வாயுபுராணம்

யே சாப்யுத்பதிதா கர்பாததோபாககதாஶ்ச யே। தேஷாம் ஸ்வாஹாஃ ஸ்வதாஶ்சைவ ஆப்நுவந்து ஸ்வதந்து ச ।। ௩௦.

கருவிலிருந்து தோன்றி, கீழ் பகுதிக்கு சென்றவர்களும், அவர்கள் ஸ்வாஹா, ஸ்வதா ஆகியவற்றைப் பெற்று திருப்தியடைய வேண்டும்.

யே ந ரோதந்தி தேஹஸ்தாஃ ப்ராணிநோ ரோதயந்தி ச। ஹர்ஷயந்தி ச ஹ்ரு'ஷ்யந்தி நமஸ்தேப்யோऽஸ்து நித்யஶஃ ।। ௩௦.

உடலுக்குள் இருந்து தாமே அழாதும், பிறரை அழ வைக்கும் உயிர்களும், மகிழ்ச்சி தருபவர்களும், தாமும் மகிழ்வுபவர்களும், அவர்களுக்கு எப்போதும் என் வணக்கம்.

யே ஸமுத்ரே நதீதுர்கே பர்வதேஷு குஹாஸு ச। வ்ரு'க்ஷமூலேஷு கோஷ்டேஷு காந்தாரகஹநேஷு ந ।। ௩௦.

கடலில், நதிக்கரையில், மலைகளில், குகைகளில், மரவேர்களில், பசுமாடுகளின் இடங்களில், காட்டின் ஆழத்திலும் இருப்பவர்கள்—

சதுஷ்பதேஷு ரத்யாஸு சத்வரேஷு ஸபாஸு ச। சந்த்ரார்கயோர்மத்யகதா யே ச சந்த்ரார்கரஶ்மிஷு ।। ௩௦.

நான்கு வழிச்சந்திப்புகளில், தெருக்களில், சந்தங்களில், சபைகளிலும், சந்திரனும் சூரியனும் இடையே இருப்பவர்களும், அவர்களின் கதிர்களில் இருப்பவர்களும்—

ரஸாதலகதா யே ச யே ச தஸ்மாத்பரங்கதாஃ। நமஸ்தேப்யோ நமஸ்தேப்யோ நமஸ்தேப்யஶ்ச நித்யஶஃ। ஸூக்ஷ்மாஃ ஸ்தூலாஃ க்ரு'ஶா ஹ்ரஸ்வா நமஸ்தேப்யஸ்து நித்யஶஃ ।। ௩௦.

பாதாளத்தில் இருப்பவர்களும், அதைவிட்டு மேலும் இருப்பவர்களும்—அவர்களுக்கு எப்போதும் என் வணக்கம், என் வணக்கம், என் வணக்கம்; நுண்ணியவர்களாக இருந்தாலும், பெரிதாக இருந்தாலும், மெலிந்தவர்களாக இருந்தாலும், குறுகியவர்களாக இருந்தாலும், எப்போதும் என் வணக்கம்.

ஸர்வஸ்த்வம் ஸர்வகோ தேவ ஸர்வபூதபதிர்பவாந்। ஸர்வபூதாந்தராத்மா ச தேந த்வம் ந நிமந்த்ரிதஃ ।। ௩௦.

நீ எல்லாம், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன், தேவனே; நீ எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவன்; எல்லா உயிர்களுக்குள்ளும் உள்ள ஆத்மாவும் நீயே; அதனால் உன்னை அழைக்க வேண்டியதில்லை.

த்வமேவ சேஜ்யஸே யஸ்மாத்யஜ்ஞைர்விவிததக்ஷிணைஃ। த்வமேவ கர்த்தா ஸர்வஸ்ய தேந த்வம் ந நிமந்த்ரிதஃ ।। ௩௦.

பல விதமான யாகங்களாலும் பல வித்தியாசமான காணிக்கைகளாலும் உன்னை மட்டுமே வழிபடுகிறோம்; எல்லாவற்றையும் செய்பவரும் நீயே; அதனால் உன்னை அழைக்க வேண்டியதில்லை.

