வாயுபுராணம்

இஹாமுத்ர ஹிதார்தாய வதந்தி பரமம் பதம்। பூர்வமேவ மயோக்தஸ்தே காலஸ்து யுகஸம்ஜ்ஞிதஃ ।। ௩௨.

இங்கு மற்றும் பிற பிறப்பிலும் நன்மைக்காக, அவர்கள் பரம பதத்தைப் பற்றி பேசுகிறார்கள்; காலம் என்பது யுகங்கள் என்று முன்பே நான் கூறியுள்ளேன்.

க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரஞ்ச யுகாதிஃ கலிநா ஸஹ। பரிவர்த்தமாநைஸ்தைரேவ ப்ரமமாணேஷு சக்ரவத் ।। ௩௨.

கிருத யுகம், திரேதா, த்வாபரமும், கலியுடன் சேர்ந்து யுகங்களின் தொடக்கம்; அவை சக்கரம் போல் சுழன்று திரிகின்றன.

தேவதாஸ்து ததோத்விக்நாஃ காலஸ்ய வஶமாகதாஃ. ந ஶக்நுவந்தி தந்மாநம் ஸம்ஸ்ஸ்தாபயிதுமாத்மநா ।। ௩௨.

அப்போது தெய்வங்கள் கலங்கியவர்களாக, காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் சிக்கி, அதன் அளவை தாங்களாக நிர்ணயிக்க முடியாமல் தவிக்கிறார்கள்.

ததா தே வாக்யதா பூத்வா ஆதௌ மந்வந்தரஸ்ய வை। ரு'ஷயஶ்சைவ தேவாஶ்ச இந்த்ரஶ்சைவ மஹாதபாஃ ।। ௩௨.

அந்த சமயத்தில், மன்வந்தரத்தின் தொடக்கத்தில், முனிவர்கள், தேவர்கள், பெரும் தவத்துடன் கூடிய இந்திரன் — இவர்கள் எல்லோரும் அமைதியாக வந்து சேர்ந்தனர்.

ஸமாதாய மநஸ்தீவ்ரம் ஸஹஸ்ரம் பரிவத்ஸராந்। ப்ரபந்நாஸ்தே மஹாதேவம் பீதாஃ காலஸ்ய வை ததா ।। ௩௨.

ஆயிரம் ஆண்டுகள் தீவிரமாக மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அவர்கள் காலத்துக்கு பயந்து, மகாதேவனை அடைக்கலம் புகுந்தனர்.

அயம் ஹி காலோ தேவேஶஶ்சதுர்மூர்திஶ்சதுர்முகஃ । கோऽஸ்ய வித்யாந்மஹாதேவ அகாதஸ்ய மஹேஶ்வர ।। ௩௨.

இந்த காலம் தான் தேவர்களின் தலைவன், நான்கு ரூபங்களும் நான்கு முகங்களும் உடையவன்; இந்த ஆழமான மகேஸ்வரனின் ஞானத்தை யார் அறிய முடியும்?

அத த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாதேவஸ்தம் து காலஞ்சதுர்முகம்। ந பேதவ்யமிதி ப்ராஹ கோ வஃ காமஃ ப்ரதீயதாம் ।। ௩௨.

பெரிய கடவுள் அந்த நான்கு முகங்களும் உடைய காலத்தை பார்த்து, "பயப்பட வேண்டாம்; உங்களுக்குத் தேவையானது என்ன? அதை வழங்குகிறேன்" என்று சொன்னார்.

தத்கரிஷ்யாம்யஹம் ஸர்வம் ந வ்ரு'தாயம் பரிஶ்ரமஃ । உவாச தேவோ பகவாந் ஸ்வயங்காலஃ ஸுதுர்ஜயஃ ।। ௩௨.

"நான் இதை எல்லாம் செய்து தருவேன்; உங்களது முயற்சி வீணாகாது" என்று அந்த காலம் என்றே அழைக்கப்படும் கடினமாக வெல்ல முடியாத இறைவன் சொன்னார்.

யதேதஸ்ய முகம் ஶ்வேதம் சதுர்ஜிஹ்வம் ஹி லக்ஷ்யதே। ஏதத் க்ரு'தயுகம் நாம தஸ்ய காலஸ்ய வை முகம்। அஸௌ தேவஃ ஸுரஶ்ரேஷ்டோ ப்ரஹ்மா வைவஸ்வதோ முகஃ ।। ௩௨.

அவரது வெண்மையான, நான்கு நாக்குகள் கொண்ட முகம் கிருதயுகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது காலத்தின் முகம்; அந்த தெய்வம், தேவர்களில் சிறந்தவன், வைவஸ்வத முகம் உடைய பிரம்மா.

யதேதத்ரக்தவர்ணாபம் த்ரு'தீயம் வஃ ஸ்ம்ரு'தம் மயா । த்ரிஜிஹ்வம் லேலிஹாநம் து ஏதத் த்ரேதாயுகம் த்விஜாஃ ।। ௩௨.

