வாயுபுராணம்

தத ஆக்நேயீஸமுத்தேந வாயுநா ஸமுதீரிதஃ। ஸர்வாங்கேப்யோ விநிஃ ஸ்ரு'த்ய வஹ்நிர்பஸ்ம சகார தாம் ।। ௩௦.

அந்த அக்னி தியானத்திலிருந்து எழுந்த காற்றால் தூண்டப்பட்டு, அவளது உடலின் எல்லா உறுப்புகளிலிருந்தும் தீ எழுந்து, அவளை சாம்பலாக்கியது.

ததுபஶ்ருத்ய நிதநம் ஸத்யா தேவோऽத ஶூலத்ரு'க்। ஸம்வாதஞ்ச தயோர்புத்த்வா யாதாதத்யேந ஶங்கரஃ। தக்ஷஸ்யாத ரு'ஷீணாஞ்ச சுகோப பகவாந் ப்ரபுஃ ।। ௩௦.

சதியின் மரணத்தை கேட்டு, இருவரின் உரையாடலை உண்மையாக அறிந்து, தூண்டிலேந்தும் சங்கரன், தக்ஷனுக்கும் முனிவர்களுக்கும் கோபமடைந்தார்.

யஸ்மாதவமதா தக்ஷ மத்க்ரு'தே மாந ஸா ஸதீ। ப்ரஶஸ்தாஶ்சேதராஃ ஸர்வாஃ ஸ்வஸுதா பர்த்ரு'பிஃ ஸஹ ।। ௩௦.

தக்ஷன் என் காரணமாக சதியை அவமதித்ததால், அவன் மற்ற எல்லா மகள்களும் தங்கள் கணவர்களுடன் புகழப்படுகிறார்கள்.

தஸ்மாத்வைவஸ்வதம் ப்ராப்ய புநரேவ மஹர்ஷயஃ। உத்பத்ஸ்யந்தே த்விதீயே வை மம யஜ்ஞே ஹ்யயோநிஜாஃ ।। ௩௦.

ஆகையால், வைவஸ்வத காலத்தை அடைந்தபின், பெரிய முனிவர்கள் என் யாகத்தில், கருவில் பிறக்காமல், மறுபடியும் பிறப்பார்கள்.

ஹுதே வை ப்ரஹ்மணா ஶுக்தே சாக்ஷுஷஸ்யாந்தரே மநோஃ। அபிவ்யாஹ்ரு'த்ய ச ரு'ஷீந் தக்ஷமப்யகமத் புநஃ ।। ௩௦.

பிரம்மா ஹோமம் செய்து, சாக்ஷுஷ மனுவின் காலம் முடிந்தபின், முனிவர்களை அழைத்து, தக்ஷன் மீண்டும் பிறந்தான்.

பவிதா சாக்ஷுஷோ ராஜா சாஶ்ருஷஸ்ய ஸமந்வயே। ப்ராசீநபர்ஹிஷஃ பௌத்ரஃ புத்ரஶ்சைவ ப்ரசேதஸஃ ।। ௩௦.

சாக்ஷுஷ காலத்தில், ப்ராசீனபர்ஹியின் பேரனும், ப்ரசேதஸின் மகனும் ஆன ஒரு அரசன் பிறப்பான்.

தக்ஷ இத்யேவ நாம்நா த்வம் மார்ஷாயாம் ஜநயிஷ்யஸி। கந்யாயாம் ஶாகிநாஞ்சைவ ப்ராப்தே வை சாக்ஷுஷேऽந்தரே ।। ௩௦.

மார்ஷையில், 'தக்ஷன்' என்ற பெயரில் நீ அவனைப் பெற்றெடுப்பாய்; சாக்ஷுஷ காலம் வந்தபோது, சாகினர்களிடமும் மகள்களைப் பெறுவாய்.

அஹம் தத்ராபி தே விக்நமாசரிஷ்யாமி துர்மதே। தர்மார்தகாமயுக்தேஷு கர்மஸ்விஹ புநஃ புநஃ ।। ௩௦.

அங்கேயும், அறம், பொருள், காமம் சார்ந்த செயல்களில், நான் உனக்கு மீண்டும் மீண்டும் தடைகள் ஏற்படுத்துவேன், அறியாதவனே.