அத வா மாயயா தேவ மோஹிதஃ ஸூக்ஷ்மயா த்வயா। ஏதஸ்மாத் காரணாத்வாபி தேந த்வம் ந நிமந்த்ரிதஃ ।। ௩௦.

அல்லது, உன்னுடைய நுண்ணிய மாயையால் நான் மயங்கியிருக்கலாம், அல்லது இந்தக் காரணத்தாலும், அதனால் உன்னை அழைக்க வேண்டியதில்லை.

ப்ரஸீத மம தேவேஶ த்வமேவ ஶரணம் மம। த்வம் கதிஸ்த்வம் ப்ரதிஷ்டா ச ந சாந்யாஸ்தி ந மே கதிஃ ।। ௩௦.

தேவர்களின் தலைவனே, எனக்கு அருள் செய்; நீயே எனக்கு ஒரே சரணாக இருக்கிறாய்; நீயே எனக்கு இலக்கும், ஆதாரமும்; வேறு யாரும் இல்லை, எனக்கு வேறு வழியும் இல்லை.

ஸ்துத்வைவம் ஸ மஹாதேவம் விரராம ப்ரஜாபாதிஃ। பகவாநபி ஸுப்ரீதஃ புநர்தக்ஷமபாஷத ।। ௩௦.

இவ்வாறு மகாதேவனைப் புகழ்ந்து, பிரஜாபதி அமைதியடைந்தான்; பாக்கியசாலியான அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் தக்ஷனை நோக்கி பேசினார்.

பரிதுஷ்டோऽஸ்மி தே தக்ஷ ஸ்தவேநாநேந ஸுவ்ரத। பஹுநாத்ர கிமுக்தேந மத்ஸமீபம் கமிஷ்யஸி ।। ௩௦.

தக்ஷா, உன் இந்தப் புகழ்ச்சியால் நான் மிகவும் திருப்தியடைந்தேன், நல்லவனே; இப்போது அதிகம் சொல்ல என்ன இருக்கிறது? நீ என் அருகில் வருவாய்.

அதைநமப்ரவீத்வாக்யம் த்ரைலோக்யாதிபதிர்பவஃ। க்ரு'த்வாஶ்வாஸகரம் வாக்யம் வாக்யஜ்ஞோ வாக்யமாஹதம் ।। ௩௦.

அப்போது மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆண்டவரான பவன், அந்த மனிதரிடம் நம்பிக்கை ஊட்டும் வார்த்தைகளை, பேச்சில் தேர்ந்தவனாக, மிக முக்கியமானதாகச் சொன்னார்.

தக்ஷ தக்ஷ ந கர்த்தவ்யோ மந்யுர்விக்நமிமம் ப்ரதி। அஹம் யஜ்ஞஹா ந த்வந்யோ த்ரு'ஶ்யதே தத்புரா த்வயா ।। ௩௦.

தக்ஷா, தக்ஷா, இந்தத் தடையைப் பார்த்து கோபப்பட வேண்டாம். இந்த யாகத்தை அழித்தது நான்தான்; வேறு யாரும் இல்லை என்பதை நீ முன்பே பார்த்தாயே.

பூயஶ்ச தம் வரமிமம் மத்தோ க்ரு'ஹ்ணீஷ்வ ஸுவ்ரத। ப்ரஸந்நவதநோ பூத்வா த்வமேகாக்ரமநாஃ ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௩௦.

நல்ல விருப்பமுள்ளவனே, மீண்டும் என்கிட்டிருந்து இந்த வரத்தை ஏற்று. மனதை ஒருமுகப்படுத்தி, மகிழ்ச்சியுடன் என் சொற்களை கவனமாகக் கேள்.

அஶ்வமேதஸஹஸ்ரஸ்ய வாஜபேயஶதஸ்ய ச। ப்ரஜாபதே மத்ப்ரஸாதாத் பலபாகீ பவிஷ்யஸி ।। ௩௦.

பிராணிகளின் ஆண்டவனே, என் அருளால், ஆயிரம் அசுவமேத யாகங்களும் நூறு வாசபேய யாகங்களும் கொடுக்கும் பலனை நீ பெறுவாய்.

