வாயுபுராணம்

கோர ரூபேண தீப்யந்தம் சந்த்ரார்தக்ரு'தபூஷணம்। வஸாநம் சர்ம வையாக்ரம் மஹாருதிரநிஃஸ்ரவம் ।। ௩௦.

அவன் பயங்கரமான உருவில் ஜொலித்து, பிறைச்சந்திரத்தை அலங்காரமாக அணிந்து, புலியின் தோலை உடுத்தி, பெரும் இரத்தம் வழிந்தவாறு இருந்தான்.

தம்ஷ்ட்ராகராலம் விப்ராந்தம் மஹாவக்த்ரம் மஹோதரம்। வித்யுஜ்ஜிஹ்வம் ப்ரலம்போஷ்டம் லம்பகர்ணம் துராஸதம் ।। ௩௦.

பெரும் பல்லும், பயங்கரமான வாயும், அகன்ற வாயும், பெரிய வயிறும், மின்னல் போல் நாக்கும், தொங்கும் உதடுகளும், நீண்ட காதுகளும், அணுக முடியாதவனாக இருந்தான்.

குலிஶோத்யோதிதகரம்பாபிர்ஜ்வலிதமூர்த்தஜம்। ஜ்வாலாமாலாபரிக்ஷிப்தம் முக்தாதாமவிபூஷிதம் ।। ௩௦.

அவன் தலைமுடி இடியால் ஒளிரும் போல ஜொலித்து, தீக்கணிகளால் சூழப்பட்டு, முத்துமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

தேஜஸா சைவ தீப்யந்தம் யுகாந்தமிவ பாவகம்। ஆகர்ணதாரிதாஸ்யாந்தஞ்சதுர்திக்ஷு பயாநகம் ।। ௩௦.

தன் ஒளியால் பிரகாசித்து, யுகம் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல், காதுவரை விரிந்த வாயுடன், எல்லா திசைகளிலும் பயங்கரமாக இருந்தான்.

மஹாபலம் மஹாதேஜம் மஹாபுருஷமீஶ்வரம்। விஶ்வஹர்த்ரு'மஹா காயம் மஹாந்யக்ரோதமண்டலம்। யுகபச்சந்த்ரஶதவத்தீப்யந்தம் மந்மதாக்நிவத் ।। ௩௦.

மிகுந்த வலிமையும், பெரும் ஒளியுமுடையவன், மகான், இறைவன்; உலகத்தை அழிப்பவன், பெரும் உடலையுடையவன், பெரிய ஆல மரம் போல்; ஒரே நேரத்தில் நூறு சந்திரர்களைப் போல் பிரகாசித்து, காமத்தின் நெருப்பைப் போல் எரிந்தான்.

சதுர்மஹாஸ்யம் ஸிததீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ரம் மஹோக்ரதேஜோபலகௌதுகாடயம்। யுகாந்தஸூர்ய்யாக்நிஸஹஸ்ரபாஸம் ஸஹஸ்ரசந்த்ராமலகாந்திகாந்தம்। ப்ரதீப்தஸர்வௌஷதிமந்தராபம் ஸுமேருகைலாஸஹிமாத்ரிதுல்யம் ।। ௩௦.

யுகார்காபம் மஹாவீர்ய்யம் சாருநாஸம் மஹாநநம்। ப்ரசண்டகண்டம் தீப்தாக்ஷமக்நிஜ்வாலாவிலாநநம் ।। ௩௦.

யுக முடிவில் சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து, பெரும் வீரம் உடையவன், அழகிய மூக்கும், பெரிய முகமும் கொண்டவன்; கொடுமையான கன்னங்கள், தீப்பொலிவான கண்கள், நெருப்பு ஜ்வாலைகள் நிறைந்த வாயும் உடையவன்.

ம்ரு'கேந்த்ரக்ரு'த்திவஸநம் மஹாபுஜகவேஷ்டிதம்। உஷ்ணீஷிணம் சந்த்ரதரம் வ்கசிதுக்ரம் வ்கசித்ஸமம் ।। ௩௦.

சிங்கத்தின் தோலை உடுத்தி, பெரிய பாம்புகள் சுற்றி, முடி சூடியவன், சந்திரனை தாங்கியவன்; சில நேரம் கொடுமையாகவும், சில நேரம் அமைதியாகவும் இருக்கிறான்.

நாநாகுஸுமமூர்த்தாநம் நாநாகந்தாநுலேபநம் । நாநாரத்நவிசித்ராங்கம் நாநாபரணபூஷிதம் ।। ௩௦.

அவன் தலைமுடி பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவகை வாசனைப் பொருள்கள் பூசப்பட்டு, அவன் உடல் பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவகை ஆபரணங்களால் ஒளிர்ந்தது.

கர்ணிகாரஸ்ரஜம் தீப்தம் க்ரோதாதுத்ப்ராந்தலோசநம்। வ்கசிந்ந்ரு'த்யதி சித்ராங்கம் வ்கசித்வததி ஸுஸ்வரம் ।। ௩௦.

