வாயுபுராணம்

பவிஷ்யந்தி யதாஶைலம் வர்ணாஶ்ச ந்யாயதோऽர்ததஃ। அப்யாஸாத்ஸந்தயஶ்சைவ தஸ்மாஜ்ஜ்ஞேயாஃ ஸ்வரா இதி ।। ௨௬.

வண்ணங்கள் விதியின் படியும் பொருளின் படியும் தோன்றும்; சேர்க்கைகள் பழக்கத்தால் உண்டாகும். அதுபோல் உயிரெழுத்துகளும் இப்படியே புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.

அஸ்மிந் கல்பே த்வயா சோக்தஃ ப்ராதுர்பாவோ மஹாத்மநஃ। மஹாதேவஸ்ய ருத்ரஸ்ய ஸாதகைர்முநிபிஃ ஸஹ ।। ௨௭.

இந்த யுகத்தில், நீ கூறியது போல, மகாதேவன் ஆன ருத்ரன் தன்னைத் தியானித்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து தோன்றியது.

உத்பத்திராதிஸர்கஸ்ய மயா ப்ரோக்த ஸமாஸதஃ। விஸ்தரேணாஸ்ய வக்ஷ்யாமி நாமாநி தநுபிஃ ஸஹ ।। ௨௭.

முதற்கட்ட படைப்பின் தோற்றத்தை நான் சுருக்கமாகச் சொன்னேன்; இப்போது அதன் பெயர்களும் உருவங்களும் உடன் விரிவாக விளக்குகிறேன்.

பத்நீஷு ஜநயாமாஸ மஹாதேவஃ ஸுதாந் பஹூந்। கல்பேऽஷ்டமே வ்யதீதே து யஸ்மிந் கல்பே து தச்ச்ரு'ணு ।। ௨௭.

மகாதேவன் தனது மனைவிகளுக்கு பல புதல்வர்களை பெற்றார்; எட்டாவது யுகம் முடிந்தபின் இது நடந்தது என்பதை நீ கேள்.

கல்பாதௌ சாத்மாநஸ்துல்யம் ஸுதம் ப்ரத்யாயதஃ ப்ரபோஃ। ப்ராதுராஸீத்ததோங்கேऽஸ்ய குமாரோ நீலலோஹிதஃ। தம் ததே ஸுஸ்வரம் கோரம் நிர்தஹந்நிவ தேஜஸா ।। ௨௭.

யுகத்தின் தொடக்கத்தில், இறைவன் தன்னைப் போல ஒரு மகனை எண்ணி தியானித்த போது, அவன் உடலில் இருந்து நீலமும் சிவப்பும் கலந்த ஒரு சிறுவன் தோன்றினான்; அவனை, தீயைப் போல ஒளி வீசும், பயங்கரமான சப்தத்துடன் வைத்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ருதந்தம் ஸஹஸா குமாரம் நீலலோஹிதம்। வ்க ரோதிஷி குமாரேதி ப்ரஹ்மா தம் ப்ரத்யபாஷத ।। ௨௭.

அந்த நீல சிவப்பு சிறுவன் திடீரென அழுததைப் பார்த்த பிரமா, "என்னால் நீ ஏன் அழுகிறாய், மகனே?" என்று கேட்டார்.

ஸோऽப்ரவீத்தேஹி மே நாம ப்ரதமம் வை பிதாமஹ। ருத்ரஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

அவன், "முதலாவது பெயரை எனக்குத் தாரும், பெரியப்பா," என்றான். பிரமா, "நீ ருத்ரன் என்ற பெயர் கொண்டவன்" என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத் । நாம தேஹி த்விதீயம் மே இத்யுவாச ஸ்வயம்புவம் ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "இன்னொரு பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று சுயம்புவனை நோக்கி கூறினான்.

பவஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி ங்த்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ। கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ப்ரத்யுவாசாத ஶங்கரம் ।। ௨௭.

"நீ பவன் என்ற பெயர் கொண்டவன்," என்று பிரமா சொன்னார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான். பிரமா, சங்கரனை நோக்கி, "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டார்.

