வாயுபுராணம்

வ்கசித்த்யாயதி யுக்தாத்மா வ்கசித்ஸ்தூலம் ப்ரமார்ஜதி। வ்கசித்காயதி விஶ்வாத்மா வ்கசித்ரௌதி முஹுர்முஹுஃ ।। ௩௦.

சில நேரம் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானிக்கிறான்; சில நேரம் வேதிக்கையை துடைக்கிறான்; சில நேரம் உலகின் ஆத்மாவாகப் பாடுகிறான்; சில நேரம் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜிக்கிறான்.

ஜ்ஞாநம் வைராக்யமைஶ்வர்ய்யம் தபஃ ஸத்யம் க்ஷமா த்ரு'திஃ। ப்ரபுத்வமாத்மஸம்போதோ ஹ்யதிஷ்டாநகுணைர்யுதஃ ।। ௩௦.

அவன் ஞானம், பற்றின்மை, இறைமை, தவம், சத்தியம், பொறுமை, நிலைத்த மனம், அதிகாரம், தன்னை அறிதல், ஆட்சி ஆகிய குணங்களால் நிரம்பியவன்.

ஜாநுப்யாமவநிம் கத்வா ப்ரணதஃ ப்ராஞ்ஜலிஃ ஸ்திதஃ। ஆஜ்ஞாபய த்வம் தேவேஶ கிம் கார்ய்யம் கரவாணி தே ।। ௩௦.

முழங்காலில் தரையில் சென்று, கைகூப்பி வணங்கி, 'தேவர்களின் தலைவனே, என்னை உத்தரவிடு; உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான்.

தமுவாசாக்ஷிப மகம் தக்ஷஸ்யேஹ மஹேஶ்வரஃ। தேவஸ்யாநுமதிம் ஶ்ருத்வா வீரபத்ரோ மஹாபலஃ। ப்ரணம்ய ஶிரஸா பாதௌ தேவேஶஸ்ய உமாபதேஃ ।। ௩௦.

அவரிடம் மகேசுவரன், 'டக்ஷனின் யாகத்தை இங்கே அழித்து விடு' என்று சொன்னான். தேவியின் அனுமதியை கேட்ட விறகு உடைய வீரபத்திரன், உமையுடைய இறைவனின் பாதங்களில் தலையை வணங்கினான்.

ததோ பந்தாத் ப்ரமுக்தேந ஸிம்ஹேநேவேஹ லீலயா। தேவ்யா மந்யுக்ரு'தம் மத்வா ஹதோ தக்ஷஸ்ய ஸ க்ரதுஃ ।। ௩௦.

பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்ட சிங்கம் போல், தேவியின் கோபத்தை நினைத்து, டக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தான்.

மந்யுநா ச மஹாபீமா பத்ரகாலீ மஹேஶ்வரீ। ஆத்மநஃ ஸர்வஸாக்ஷித்வே தேந ஸார்த்த ஸஹாநுகா ।। ௩௦.

பெரும் கோபத்துடன், மகா தேவியான பத்ரகாளி, எல்லாவற்றையும் காணும் சாட்சியாக, தன் சேவகர்களுடன் சேர்ந்து அவனைத் தொடர்ந்து சென்றாள்.

ஸ ஏஷ பகவாந் க்ருத்தஃ ப்ரேதாவாஸக்ரு'தாலயஃ। வீரபத்ர இதி க்யாதோ தேவ்யா மந்யுப்ரமார்ஜகஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு, இந்த பகவான் கோபத்துடன், பிரேதங்கள் வாழும் இடத்தில் தங்கி, வீரபத்திரன் என்று புகழப்பட்டு, தேவியின் கோபத்தை நீக்குபவனாக இருக்கிறான்.

ஸோऽஸ்ரு'ஜத்ரோமகூபேப்யோ ரௌத்ராந்நாம கணேஶ்வராந்। ருத்ராநுகா மஹாவீர்ய்யா ருத்ரவீர்யபராக்ரமாஃ ।। ௩௦.

அவன் தன் தோல் ரோமக் குழிகளில் இருந்து கொடிய உருவங்களைக் கொண்ட, உருத்திரனுக்கு உடனிருந்த, மிகுந்த வலிமை மற்றும் உருத்திரனின் வீரத்தையும் சக்தியையும் பெற்ற தலைவர்களை உருவாக்கினான்.

ருத்ரஸ்யாநுசராஃ ஸர்வே ஸர்வே ருத்ரஸமப்ரபாஃ। தே நிபேதுஸ்ததஸ்தூர்ணம் ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௩௦.

அவர்கள் எல்லாம் உருத்திரனின் சேவகராகவும், உருத்திரனைப் போலவே பிரகாசமாகவும் இருந்தார்கள். அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் விரைவாக கீழே இறங்கினார்கள்.

ததஃ கிலகிலாஶப்த ஆகாஶம் பூரயந்நிவ। தேந ஶப்தேந மஹதா த்ரஸ்தாஃ ஸர்வே திவௌகஸஃ।। ௩௦.

