வாயுபுராணம்

பர்வதாஶ்ச வ்யஶீர்யந்த கம்பதே ச வஸுந்தரா। மேருஶ்ச கூர்ணதே விப்ராஃ க்ஷுப்யந்தே வருணாலயாஃ ।। ௩௦.

மலைகள் உடைந்து விழுந்தன, பூமி நடுங்கியது, மேரு மலையும் சுழன்றது, முனிவர்களே, வருணனின் இல்லங்களும் கலங்கின.

அக்நயோ நைவ தீப்யந்தே ந ச தீப்யந்தி பாஸ்கராஃ। க்ரஹா நைவ ப்ரகாஶந்தே நக்ஷத்ராணி ந தாரகாஃ ।। ௩௦.

அக்கினிகள் எரியவில்லை, சூரியனும் ஒளி வீசவில்லை; கிரகங்களும், நட்சத்திரங்களும், விண்மீன்களும் ஒளி தரவில்லை.

ரு'ஷயோ நாப்யபாஷந்த ந தேவா ந ச தாநவாஃ। ஏவம் ஹி திமிரீபூதம் நிர்த்தஹந்தி விமாநிதாஃ ।। ௩௦.

முனிவர்களும், தேவர்களும், அசுரர்களும் பேசவில்லை; அவ்வாறு அந்த இடம் முழுவதும் இருளால் மூடப்பட்டு, அவமானம் அடைந்தவர்களின் கோபத்தால் எரிந்தது.

ஸிம்ஹநாதம் ப்ரமுஞ்சந்தே கோரரூபா மஹாபலாஃ। ப்ரபஞ்ஜந்தே பரே கோரா யூபாநுத்பாடயந்தி ச ।। ௩௦.

பயங்கரமான உருவமும் பேரழுத்தும் கொண்ட அவர்கள் சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் முழங்கினர்; மற்றவர்கள் கொடுமையாக யாகக் கம்பங்களை உடைத்து பிடுங்கினர்.

ப்ரமர்த்தந்தி ததா சாந்யே விந்ரு'த்யந்தி ததாऽபரே। ஆதாவந்தி ப்ரதாவந்தி வாயுவேகா மநோஜவாஃ ।। ௩௦.

சிலர் நசுக்கியார்கள், மற்றவர்கள் ஆடினார்கள்; இன்னும் சிலர் காற்று போல், மனம் போல் வேகமாக ஓடினார்கள்.

சூர்ணந்தே யஜ்ஞபாத்ராணி யாகஸ்யாயதநாநி ச। ஶீர்யமாணாநி த்ரு'ஶ்யந்தே தாரா இவ நபஸ்தலாத் ।। ௩௦.

அவர்கள் யாக பாத்திரங்களையும் பூஜை இடங்களையும் நசுக்கியார்கள்; அவை உடைந்து விழும் போது, வானிலிருந்து நட்சத்திரங்கள் விழுவது போல் தெரிந்தது.

திவ்யாந்நபாநபக்ஷாணாம் ராஶயஃ பர்வதோபமாஃ। க்ஷீர நத்யஸ்ததா சாந்யா க்ரு'தபாயஸகர்தமாஃ. மதுமண்டோதகா திவ்யாஃ கண்டஶர்கரவாலுகாஃ ।। ௩௦.

மலை போல் பெரும் குவியலாக தெய்வீகமான உணவு, பானங்கள் இருந்தன; பால் நதிகள், நெய் மற்றும் பாயசம் கலந்த சேறு, தேன், தண்ணீர், சர்க்கரை மணல் கலந்த தெய்வீக நதிகள் இருந்தன.

ஷட்ரஸாந்நிவஹந்த்யந்யா குடகுல்யா மநோரமாஃ। உச்சாவசாநி மாம்ஸாநி பக்ஷ்யாணி விவிதாநி ச ।। ௩௦.

மற்ற அழகான கால்வாய்களில் ஆறு சுவைகளும் ஓடின; உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பலவகை இறைச்சி உணவுகளும் இருந்தன.

யாநி காநி ச திவ்யாநி லேஹ்யஞ்சோஷ்யம் ததாபரே। புஞ்ஜதே விவிதைர்வக்த்ரைர்விலுண்டந்தி ச ஸர்வஸஃ। க்ரீடந்தி விவிதாகாராஶ்சிக்ஷிபுஃ ஸுரயோஷிதஃ ।। ௩௦.

எல்லா தெய்வீக உணவுகளும், நக்கவும் உறிழவும் வேண்டியவையும், அவர்கள் பலவகை வாய்களால் உண்டார்கள்; அனைத்தையும் கொள்ளையடித்தார்கள்; பல உருவங்களில் விளையாடி, தேவ கன்னியர்களை எறிந்தார்கள்.

ருத்ரகோபப்ரயுக்தாஸ்து ஸர்வதேவைஃ ஸுரக்ஷிதம்। தம் யஜ்ஞமஹநந் ஶீக்ரம் ருத்ரகல்பாஃ ஸமீபதஃ ।। ௩௦.

