வாயுபுராணம்

ததஸ்தேப்யஃ ஸ்வரேப்யஸ்து சதுர்த்தஶ மஹாமுகாஃ। மநவஃ ஸம்ப்ரஸூயந்தே திவ்யா மந்வந்தரே ஸ்வராஃ ।। ௨௬.

பின்னர், அந்த ஒலிகளிலிருந்து நான்கு பதினான்கு பெரிய முகங்கள் தோன்றின; தெய்வீகமான மனுக்கள் மன்வந்தரங்களில் பிறக்கின்றனர், அந்த ஒலிகளும் தெய்வீகமானவை.

சதுர்த்தஶமுகோ யஶ்ச அகாரோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ। ப்ரஹ்மகல்பஃ ஸமாக்யாதஃ ஸர்வவர்ணஃ ப்ரஜாபதிஃ ।। ௨௬.

பதினான்கு முகங்களுடன், முதல் ஒலி 'அ' என்று அழைக்கப்படுவார் பிரம்மா என அறியப்படுகிறார்; பிரம்மாவின் யுகம் என்று கூறப்படுகிறது, எல்லா வகை மக்களுக்கும் அவர் பிறப்பளிப்பவர்.

முகாத்து ப்ரதமாத்தஸ்ய மநுஃ ஸ்வாயம்புவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அகாரஸ்து ஸ விஜ்ஞேயஃ ஶ்வேதவர்ணஃ ஸ்வயம்புவஃ ।। ௨௬.

அவரது முதல் முகத்திலிருந்து, ஸ்வாயம்புவ மனு என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்; 'அ' என்ற ஒலி வெள்ளை நிறமாகவும், தானாக தோன்றியவனாகவும் அறியப்பட வேண்டும்.

த்விதீயாத்து முகாத்தஸ்ய ஆகாரோ வை முகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। நாம்நா ஸ்வாரோசிஷோ நாம வர்ணஃ பாண்டுர உச்யதே ।। ௨௬.

இரண்டாம் முகத்திலிருந்து, 'ஆ' என்ற ஒலி வாயாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் ஸ்வாரோசிஷன் என பெயர் பெற்றவர், அவருடைய நிறம் மங்கலானதாகும்.

த்ரு'தீயாத்து முகாத்தஸ்ய இகாரோ யஜுஷாம் வரஃ। யஜுர்மயஃ ஸ சாதித்யோ யஜுர்வேதோ யதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

மூன்றாம் முகத்திலிருந்து, 'இ' என்ற ஒலி யஜுர் வேதங்களில் சிறந்ததாகும்; அவர் யஜுர் வேதத்தால் ஆனவரும், ஆதித்யன் என்றும், யஜுர்வேதம் அவரிலிருந்து வந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

ஈகாரஃ ஸ மநுர்ஜ்ஞேயோ ரக்தவர்ணஃ ப்ரதாபவாந்। ததஃ க்ஷத்ரம் ப்ரவர்த்தந்த தஸ்மாத்ரக்தஸ்து க்ஷத்ரியஃ ।। ௨௬.

'ஈ' என்ற ஒலி மனுவாக அறியப்பட வேண்டும்; அவர் சிவப்பும், வலிமையும் உடையவர்; அவரிலிருந்து க்ஷத்திரியர் தோன்றினர், அதனால் க்ஷத்திரியர் சிவப்பாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

சதுர்தாத்து முகாத்தஸ்ய உகாரஃ ஸ்வர உச்யதே। வர்ணதஸ்து ஸ்ம்ரு'தஸ்தாம்ரஃ ஸ மநுஸ்தாமஸஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

நான்காம் முகத்திலிருந்து, 'உ' என்ற ஒலி உயிரெழுத்தாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் தாமிர நிறமுடையவராகவும், அந்த மனு தாமஸன் எனவும் அறியப்படுகிறார்.

பஞ்சமாத்து முகாத்தஸ்ய ஊகாரோ நாம ஜாயதே। பீதகோ வர்ணதஶ்சைவ மநுஶ்சாபி சரிஷ்ணவஃ ।। ௨௬.

ஐந்தாம் முகத்திலிருந்து, 'ஊ' என்ற ஒலி தோன்றுகிறது; அவர் மஞ்சள் நிறமுடையவரும், அந்த மனு சரிஷ்ணு என அழைக்கப்படுகிறார்.

ததஃ ஷஷ்டாந்முகாத்தஸ்ய ஓங்காரஃ கபிலஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। வரிஷ்டஶ்ச ததஃ ஷஷ்டோ விஜயஃ ஸ மஹாதபாஃ ।। ௨௬.

அடுத்து, ஆறாம் முகத்திலிருந்து, 'ஓம்' என்ற ஒலி கபில நிறமாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; ஆறாம் மனு விஜயன் மிகச் சிறந்தவரும், பெரும் தவமுடையவரும் ஆவார்.

ஸப்தமாத்து முகாத்தஸ்ய ததோ வைவஸ்வதோ மநுஃ। ரு'காரஶ்ச ஸ்வரஸ்தத்ர வர்ணதஃ குஷ்ண உச்யதே ।। ௨௬.

