வாயுபுராணம்

ததோऽப்ரவீத் புநர்ப்ரஹ்மா தம் தேவம் நீலலோஹிதம் । த்விதீயம் நாமதேயந்தே மயா ப்ரோக்தம் பவேதி யத்। ஏதஸ்யாபோ த்விதீயா தே தநுர்நாம்நா பவிஷ்யதி ।। ௨௭.

அப்போது பிரம்மா மீண்டும் அந்த நீலலோஹித தேவனிடம் கூறினார்: 'நான் உனக்கு வைத்த இரண்டாவது பெயர் பவன்; நீர் என்பது உன் இரண்டாவது உருவாகும், அது இந்த பெயரால் அழைக்கப்படும்' என்றார்.

இத்யுக்தே யத் ஸ்திரம் தஸ்ய ஶரீரஸ்தம் ரஸாத்மகம்। தத்விவேஶ ததஸ்தோயம் தஸ்மாதாபோ பவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௭.

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அவனது உடலில் நிலையானதும் திரவமானதும் நீரில் புகுந்தது; அதனால் நீருடன் பவன் என்று அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

யஸ்மாத்பவந்தி பூதாநி தாப்யஸ்தா பாவயந்தி ச। பவநாத்பாவநாச்சைவ பூதாநாம் ஸம்பவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௭.

அவற்றிலிருந்து உயிர்கள் தோன்றி, அதனாலேயே வாழ்கின்றன; 'பவம்' என்றும் 'பாவனம்' என்றும் அழைக்கப்படுவதால், உயிர்களின் தோற்றம் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மாந்மூத்ரம் புரீஷஞ்ச நாப்ஸு குர்வீத ஸர்வதா। ந ஸ்நாயேதப்ஸு நக்நஶ்ச ந நிஷ்டீவேத் கதாசந ।। ௨௭.

எப்போதும் நீரில் சிறுநீர் அல்லது மலத்தை விடக் கூடாது; நீரில் நிர்வாணமாகக் குளிக்கக் கூடாது; எப்போதும் அதில் துப்பக் கூடாது.

மைதுநம் நைவ ஸேவேத ஶிரஃஸ்நாநஞ்ச வர்ஜயேத்। ந ப்ரீதஃ பரிசக்ஷீத வஹந்ந ஸம்ஸ்திதோऽபி வா ।। ௨௭.

நீரில் காமச்செயலில் ஈடுபடக் கூடாது; தலையை அங்கே கழுவக் கூடாது; அங்கே நடக்கும்போதும் நிற்பதிலும் அவமதிப்பாக பேசக் கூடாது.

மேத்யாமேத்யஶரீரத்வாந்நைவ துஷ்யந்த்யபஃ க்வசித் । விவர்ணரஸகந்தாஶ்ச அல்பாஶ்ச பரிவர்ஜயேத் ।। ௨௭.

தூய்மை மற்றும் அசுத்தமான உடல்நிலைகளால், நீர் எப்போதும் கெடுவதில்லை; ஆனால் நிறமற்ற, சுவையற்ற, மோசமான வாசனை கொண்ட, குறைவாக உள்ள நீரைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

அபாம் யோநிஃ ஸமுத்ரஶ்ச தஸ்மாத்தம் காமயந்தி தாஃ। மேத்யாஶ்சைவாம்ரு'தாஶ்சைவ பவந்தி ப்ராப்ய ஸாகரம் ।। ௨௭.

நீரின் ஆதாரம் கடல் ஆகும்; அதனால் அவை அதனை விரும்புகின்றன; கடலை அடைந்தவுடன், அவை தூய்மையானவையாகவும் அமுதுபோன்றவையாகவும் ஆகின்றன.

தஸ்மாதபோ ந ருந்தீத ஸமுத்ரம் காமயந்தி தாஃ। ந ஹிநஸ்தி பவோ தேவஃ ஸதைவம் யோऽப்ஸு வர்த்ததே ।। ௨௭.