நான் மூன்றாவது என்று கூறியது, இரத்தம் போன்ற நிறமுடையது, மூன்று நாக்குகளுடன் நக்கிக்கொண்டிருப்பது — இது தான் த்ரேதா யுகம், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

அத்ர யஜ்ஞப்ரவ்ரு'த்திஸ்து ஜாயதே ஹி மஹேஶ்வராத்। ததோऽத்ர இஜ்யதே யஜ்ஞஸ்திஸ்ரோ ஜிஹ்வாஸ்த்ரயோऽக்நயஃ । இஷ்ட்வா சைவாக்நயோ விப்ராஃ காலஜிஹ்வா ப்ரவர்த்ததே ।। ௩௨.

இந்த யுகத்தில், பெரிய ஈசுவரனிடமிருந்து யாகம் செய்யும் பழக்கம் தோன்றுகிறது; அதனால் இங்கு யாகங்கள் நடத்தப்படுகின்றன, மூன்று நாக்குகள், மூன்று அக்னிகள்; அந்த அக்னிகளில் அர்ச்சனை செய்த பின், காலத்தின் நாக்கு செயல்படத் தொடங்கும், பிராமணர்களே.

யதேதத்வை முகம் பீமம் த்விஜிஹ்வம் ரக்தபிங்கலம்। த்விபாதோऽத்ர பவிஷ்யாமி த்வாபரம் நாம தத்யுகம் ।। ௩௨.

இது பயங்கரமான முகம், இரண்டு நாக்குகளும், சிவப்பும் மஞ்சளும் கலந்த நிறமும் உடையது; இதில் நான் இரண்டு கால்களுடன் இருப்பேன்; அந்த யுகமே த்வாபர யுகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யதேதத் க்ரு'ஷ்ணவர்ணாபம் துரீயம் ரக்தலோசநம்। ஏகஜிஹ்வம் ப்ரு'துஶ்யாமம் லேலிஹாநம் புநஃ புநஃ ।। ௩௨.

நான்காவது என்று கூறியது, கருப்பு போன்ற நிறம், சிவந்த கண்கள், ஒரு நாக்கு, அகலமும் கருமையும் உடையது, மீண்டும் மீண்டும் நக்கிக்கொண்டிருப்பது —

ததஃ கலியுகம் கோரம் ஸர்வலோகபயங்கரம்। கல்பஸ்ய து முகம் ஹ்யேதச்சதுர்தம் நாம பீஷணம் ।। ௩௨.

அதன்பின், கலியுகம் வருகிறது, அது மிகவும் பயங்கரமானது, எல்லா உலகங்களுக்கும் அச்சமூட்டும்; இது தான் நான்காவது, காலச்சக்கரத்தின் பயங்கரமான முகம்.

ந முகம் நாபி நிர்வாணம் தஸ்மிந் பவதி வை யுகே। காலக்ரஸ்தா ப்ரஜா சாபி யுகே தஸ்மிந் பவிஷ்யதி ।। ௩௨.

அந்த யுகத்தில் முகமும் இல்லை, விடுதலையும் இல்லை; அந்த யுகத்தில் உயிர்கள் எல்லாம் காலத்தால் பிடிபடுவார்கள்.

ப்ரஹ்மா க்ரு'தயுகே பூஜ்யஸ்த்ரேதாயாம் யஜ்ஞ இச்யதே। த்வாபரே பூஜ்யதே விஷ்ணுரஹம்பூஜ்யஶ்சதுர்ஷ்வபி ।। ௩௨.

கிருத யுகத்தில் பிரம்மா வழிபடப்படுகிறார், த்ரேதா யுகத்தில் யாகம் முக்கியமானது; த்வாபர யுகத்தில் விஷ்ணு வழிபடப்படுகிறார், நான்கு யுகங்களிலும் நான் வழிபடப்படுகிறேன்.

ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஶ்ச யஜ்ஞஶ்ச காலஸ்யைவ கலாஸ்த்ரயஃ। ஸர்வேஷ்வேவ ஹி காலேஷு சதுர்மூர்திர்மஹேஶ்வரஃ ।। ௩௨.

பிரம்மா, விஷ்ணு, யாகம் — இவை மூன்றும் காலத்தின் அம்சங்கள்; எல்லா யுகங்களிலும் மகா ஈசுவரன் நான்கு வடிவங்களில் இருக்கிறார்.

அஹம் ஜநோ ஜநயிதா (வஃ) காலஃ காலப்ரவர்த்தகஃ। யுககர்தா ததா சைவ பரம் பரபராயணஃ ।। ௩௨.

நான் மக்கள், உங்களின் படைப்பாளர், காலம், காலத்தை இயக்குபவன்; யுகங்களை உருவாக்குபவன், உயர்ந்தவன், எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரம்.

தஸ்மாத் கலியுகம் ப்ராப்ய லோகாநாம் ஹிதகாரணாத்। அபயார்தஞ்ச தேவாநாமுபயோர்லோகயோரபி ।। ௩௨.

