன், காலத்தின் ஓட்டத்தை வழிபடுகின்றார்கள்.

க்ஷீணே கலியுகே தஸ்மிஸ்திஷ்யே த்ரேதாயுகே க்ரு'தே। ஸப்தர்ஷிபிஶ்சைவ ஸார்த்தம் பாவ்யே த்ரேதாயுகே புநஃ கோத்ராணாம் க்ஷத்ரியாணாஞ்ச பவிஷ்யாஸ்தே ப்ரகீர்திதாஃ ।। ௩௨.

கலியுகம் முடிந்ததும், திஷ்ய, திரேதா, கிருதயுகங்களில், ஏழு முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, எதிர்கால திரேதாயுகத்தில் மீண்டும், க்ஷத்திரியர்களின் குலங்கள் அறிவிக்கப்படுகின்றன.

த்வாபராந்தே ப்ரதிஷ்டந்தே க்ஷத்ரியா ரு'ஷிபிஃ ஸஹ। க்ரு'தே த்ரேதாயுகே சைவ ததா க்ஷீணே ச த்வாபரே। நராஃ பாதகிநோ யே வை வர்த்தந்தே தே கலௌ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௩௨.

துவாபரயுகம் முடிவில், க்ஷத்திரியர்கள் முனிவர்களுடன் நிலைபெறுகின்றார்கள்; கிருதயுகம், திரேதாயுகம் மற்றும் துவாபரயுகம் முடிந்ததும், பாவிகளாகிய மனிதர்கள் கலியுகத்தவராகக் கருதப்படுகின்றார்கள்.

மந்வந்தராணாம் ஸப்தாநாம் ஸாந்தாநார்தா ஶ்ருதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ। ஏவமேதேஷு ஸர்வேஷு யுகக்ஷயக்ரமஸ்ததா ।। ௩௨.

ஏழு மன்வந்தரங்களின் முடிவுகளும், அவற்றைப் பற்றிய சிருத்தியும், மரபும், எல்லா யுகங்களின் முடிவுக்கிரமமும் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டுள்ளது.

பரஸ்பரம் யுகாநாஞ்ச ப்ரஹ்மக்ஷத்ரஸ்ய சோத்பவஃ। யதா வை ப்ரக்ரு'திஸ்தேப்யஃ ப்ரவ்ரு'த்தாநாம் யதா க்ஷயம் ।। ௩௨.

யுகங்களும், பிராமணர் மற்றும் க்ஷத்திரியர்களும் ஒருவருக்கொருவர் எவ்வாறு தோன்றினார்கள், அவர்கள் எப்படி உருவாகி, எவ்வாறு அழிந்தார்கள் என்பதும் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஜாமதக்ந்யேந ராமேண க்ஷத்ரே நிரவஶோஷிதே। க்ரியந்தே குலடாஃ ஸர்வாஃ க்ஷத்ரியைர்வஸுதாதிபைஃ। திவம் கதாநஹம் துப்யம் கீர்த்தயிஷ்யே நிபோதத ।। ௩௨.

ஜாமதக்னியின் மகன் இராமனால் க்ஷத்திரியர் வம்சம் அழிந்தபோது, பூமியில் உள்ள க்ஷத்திரிய அரசர்களால் எல்லா குடும்பங்களும் நிறுவப்பட்டன; நான் விண்ணுலகிற்குச் சென்று, அவற்றை உனக்குச் சொல்வேன், கேள்.

ஐடமிக்ஷ்வாகுவம்ஶஸ்ய ப்ரக்ரு'திம் பரிசக்ஷதே। ராஜாநஃ ஶ்ரேணிபந்தாஸ்து தக்ஷாந்யே க்ஷத்ரியா புவி ।। ௩௨.

ஐட மற்றும் இக்ஷ்வாகு வம்சங்களின் தன்மை விவரிக்கப்படுகிறது; அரசர்கள் குழுக்களாக அமைக்கப்பட்டுள்ளனர், மற்ற க்ஷத்திரியர்கள் பூமியில் தொழிலாளர்களாக உள்ளனர்.

ஐடவம்ஶேऽத ஸம்பூதா யதா சேக்ஷ்வாகவோ ந்ரு'பாஃ। தேப்ய ஏவ ஶதம் பூர்ணம் குலாநாமபிஷேசிதம் ।। ௩௨.

ஐட வம்சத்திலும், இக்ஷ்வாகு அரசர்களிலும், அவர்களிலிருந்து நூறு முழு குடும்பங்கள் பதிக்கப்பட்டுள்ளன.