த்ரு'தீயம் தேஹி மே நாம இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। ஶிவஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। ஶிவஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

"மூன்றாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று அவன் கேட்டான். பிரமா, "நீ சிவன் என்ற பெயர் கொண்டவன்," என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத்। சதுர்தம் தேஹி மே நாம இத்யுவாச ஸ்வயம்புவம் ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "நான்காவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று சுயம்புவனை நோக்கி கேட்டான்.

பஶூநாம் த்வம் பதிர்தேவ இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ। கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத் ।। ௨௭.

"நீ உயிரினங்களின் தலைவன், தேவனே," என்று பிரமா சொன்னார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான். பிரமா, "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டார்.

பஞ்சமம் தேஹி மே நாம இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। ஈஶஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

"ஐந்தாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று அவன் கேட்டான். பிரமா, "நீ ஈசன் என்ற பெயர் கொண்டவன், தேவனே," என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத்। ஷஷ்டம் மே நாம தேஹீதி இத்யுவாசாத தம் ப்ரபும் ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "ஆறாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று இறைவனை நோக்கி கேட்டான்.

பீமஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ । கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத் ।। ௨௭.

"நீ பீமன் என்ற பெயர் கொண்டவன், தேவனே," என்று பிரமா சொன்னார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான். பிரமா, "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டார்.

ஸப்தமம் தேஹி மே நாம இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। உக்ரஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

"ஏழாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று அவன் கேட்டான். பிரமா, "நீ உக்ரன் என்ற பெயர் கொண்டவன், தேவனே," என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத்। அஷ்டமம் தேஹி மே நாம த்வம் விபோ புநரப்ரவீத்। மஹாதேவஸ்து நாம்நாஸி இத்யுக்தோ விரராம ஹ ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "எட்டாவது பெயர் எனக்குத் தாரும், இறைவா," என்று கேட்டான். பிரமா, "நீ மகாதேவன் என்ற பெயர் கொண்டவன்," என்றார். அப்போது அவன் அழுவதை நிறுத்தினான்.

லப்த்வா நாமாநி சைதாநி ப்ரஹ்மணோ நீலலோஹிதஃ। ப்ரோவாச நாம்நாமேதேஷாம் பூதாநி ப்ரதிஶேதி ஹ ।। ௨௭.

பிரம்மனால் இந்த பெயர்களைப் பெற்ற பிறகு, நீலலோஹிதன் பேசினார்: 'இந்த பெயர்களால் இந்த உயிர்கள் அழைக்கப்படட்டும்' என்றார்.

ததோऽபிஶ்ரு'ஷ்டாஸ்தநவ ஏஷாம் நாம்நாம் ஸ்வயம்புவா। ஸூர்யோ மஹீ ஜலம் வஹ்நிர்வாயுராகாஶமேவ ச ।। ௨௭.

பிறகு, சுயம்புவானவர் இந்த உருவுகளுக்கு அந்த பெயர்களை வைத்தார்; அவை சூரியன், பூமி, நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகியவையாகும்.

தீக்ஷிதோ ப்ரஹ்மணஶ்சந்த்ர இத்யேதே ப்ரஹ்மதாதவஃ। தேஷு பூஜ்யஶ்ச வந்த்யஃ ஸ்யாத்ருத்ரஸ்தாந் ஹிநஸ்தி வை ।। ௨௭.

பிரம்மனால் தீட்சை பெற்ற சந்திரனும், இந்த எல்லாவற்றும் பிரம்மத்தின் தாதுக்கள். இவற்றில், ருத்ரன் வழிபடத்தக்கவரும் வணங்கத்தக்கவரும் ஆவார்; ஏனெனில் அவர் அவற்றை அழிப்பவராக இருக்கிறார்.

ததோऽப்ரவீத் புநர்ப்ரஹ்மா தம் தேவம் நீலலோஹிதம் । த்விதீயம் நாமதேயந்தே மயா ப்ரோக்தம் பவேதி யத்। ஏதஸ்யாபோ த்விதீயா தே தநுர்நாம்நா பவிஷ்யதி ।। ௨௭.

அப்போது பிரம்மா மீண்டும் அந்த நீலலோஹித தேவனிடம் கூறினார்: 'நான் உனக்கு வைத்த இரண்டாவது பெயர் பவன்; நீர் என்பது உன் இரண்டாவது உருவாகும், அது இந்த பெயரால் அழைக்கப்படும்' என்றார்.