யஸ்மாத் த்வம் மத்க்ரு'தே க்ரூரம்ரு'ஷீந் வ்யாஹ்ரு'தவாநஸி। தஸ்மாத்ஸார்த்தம் ஸுரைர்யஜ்ஞே ந த்வாம் யக்ஷ்யந்தி வை த்விஜாஃ ।। ௩௦.

நீ என் காரணமாக முனிவர்களிடம் கடுமையாக பேசியதால், தேவர்களுடன், இருமுறை பிறந்தோர்களும் யாகத்தில் உன்னை வழிபடமாட்டார்கள்.

ஹுத்வாஹுதிம் ததஃ க்ரூரஃ அபஸ்த்யக்ஷ்யந்தி கர்மஸு। இஹைவ வத்ஸ்யஸி ததா திவம் ஹித்வா யுகக்ஷயாத் ।। ௩௦.

கடுமையான ஹோமம் செய்தபின், அவர்கள் உன்னை கர்மங்களில் ஒதுக்குவார்கள்; நீ இங்கேயே இருந்து, சொர்க்கத்தை விட்டு, யுகம் முடியும் வரை தங்குவாய்.

ஸர்வேஷாமேவ லோகாநாம் பூர்லோகஸ்த்வாதிருச்யதே। தமஹம் தாரயிஷ்யாமி நிதேஶாத் பரமேஷ்டிநஃ ।। ௩௦.

எல்லா உலகங்களிலும் பூமி முதன்மையானதாக கருதப்படுகிறது; பரமேஷ்டியின் கட்டளையால், அதை நான் தாங்குவேன்.

அஸ்யாம் க்ஷிதௌ வ்ரு'தா லோகாஃ ஸர்வே திஷ்டந்தி பாஸ்கராஃ। தாநஹம் தாரயாமீஹ ஸததம் ந தவாஜ்ஞயா ।। ௩௦.

இந்த பூமியில் எல்லா உலகங்களும், பிரகாசிக்கும் தேவர்களும் நிலைபெற்றுள்ளன; அவற்றை நான் எப்போதும் தாங்குகிறேன், உன் ஆணையால் அல்ல.

சாதுர்வர்ண்யம் ஹி தேவாநாம் தே சாப்யேகத்ர புஞ்ஜதே। நாஹம் தைஃ ஸஹ போக்ஷ்யாமி ததோ தாஸ்யந்தி தே ப்ரு'தக்। ததோ தேவைஃ ஸ தைஃ ஸார்த்தம் நேஜ்யதே ப்ரு'தகிஜ்யதே ।। ௩௦.

தேவர்களின் நான்கு வகுப்பும் ஒன்றாகப் பங்கு பெறுகிறார்கள்; நான் அவர்களுடன் சேர்ந்து பங்கெடுப்பதில்லை, ஆகவே அவர்கள் தனித்தனியாக வழங்குவார்கள்; அதனால், அந்த தேவர்களுடன் நீ ஒருங்கே வழிபடப்படமாட்டாய், தனித்தனியாகவே வழிபடப்படுவாய்.

ததோऽபிவ்யாஹ்ரு'தோ தக்ஷோ ருத்ரேணாமிததேஜஸா। ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே த்யக்த்வா உத்பந்நோ மாநுஷேஷ்விஹ ।। ௩௦.

அப்பொழுது, அளவற்ற சக்தியுடைய ருத்ரன் தக்ஷனை அழைத்தபோது, ச்வாயம்புவ காலத்தை விட்டு, மனிதர்களிடையே பிறந்தான்.

ஜ்ஞாத்வா க்ரு'ஹபதிம் தக்ஷம் ஜ்ஞாநாநாமீஶ்வரம் ப்ரபும்। தக்ஷோ நாம மஹாயஜ்ஞைஃ ஸோऽயஜத்தைவதைஃ ஸஹ ।। ௩௦.

தக்ஷனை வீட்டின் தலைவனாகவும், ஞானத்தின் ஆண்டவனாகவும் அறிந்து, 'தக்ஷன்' என்ற பெயரில், அவன் தேவர்களுடன் பெரிய யாகங்களை நடத்தினான்.

அத தேவீ ஸதீ யா து ப்ராப்தே வைவஸ்வதேऽந்தரே। மைநாயாம் தாமுமாம் தேவீம் ஜநயாமாஸ ஶைலராட் ।। ௩௦.

பின்னர் வைவஸ்வத மனுவின் காலத்தில், முன்பு சதியாக இருந்த தேவியை மைனாகன் என்ற மலைமன்னன் தனது மகளாக பெற்றான்.

