வாயுபுராணம்

அஷ்டமாத்து முகாத்தஸ்ய ரூ'காரஃ ஶ்யாமவர்ணதஃ। ஶ்யாமாக்ஷரஸவர்ணஶ்ச ததஃ ஸாவர்ணிருச்யதே ।। ௨௬.

எட்டாம் முகத்திலிருந்து, '஋' என்ற ஒலி கருநிறமாகும்; எழுத்தும், நிறமும் இரண்டும் கருப்பாகும், அவ்வாறு சாவர்ணி மனு என பெயர் பெற்றார்.

முகாத்து நவமாத்தஸ்ய ல்ரு'காரோ நவமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। தூம்ரோ வை வர்ணதஶ்சாபி தூம்ரஸ்வ மநுருச்யதே ।। ௨௬.

ஒன்பதாம் முகத்திலிருந்து, 'ள' என்ற ஒலி ஒன்பதாம் என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; அவர் புகைநிறமுடையவரும், அந்த மனு தூம்ரன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

தஶமாத்து முகாத்தஸ்ய ல்ரு'காரஃ ப்ரபுருச்யதே। ஸமஶ்சைவ ஸவர்ணஶ்ச பபௌ ஸாவர்ணிகோ மநுஃ ।। ௨௬.

பத்தாம் முகத்திலிருந்து, 'ளீ' என்ற ஒலி தலைவராகக் கூறப்படுகிறது; அவர் சமநிலையும், அதே நிறமும் உடையவரும், சாவர்ணிக மனு பிரகாசமாகத் தோன்றினார்.

முகாதேகாதஶாத்தஸ்ய ஏகாரோ மநுருச்யதே। பிஶங்கோ வர்ணதஶ்சைவ பிஶங்கோ வர்ண உச்யதே ।। ௨௬.

பதினொன்றாம் முகத்திலிருந்து, 'ஏ' என்ற ஒலி மனுவாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் பிசங்கு நிறமுடையவரும், அந்த நிறம் பிசங்கு என அழைக்கப்படுகிறது.

த்வாதஶாத்து முகாத்தஸ்ய ஐகாரோ நாம உச்யதே। பிஶங்கோ பஸ்மவர்ணாபஃ பிஶங்கோ மநுருச்யதே ।। ௨௬.

பன்னிரண்டாம் முகத்திலிருந்து, 'ஐ' என்ற ஒலி பெயரிடப்பட்டுள்ளது; அவர் பிசங்கு, பசுமைபோன்ற நிறமுடையவரும், அந்த மனு பிசங்கு என அழைக்கப்படுகிறார்.

த்ரயோதஶாந்முகாத்தஸ்ய ஓகாரோ வர்ண உச்யதே। பஞ்சவர்ணஸமாயுக்த ஓகாரோ வர்ண உத்தமஃ ।। ௨௬.

பதிமூன்றாம் முகத்திலிருந்து, 'ஓ' என்ற ஒலி நிறமாகக் கூறப்படுகிறது; ஐந்து நிறங்கள் சேர்ந்ததாகவும், 'ஓ' என்ற ஒலி மிக உயர்ந்த நிறமாகவும் இருக்கிறது.

சதுர்த்தஶமுகாத்தஸ்ய ஔகாரோ வர்ண உச்யதே। கர்பூரோ வர்ணதஶ்சைவ மநுஃ ஸாவர்ணிருச்யதே ।। ௨௬.

பதினான்காம் முகத்திலிருந்து, 'ஔ' என்ற ஒலி நிறமாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் கலவையான நிறமுடையவரும், அந்த மனு சாவர்ணி என அழைக்கப்படுகிறார்.

இத்யேதே மநவஶ்சைவ ஸ்வரா வர்ணாஶ்ச கல்பதஃ। விஜ்ஞேயா ஹி யதாதத்த்வம் ஸ்வரதோ வர்ணதஸ்ததா ।। ௨௬.