இத்யுக்தே யத் ஸ்திரம் தஸ்ய ஶரீரஸ்தம் ரஸாத்மகம்। தத்விவேஶ ததஸ்தோயம் தஸ்மாதாபோ பவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௭.

இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அவனது உடலில் நிலையானதும் திரவமானதும் நீரில் புகுந்தது; அதனால் நீருடன் பவன் என்று அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார்.

யஸ்மாத்பவந்தி பூதாநி தாப்யஸ்தா பாவயந்தி ச। பவநாத்பாவநாச்சைவ பூதாநாம் ஸம்பவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௭.

அவற்றிலிருந்து உயிர்கள் தோன்றி, அதனாலேயே வாழ்கின்றன; 'பவம்' என்றும் 'பாவனம்' என்றும் அழைக்கப்படுவதால், உயிர்களின் தோற்றம் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது.

தஸ்மாந்மூத்ரம் புரீஷஞ்ச நாப்ஸு குர்வீத ஸர்வதா। ந ஸ்நாயேதப்ஸு நக்நஶ்ச ந நிஷ்டீவேத் கதாசந ।। ௨௭.

எப்போதும் நீரில் சிறுநீர் அல்லது மலத்தை விடக் கூடாது; நீரில் நிர்வாணமாகக் குளிக்கக் கூடாது; எப்போதும் அதில் துப்பக் கூடாது.

மைதுநம் நைவ ஸேவேத ஶிரஃஸ்நாநஞ்ச வர்ஜயேத்। ந ப்ரீதஃ பரிசக்ஷீத வஹந்ந ஸம்ஸ்திதோऽபி வா ।। ௨௭.

நீரில் காமச்செயலில் ஈடுபடக் கூடாது; தலையை அங்கே கழுவக் கூடாது; அங்கே நடக்கும்போதும் நிற்பதிலும் அவமதிப்பாக பேசக் கூடாது.

மேத்யாமேத்யஶரீரத்வாந்நைவ துஷ்யந்த்யபஃ க்வசித் । விவர்ணரஸகந்தாஶ்ச அல்பாஶ்ச பரிவர்ஜயேத் ।। ௨௭.

தூய்மை மற்றும் அசுத்தமான உடல்நிலைகளால், நீர் எப்போதும் கெடுவதில்லை; ஆனால் நிறமற்ற, சுவையற்ற, மோசமான வாசனை கொண்ட, குறைவாக உள்ள நீரைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

அபாம் யோநிஃ ஸமுத்ரஶ்ச தஸ்மாத்தம் காமயந்தி தாஃ। மேத்யாஶ்சைவாம்ரு'தாஶ்சைவ பவந்தி ப்ராப்ய ஸாகரம் ।। ௨௭.

நீரின் ஆதாரம் கடல் ஆகும்; அதனால் அவை அதனை விரும்புகின்றன; கடலை அடைந்தவுடன், அவை தூய்மையானவையாகவும் அமுதுபோன்றவையாகவும் ஆகின்றன.

தஸ்மாதபோ ந ருந்தீத ஸமுத்ரம் காமயந்தி தாஃ। ந ஹிநஸ்தி பவோ தேவஃ ஸதைவம் யோऽப்ஸு வர்த்ததே ।। ௨௭.

ஆகையால், நீரைத் தடுத்து நிறுத்தக் கூடாது; அவை கடலை நாடுகின்றன; இவ்வாறு நீரில் வாழ்பவரை பவ தேவன் ஒருபோதும் தீங்கு செய்யமாட்டார்.

ததோऽப்ரவீத் புநர்ப்ரஹ்மா தம் தேவம் க்ரு'ஷ்ணலோஹிதம்। ஶர்வஸ்த்வமிதி யந்நாம த்ரு'தீயம் ஸமுதாஹ்ரு'தம்। தஸ்ய பூமிஸ்த்ரு'தீயா து தநுர்நாம்நா பவத்வியம் ।। ௨௭.

பிரம்மா மீண்டும் அந்த கிருஷ்ணலோஹித தேவனிடம் கூறினார்: 'உனக்கு மூன்றாவது பெயராக சர்வன் என்று கூறப்பட்டுள்ளது; பூமி உன் மூன்றாவது உருவமாக இந்த பெயரால் அழைக்கப்படட்டும்' என்றார்.