ஸா து தேவீ ஸதீ பூர்வம் ததஃ பஶ்சாதுமாऽபவத்। ஸஹ வ்ரதா பவஸ்யைஷா ந தயா முச்யதே பவஃ। யாவதிச்சதி ஸம்ஸ்தாதும் ப்ரபுர்மந்வந்தரேஷ்விஹ ।। ௩௦.

அந்த தேவியாம் சதி, பின்னர் உமையாக ஆனாள்; அவள் எப்போதும் பவனுக்கு விரதங்களில் இணைந்து இருப்பாள். பவன் எவ்வளவு காலம் மன்வந்தரங்களில் தங்க விரும்புகிறாரோ, அவளிடமிருந்து அவர் பிரியமாட்டார்.

மாரீசம் கஶ்யபம் தேவீ யதாஹிதிரநுவ்ரதா। ஸாத்யம் நாராயணம் ஶ்ரீஸ்து மகவந்தம் ஶசீ யதா ।। ௩௦.

எப்படி தேவி மாரீசி, கசியபர் ஆகியோரிடம் பக்தியுடன் இருந்தாளோ, ஸ்ரீ நாராயணரிடம், சசி மகவனிடம் இருந்தாளோ, அதுபோலவே.

விஷ்ணும் கீர்தீ ருசிஃ ஸூர்யம் வஸிஷ்டஞ்சாப்யரூந்ததீ। நைதாஸ்து விஜஹத்யேதாந் பர்த்ரூ'ந் தேவ்யஃ கதம்சந। ஆவர்த்தமாநகல்பேஷு புநர்ஜாயந்தி தைஃ ஸஹ ।। ௩௦.

கீர்த்தி விஷ்ணுவிடம், ருசி சூரியனிடம், அருந்ததி வசிஷ்டரிடம் — இந்த தேவிகள் எந்த சூழ்நிலையிலும் தங்கள் கணவர்களை ஒருபோதும் விட்டு பிரியமாட்டார்கள்; ஒவ்வொரு பிரபஞ்ச சுழற்சியிலும், அவர்கள் மீண்டும் தங்கள் கணவர்களுடன் பிறக்கிறார்கள்.

ஏவம் ப்ராசேதஸோ தக்ஷோ ஜஜ்ஞே வை சாக்ஷுஷேऽந்தரே। ப்ராசீநபர்ஹிஷஃ பௌத்ரஃ புத்ரஶ்சைவ ப்ரசேதஸஃ ।। ௩௦.

இவ்வாறு, ப்ராசேதஸர் என்ற தக்ஷன் சாக்ஷுஷ மன்வந்தரத்தில் பிறந்தான்; அவன் ப்ராசீனபர்ஹியின் பேரனும், ப்ராசேதஸின் மகனுமாவான்.

தஶப்யஸ்து ப்ரசேதோப்யோ மார்ஷாயாஞ்ச புநர்ந்ரு'பஃ। ஜஜ்ஞே ருத்ராபிஶாபேந த்விதீயேऽஸ்மிந்நிதி ஶ்ருதிஃ ।। ௩௦.

பத்து ப்ராசேதஸ்களும் மார்ஷையும் சேர்ந்து, ராஜா, ருத்ரனின் சாபத்தால், இந்த இரண்டாவது பிறப்பில் தக்ஷன் மீண்டும் பிறந்தான் என்று சிருதிகள் கூறுகின்றன.

ப்ரு'க்வாதயஸ்து தே ஸர்வே ஜஜ்ஞிரே வை மஹர்ஷயஃ। ஆத்யே த்ரேதாயுகே பூர்வம் மநோர்வைவஸ்வதஸ்ய ஹ। தேவஸ்ய மஹதோ யஜ்ஞே ருத்ராபிஶாபேந த்விதீயேऽஸ்மிந்நிதி ஶ்ருதிஃ ।। ௩௦.

பிருகு முதலான அனைத்து மகரிஷிகளும், வைவஸ்வத மனுவின் காலத்தில், முதல் திரேதாயுகத்தில், தேவனின் பெரிய யாகத்தில் பிறந்தார்கள்; ருத்ரனின் சாபத்தால், இந்த இரண்டாவது பிறப்பும் ஏற்பட்டது என்று சிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது.