உருத்திரனின் கோபத்தால் தூண்டப்பட்டு, எல்லா தேவர்களாலும் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தாலும், உருத்திரனைப் போல் இருந்த அந்த வீரர்கள் அந்த யாகத்தை அருகிலேயே சென்று விரைவாக அழித்தார்கள்.

சக்ருரந்யே ததா நாதாந் ஸர்வபூதபயம்கராந்। சித்த்வா ஶிரோऽந்யே யஜ்ஞஸ்ய விநதந்தி பயங்கராஃ ।। ௩௦.

மற்றவர்கள் எல்லா உயிர்களையும் பயமுறுத்தும் சத்தங்களை எழுப்பினார்கள்; சிலர் யாகத்தின் தலைவை வெட்டிவிட்டு, பயங்கரமாக கத்தினார்கள்.

தக்ஷோ தக்ஷபதிஶ்சைவ தேவோ யஜ்ஞபதிஸ்ததா। ம்ரு'கரூபேண சாகாஶே ப்ரபலாயிதுமாரபத் ।। ௩௦.

தக்ஷன், யாகத்தின் தலைவர், யாகத்தின் கடவுள் ஆகியோர், மான் உருவம் கொண்டு ஆகாயத்தில் ஓட முயன்றார்கள்.

வீரபத்ரோऽப்ரமேயாத்மா ஜ்ஞாத்வா தஸ்ய பலந்ததா। அந்தரிக்ஷகதஸ்யாஶு சிச்சேதாஸ்ய ஶிரோ மஹாந் ।। ௩௦.

அளவிட முடியாத சக்தி கொண்ட வீரபத்திரன், அவனது வலிமையை அறிந்து, ஆகாயத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்த அவனது தலையை விரைவாக வெட்டினான்.

தக்ஷஃ ப்ரஜாபதிஶ்சைவ விநஷ்ட ப்ராந்தசேதநஃ। க்ருத்தேந வீரபத்ரேண ஶிரஃ பாதேந பீடிதஃ। ஜராபிபூததீவ்ராத்மா நிபபாத மஹீதலே ।। ௩௦.

பிரஜாபதி தக்ஷன், மனம் குழம்பி அழிந்தவன், கோபமடைந்த வீரபத்திரன் அவனது தலையை காலால் மிதித்தான்; கடும் வயதின் தாக்கத்தால் அவன் பூமியில் விழுந்தான்.

த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்தேவதாநாம் தாஃ கோடயோ விமலாத்மகாஃ। பாஶேநாக்நிபலேநாஶு பத்தாஃ ஸிம்ஹபலேந ச ।। ௩௦.

முப்பத்து மூன்று கோடி தேவர்களும், தூய்மையான இயல்புடையவர்கள், பாசத்தாலும், அக்கினி வலியாலும், சிங்கத்தின் பலத்தாலும் விரைவாக கட்டப்பட்டார்கள்.

ததோ ஜக்முர்மஹாத்மாநம் ஸர்வே தேவா மஹாபலம்। ப்ரஸீத பகவந் ருத்ர ப்ரு'த்யாநாம் மா குதஃ ப்ரபோ ।। ௩௦.

அப்போது எல்லா தேவர்களும் மகா ஆத்மாவாகிய, பெரும் பலம் உடைய ஆண்டவரை நோக்கி, "பெருமாளே, ருத்ரா, எங்களிடம் தயை காட்டும்; எங்கள் மீது கோபப்படாதீர்கள், பிரபுவே," என்று வேண்டினர்.

ததோ ப்ரஹ்மாதயோ தேவா தக்ஷஶ்சைவ ப்ரஜாபதிஃ। ஊசுஃ ப்ராஞ்ஜலயோ பூத்வா கத்யதாம் கோ பவாநிதி ।। ௩௦.

பின்னர் பிரம்மா முதலான தேவர்கள், மற்றும் பிரஜாபதி தக்ஷனும், கைகள் கூப்பி, "நீங்கள் யார் என்று எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்" என்று பணிவுடன் கேட்டனர்.

ந ச தேவோ ந சாதித்யோ ந ச போக்துமிஹாகதஃ। நைவத்ரஷ்டும் ஹி தேவேந்த்ராந்ந ச கௌதூஹலாந்விதஃ ।। ௩௦.

நான் தேவனும் அல்ல, ஆதித்யனும் அல்ல; இங்கு எதையாவது அனுபவிக்கவோ, தேவேந்திரர்களை பார்ப்பதற்கோ, அல்லது வியப்புக்காகவோ வரவில்லை.

தக்ஷயஜ்ஞவிநாஶார்தம் ஸம்ப்ராப்தம் வித்தி மாமிஹ। வீரபத்ர இதி க்யாதம் ருத்ரகோபாத்விநிர்கதம் ।। ௩௦.

தக்ஷனின் யாகத்தை அழிக்க வந்தவன் நான் என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்; ருத்ரனின் கோபத்திலிருந்து பிறந்த வீரபத்திரன் என்று புகழ்பெற்றவன் நானே.

