வாயுபுராணம்

ததஸ்து த்யாநஸம்யுக்தஸ்தப ஆஸ்தாய பைரவம்। சிந்தயாமாஸ மநஸா த்ரிதயம் கோऽந்வயந்த்விதி ।। ௨௬.

பிறகு, தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, பயங்கரமான தவம் செய்து, 'இந்த மூன்றிலும் யார் நிறைந்திருக்கிறார்?' என்று மனதில் சிந்தித்தான்.

தஸ்ய சிந்தயமாநஸ்ய ப்ராதுர்பூதம் ததக்ஷரம்। அஶப்தஸ்பர்ஶரூபஞ்ச ரஸகந்தவிவர்ஜ்ஜிதம் ।। ௨௬.

அவன் சிந்தித்து கொண்டிருக்கையில், ஒலி, தொடு, உருவம், சுவை, வாசனை எதுவும் இல்லாத அந்த அழியாதது தோன்றியது.

அதோத்தமம் ஸ லோகேஷு ஸ்வமூர்த்திஞ்சாபி பஶ்யதி। த்யாயந்வை ஸ ததா தேவமதைநம் பஶ்யதே புநஃ ।। ௨௬.

பிறகு, உலகங்களில் தனது சிறந்த உருவத்தை அவன் கண்டான்; தியானித்து, அந்த தேவனை மீண்டும் பார்த்தான்.

தம் ஶ்வேதமத ரக்தஞ்ச பீதம் க்ரு'ஷ்ணம் ததா புநஃ। வர்ணஸ்தம் தத்ர பஶ்யேத ந ஸ்த்ரீ ந ச நபும்ஸகம் ।। ௨௬.

அங்கு, அது முதலில் வெண்மையாகவும், பிறகு சிவப்பாகவும், மஞ்சளாகவும், கருப்பாகவும் தோன்றும்; அது நிறத்தில் நிலைத்திருக்கிறது, ஆனால் அது பெண் அல்ல, நடுநிலையுமல்ல.

தத்ஸர்வம் ஸுசிரம் ஜ்ஞாத்வா சிந்தயந் ஹி ததக்ஷரம் । தஸ்ய சிந்தயமாநஸ்ய கண்டாதுத்திஷ்டதேऽக்ஷரஃ ।। ௨௬.

அந்த அனைத்தையும் நீண்ட நாட்கள் அறிந்து, அந்த எழுத்தை மனதில் நிறுத்தி தியானித்தால், தியானிப்பவரின் கழுத்திலிருந்து அந்த எழுத்து எழும்.

ஏகமாத்ரோ மஹாகோஷஃ ஶ்வேதவர்ணஃ ஸுநிர்மலஃ। ஸ ஓங்காரோ பவேத்வேதஃ அக்ஷரம் வை மஹேஶ்வரஃ ।। ௨௬.

அது ஒரு அளவு கொண்டது, பெரும் ஓசையுடன், வெண்மையாகவும், முற்றிலும் தூய்மையாகவும் உள்ளது; அதுவே ஓம் என்ற எழுத்து, வேதம், அந்த எழுத்தே மகேஸ்வரன்.

ததஶ்சிந்தயமாநஸ்ய த்வக்ஷரம் வை ஸ்வயம்புவஃ। ப்ராதுர்பூதந்து ரக்தந்து ஸ தேவஃ ப்ரதமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

பின்னர், தியானிக்கும்போது, சுயமாக தோன்றும் அந்த எழுத்து சிவப்பாக வெளிப்படுகிறது; அந்தத் தெய்வமே முதன்மையானவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

ரு'க்வேதம் ப்ரதமம் தஸ்ய த்வக்நிமீளே புரோஹிதம்। ஏதாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரு'சம் ப்ரஹ்மா சிந்தயாமாஸ வை புநஃ। ததக்ஷரம் மஹாதேஜாஃ கிமேததிதி லோகக்ரு'த் ।। ௨௬.

அவருக்குப் முதலில் ருக்வேதம், 'அக்னியைப் புகழ்கிறேன், யாகத்தின் முன்னோராக' என்று; அந்தச் செய்யுளைக் கண்டு, பிரம்மா மீண்டும், 'இந்த எழுத்து என்ன, உலகங்களை உருவாக்கும் பிரகாசமானவரே?' என்று சிந்தித்தான்.