தாவதேவ து போஜாநாம் விஸ்தரோ த்விகுணஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । போஜந்து த்ரிஶதம் க்ஷத்ரம் சதுர்த்தா தத்யதாதிஶம் ।। ௩௨.

போஜர் குடும்பங்கள் இரட்டிப்பாக விரிந்துள்ளன என்று கூறப்படுகிறது; போஜர்கள் மூன்று நூறு க்ஷத்திரியர்கள், முன்பே கூறியபடி நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

தேஷ்வதீதாஸ்து ராஜாநோ ப்ருவதஸ்தாந்நிபோதத। ஶதம் வை ப்ரதிவிந்த்யாநாம் ஹைஹயாநாம் ததா ஶதம் ।। ௩௨.

அவர்களில் கடந்துபோன அரசர்களின் பெயர்களை கேள்: ஒரு நூறு பிரதிவிந்தியர்கள், அதுபோல் ஒரு நூறு ஹைஹயர்கள்.

தார்த்தராஷ்ட்ராஸ்த்வேகஶதம் அஶீதிர்ஜநமேஜயாஃ। ஶதம் வை ப்ரஹ்மதத்தாநாம் குலாநாம் வீர்யிணாம் ஶதம் ।। ௩௨.

ஒரு நூறு தார்த்தராஷ்ட்ரர்கள், எண்பது ஜனமேஜயர்கள், ஒரு நூறு ப்ரஹ்மதத்தர்கள், மேலும் ஒரு நூறு வீரக் குடும்பங்கள் உள்ளன.

ததஃ ஶதந்து பௌலாநாம் ஶதம் காஶிகுஶாதயஃ । ததாபரம் ஸஹஸ்ரந்து யேऽதீதாஃ ஶஶபிந்தவஃ। இஜாநாஸ்தேऽஶ்வமேதைஸ்து ஸர்வே நியுததக்ஷிணைஃ ।। ௩௨.

பின்னர் ஒரு நூறு பௌலர்கள், ஒரு நூறு காசிகள் மற்றும் குஷர்கள்; அதுபோல், கடந்துபோன ஆயிரம் சசபிந்து வம்சத்தார்; இஜனர்கள் அனைவரும் அசுவமேத யாகங்களை எண்ணற்ற தானங்களுடன் நடத்தினார்கள்.

ஏவம் ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தா ந ஶக்யா விஸ்தரேண து। வக்தும் ராஜர்ஷயஃ க்ரு'த்ஸ்நா யேऽதீதாஸ்தைர்யுகைஃஸஹ ।। ௩௨.

இவ்வாறு, முன்னோர் காலத்து வாழ்ந்த அரசமுனிவர்களைப் பற்றி சுருக்கமாகச் சொன்னேன்; அவர்களையும் அவர்களது காலங்களையும் விரிவாக விவரிப்பது சாத்தியமில்லை.

ஏதே யயாதிவம்ஶஸ்ய பபூவுர்வம்ஶவர்த்தநாஃ। கீர்திதா த்யுதிமந்தஸ்தே யே லோகாந் தாரயந்தி வை ।। ௩௨.

இப்போது பெயரிட்டு சொன்ன இவர்கள் யயாதி வம்சத்தை வளர்த்தவர்கள்; இவர்கள் உலகங்களைத் தாங்கி நிலைநிறுத்துகிறார்கள்.

லபந்தே ச வராந் பஞ்ச துர்லபாந் ப்ரஹ்மலௌகிகாந் । ஆயுஃ புத்ரா தநம் கீர்திரைஶ்வர்யம் பூதிரேவ ச ।। ௩௨.

இவர்கள் ஐந்து அரிதான வரங்களைப் பெறுகிறார்கள்; அவை பிரம்மலோகம் மற்றும் இவ்வுலகத்திலும் கிடைக்கும்: நீண்ட ஆயுள், மகன்கள், செல்வம், புகழ், ஆட்சி மற்றும் வளம்.

தாரணாச்ச்ரவணாச்சைவ பஞ்சவர்கஸ்ய தீமதாம்। ததோக்தா லௌகிகாஶ்சைவ ப்ரஹ்மலோகம் வ்ரஜந்தி வை ।। ௩௨.

இந்த ஐந்து வகைகளை மனதில் கொண்டு, கேட்டு அறிந்த புத்திசாலிகள், உலகில் பல நன்மைகளைப் பெறுவார்கள்; மேலும் பிரம்மலோகத்தையும் அடைவார்கள் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.