இவ்வாறு, இந்த மனுக்கள், உயிரெழுத்துகள் மற்றும் நிறங்கள் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் உண்மையாகவே, ஒலியாலும், நிறத்தாலும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பரஸ்பரஸவர்ணாஶ்ச ஸ்வரா யஸ்மாத் வ்ரு'தா ஹி வை । தஸ்மாத்தேஷாம் ஸவர்ணத்வாதந்வயஸ்து ப்ரகீர்திதஃ ।। ௨௬.

உயிரெழுத்துகள் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்த நிறமுடையவை என்பதால், அவற்றின் தொடர்ச்சி அந்த ஒற்றுமை காரணமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

ஸவர்ணாஃ ஸத்ரு'ஶாஶ்சைவ யஸ்மாஜ்ஜாதாஸ்து கல்பஜாஃ। தஸ்மாத் ப்ரஜாநாம் லோகேऽஸ்மிந் ஸவர்ணாஃ ஸர்வஸந்தயஃ ।। ௨௬.

இந்த யுகத்தில் பிறந்தவர்கள் ஒரே வகையினரும், ஒரே மாதிரியானவர்களும் ஆக இருப்பதால், இவ்வுலகில் எல்லா உயிரினங்களும் ஒரே வகையினருடன் தான் சேர்க்கை ஏற்படுகிறது.

பவிஷ்யந்தி யதாஶைலம் வர்ணாஶ்ச ந்யாயதோऽர்ததஃ। அப்யாஸாத்ஸந்தயஶ்சைவ தஸ்மாஜ்ஜ்ஞேயாஃ ஸ்வரா இதி ।। ௨௬.

வண்ணங்கள் விதியின் படியும் பொருளின் படியும் தோன்றும்; சேர்க்கைகள் பழக்கத்தால் உண்டாகும். அதுபோல் உயிரெழுத்துகளும் இப்படியே புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.

அஸ்மிந் கல்பே த்வயா சோக்தஃ ப்ராதுர்பாவோ மஹாத்மநஃ। மஹாதேவஸ்ய ருத்ரஸ்ய ஸாதகைர்முநிபிஃ ஸஹ ।। ௨௭.

இந்த யுகத்தில், நீ கூறியது போல, மகாதேவன் ஆன ருத்ரன் தன்னைத் தியானித்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து தோன்றியது.

உத்பத்திராதிஸர்கஸ்ய மயா ப்ரோக்த ஸமாஸதஃ। விஸ்தரேணாஸ்ய வக்ஷ்யாமி நாமாநி தநுபிஃ ஸஹ ।। ௨௭.

முதற்கட்ட படைப்பின் தோற்றத்தை நான் சுருக்கமாகச் சொன்னேன்; இப்போது அதன் பெயர்களும் உருவங்களும் உடன் விரிவாக விளக்குகிறேன்.

பத்நீஷு ஜநயாமாஸ மஹாதேவஃ ஸுதாந் பஹூந்। கல்பேऽஷ்டமே வ்யதீதே து யஸ்மிந் கல்பே து தச்ச்ரு'ணு ।। ௨௭.

மகாதேவன் தனது மனைவிகளுக்கு பல புதல்வர்களை பெற்றார்; எட்டாவது யுகம் முடிந்தபின் இது நடந்தது என்பதை நீ கேள்.

கல்பாதௌ சாத்மாநஸ்துல்யம் ஸுதம் ப்ரத்யாயதஃ ப்ரபோஃ। ப்ராதுராஸீத்ததோங்கேऽஸ்ய குமாரோ நீலலோஹிதஃ। தம் ததே ஸுஸ்வரம் கோரம் நிர்தஹந்நிவ தேஜஸா ।। ௨௭.

யுகத்தின் தொடக்கத்தில், இறைவன் தன்னைப் போல ஒரு மகனை எண்ணி தியானித்த போது, அவன் உடலில் இருந்து நீலமும் சிவப்பும் கலந்த ஒரு சிறுவன் தோன்றினான்; அவனை, தீயைப் போல ஒளி வீசும், பயங்கரமான சப்தத்துடன் வைத்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ருதந்தம் ஸஹஸா குமாரம் நீலலோஹிதம்। வ்க ரோதிஷி குமாரேதி ப்ரஹ்மா தம் ப்ரத்யபாஷத ।। ௨௭.

