வாயுபுராணம்

அநேந து மஹாபாக ப்ரதிஷேதேந நாமதஃ । அதீவ துஃகமாபந்நா வேபதுஶ்ச மமாநக ।। ௩௦.

ஆனால், பெரும் பாக்கியசாலியே, இந்தத் தடை காரணமாக, நான் மிகவும் துயருற்று நடுங்குகிறேன், பாவமில்லாதவரே.

கிம் நாம தாநம் நியமந்தபோ வா குர்ய்யாமஹம் யேந பதிர்மமாத்ய। லபேத பாகம் பகவாநசிந்த்யோ யஜ்ஞஸ்ய சார்த்தம் த்வத வா த்ரு'தீயம் ।। ௩௦.

என்ன தானம், விரதம், தவம் ஆகியவற்றை இன்று நான் செய்ய வேண்டும், எனது கணவரான அந்தக் கடவுளுக்கு யாகத்தில் ஒரு பங்காவது, பாதி அல்லது குறைந்தபட்சம் மூன்றில் ஒன்றாவது கிடைக்க?

ஏவம் ப்ருவாணாம் பகவாநசிந்த்யஃ பத்நீம் ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஃ க்ஷுபிதாமுவாச। ந வேத்ஸி தேவேஶி க்ரு'ஶோதராங்கி கிம் நாம யுக்தம் வசநந்தவேதம் ।। ௩௦.

அவள் இவ்வாறு பேசும் போது, அந்தக் கடந்து அறிய முடியாத பெருமான், மகிழ்ச்சியுடன் கலங்கிய மனமுடைய தன் மனைவியிடம் கூறினார்: 'தேவிகளின் அரசியே, மெலிந்த இடுப்பையுடையவளே, இந்த விஷயத்தில் என்ன சொல்வது சரியானது என்று உனக்குத் தெரியவில்லையா?'

அஹம் ஹி ஜாநாமி விஶாலநேத்ரே த்யாநேந ஸர்வம் ஹி வதந்தி ஸந்தஃ। ந வாத்ய மோஹேந மஹேந்த்ரதேவோ லோகத்ரயம் ஸர்வதா ஸம்ப்ரமூடம் ।। ௩௦.

பெரிய கண்களையுடையவளே, நான் தியானத்தின் மூலம் எல்லாவற்றையும் அறிவேன் என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்; இன்று மாயையால், இந்திரனே மூன்று உலகத்தையும் முற்றிலும் குழப்பிவிட்டான்.

மாமத்வரே ஶம்ஸிதாரஃ ஸ்துவந்தி ரதந்தரே ஸாம காயந்தி கேயம்। மாம் ப்ராஹ்மணா ப்ரஹ்மஸத்ரே யஜந்தே மாத்வர்ய்யவஃ கல்பயந்தே ச பாகம் ।। ௩௦.

யாகத்தில், பாடுபவர்கள் ரதந்தர சாம வேதத்தால் என்னை புகழ்கிறார்கள்; பிராமணர்கள் பிரம்மசத்திரத்தில் என்னை வழிபடுகிறார்கள்; யாகத்தில் அர்ச்சனை செய்யும் ஆசாரியர்கள் எனக்கு பங்கையும் வழங்குகிறார்கள்.

அப்ராக்ரு'தோऽபி பகவாந் ஸர்வஸ்த்ரீஜநஸம்ஸதி। ஸ்தௌதி கோபா யதே வாபி ஸ்வமாத்மாநம் ந ஸம்ஶயஃ ।। ௩௦.

பெருமான் இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்டவராக இருந்தாலும், பெண்கள், கோபர்கள், அல்லது தவசிகள் கூட கூடிய இடத்தில், அவர் தன்னைத் தானே புகழ்வதைத் தவிர்க்கமாட்டார்; இதில் சந்தேகமே இல்லை.

நாத்மாநம் ஸ்தௌமி தேவேஶி பஶ்ய த்வமுபகச்ச ச। யம் ஸ்ரக்ஷ்யாமி வராரோஹே பாகார்தம் வரவர்ணிநி ।। ௩௦.