ஆகையால், நீரைத் தடுத்து நிறுத்தக் கூடாது; அவை கடலை நாடுகின்றன; இவ்வாறு நீரில் வாழ்பவரை பவ தேவன் ஒருபோதும் தீங்கு செய்யமாட்டார்.

ததோऽப்ரவீத் புநர்ப்ரஹ்மா தம் தேவம் க்ரு'ஷ்ணலோஹிதம்। ஶர்வஸ்த்வமிதி யந்நாம த்ரு'தீயம் ஸமுதாஹ்ரு'தம்। தஸ்ய பூமிஸ்த்ரு'தீயா து தநுர்நாம்நா பவத்வியம் ।। ௨௭.

பிரம்மா மீண்டும் அந்த கிருஷ்ணலோஹித தேவனிடம் கூறினார்: 'உனக்கு மூன்றாவது பெயராக சர்வன் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; பூமி உன் மூன்றாவது உருவமாக இந்த பெயரால் அழைக்கப்படட்டும்' என்றார்.

இத்யுக்தே யத் ஸ்திரம் தஸ்ய ஶரீரஸ்யாஸ்திஸம்ஜ்ஞிதம்। தத்விவேஶ ததோ பூமிஸ்தஸ்மாத்பூஃ ஶர்வ உச்யதே ।। ௨௭.

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அவனது உடலில் நிலையான எலும்பு பூமிக்குள் புகுந்தது; அதனால் பூமி சர்வன் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தஸ்மாத் குர்வீத நோ வித்வாந் புரீஷம்மூத்ரமேவ வா। ந ச்சாயாயாம் ந ஸோபாநே ஸ்வச்சாயாம் நாபி மேஹயேத் ।। ௨௭.

ஆகையால், அறிவுள்ளவன் பூமியில் அல்லது நிழலில், படிக்கட்டில், தன் நிழலில் சிறுநீர் அல்லது மலத்தை விடக் கூடாது.

ஶிரஃ ப்ராப்ரு'த்ய குர்வீத அந்தர்த்தாய த்ரு'ணைர்மஹீம்। ய ஏவம் வர்த்ததே பூமௌ தம் ஶர்வோ ந ஹிநஸ்தி வை ।। ௨௭.

தலை மூடி, தரையில் புல்லால் மறைத்து அவ்வாறு செய்ய வேண்டும்; பூமியில் இவ்வாறு நடப்பவரை சர்வன் ஒருபோதும் தீங்கு செய்யமாட்டார்.

ததோऽப்ரவீத்புநர்ப்ரஹ்மா தம் தேவம் நீலலோஹிதம்। ஈஶாந இதி யத்‌ப்ரோக்தம் சதுர்தம் நாம தே மயா ।। ௨௭.

பிரம்மா மீண்டும் அந்த நீலலோஹித தேவனிடம் கூறினார்: 'ஈசானன் என்பது நான்காவது பெயராக உனக்கு நான் வைத்தேன்' என்றார்.

சதுர்தஸ்ய சதுர்தீ ஸ்யாத்வாயுர்நாம்நா தநுஸ்தவ। இத்யுக்தே யச்சரீரஸ்தம் பஞ்சதா ப்ராணஸம்ஜ்ஞிதம் ।। ௨௭.

நான்காவது உருவம் உனக்கு காற்றாகும்; இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அவனது உடலில் உள்ள ஐந்து வகை உயிர் காற்று அங்கே புகுந்தது.

விவேஶ தம் ததா வாயுரீஶாநோ வாயுருச்யதே। தஸ்மாதேநம் பரிவதேதாயதம் வாயுமீஶ்வரம்। ஏவம் யுக்தமதேஶாநோ நைவ தேவோ ஹிநஸ்தி தம் ।। ௨௭.

அப்போது காற்று அவனுள் புகுந்தது; அதனால், காற்றாக ஈசானன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். ஆகவே, நீண்ட காற்றை ஆண்டவராக மதிக்க வேண்டும்; இவ்வாறு மதிப்பவரை ஈசானன் தேவன் ஒருபோதும் தீங்கு செய்யமாட்டார்.