ஏழாம் முகத்திலிருந்து, வைவஸ்வத மனு தோன்றுகிறார்; அங்கு '஋' என்ற உயிரெழுத்து உள்ளது, அவர் கருநிறமாகக் கூறப்படுகிறார்.

அஷ்டமாத்து முகாத்தஸ்ய ரூ'காரஃ ஶ்யாமவர்ணதஃ। ஶ்யாமாக்ஷரஸவர்ணஶ்ச ததஃ ஸாவர்ணிருச்யதே ।। ௨௬.

எட்டாம் முகத்திலிருந்து, '஋' என்ற ஒலி கருநிறமாகும்; எழுத்தும், நிறமும் இரண்டும் கருப்பாகும், அவ்வாறு சாவர்ணி மனு என பெயர் பெற்றார்.

முகாத்து நவமாத்தஸ்ய ல்ரு'காரோ நவமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। தூம்ரோ வை வர்ணதஶ்சாபி தூம்ரஸ்வ மநுருச்யதே ।। ௨௬.

ஒன்பதாம் முகத்திலிருந்து, 'ள' என்ற ஒலி ஒன்பதாம் என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; அவர் புகைநிறமுடையவரும், அந்த மனு தூம்ரன் என அழைக்கப்படுகிறார்.

தஶமாத்து முகாத்தஸ்ய ல்ரு'காரஃ ப்ரபுருச்யதே। ஸமஶ்சைவ ஸவர்ணஶ்ச பபௌ ஸாவர்ணிகோ மநுஃ ।। ௨௬.

பத்தாம் முகத்திலிருந்து, 'ளீ' என்ற ஒலி தலைவராகக் கூறப்படுகிறது; அவர் சமநிலையும், அதே நிறமும் உடையவரும், சாவர்ணிக மனு பிரகாசமாகத் தோன்றினார்.

முகாதேகாதஶாத்தஸ்ய ஏகாரோ மநுருச்யதே। பிஶங்கோ வர்ணதஶ்சைவ பிஶங்கோ வர்ண உச்யதே ।। ௨௬.

பதினொன்றாம் முகத்திலிருந்து, 'ஏ' என்ற ஒலி மனுவாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் பிசங்கு நிறமுடையவரும், அந்த நிறம் பிசங்கு என அழைக்கப்படுகிறது.

த்வாதஶாத்து முகாத்தஸ்ய ஐகாரோ நாம உச்யதே। பிஶங்கோ பஸ்மவர்ணாபஃ பிஶங்கோ மநுருச்யதே ।। ௨௬.

பன்னிரண்டாம் முகத்திலிருந்து, 'ஐ' என்ற ஒலி பெயரிடப்பட்டுள்ளது; அவர் பிசங்கு, பசுமைபோன்ற நிறமுடையவரும், அந்த மனு பிசங்கு என அழைக்கப்படுகிறார்.

த்ரயோதஶாந்முகாத்தஸ்ய ஓகாரோ வர்ண உச்யதே। பஞ்சவர்ணஸமாயுக்த ஓகாரோ வர்ண உத்தமஃ ।। ௨௬.

பதிமூன்றாம் முகத்திலிருந்து, 'ஓ' என்ற ஒலி நிறமாகக் கூறப்படுகிறது; ஐந்து நிறங்கள் சேர்ந்ததாகவும், 'ஓ' என்ற ஒலி மிக உயர்ந்த நிறமாகவும் இருக்கிறது.

சதுர்த்தஶமுகாத்தஸ்ய ஔகாரோ வர்ண உச்யதே। கர்பூரோ வர்ணதஶ்சைவ மநுஃ ஸாவர்ணிருச்யதே ।। ௨௬.

பதினான்காம் முகத்திலிருந்து, 'ஔ' என்ற ஒலி நிறமாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் கலவையான நிறமுடையவரும், அந்த மனு சாவர்ணி என அழைக்கப்படுகிறார்.

இத்யேதே மநவஶ்சைவ ஸ்வரா வர்ணாஶ்ச கல்பதஃ। விஜ்ஞேயா ஹி யதாதத்த்வம் ஸ்வரதோ வர்ணதஸ்ததா ।। ௨௬.

இவ்வாறு, இந்த மனுக்கள், உயிரெழுத்துகள் மற்றும் நிறங்கள் ஒவ்வொரு யுகத்திலும் உண்மையாகவே, ஒலியாலும், நிறத்தாலும் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பரஸ்பரஸவர்ணாஶ்ச ஸ்வரா யஸ்மாத் வ்ரு'தா ஹி வை । தஸ்மாத்தேஷாம் ஸவர்ணத்வாதந்வயஸ்து ப்ரகீர்திதஃ ।। ௨௬.

உயிரெழுத்துகள் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்த நிறமுடையவை என்பதால், அவற்றின் தொடர்ச்சி அந்த ஒற்றுமை காரணமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

ஸவர்ணாஃ ஸத்ரு'ஶாஶ்சைவ யஸ்மாஜ்ஜாதாஸ்து கல்பஜாஃ। தஸ்மாத் ப்ரஜாநாம் லோகேऽஸ்மிந் ஸவர்ணாஃ ஸர்வஸந்தயஃ ।। ௨௬.