தேவிகளின் அரசியே, நான் என்னைத் தானே புகழ்வதில்லை; நீயே பார்த்து, அருகில் வா. யாகத்தில் பங்கு பெற நான் ஒருவரை உருவாக்குவேன், அழகானவரே.

ஏவமுக்த்வா து பகவாந் பத்நீம் ப்ராணைரபி ப்ரியாம்। ஸோऽஸ்ரு'ஜத்பகவாந்வக்ராத்பூதம் க்ரோதாக்நிஸந்நிபம் ।। ௩௦.

இவ்வாறு தன் உயிரைவிடவும் பிரியமான மனைவியிடம் கூறியபின், அந்தப் பெருமான், தனது வளைந்த புருவத்திலிருந்து கோபத்தின் தீயைப் போல ஒளிரும் ஒரு உருவை உருவாக்கினார்.

ஸஹஸ்ரஶீர்ஷம் தேவஞ்ச ஸஹஸ்ரசரணே க்ஷணம்। ஸஹஸ்ரமுத்கரதரம் ஸஹஸ்ரஶரபாணிநம் ।। ௩௦.

அவர் ஒரு கணம், ஆயிரம் தலைகளும், ஆயிரம் கால்களும் உடைய தேவனை, ஆயிரம் கோல்களும், ஆயிரம் அம்புகளும் கையில் பிடித்தவனாக உருவாக்கினார்.

ஶங்கசக்ரகதாபாணிம் தீப்தகார்முகதாரிணம்। பரஶ்வஸிதரம் தேவம் மஹாரௌத்ரம் பயாவஹம் ।। ௩௦.

அவன் கையில் சங்கும் சக்கரமும் கோடாரியும் தீப்பொலிவுடன் கூடிய வில்லும் பரியும் வாளும் ஏந்தியவன்; அந்த தேவன் மிகுந்த கொடுமையுடன் பயங்கரமாகத் தோன்றினார்.

கோர ரூபேண தீப்யந்தம் சந்த்ரார்தக்ரு'தபூஷணம்। வஸாநம் சர்ம வையாக்ரம் மஹாருதிரநிஃஸ்ரவம் ।। ௩௦.

அவன் பயங்கரமான உருவில் ஜொலித்து, பிறைச்சந்திரத்தை அலங்காரமாக அணிந்து, புலியின் தோலை உடுத்தி, பெரும் இரத்தம் வழிந்தவாறு இருந்தான்.

தம்ஷ்ட்ராகராலம் விப்ராந்தம் மஹாவக்த்ரம் மஹோதரம்। வித்யுஜ்ஜிஹ்வம் ப்ரலம்போஷ்டம் லம்பகர்ணம் துராஸதம் ।। ௩௦.

பெரும் பல்லும், பயங்கரமான வாயும், அகன்ற வாயும், பெரிய வயிறும், மின்னல் போல் நாக்கும், தொங்கும் உதடுகளும், நீண்ட காதுகளும், அணுக முடியாதவனாக இருந்தான்.

குலிஶோத்யோதிதகரம்பாபிர்ஜ்வலிதமூர்த்தஜம்। ஜ்வாலாமாலாபரிக்ஷிப்தம் முக்தாதாமவிபூஷிதம் ।। ௩௦.

அவன் தலைமுடி இடியால் ஒளிரும் போல ஜொலித்து, தீக்கணிகளால் சூழப்பட்டு, முத்துமாலையால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

தேஜஸா சைவ தீப்யந்தம் யுகாந்தமிவ பாவகம்। ஆகர்ணதாரிதாஸ்யாந்தஞ்சதுர்திக்ஷு பயாநகம் ।। ௩௦.

தன் ஒளியால் பிரகாசித்து, யுகம் முடிவில் எரியும் நெருப்பைப் போல், காதுவரை விரிந்த வாயுடன், எல்லா திசைகளிலும் பயங்கரமாக இருந்தான்.

மஹாபலம் மஹாதேஜம் மஹாபுருஷமீஶ்வரம்। விஶ்வஹர்த்ரு'மஹா காயம் மஹாந்யக்ரோதமண்டலம்। யுகபச்சந்த்ரஶதவத்தீப்யந்தம் மந்மதாக்நிவத் ।। ௩௦.