தஸ்ய சிந்தயமாநஸ்ய தஸ்மிந்நத மஹேஶ்வரஃ । த்விமாத்ரமக்ஷரம் ஜஜ்ஞே ஈஶித்வேந த்விமாத்ரிகம் ।। ௨௬.

அவர் தியானிக்கும்போது, அப்போது மகேஸ்வரன் இரண்டு அளவு கொண்ட எழுத்தை உருவாக்கினார்; அவரது சக்தியால் அது இரட்டையாக ஆனது.

ததஃ புநர்த்விமாத்ரம் து சிந்தயாமாஸ சாக்ஷரம்। ப்ராதுர்பூதம் ச ரக்தம் தச்சேதநே க்ரு'ஹ்ய ஸா யஜுஃ ।। ௨௬.

பின்னர், அவர் மீண்டும் அந்த இரண்டு அளவு எழுத்தை தியானித்தார்; அது சிவப்பாக வெளிப்பட்டது, அதை பிரித்தபோது யஜுர்வேதம் கிடைத்தது.

இஷே த்வோர்ஜ்ஜேத்வா வாயவஸ்த தேவோ வஃ ஸவிதா புநஃ। ரு'க்வேத ஏகமாத்ரஸ்து த்விமாத்ரந்து யஜுஃ ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௬.

வலிமையும் ஊட்டமும் பெறும் பொருட்டு, சவிதா தேவன் மீண்டும் உங்களுக்காக இருக்கிறார்; ருக்வேதம் ஒரு அளவு கொண்டது, யஜுர்வேதம் இரண்டு அளவு கொண்டதாக நினைவுகூரப்படுகிறது.

ததோ வேதம் த்விமாத்ரம் து த்ரு'ஷ்ட்வா சைவ ததக்ஷரம்। த்விமாத்ரம் சிந்தயந் ப்ரஹ்ம த்வக்ஷரம் புநரீஶ்வரஃ ।। ௨௬.

பின்னர், அந்த இரண்டு அளவு வேதத்தையும் அந்த எழுத்தையும் பார்த்து, பிரம்மா அந்த இரண்டு அளவு எழுத்தை தியானித்தார்; மீண்டும் இறைவன்.

தஸ்ய சிந்தயமாநஸ்ய சோங்காரஃ ஸம்பபூவ ஹ। ததஸ்ததக்ஷரம் ப்ரஹ்மா ஓங்காரம் ஸமசிந்தயத் ।। ௨௬.

அவர் தியானிக்கும்போது, ஓம் எழுந்தது; பின்னர் பிரம்மா அந்த ஓம் எழுத்தை மனதில் நிறுத்தி தியானித்தார்.

அதாபஶ்யத்ததஃ பீதாம்ரு'சம் சைவ ஸமுத்திதாம்। அக்ந ஆயாஹி வீதயே க்ரு'ணாநோ ஹவ்யதாதயே ।। ௨௬.

பின்னர் அவர் மஞ்சள் நிறத்தில் ஒரு செய்யுள் எழுந்ததைப் பார்த்தார்: 'அக்னியே, உன்னைக் கொண்டு வருகிறேன், புகழப்பட்டவனே, oblations ஏற்கும் வல்லவனே.'

ததஸ்து ஸ மஹாதேஜா த்ரு'ஷ்ட்வா வேதாநுபஸ்திதாந்। சிந்தயித்வா ச பகவாம்ஸ்த்ரிஸந்த்யம் யத்ர்ரிரக்ஷரம்। த்ரிவர்ணம் யத் த்ரிஷவணமோங்காரம் ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதம் ।। ௨௬.

பின்னர், அந்தப் பெரும் பிரகாசம் உடையவன், வேதங்களை முன்னிலையில் பார்த்து, தியானித்து, பகவான், மூன்று சந்தியிலும், மூன்று எழுத்தும், மூன்று நிறமும், மூன்று வேளைகளிலும் ஓம் என்று பிரம்மம் என அறியப்பட்டது.

ததஶ்வைவ த்ரிஸம்யோகாத் த்ரிவர்ணம் து ததக்ஷரம்। லக்ஷ்யாலக்ஷ்யப்ரத்ரு'ஶ்யம் ச ஸஹிதம் த்ரிதிவம் த்ரிகம் ।। ௨௬.

பின்னர், அந்த மூன்று சேர்க்கையால், அந்த எழுத்து மூன்று நிறம் கொண்டதாக ஆனது; அது காணக்கூடியதும், காண முடியாததுமாக, மூன்று சொர்க்கங்களும் மூன்று ஒன்றிணைந்ததாக உள்ளது.