வேதாந் ஷடங்காநுத்த்ரு'த்ய ஸாங்க்யாந்யோகாம்ஶ்ச க்ரு'த்ஸ்நஶஃ। தபஶ்ச விபுலம் தப்த்வா துஶ்சரம் தேவதாநவைஃ ।। ௩௦.

வேதங்களையும் அவற்றின் ஆறு அங்கங்களையும், சங்க்யா, யோக முறைகளையும் முழுமையாகக் கற்றுக்கொண்டு, தேவர்களும் அசுரர்களும் செய்ய முடியாத கடினமான தவங்களைச் செய்தவனாய்,

அர்தைர்த்தஶார்த்தஸம்யுக்தைர்கூடமப்ராஜ்ஞநிர்ம்மிதம்। வர்ணாஶ்ரமக்ரு'தைர்தர்மைம்ர்விபரீதம் க்வசித்ஸமம் ।। ௩௦.

பத்தும் பாதியும் சேர்ந்த அர்த்தங்களால், அறிவில்லாதவர்கள் மறைத்து அமைத்ததாய், ஒவ்வொரு வகையும் வாழ்க்கை நிலையின்படி விதிக்கப்பட்ட தர்மங்களால், சில சமயம் மாறுபட்டும் சில சமயம் சமமாகவும்,

ஶ்ருத்யர்தைரத்யவஸிதம் பஶுபாஶவிமோக்ஷணம்। ஸர்வேஷாமாஶ்ரமாணாந்து மயா பாஶுபதம் வ்ரதம்। உத்பாதிதம் ஶுபம் தக்ஷ ஸர்வபாபவிமோக்ஷணம் ।। ௩௦.

வேதங்களின் அர்த்தங்களால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட, உயிர்கள் பற்றிலிருந்து விடுதலை தரும் இந்த பாசுபத விரதத்தை, எல்லா வாழ்க்கை நிலையினருக்கும் நான் ஏற்படுத்தியுள்ளேன், தக்ஷா; இது புண்ணியமும், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிக்கும்.

அஸ்ய சீர்ணஸ்ய யத்ஸம்யக் பலம் பவதி புஷ்கலம்। ததஸ்து தே மஹாபாக மாநஸஸ்த்யஜ்யதாம் ஜ்வரஃ ।। ௩௦.

இந்த விரதத்தை முறையாகச் செய்தால் கிடைக்கும் பெரும் பலன் உனக்கே உண்டாகட்டும், அதிர்ஷ்டசாலியாய்! மனதில் உள்ள கவலையை நீக்கிவிடு.

ஏவமுக்த்வா மஹாதேவஃ ஸபத்நீகஃ ஸஹாநுகஃ। அதர்ஶநமநுப்ராப்தோ தக்ஷஸ்யாமிதவிக்ரமஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு சொன்னபின், பெரிய தேவன் தனது மனைவியுடன், சேவகர்களுடன் சேர்ந்து, அளவிட முடியாத வலிமையுடைய தக்ஷனின் பார்வையில் இருந்து மறைந்தார்.

அவாப்ய ச ததா பாகம் யதோக்தம் ப்ரஹ்மணா பவஃ। ஜ்வரஞ்ச ஸர்வதர்மஜ்ஞோ பஹுதா வ்யபஜத்ததா। ஶாந்த்யர்தம் ஸர்வபூதாநாம் ஶ்ர்ரு'ணுத்வம் தத்ர வை த்விஜாஃ ।। ௩௦.

பிரம்மா கூறியபடி பவன் அந்த பாகத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, எல்லா உயிர்களுக்கும் அமைதி கிடைக்க, அந்தக் காய்ச்சலை பல வகைகளாகப் பகிர்ந்தார்; இதை நீங்கள் கேளுங்கள், இருமுறை பிறந்தவர்களே.

ஶீர்ஷாபிதாபோ நாகாநாம் பர்வதாநாம் ஶிலாருஜஃ। அபாந்து நாலிகாம் வித்யாந்நிர்மோகம்புஜகேஷ்வபி ।। ௩௦.

பாம்புகளில் தலைவலி, மலைகளில் கல்லின் வலி, நீரில் நாலிகை எனப்படும் வலி, பாம்புகளிலும் அது உண்டு என்று அறிந்துகொள்.