கர்ணிகார மலர் மாலையை ஜொலிப்பவாறு அணிந்து, கோபத்தால் கண்கள் வெறித்துப் பார்த்து; சில நேரம் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலுடன் நடனமாடி, சில நேரம் இனிய குரலில் பேசுகிறான்.

வ்கசித்த்யாயதி யுக்தாத்மா வ்கசித்ஸ்தூலம் ப்ரமார்ஜதி। வ்கசித்காயதி விஶ்வாத்மா வ்கசித்ரௌதி முஹுர்முஹுஃ ।। ௩௦.

சில நேரம் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானிக்கிறான்; சில நேரம் வேதிக்கையை துடைக்கிறான்; சில நேரம் உலகின் ஆத்மாவாகப் பாடுகிறான்; சில நேரம் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜிக்கிறான்.

ஜ்ஞாநம் வைராக்யமைஶ்வர்ய்யம் தபஃ ஸத்யம் க்ஷமா த்ரு'திஃ। ப்ரபுத்வமாத்மஸம்போதோ ஹ்யதிஷ்டாநகுணைர்யுதஃ ।। ௩௦.

அவன் ஞானம், பற்றின்மை, இறைமை, தவம், சத்தியம், பொறுமை, நிலைத்த மனம், அதிகாரம், தன்னை அறிதல், ஆட்சி ஆகிய குணங்களால் நிரம்பியவன்.

ஜாநுப்யாமவநிம் கத்வா ப்ரணதஃ ப்ராஞ்ஜலிஃ ஸ்திதஃ। ஆஜ்ஞாபய த்வம் தேவேஶ கிம் கார்ய்யம் கரவாணி தே ।। ௩௦.

முழங்காலில் தரையில் சென்று, கைகூப்பி வணங்கி, 'தேவர்களின் தலைவனே, என்னை உத்தரவிடு; உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான்.

தமுவாசாக்ஷிப மகம் தக்ஷஸ்யேஹ மஹேஶ்வரஃ। தேவஸ்யாநுமதிம் ஶ்ருத்வா வீரபத்ரோ மஹாபலஃ। ப்ரணம்ய ஶிரஸா பாதௌ தேவேஶஸ்ய உமாபதேஃ ।। ௩௦.

அவரிடம் மகேசுவரன், 'டக்ஷனின் யாகத்தை இங்கே அழித்து விடு' என்று சொன்னான். தேவியின் அனுமதியை கேட்ட விறகு உடைய வீரபத்திரன், உமையுடைய இறைவனின் பாதங்களில் தலையை வணங்கினான்.

ததோ பந்தாத் ப்ரமுக்தேந ஸிம்ஹேநேவேஹ லீலயா। தேவ்யா மந்யுக்ரு'தம் மத்வா ஹதோ தக்ஷஸ்ய ஸ க்ரதுஃ ।। ௩௦.

பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்ட சிங்கம் போல், தேவியின் கோபத்தை நினைத்து, டக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தான்.

மந்யுநா ச மஹாபீமா பத்ரகாலீ மஹேஶ்வரீ। ஆத்மநஃ ஸர்வஸாக்ஷித்வே தேந ஸார்த்த ஸஹாநுகா ।। ௩௦.

பெரும் கோபத்துடன், மகா தேவியான பத்ரகாளி, எல்லாவற்றையும் காணும் சாட்சியாக, தன் சேவகர்களுடன் சேர்ந்து அவனைத் தொடர்ந்து சென்றாள்.

ஸ ஏஷ பகவாந் க்ருத்தஃ ப்ரேதாவாஸக்ரு'தாலயஃ। வீரபத்ர இதி க்யாதோ தேவ்யா மந்யுப்ரமார்ஜகஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு, இந்த பகவான் கோபத்துடன், பிரேதங்கள் வாழும் இடத்தில் தங்கி, வீரபத்திரன் என்று புகழப்பட்டு, தேவியின் கோபத்தை நீக்குபவனாக இருக்கிறான்.

ஸோऽஸ்ரு'ஜத்ரோமகூபேப்யோ ரௌத்ராந்நாம கணேஶ்வராந்। ருத்ராநுகா மஹாவீர்ய்யா ருத்ரவீர்யபராக்ரமாஃ ।। ௩௦.

அவன் தன் தோல் ரோமக் குழிகளில் இருந்து கொடிய உருவங்களைக் கொண்ட, உருத்திரனுக்கு உடனிருந்த, மிகுந்த வலிமை மற்றும் உருத்திரனின் வீரத்தையும் சக்தியையும் பெற்ற தலைவர்களை உருவாக்கினான்.

ருத்ரஸ்யாநுசராஃ ஸர்வே ஸர்வே ருத்ரஸமப்ரபாஃ। தே நிபேதுஸ்ததஸ்தூர்ணம் ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௩௦.

அவர்கள் எல்லாம் உருத்திரனின் சேவகராகவும், உருத்திரனைப் போலவே பிரகாசமாகவும் இருந்தார்கள். அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் விரைவாக கீழே இறங்கினார்கள்.

ததஃ கிலகிலாஶப்த ஆகாஶம் பூரயந்நிவ। தேந ஶப்தேந மஹதா த்ரஸ்தாஃ ஸர்வே திவௌகஸஃ।। ௩௦.