இதி ஸாநுஶயோऽஹ்யாஸீத்தயோர்ஜாத்யந்தராகதஃ। ப்ரஜாபதேஸ்து தக்ஷஸ்ய த்ர்யம்பகஸ்ய ச தீமதஃ ।। ௩௦.

அவ்வாறு, முன்னொரு பிறவியில் ஏற்பட்ட விரோதம் ப்ரஜாபதி தக்ஷனுக்கும் ஞானி திரயம்பகருக்கும் இடையே தொடர்ந்தது.

தஸ்மாந்நாநுஶயஃ கார்யோ வைரிஷ்விஹ கதாசந। ஜாத்யந்தரகதஸ்யாபி பாவிதஸ்ய ஶுபாஶுபைஃ। ஜந்தும் ந முஞ்சதி க்யாதிஸ்தத்ர கார்யம் விஜாநதா ।। ௩௦.

ஆகையால், ஒருபோதும் எதிரிகளிடம் பகை உணர்வு வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது; பிற பிறவியிலும், நல்லதும் கெட்டதும் செய்தவரின் புகழ் அவனை விட்டு போகாது என்பதை அறிவோர் உணர வேண்டும்.

ப்ராசேதஸஸ்ய தக்ஷஸ்ய கதம் வைவஸ்வதேऽந்தரே। விநாஶாமகமத் ஸூத ஹயமேதஃ ப்ரஜாபதேஃ ।। ௩௦.

வைவஸ்வத மனுவின் காலத்தில் ப்ராசேதஸர் தக்ஷன் எவ்வாறு அழிந்தான், ப்ரஜாபதியின் அசுவமேத யாகம் எவ்வாறு முடிந்தது என்று கூறு, சூதா.

தேவ்யா ம்ரு'த்யும் க்ரு'தம் மத்வா க்ருத்தம் ஸர்வாத்மகம் ப்ரபும்। கதம் ப்ரஸாதயத்தக்ஷஃ ஸ யஜ்ஞஃ ஸாதிதஃ கதம்। ஏதத்வேதிதுமிச்சாமஸ்தந்நோ ப்ரூஹி யதாததம் ।। ௩௦.

தேவி காரணமாக மரணம் ஏற்பட்டது என்று எண்ணி, எல்லாம் உடைய ஆண்டவன் கோபமடைந்தபோது, தக்ஷன் எப்படி அவரை சமாதானப்படுத்தினான், யாகம் எப்படிச் சித்தியடைந்தது என்பதை நாங்கள் அறிய விரும்புகிறோம்; அதை முழுமையாகச் சொல்லவும்.

பூரா மேரோர்த்விஜஶ்ரேஷ்டாஃ ஶ்ர்ரு'ங்கம் த்ரைலோக்யவிஶ்ருதம்। ஜ்யோதிஷ்கம் நாம ஸாவித்ரம் ஸர்வரத்நவிபூஷிதம் ।। ௩௦.

முன்னொரு காலத்தில், இரு பிறவியிலுள்ள சிறந்த பிராமணர்களே, மேரு மலையில் மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற ஜ்யோதிஷ்கம் எனும் சிகரம் இருந்தது; அது எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தது.

அப்ரமேயமநாத்ரு'ஷ்யம் ஸர்வலோகநமஸ்க்ரு'தம்। தஸ்மிந் தேவோ கிரிஶ்ரேஷ்டே ஸர்வதாது விபூஷிதே। பர்யங்க இவ விப்ராஜந்நுபவிஷ்டோ பபூவ ஹ ।। ௩௦.

அளவிட முடியாதது, எவராலும் வெல்ல முடியாதது, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் அந்த மலைச்சிகரத்தில், எல்லா பொருட்களாலும் ஒளிரும் இடத்தில், தேவன் ஒரு சிம்மாசனத்தைப் போல் பிரகாசமாக அமர்ந்திருந்தார்.

ஶைலராஜஸுதா சாஸ்ய நித்யம் பார்ஶ்வஸ்திதாऽபவத்। ஆதித்யாஶ்ச மஹாத்மாநோ வஸவஶ்சாமிதௌஜஸஃ ।। ௩௦.

அந்த மலைமன்னனின் மகள் எப்போதும் அவரின் பக்கத்தில் இருந்தாள்; அதித்யர்கள், பெரும் ஆற்றல் கொண்ட வசுக்கள் அங்கு இருந்தனர்.