பத்ரகாலீ ச விஜ்ஞேயா தேவ்யாஃ க்ரோதாத்விநிர்கதா। ப்ரேஷிதா தேவதேவேந யஜ்ஞாந்திகமிஹாகதா ।। ௩௦.

தேவியின் கோபத்திலிருந்து பிறந்த பத்திரகாளியும், தேவர்களின் ஆண்டவரால் அனுப்பப்பட்டு, இந்த யாகத்திற்கு வந்துள்ளாள் என்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

ஶாரணம் கச்ச ராஜேந்த்ர தேவம் தே த்வமுமாபதிம்। வரம் க்ரோதோऽபி ருத்ரஸ்ய வரதாநம் ந தேவதஃ ।। ௩௦.

மன்னர்களில் தலைவனே, உமாதேவியின் கணவனாகிய தேவனை அடைக்கலம் அடையுங்கள்; ஏனெனில் ருத்ரனின் கோபம் கூட தேவர்களுக்கு வரம் தரும், தண்டனை அல்ல.

வீரபத்ரவசஃ ஶ்ருத்வா தக்ஷோ தர்ம்மப்ரு'தாம் வரஃ। தோஷயாமாஸ தேவேஶம் ஶூலபாணிம் மஹேஶ்வரம் ।। ௩௦.

வீரபத்திரனின் வார்த்தைகளை கேட்ட தக்ஷன், தர்மத்தில் சிறந்தவன், தேவாதி தேவனாகிய சூலபாணி மகேசுவரனை மகிழ்விக்க முயன்றான்.

ப்ரதுஷ்டே யஜ்ஞவாதே து வித்ருதேஷு த்விஜாதிஷு। தாராம்ரு'கமயே தீப்தே ரௌத்ரே பீமமஹாநலே ।। ௩௦.

யாக விதிகள் கெட்டுவிட்டபோது, இருமுறை பிறந்தோர் ஓடிச்சென்றபோது, நட்சத்திரம், மான் ஆகியவற்றால் ஆன, கொடூரமாக எரியும் பெரிய நெருப்பில்,

ஶூலநிர்பிந்நவதநைஃ கூஜத்பிஃ பரிசாரகைஃ। நிகாதோத்பாடிதைர்யூபைரபவித்தை ர்ய்யதஸ்ததஃ ।। ௩௦.

சூலத்தால் முகம் குத்தப்பட்டு, கத்தும் சேவகர்கள், வேரோடு பிடுங்கப்பட்டு சிதறிய உடல்கள், இடம் இடமாக வீசப்பட்டன.

உத்பத்த்பிஃ பதத்பிஶ்ச க்ரு'த்ரைராமிஷக்ரு'த்ருபிஃ। பக்ஷபாதவிநிர்தூதைஃ ஶிவாஶதநிநாதிதைஃ ।। ௩௦.

உணவு ஆசையுடன் மேலும் கீழும் பறக்கும் கழுகுகள், இறக்கைகள் அசைவால் சிதறி, நூற்றுக்கணக்கான நரி கத்தும் ஒலியால் அதிர்ந்தது.

ப்ராணாபாநௌ ஸந்நிருத்ய ததஃ ஸ்தாநேந யத்நதஃ। விசார்ய ஸர்வதோ த்ரு'ஷ்டிம் பஹுத்ரு'ஷ்டிரமித்ரஜித் ।। ௩௦.

உயிர் மூச்சை அடக்கி, மிகுந்த முயற்சியுடன் எல்லா பக்கமும் பார்வையை செலுத்தி, பகைவரை வென்றவன் ஆழமாக சிந்தித்தான்.

ஸஹஸா தேவதேவேஶஃ அக்நிகுண்டாதுபாகதஃ। சந்த்ரஸூர்ய்யஸஹஸ்ரஸ்ய தேஜஃ ஸம்வர்த்தகோபமம் ।। ௩௦.

அப்பொழுது திடீரென தேவாதி தேவன், அக்னி குண்டிலிருந்து தோன்றி, ஆயிரம் சந்திரன் சூரியனின் பிரகாசத்தைப் போல ஒளிர்ந்தார்.

ப்ரஹஸ்ய சைநம் பகவாநிதம் வசநமப்ரவீத்। நஷ்டஸ்தே ஜ்ஞாநதோ தக்ஷ ப்ரீதிஸ்தே மயி ஸாம்ப்ரதம் ।। ௩௦.

அப்பொழுது பகவான் சிரிப்புடன், "தக்ஷா, உன் ஞானம் இப்போது இல்லை, ஆனால் என் மீது உன் பாசம் திரும்பியுள்ளது" என்று சொன்னார்.

ஸ்மிதம் க்ரு'த்வாப்ரவீத்வாக்யம் ப்ரூஹி கிம் கரவாணி தே। ஶ்ராவிதஞ்ச ஸமாக்யாய தேவாநாம் குருபிஃ ஸஹ ।। ௩௦.

அவர் சிரித்தபடியே, "நான் உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்; அதை எல்லா தேவர்களும் அவர்களது ஆசான்களும் கேட்கட்டும்" என்றார்.