அப்போது, வானத்தை முழுமையாக நிரப்பும் அளவுக்கு ஒரு பெரும் சத்தம் எழுந்தது. அந்த பெரிய சத்தத்தால் எல்லா தேவர்களும் பயந்து நடுங்கினர்.

பர்வதாஶ்ச வ்யஶீர்யந்த கம்பதே ச வஸுந்தரா। மேருஶ்ச கூர்ணதே விப்ராஃ க்ஷுப்யந்தே வருணாலயாஃ ।। ௩௦.

மலைகள் உடைந்து விழுந்தன, பூமி நடுங்கியது, மேரு மலையும் சுழன்றது, முனிவர்களே, வருணனின் இல்லங்களும் கலங்கின.

அக்நயோ நைவ தீப்யந்தே ந ச தீப்யந்தி பாஸ்கராஃ। க்ரஹா நைவ ப்ரகாஶந்தே நக்ஷத்ராணி ந தாரகாஃ ।। ௩௦.

அக்கினிகள் எரியவில்லை, சூரியனும் ஒளி வீசவில்லை; கிரகங்களும், நட்சத்திரங்களும், விண்மீன்களும் ஒளி தரவில்லை.

ரு'ஷயோ நாப்யபாஷந்த ந தேவா ந ச தாநவாஃ। ஏவம் ஹி திமிரீபூதம் நிர்த்தஹந்தி விமாநிதாஃ ।। ௩௦.

முனிவர்களும், தேவர்களும், அசுரர்களும் பேசவில்லை; அவ்வாறு அந்த இடம் முழுவதும் இருளால் மூடப்பட்டு, அவமானம் அடைந்தவர்களின் கோபத்தால் எரிந்தது.

ஸிம்ஹநாதம் ப்ரமுஞ்சந்தே கோரரூபா மஹாபலாஃ। ப்ரபஞ்ஜந்தே பரே கோரா யூபாநுத்பாடயந்தி ச ।। ௩௦.

பயங்கரமான உருவமும் பேரழுத்தும் கொண்ட அவர்கள் சிங்கம் கர்ஜிப்பது போல் முழங்கினர்; மற்றவர்கள் கொடுமையாக யாகக் கம்பங்களை உடைத்து பிடுங்கினர்.

ப்ரமர்த்தந்தி ததா சாந்யே விந்ரு'த்யந்தி ததாऽபரே। ஆதாவந்தி ப்ரதாவந்தி வாயுவேகா மநோஜவாஃ ।। ௩௦.

சிலர் நசுக்கியார்கள், மற்றவர்கள் ஆடினார்கள்; இன்னும் சிலர் காற்று போல், மனம் போல் வேகமாக ஓடினார்கள்.

சூர்ணந்தே யஜ்ஞபாத்ராணி யாகஸ்யாயதநாநி ச। ஶீர்யமாணாநி த்ரு'ஶ்யந்தே தாரா இவ நபஸ்தலாத் ।। ௩௦.

அவர்கள் யாக பாத்திரங்களையும் பூஜை இடங்களையும் நசுக்கியார்கள்; அவை உடைந்து விழும் போது, வானிலிருந்து நட்சத்திரங்கள் விழுவது போல் தெரிந்தது.

திவ்யாந்நபாநபக்ஷாணாம் ராஶயஃ பர்வதோபமாஃ। க்ஷீர நத்யஸ்ததா சாந்யா க்ரு'தபாயஸகர்தமாஃ. மதுமண்டோதகா திவ்யாஃ கண்டஶர்கரவாலுகாஃ ।। ௩௦.

மலை போல் பெரும் குவியலாக தெய்வீகமான உணவு, பானங்கள் இருந்தன; பால் நதிகள், நெய் மற்றும் பாயசம் கலந்த சேறு, தேன், தண்ணீர், சர்க்கரை மணல் கலந்த தெய்வீக நதிகள் இருந்தன.

ஷட்ரஸாந்நிவஹந்த்யந்யா குடகுல்யா மநோரமாஃ। உச்சாவசாநி மாம்ஸாநி பக்ஷ்யாணி விவிதாநி ச ।। ௩௦.

மற்ற அழகான கால்வாய்களில் ஆறு சுவைகளும் ஓடின; உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பலவகை இறைச்சி உணவுகளும் இருந்தன.

யாநி காநி ச திவ்யாநி லேஹ்யஞ்சோஷ்யம் ததாபரே। புஞ்ஜதே விவிதைர்வக்த்ரைர்விலுண்டந்தி ச ஸர்வஸஃ। க்ரீடந்தி விவிதாகாராஶ்சிக்ஷிபுஃ ஸுரயோஷிதஃ ।। ௩௦.

எல்லா தெய்வீக உணவுகளும், நக்கவும் உறிழவும் வேண்டியவையும், அவர்கள் பலவகை வாய்களால் உண்டார்கள்; அனைத்தையும் கொள்ளையடித்தார்கள்; பல உருவங்களில் விளையாடி, தேவ கன்னியர்களை எறிந்தார்கள்.