மிகுந்த வலிமையும், பெரும் ஒளியுமுடையவன், மகான், இறைவன்; உலகத்தை அழிப்பவன், பெரும் உடலையுடையவன், பெரிய ஆல மரம் போல்; ஒரே நேரத்தில் நூறு சந்திரர்களைப் போல் பிரகாசித்து, காமத்தின் நெருப்பைப் போல் எரிந்தான்.

சதுர்மஹாஸ்யம் ஸிததீக்ஷ்ணதம்ஷ்ட்ரம் மஹோக்ரதேஜோபலகௌதுகாடயம்। யுகாந்தஸூர்ய்யாக்நிஸஹஸ்ரபாஸம் ஸஹஸ்ரசந்த்ராமலகாந்திகாந்தம்। ப்ரதீப்தஸர்வௌஷதிமந்தராபம் ஸுமேருகைலாஸஹிமாத்ரிதுல்யம் ।। ௩௦.

யுகார்காபம் மஹாவீர்ய்யம் சாருநாஸம் மஹாநநம்। ப்ரசண்டகண்டம் தீப்தாக்ஷமக்நிஜ்வாலாவிலாநநம் ।। ௩௦.

யுக முடிவில் சூரியனைப் போல் பிரகாசித்து, பெரும் வீரம் உடையவன், அழகிய மூக்கும், பெரிய முகமும் கொண்டவன்; கொடுமையான கன்னங்கள், தீப்பொலிவான கண்கள், நெருப்பு ஜ்வாலைகள் நிறைந்த வாயும் உடையவன்.

ம்ரு'கேந்த்ரக்ரு'த்திவஸநம் மஹாபுஜகவேஷ்டிதம்। உஷ்ணீஷிணம் சந்த்ரதரம் வ்கசிதுக்ரம் வ்கசித்ஸமம் ।। ௩௦.

சிங்கத்தின் தோலை உடுத்தி, பெரிய பாம்புகள் சுற்றி, முடி சூடியவன், சந்திரனை தாங்கியவன்; சில நேரம் கொடுமையாகவும், சில நேரம் அமைதியாகவும் இருக்கிறான்.

நாநாகுஸுமமூர்த்தாநம் நாநாகந்தாநுலேபநம் । நாநாரத்நவிசித்ராங்கம் நாநாபரணபூஷிதம் ।। ௩௦.

அவன் தலைமுடி பலவகை மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவகை வாசனைப் பொருள்கள் பூசப்பட்டு, அவன் உடல் பலவகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பலவகை ஆபரணங்களால் ஒளிர்ந்தது.

கர்ணிகாரஸ்ரஜம் தீப்தம் க்ரோதாதுத்ப்ராந்தலோசநம்। வ்கசிந்ந்ரு'த்யதி சித்ராங்கம் வ்கசித்வததி ஸுஸ்வரம் ।। ௩௦.

கர்ணிகார மலர் மாலையை ஜொலிப்பவாறு அணிந்து, கோபத்தால் கண்கள் வெறித்துப் பார்த்து; சில நேரம் அலங்கரிக்கப்பட்ட உடலுடன் நடனமாடி, சில நேரம் இனிய குரலில் பேசுகிறான்.

வ்கசித்த்யாயதி யுக்தாத்மா வ்கசித்ஸ்தூலம் ப்ரமார்ஜதி। வ்கசித்காயதி விஶ்வாத்மா வ்கசித்ரௌதி முஹுர்முஹுஃ ।। ௩௦.

சில நேரம் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானிக்கிறான்; சில நேரம் வேதிக்கையை துடைக்கிறான்; சில நேரம் உலகின் ஆத்மாவாகப் பாடுகிறான்; சில நேரம் மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜிக்கிறான்.

ஜ்ஞாநம் வைராக்யமைஶ்வர்ய்யம் தபஃ ஸத்யம் க்ஷமா த்ரு'திஃ। ப்ரபுத்வமாத்மஸம்போதோ ஹ்யதிஷ்டாநகுணைர்யுதஃ ।। ௩௦.