ஶௌரகஃ ஸௌரபேயாணாமூஷரஃ ப்ரு'திவீதலே । இபா நாமபி தர்மஜ்ஞ த்ரு'ஷ்டிப்ரத்யவரோதநம் ।। ௩௦.

சௌரபேய இனத்தவர்க்கு சௌரக வலி, பூமியில் ஊஷர வலி; யானைகளுக்கு, தர்மத்தை அறிந்தவனே, பார்வை தடை ஏற்படுவது.

ரந்த்ரோத்பூதம் ததாஶ்வாநாம் ஶிகோத்பேதஶ்ச பர்ஹிணாம்। நேத்ரரோகஃ கோகிலாநாம் ஜ்வரஃ ப்ரோக்தோ மஹாத்மபிஃ ।। ௩௦.

குதிரைகளுக்கு உள்ள குழிவலி, மயில்களுக்கு முடி உடைதல், குயில்களுக்கு கண் நோய்—all இவை பெரியவர்களால் காய்ச்சல் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அஜாநாம் பித்தபேதஶ்ச ஸர்வேஷாமிதி நஃ ஶ்ருதம்। ஶுகாநாமபி ஸர்வேஷாம் ஹிமிகா ப்ரோச்யதே ஜ்வரஃ। ஶார்தூலேஷ்வபி வை விப்ராஃ ஶ்ரமோ ஜ்வர இஹோச்யதே ।। ௩௦.

ஆட்டுகளுக்கு பித்தம் உடைதல் காய்ச்சல் என நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்; எல்லா கிளிகளுக்கும் குளிர்ச்சி காய்ச்சல் என்று அழைக்கப்படுகிறது; புலிகளுக்கு, முனிவர்களே, சோர்வு காய்ச்சல் என்று இங்கு கூறப்படுகிறது.

மாநுஷேஷு து ஸர்வஜ்ஞ ஜ்வரோ நாமைஷ கீர்திதஃ। மரணே ஜந்மநி ததா மத்யே ச விஶதே ஸதா ।। ௩௦.

மனிதர்களில், எல்லாம் அறிந்தவனே, இந்தக் காய்ச்சல் என்ற பெயர் பெற்றது; அது பிறப்பிலும், இறப்பிலும், நடுவிலும் எப்போதும் நுழைகிறது.

ஏதந்மாஹேஶ்வரம் தேஜௌ ஜ்வரோ நாம ஸுதாருணஃ। நமஸ்யஶ்சைவ மாந்யஶ்ச ஸர்வப்ராணிபிரீஶ்வரஃ ।। ௩௦.

இந்தக் கடும் காய்ச்சல் மஹேஸ்வரன் எனப்படும்; எல்லா உயிர்களாலும் அதை வணங்கி மதிக்க வேண்டும், ஏனெனில் அது இறைவன்.

இமாம் ஜ்வரோத்பத்திமதீநமாநஸஃ படேத்ஸதா யஃ ஸுஸமாஹிதோ நரஃ । விமுக்தரோகஃ ஸ நரோ முதா யுதோ லபேத காமாந் ஸ யதாமநீஷிதாந் ।। ௩௦.

யார் இந்தக் காய்ச்சலின் தோற்றத்தை மனம் தாழ்ந்து, மனதை ஒருமுகப்படுத்தி எப்போதும் படிப்பாரோ, அவர் நோயிலிருந்து விடுபட்டு, மகிழ்ச்சியுடன், விரும்பிய எல்லா ஆசைகளையும் அடைவார்.

தக்ஷப்ரோக்தம் ஸ்தவஞ்சாபி கீர்த்தயேத்யஃ ஶ்ர்ரு'ணோதி வா। நாஶுபம் ப்ராப்நுயாத் கிஞ்சித்தீர்கஞ்சாயுரவாப்நுயாத் ।। ௩௦.

தக்ஷன் கூறிய இந்த ஸ்தோத்திரத்தை யார் பாடுவாரோ அல்லது கேட்பாரோ, அவர்களுக்கு எந்தத் தீமையும் நேராது; நீண்ட ஆயுளும் கிடைக்கும்.