ததோऽப்ரவீத் புநர்ப்ரஹ்மா தம் தேவம் தூம்ரலோஹிதம்। யத்தே பஶுபதீத்யுக்தம் மயா நாமேஹ பஞ்சமம்। பஞ்சமீ பஞ்சமஸ்யைவ தநுர்நாம்நாऽக்நிரஸ்து தே ।। ௨௭.

அப்போது பிரம்மா மீண்டும் அந்த தும்ரலோஹிதனிடம் கூறினார்: 'நான் இங்கு உனக்கு கொடுத்த ஐந்தாவது பெயர் பசுபதி. அந்த ஐந்தாவது உருவம் 'அக்னி' என்று அழைக்கப்படட்டும்.'

இத்யுக்தே யச்சரீரஸ்தம் தேஜஸ்தஸ்யோபஸம்ஜ்ஞிதம்। விவேஶ தத்ததா ஹ்யக்நிஸ்தஸ்மாத்பஶுபதிஃ பதிஃ ।। ௨௭.

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அவன் உடலில் இருந்த ஒளி 'அக்னி' என்று அழைக்கப்பட்டது. அப்போது அக்னி அதில் புகுந்தான்; அதனால் பசுபதி எல்லாம் ஆண்டவன் ஆனான்.

சந்த்ரமாஸ்து ஸ்ம்ரு'தஃ ஸோமஸ்தஸ்யாத்மா ஹ்யோஷதீகணஃ। ஏவம் யோ வர்த்ததே வித்வாந் ஸதா பர்வணி பர்வணி। ந ஹந்தி தம் மஹாதேவ ஏவம் வந்தேத தம் ப்ரபும் ।। ௨௭.

சந்திரன் 'சோமன்' என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறான்; அவனுடைய உயிர் எல்லா மூலிகைகளும் ஆகும். இப்படிப்பட்ட அறிவுடையவன், ஒவ்வொரு விழாவிலும் எப்போதும் இப்படியே நடக்கிறான் என்றால், மகாதேவன் அவனைத் தீங்கு செய்யமாட்டான்; ஆகவே, அவன் அந்த ஆண்டவனை வணங்கட்டும்.

கோபாயதி திவாதித்யஃ ப்ரஜா நக்தந்து சந்த்ரமாஃ। ஏகராத்ரே ஸமேயாதாம் ஸூர்ய்யாசந்த்ரமஸாவுபௌ। அமாவாஸ்யாநிஶாயாந்து தஸ்யாம் யுக்தஃ ஸதா வஸேத் ।। ௨௭.

பகலில் சூரியன் உயிர்களை காப்பாற்றுகிறான்; இரவில் சந்திரன் பாதுகாக்கிறான். ஒரே இரவில் சூரியனும் சந்திரனும் சந்திக்கிறார்கள்; அமாவாசை இரவில் அவர் எப்போதும் ஒன்றாக அங்கு தங்குகிறார்.

தத்ராவிஷ்டம் ஸர்வமிதந்தநுபிர்நாமபிஃ ஸஹ। ஏகாகீ யஶ்சரத்யேஷஃ ஸூர்ய்யாऽஸௌ சந்த்ர உச்யதே ।। ௨௭.

அங்கு எல்லாம் உருவங்களும் பெயர்களும் உடன் நிலைபெற்றுள்ளன; தனக்கே தனியாகச் சஞ்சரிப்பவன், அவனே சூரியன் என்றும் சந்திரன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸூர்ய்யஸ்ய யத் ப்ரகாஶேந வீக்ஷ்யந்தே சக்ஷுஷா ப்ரஜாஃ। ஶுக்லாத்மா ஸம்ஸ்திதோ ருத்ரஃ பிபத்யம்போ கபஸ்திபிஃ ।। ௨௭.

சூரியனின் ஒளியில் உயிர்கள் கண்களால் காணப்படுகிறார்கள்; தூய்மையான உருவம் கொண்ட ருத்ரன் அங்கு இருக்கிறான்; அவன் தனது கதிர்களால் நீரை அருந்துகிறான்.