அப்போது, வானத்தை முழுமையாக நிரப்பும் அளவுக்கு ஒரு பெரும் சத்தம் எழுந்தது. அந்த பெரிய சத்தத்தால் எல்லா தேவர்களும் பயந்து நடுங்கினர்.

பர்வதாஶ்ச வ்யஶீர்யந்த கம்பதே ச வஸுந்தரா। மேருஶ்ச கூர்ணதே விப்ராஃ க்ஷுப்யந்தே வருணாலயாஃ ।। ௩௦.

மலைகள் உடைந்து விழுந்தன, பூமி நடுங்கியது, மேரு மலையும் சுழன்றது, முனிவர்களே, வருணனின் இல்லங்களும் கலங்கின.

அக்நயோ நைவ தீப்யந்தே ந ச தீப்யந்தி பாஸ்கராஃ। க்ரஹா நைவ ப்ரகாஶந்தே நக்ஷத்ராணி ந தாரகாஃ ।। ௩௦.

அக்கினிகள் எரியவில்லை, சூரியனும் ஒளி வீசவில்லை; கிரகங்களும், நட்சத்திரங்களும், விண்மீன்களும் ஒளி தரவில்லை.

ரு'ஷயோ நாப்யபாஷந்த ந தேவா ந ச தாநவாஃ। ஏவம் ஹி திமிரீபூதம் நிர்த்தஹந்தி விமாநிதாஃ ।। ௩௦.

முனிவர்களும், தேவர்களும், அசுரர்களும் பேசவில்லை; அவ்வாறு அந்த இடம் முழுவதும் இருளால் மூடப்பட்டு, அவமானம் அடைந்தவர்களின் கோபத்தால் எரிந்தது.

ஸிம்ஹநாதம் ப்ரமுஞ்சந்தே கோரரூபா மஹாபலாஃ। ப்ரபஞ்ஜந்தே பரே கோரா யூபாநுத்பாடயந்தி ச ।। ௩௦.

பயங்கரமான உருவமும் பேரழுத்தும் கொண்ட அவர்கள் சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் முழங்கினர்; மற்றவர்கள் கொடுமையாக யாகக் கம்பங்களை உடைத்து பிடுங்கினர்.

ப்ரமர்த்தந்தி ததா சாந்யே விந்ரு'த்யந்தி ததாऽபரே। ஆதாவந்தி ப்ரதாவந்தி வாயுவேகா மநோஜவாஃ ।। ௩௦.

சிலர் நசுக்கியார்கள், மற்றவர்கள் ஆடினார்கள்; இன்னும் சிலர் காற்று போல், மனம் போல் வேகமாக ஓடினார்கள்.

சூர்ணந்தே யஜ்ஞபாத்ராணி யாகஸ்யாயதநாநி ச। ஶீர்யமாணாநி த்ரு'ஶ்யந்தே தாரா இவ நபஸ்தலாத் ।। ௩௦.

அவர்கள் யாக பாத்திரங்களையும் பூஜை இடங்களையும் நசுக்கியார்கள்; அவை உடைந்து விழும் போது, வானிலிருந்து நட்சத்திரங்கள் விழுவது போல் தெரிந்தது.

திவ்யாந்நபாநபக்ஷாணாம் ராஶயஃ பர்வதோபமாஃ। க்ஷீர நத்யஸ்ததா சாந்யா க்ரு'தபாயஸகர்தமாஃ. மதுமண்டோதகா திவ்யாஃ கண்டஶர்கரவாலுகாஃ ।। ௩௦.

மலை போல் பெரும் குவியலாக தெய்வீகமான உணவு, பானங்கள் இருந்தன; பால் நதிகள், நெய் மற்றும் பாயசம் கலந்த சேறு, தேன், தண்ணீர், சர்க்கரை மணல் கலந்த தெய்வீக நதிகள் இருந்தன.

ஷட்ரஸாந்நிவஹந்த்யந்யா குடகுல்யா மநோரமாஃ। உச்சாவசாநி மாம்ஸாநி பக்ஷ்யாணி விவிதாநி ச ।। ௩௦.

மற்ற அழகான கால்வாய்களில் ஆறு சுவைகளும் ஓடின; உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பலவகை இறைச்சி உணவுகளும் இருந்தன.

யாநி காநி ச திவ்யாநி லேஹ்யஞ்சோஷ்யம் ததாபரே। புஞ்ஜதே விவிதைர்வக்த்ரைர்விலுண்டந்தி ச ஸர்வஸஃ। க்ரீடந்தி விவிதாகாராஶ்சிக்ஷிபுஃ ஸுரயோஷிதஃ ।। ௩௦.

எல்லா தெய்வீக உணவுகளும், நக்கவும் உறிழவும் வேண்டியவையும், அவர்கள் பலவகை வாய்களால் உண்டார்கள்; அனைத்தையும் கொள்ளையடித்தார்கள்; பல உருவங்களில் விளையாடி, தேவ கன்னியர்களை எறிந்தார்கள்.

ருத்ரகோபப்ரயுக்தாஸ்து ஸர்வதேவைஃ ஸுரக்ஷிதம்। தம் யஜ்ஞமஹநந் ஶீக்ரம் ருத்ரகல்பாஃ ஸமீபதஃ ।। ௩௦.