இந்த யுகத்தில் பிறந்தவர்கள் ஒரே வகையினரும், ஒரே மாதிரியானவர்களும் ஆக இருப்பதால், இவ்வுலகில் எல்லா உயிரினங்களும் ஒரே வகையினருடன் தான் சேர்க்கை ஏற்படுகிறது.

பவிஷ்யந்தி யதாஶைலம் வர்ணாஶ்ச ந்யாயதோऽர்ததஃ। அப்யாஸாத்ஸந்தயஶ்சைவ தஸ்மாஜ்ஜ்ஞேயாஃ ஸ்வரா இதி ।। ௨௬.

வண்ணங்கள் விதியின் படியும் பொருளின் படியும் தோன்றும்; சேர்க்கைகள் பழக்கத்தால் உண்டாகும். அதுபோல் உயிரெழுத்துகளும் இப்படியே புரிந்து கொள்ளப்பட வேண்டும்.

அஸ்மிந் கல்பே த்வயா சோக்தஃ ப்ராதுர்பாவோ மஹாத்மநஃ। மஹாதேவஸ்ய ருத்ரஸ்ய ஸாதகைர்முநிபிஃ ஸஹ ।। ௨௭.

இந்த யுகத்தில், நீ கூறியது போல, மகாதேவன் ஆன ருத்ரன் தன்னைத் தியானித்த முனிவர்களுடன் சேர்ந்து தோன்றியது.

உத்பத்திராதிஸர்கஸ்ய மயா ப்ரோக்த ஸமாஸதஃ। விஸ்தரேணாஸ்ய வக்ஷ்யாமி நாமாநி தநுபிஃ ஸஹ ।। ௨௭.

முதற்கட்ட படைப்பின் தோற்றத்தை நான் சுருக்கமாகச் சொன்னேன்; இப்போது அதன் பெயர்களும் உருவங்களும் உடன் விரிவாக விளக்குகிறேன்.

பத்நீஷு ஜநயாமாஸ மஹாதேவஃ ஸுதாந் பஹூந்। கல்பேऽஷ்டமே வ்யதீதே து யஸ்மிந் கல்பே து தச்ச்ரு'ணு ।। ௨௭.

மகாதேவன் தனது மனைவிகளுக்கு பல புதல்வர்களை பெற்றார்; எட்டாவது யுகம் முடிந்தபின் இது நடந்தது என்பதை நீ கேள்.

கல்பாதௌ சாத்மாநஸ்துல்யம் ஸுதம் ப்ரத்யாயதஃ ப்ரபோஃ। ப்ராதுராஸீத்ததோங்கேऽஸ்ய குமாரோ நீலலோஹிதஃ। தம் ததே ஸுஸ்வரம் கோரம் நிர்தஹந்நிவ தேஜஸா ।। ௨௭.

யுகத்தின் தொடக்கத்தில், இறைவன் தன்னைப் போல ஒரு மகனை எண்ணி தியானித்த போது, அவன் உடலில் இருந்து நீலமும் சிவப்பும் கலந்த ஒரு சிறுவன் தோன்றினான்; அவனை, தீயைப் போல ஒளி வீசும், பயங்கரமான சப்தத்துடன் வைத்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ருதந்தம் ஸஹஸா குமாரம் நீலலோஹிதம்। வ்க ரோதிஷி குமாரேதி ப்ரஹ்மா தம் ப்ரத்யபாஷத ।। ௨௭.

அந்த நீல சிவப்பு சிறுவன் திடீரென அழுததைப் பார்த்த பிரமா, "என்னால் நீ ஏன் அழுகிறாய், மகனே?" என்று கேட்டார்.

ஸோऽப்ரவீத்தேஹி மே நாம ப்ரதமம் வை பிதாமஹ। ருத்ரஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி இத்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ ।। ௨௭.

அவன், "முதலாவது பெயரை எனக்குத் தாரும், பெரியப்பா," என்றான். பிரமா, "நீ ருத்ரன் என்ற பெயர் கொண்டவன்" என்றார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான்.

கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ருதந்தம் புநரப்ரவீத் । நாம தேஹி த்விதீயம் மே இத்யுவாச ஸ்வயம்புவம் ।। ௨௭.

"நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று பிரமா மீண்டும் கேட்டார். சிறுவன், "இன்னொரு பெயர் எனக்குத் தாரும்," என்று சுயம்புவனை நோக்கி கூறினான்.

பவஸ்த்வம் தேவ நாம்நாஸி ங்த்யுக்தஃ ஸோऽருதத்புநஃ। கிம் ரோதிஷீதி தம் ப்ரஹ்மா ப்ரத்யுவாசாத ஶங்கரம் ।। ௨௭.

"நீ பவன் என்ற பெயர் கொண்டவன்," என்று பிரமா சொன்னார். ஆனாலும் அவன் மீண்டும் அழ்ந்தான். பிரமா, சங்கரனை நோக்கி, "நீ ஏன் அழுகிறாய்?" என்று கேட்டார்.