அந்த நீல சிவப்பு சிறுவன் திடீரென அழுததைப் பார்த்த பிரமா, "என்னால் நீ ஏன் அழுகிறாய், மகனே?" என்று கேட்டார்.

ஸோऽப்ரவீத்தேஹி மே நாம ப்ரதமம் வை பிதாமஹ। ருத்ரஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

அவன், "முதலாவது பெயரை எனக்குத் தாரும், பெரியப்பா," என்றான். பிரமா, "நீ ருத்ரன் என்ற பெயர் கொண்டவன்" என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத் । நாம தேஹி த்விதீயம் மே இத்யுவாச ஸ்வயம்புவம் ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "இன்னொரு பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று சுயம்புவனை நோக்கி கூறினான்.

பவஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி ங்த்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ। கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ப்ரத்யுவாசாத ஶங்கரம் ।। ௨௭.

"நீ பவன் என்ற பெயர் கொண்டவன்," என்று பிரமா சொன்னார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான். பிரமா, சங்கரனை நோக்கி, "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டார்.

த்ரு'தீயம் தேஹி மே நாம இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। ஶிவஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। ஶிவஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

"மூன்றாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று அவன் கேட்டான். பிரமா, "நீ சிவன் என்ற பெயர் கொண்டவன்," என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத்। சதுர்தம் தேஹி மே நாம இத்யுவாச ஸ்வயம்புவம் ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "நான்காவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று சுயம்புவனை நோக்கி கேட்டான்.

பஶூநாம் த்வம் பதிர்தேவ இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ। கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத் ।। ௨௭.

"நீ உயிரினங்களின் தலைவன், தேவனே," என்று பிரமா சொன்னார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான். பிரமா, "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டார்.

பஞ்சமம் தேஹி மே நாம இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। ஈஶஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

"ஐந்தாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று அவன் கேட்டான். பிரமா, "நீ ஈசன் என்ற பெயர் கொண்டவன், தேவனே," என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத்। ஷஷ்டம் மே நாம தேஹீதி இத்யுவாசாத தம் ப்ரபும் ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "ஆறாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று இறைவனை நோக்கி கேட்டான்.

பீமஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ । கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத் ।। ௨௭.

"நீ பீமன் என்ற பெயர் கொண்டவன், தேவனே," என்று பிரமா சொன்னார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான். பிரமா, "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டார்.

ஸப்தமம் தேஹி மே நாம இத்யுக்தஃ ப்ரத்யுவாச தம்। உக்ரஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

"ஏழாவது பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று அவன் கேட்டான். பிரமா, "நீ உக்ரன் என்ற பெயர் கொண்டவன், தேவனே," என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத்। அஷ்டமம் தேஹி மே நாம த்வம் விபோ புநரப்ரவீத்। மஹாதேவஸ்து நாம்நாஸி இத்யுக்தோ விரராம ஹ ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "எட்டாவது பெயர் எனக்குத் தாரும், இறைவா," என்று கேட்டான். பிரமா, "நீ மகாதேவன் என்ற பெயர் கொண்டவன்," என்றார். அப்போது அவன் அழுவதை நிறுத்தினான்.

லப்த்வா நாமாநி சைதாநி ப்ரஹ்மணோ நீலலோஹிதஃ। ப்ரோவாச நாம்நாமேதேஷாம் பூதாநி ப்ரதிஶேதி ஹ ।। ௨௭.

பிரம்மனால் இந்த பெயர்களைப் பெற்ற பிறகு, நீலலோஹிதன் பேசினார்: 'இந்த பெயர்களால் இந்த உயிர்கள் அழைக்கப்படட்டும்' என்றார்.

ததோऽபிஶ்ரு'ஷ்டாஸ்தநவ ஏஷாம் நாம்நாம் ஸ்வயம்புவா। ஸூர்யோ மஹீ ஜலம் வஹ்நிர்வாயுராகாஶமேவ ச ।। ௨௭.

பிறகு, சுயம்புவானவர் இந்த உருவுகளுக்கு அந்த பெயர்களை வைத்தார்; அவை சூரியன், பூமி, நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகியவையாகும்.