அவன் ஞானம், பற்றின்மை, இறைமை, தவம், சத்தியம், பொறுமை, நிலைத்த மனம், அதிகாரம், தன்னை அறிதல், ஆட்சி ஆகிய குணங்களால் நிரம்பியவன்.

ஜாநுப்யாமவநிம் கத்வா ப்ரணதஃ ப்ராஞ்ஜலிஃ ஸ்திதஃ। ஆஜ்ஞாபய த்வம் தேவேஶ கிம் கார்ய்யம் கரவாணி தே ।। ௩௦.

முழங்காலில் தரையில் சென்று, கைகூப்பி வணங்கி, 'தேவர்களின் தலைவனே, என்னை உத்தரவிடு; உனக்காக என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று கேட்டான்.

தமுவாசாக்ஷிப மகம் தக்ஷஸ்யேஹ மஹேஶ்வரஃ। தேவஸ்யாநுமதிம் ஶ்ருத்வா வீரபத்ரோ மஹாபலஃ। ப்ரணம்ய ஶிரஸா பாதௌ தேவேஶஸ்ய உமாபதேஃ ।। ௩௦.

அவரிடம் மகேசுவரன், 'டக்ஷனின் யாகத்தை இங்கே அழித்து விடு' என்று சொன்னான். தேவியின் அனுமதியை கேட்ட விறகு உடைய வீரபத்திரன், உமையுடைய இறைவனின் பாதங்களில் தலையை வணங்கினான்.

ததோ பந்தாத் ப்ரமுக்தேந ஸிம்ஹேநேவேஹ லீலயா। தேவ்யா மந்யுக்ரு'தம் மத்வா ஹதோ தக்ஷஸ்ய ஸ க்ரதுஃ ।। ௩௦.

பிணைப்பிலிருந்து விடுபட்ட சிங்கம் போல், தேவியின் கோபத்தை நினைத்து, டக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தான்.

மந்யுநா ச மஹாபீமா பத்ரகாலீ மஹேஶ்வரீ। ஆத்மநஃ ஸர்வஸாக்ஷித்வே தேந ஸார்த்த ஸஹாநுகா ।। ௩௦.

பெரும் கோபத்துடன், மகா தேவியான பத்ரகாளி, எல்லாவற்றையும் காணும் சாட்சியாக, தன் சேவகர்களுடன் சேர்ந்து அவனைத் தொடர்ந்து சென்றாள்.

ஸ ஏஷ பகவாந் க்ருத்தஃ ப்ரேதாவாஸக்ரு'தாலயஃ। வீரபத்ர இதி க்யாதோ தேவ்யா மந்யுப்ரமார்ஜகஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு, இந்த பகவான் கோபத்துடன், பிரேதங்கள் வாழும் இடத்தில் தங்கி, வீரபத்திரன் என்று புகழப்பட்டு, தேவியின் கோபத்தை நீக்குபவனாக இருக்கிறான்.

ஸோऽஸ்ரு'ஜத்ரோமகூபேப்யோ ரௌத்ராந்நாம கணேஶ்வராந்। ருத்ராநுகா மஹாவீர்ய்யா ருத்ரவீர்யபராக்ரமாஃ ।। ௩௦.

அவன் தன் தோல் ரோமக் குழிகளில் இருந்து கொடிய உருவங்களைக் கொண்ட, உருத்திரனுக்கு உடனிருந்த, மிகுந்த வலிமை மற்றும் உருத்திரனின் வீரத்தையும் சக்தியையும் பெற்ற தலைவர்களை உருவாக்கினான்.

ருத்ரஸ்யாநுசராஃ ஸர்வே ஸர்வே ருத்ரஸமப்ரபாஃ। தே நிபேதுஸ்ததஸ்தூர்ணம் ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௩௦.

அவர்கள் எல்லாம் உருத்திரனின் சேவகராகவும், உருத்திரனைப் போலவே பிரகாசமாகவும் இருந்தார்கள். அவர்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் விரைவாக கீழே இறங்கினார்கள்.