அத்யதே பீயதே சைவாப்யந்நபாநாத்மகாநியா। தநுராத்மபவா ஸா வை தேஹேஷ்வேவோபசீயதே ।। ௨௭.

உணவு மற்றும் பானம் ஆகியவை உட்கொள்ளப்பட்டு குடிக்கப்படுகின்றன; அந்த ஆன்மாவிலிருந்து பிறந்த உருவம் தான் உடல்களில் வளர்கிறது.

யயா தத்தே ப்ரஜாஃ ஸர்வாஃ ஸ்திரீபூதேந சேதஸா। பார்திவீ ஸா தநுஸ்தஸ்ய ஶார்வீ தாரயதி ப்ரஜாஃ ।। ௨௭.

அவன் உறுதியான மனதினால் எல்லா உயிர்களையும் தாங்குகிறான்; அந்த புவியிலான உருவம் சர்வனுடையது; அது உயிர்களைத் தாங்குகிறது.

யாவத் ஸ்திதா ஶரீரேஷு பூதாநாம் ப்ராணவ்ரு'த்திபிஃ। வாய்வாத்மிகா து ஐஶாநீ ஸா ப்ராணாஃ ப்ராணிநா ஸஹ ।। ௨௭.

உயிரினங்களின் உடல்களில் உயிர் இயக்கங்களுடன் அது இருக்கும் வரை, காற்றை ஆதாரமாகக் கொண்ட ஈசானனுடைய உருவம் உயிர்களோடு உயிராக இருக்கிறது.

பீதாஶிதாநி பசதி பூதாநாம் ஜடரேஷு யா। ததஃ பாஶுபதீ தஸ்ய பாசிகா ஶக்திருச்யதே ।। ௨௭.

உயிரினங்களின் வயிற்றில் உண்டதும் குடித்ததும் செரிக்கச் செய்பவள், அதனால் பசுபதியின் செரிக்கும் சக்தி 'பாசிகை' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யாநீஹ ஸுஷிராணி ஸ்யுர்தேஹேஷ்வந்தர்கதாநி வை। வாயோஃ ஸஞ்சரணார்தாய ஸா பீமா சோச்யதே தநுஃ ।। ௨௭.

உடல்களில் உள்ள எல்லா ஓட்டைகள் காற்று சஞ்சரிக்க ஏற்படுத்தப்பட்டவை; அந்த உருவம் 'பீமா' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

வைதாநதீக்ஷிதாநாம் து யா ஸ்திதிர்ப்ரஹ்மவாதிநாம்। தநுருக்ராத்மிகா ஸா து தேநோக்ரோ தீக்ஷிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௭.

வைதான யாகத்தில் தீட்சை பெற்ற ப்ரம்மவாதிகளின் நிலை, அந்த உக்ரமான உருவம் தான்; அதனால் தீட்சை பெற்றவர் 'உக்ரன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

யத்து ஸங்கல்பகம் தஸ்ய ப்ரஜாஸ்விஹ ஸமம் ஸ்திதம்। ஸா தநுர்ம்மாநஸீ தஸ்ய சந்த்ரமாஃ ப்ராணிஷு ஸ்திதஃ ।। ௨௭.

அவனுடைய எண்ணம், இங்கு உயிர்களில் சமமாக இருப்பது, அந்த மன உருவம் அவனுடையது; அது உயிரினங்களில் நிலைபெற்ற சந்திரன் ஆகும்.

நவோ நவோ பவதி ஹி ஜாயமாநஃ புநஃ புநஃ। நீயதே யோ யதாகாமம் விபுதைஃ பித்ரு'பிஃ ஸஹ। மஹாதேவோऽம்ரு'தாத்மாऽஸௌ ஹ்யம்மயஶ்சந்த்ரமாஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௭.

அவன் மீண்டும் மீண்டும் பிறந்து, எப்போதும் புதிதாக உருவாகிறான்; தேவர்களும் பித்ருக்களும் விரும்பினபடி அவனை அழைத்துச் செல்கிறார்கள்; அமரத்துவம் கொண்ட மகாதேவன், அமுதம் போன்ற சந்திரனாக நினைவில் வைக்கப்படுகிறான்.