உருத்திரனின் கோபத்தால் தூண்டப்பட்டு, எல்லா தேவர்களாலும் பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தாலும், உருத்திரனைப் போல் இருந்த அந்த வீரர்கள் அந்த யாகத்தை அருகிலேயே சென்று விரைவாக அழித்தார்கள்.

சக்ருரந்யே ததா நாதாந் ஸர்வபூதபயம்கராந்। சித்த்வா ஶிரோऽந்யே யஜ்ஞஸ்ய விநதந்தி பயங்கராஃ ।। ௩௦.

மற்றவர்கள் எல்லா உயிர்களையும் பயமுறுத்தும் சத்தங்களை எழுப்பினார்கள்; சிலர் யாகத்தின் தலைவை வெட்டிவிட்டு, பயங்கரமாக கத்தினார்கள்.

தக்ஷோ தக்ஷபதிஶ்சைவ தேவோ யஜ்ஞபதிஸ்ததா। ம்ரு'கரூபேண சாகாஶே ப்ரபலாயிதுமாரபத் ।। ௩௦.

தக்ஷன், யாகத்தின் தலைவர், யாகத்தின் கடவுள் ஆகியோர், மான் உருவம் கொண்டு ஆகாயத்தில் ஓட முயன்றார்கள்.

வீரபத்ரோऽப்ரமேயாத்மா ஜ்ஞாத்வா தஸ்ய பலந்ததா। அந்தரிக்ஷகதஸ்யாஶு சிச்சேதாஸ்ய ஶிரோ மஹாந் ।। ௩௦.

அளவிட முடியாத சக்தி கொண்ட வீரபத்திரன், அவனது வலிமையை அறிந்து, ஆகாயத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்த அவனது தலையை விரைவாக வெட்டினான்.

தக்ஷஃ ப்ரஜாபதிஶ்சைவ விநஷ்ட ப்ராந்தசேதநஃ। க்ருத்தேந வீரபத்ரேண ஶிரஃ பாதேந பீடிதஃ। ஜராபிபூததீவ்ராத்மா நிபபாத மஹீதலே ।। ௩௦.

பிரஜாபதி தக்ஷன், மனம் குழம்பி அழிந்தவன், கோபமடைந்த வீரபத்திரன் அவனது தலையை காலால் மிதித்தான்; கடும் வயதின் தாக்கத்தால் அவன் பூமியில் விழுந்தான்.

த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்தேவதாநாம் தாஃ கோடயோ விமலாத்மகாஃ। பாஶேநாக்நிபலேநாஶு பத்தாஃ ஸிம்ஹபலேந ச ।। ௩௦.

முப்பத்து மூன்று கோடி தேவர்களும், தூய்மையான இயல்புடையவர்கள், பாசத்தாலும், அக்கினி வலியாலும், சிங்கத்தின் பலத்தாலும் விரைவாக கட்டப்பட்டார்கள்.

ததோ ஜக்முர்மஹாத்மாநம் ஸர்வே தேவா மஹாபலம்। ப்ரஸீத பகவந் ருத்ர ப்ரு'த்யாநாம் மா குதஃ ப்ரபோ ।। ௩௦.

அப்போது எல்லா தேவர்களும் மகா ஆத்மாவாகிய, பெரும் பலம் உடைய ஆண்டவரை நோக்கி, "பெருமாளே, ருத்ரா, எங்களிடம் தயை காட்டும்; எங்கள் மீது கோபப்படாதீர்கள், பிரபுவே," என்று வேண்டினர்.

ததோ ப்ரஹ்மாதயோ தேவா தக்ஷஶ்சைவ ப்ரஜாபதிஃ। ஊசுஃ ப்ராஞ்ஜலயோ பூத்வா கத்யதாம் கோ பவாநிதி ।। ௩௦.

பின்னர் பிரம்மா முதலான தேவர்கள், மற்றும் பிரஜாபதி தக்ஷனும், கைகள் கூப்பி, "நீங்கள் யார் என்று எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்" என்று பணிவுடன் கேட்டனர்.

ந ச தேவோ ந சாதித்யோ ந ச போக்துமிஹாகதஃ। நைவத்ரஷ்டும் ஹி தேவேந்த்ராந்ந ச கௌதூஹலாந்விதஃ ।। ௩௦.

நான் தேவனும் அல்ல, ஆதித்யனும் அல்ல; இங்கு எதையாவது அனுபவிக்கவோ, தேவேந்திரர்களை பார்ப்பதற்கோ, அல்லது வியப்புக்காகவோ வரவில்லை.

தக்ஷயஜ்ஞவிநாஶார்தம் ஸம்ப்ராப்தம் வித்தி மாமிஹ। வீரபத்ர இதி க்யாதம் ருத்ரகோபாத்விநிர்கதம் ।। ௩௦.

தக்ஷனின் யாகத்தை அழிக்க வந்தவன் நான் என்று அறிந்து கொள்ளுங்கள்; ருத்ரனின் கோபத்திலிருந்து பிறந்த வீரபத்திரன் என்று புகழ்பெற்றவன் நானே.