அதனால், கலியுகம் வந்தபோது உலகங்களின் நன்மைக்காகவும், தேவர்களுக்கு அச்சமில்லாமல் இருப்பதற்காகவும், இரு உலகங்களிலும் —

ததா பவ்யஶ்ச பூஜ்யஶ்ச பவிஷ்யாமி ஸுரோத்தமாஃ। தஸ்மாத்பயம் ந கார்யம் ச கலிம் ப்ராப்ய மஹௌஜஸஃ ।। ௩௨.

அப்போது நான் மங்களகரமானவனும், வழிபடத்தக்கவனும் ஆக இருப்பேன், சிறந்த தேவர்களே; அதனால், கலியுகம் வந்தபோது அச்சம் கொள்ள வேண்டாம், வலிமைமிக்கவர்களே.

ஏவமுக்தா ஸ்ததஃ ஸர்வா தேவதா ரு'ஷிபிஃ ஸஹ। ப்ரணம்ய ஶிரஸா தேவம் புநரூசுர்ஜகத்பதிம் ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறியபின், எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, தங்கள் தலைகளை வணங்கி, மீண்டும் உலகத்தின் ஆண்டவரை நோக்கி பேசினர்.

மஹாதேஜா மஹாகாயோ மஹாவீர்யோ மஹாத்யுதிஃ। பீஷணஃ ஸர்வபூதாநாம் கதம் காலஶ்சதுர்முகஃ ।। ௩௨.

மிகுந்த பிரகாசமும், பெரிய உருவமும், பெரும் வலிமையும், அதிக ஒளியுமுடையவரே, எல்லா உயிர்களுக்கும் பயங்கரமானவரே, காலம் எப்படி நான்கு முகங்களுடன் இருக்கிறது?

ஏஷ காலஶ்சதுர்மூர்திஶ்சதுர்தம்ஷ்ட்ரஶ்சதுர்முகஃ। லோகஸம்ரக்ஷணார்தாய அதிக்ராமதி ஸர்வஶஃ ।। ௩௨.

இந்த காலம் நான்கு வடிவங்களும், நான்கு பற்களும், நான்கு முகங்களும் கொண்டது; உலகங்களை காப்பதற்காக, எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவி செல்கிறது.

நாஸாத்யம் வித்யதே சாஸ்ய ஸர்வஸ்மிந் ஸசராசரே। காலஃ ஸ்ரு'ஜதி பூதாநி புநஃஸம்ஹரதி க்ரமாத் ।। ௩௨.

இவனுக்கு இயங்குவதும், அசையாததும் உள்ள எல்லாவற்றிலும் எதுவும் முடியாதது இல்லை; காலம் உயிர்களை உருவாக்கி, மீண்டும் ஒழுங்காக அவற்றை அழிக்கிறது.

ஸர்வே காலஸ்ய வஶகா ந காலஃ கஸ்யசித்வஶே। தஸ்மாத்து ஸர்வபூதாநி காலஃ கலயதே ஸதா ।। ௩௨.

எல்லோரும் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிறார்கள்; காலம் யாருக்கும் கட்டுப்படுவதில்லை; அதனால், காலம் எல்லா உயிர்களையும் எப்போதும் கணக்கிட்டு நடத்துகிறது.

விக்ரமஸ்ய பதாந்யஸ்ய பூர்வோக்தாந்யேகஸப்ததிஃ। தாநி மந்வந்தராணீஹ பரிவ்ரு'த்தயுகக்ரமாத் ।। ௩௨.

அவரது அடியிலுள்ள எழுபத்து ஒன்று படிகள், முன்பே கூறியது போல, இங்கே மன்வந்தரங்களாக, யுகங்கள் மாறும் ஒவ்வொரு காலத்திலும் அமைகின்றன.

ஏகம் பதம் பரிக்ரம்ய பதாநாமேகஸப்ததிஃ। யதா காலஃ ப்ரக்ரமதே ததா மந்வந்தரக்ஷயஃ ।। ௩௨.

எழுபத்து ஒன்று படிகளில் ஒன்றை காலம் முடித்தவுடன், காலம் அடுத்த படி எடுக்கும்போது, அந்த நேரம் ஒரு மன்வந்தரத்தின் முடிவாகும்.

ஏவமுக்த்வா து பகவாந் தேவர்ஷிபித்ரு'தாநவாந்। நமஸ்க்ரு'தஶ்ச தைஃ ஸர்வைஸ்தத்ரைவாந்தரதீயத ।। ௩௨.

இவ்வாறு கூறியபின், பரமபிரான் அங்கு உள்ள தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், அசுரர்கள் ஆகிய அனைவரும் வணங்கி முடித்ததும், அங்கேயே மறைந்தார்.

ஏவம் ஸ காலே பகவாந் தேவர்ஷிபித்ரு'தாநவாந்। புநஃ புநஃ ஸம்ஹரதே ஸ்ரு'ஜதே ச புநஃ புநஃ ।। ௩௨.

இவ்விதமாக, காலம் தோறும் பரமபிரான் தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள், அசுரர்கள் ஆகியோரைக் குறைத்து மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குகிறார்.