த்ரிமாத்ரம் த்ரிபதம் சைவ த்ரியோகம் சைவ ஶாஶ்வதம்। தஸ்மாத்ததக்ஷரம் ப்ரஹ்மா சிந்தயாமாஸ வை ப்ரபுஃ ।। ௨௬.

மூன்று அளவு, மூன்று பாதம், என்றும் நிலைக்கும் மூன்று சேர்க்கை; அதனால், பிரம்மா அந்த எழுத்தை தியானித்தார்.

தஸ்மாத்ததக்ஷரம் ஸோऽத ப்ரஹ்மரூபம் ஸ்வயம்புவஃ। சதுர்த்தஶமுகம் தேவம் பஶ்யதே தீப்ததேஜஸம்। தமோங்காரம் ஸ க்ரு'த்வாதௌ விஜ்ஞேயஃ ஸ ஸ்வயம்புவஃ ।। ௨௬.

அதிலிருந்து, சுயமாக தோன்றியவன் அந்த எழுத்தை பிரம்மாவின் வடிவமாக மாற்றினார்; நாற்பது நான்கு முகம் கொண்ட, பிரகாசம் மிகுந்த தெய்வத்தை அவர் காண்கிறார்; ஆரம்பத்தில் ஓம் என்று செய்து, சுயம்புவன் அறியப்பட வேண்டும்.

சதுர்முகமுகாத்தஸ்மாதஜாயந்த சதுர்த்தஶ। நாநாவர்ணாஃ ஸ்வரா திவ்யமாத்யம் தச்ச ததக்ஷரம்। தஸ்மாத் த்ரிஷஷ்டிவர்ணா வை அகாரப்ரபவாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௬.

அந்த நான்முகனின் வாயிலிருந்து நான்கு பதினான்கு பிறந்தன; பலவகை நிறமுள்ள தெய்வீக ஒலிகள், அந்த எழுத்தும்; அதனால், அறுபத்து மூன்று எழுத்துக்கள் 'அ' என்ற எழுத்திலிருந்து தோன்றினவையாக நினைவுகூரப்படுகின்றன.

ததஃ ஸாதாரணார்தாய வர்ணாநாந்து ஸ்வயம்புவஃ। அகாரரூப ஆதௌ து ஸ்திதஃ ஸ ப்ரதமஃ ஸ்வரஃ ।। ௨௬.

பின்னர், எல்லா எழுத்துகளுக்கும் பொதுவான அர்த்தம் கிடைக்க, சுயம்புவன் 'அ' என்ற வடிவில், ஆரம்பத்தில் முதலாவது ஒலியாக நிலைபெற்றார்.

ததஸ்தேப்யஃ ஸ்வரேப்யஸ்து சதுர்த்தஶ மஹாமுகாஃ। மநவஃ ஸம்ப்ரஸூயந்தே திவ்யா மந்வந்தரே ஸ்வராஃ ।। ௨௬.

பின்னர், அந்த ஒலிகளிலிருந்து நான்கு பதினான்கு பெரிய முகங்கள் தோன்றின; தெய்வீகமான மனுக்கள் மன்வந்தரங்களில் பிறக்கின்றனர், அந்த ஒலிகளும் தெய்வீகமானவை.

சதுர்த்தஶமுகோ யஶ்ச அகாரோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ। ப்ரஹ்மகல்பஃ ஸமாக்யாதஃ ஸர்வவர்ணஃ ப்ரஜாபதிஃ ।। ௨௬.

பதினான்கு முகங்களுடன், முதல் ஒலி 'அ' என்று அழைக்கப்படுவார் பிரம்மா என அறியப்படுகிறார்; பிரம்மாவின் யுகம் என்று கூறப்படுகிறது, எல்லா வகை மக்களுக்கும் அவர் பிறப்பளிப்பவர்.

முகாத்து ப்ரதமாத்தஸ்ய மநுஃ ஸ்வாயம்புவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அகாரஸ்து ஸ விஜ்ஞேயஃ ஶ்வேதவர்ணஃ ஸ்வயம்புவஃ ।। ௨௬.

அவரது முதல் முகத்திலிருந்து, ஸ்வாயம்புவ மனு என நினைவில் கொள்ளப்படுகிறார்; 'அ' என்ற ஒலி வெள்ளை நிறமாகவும், தானாக தோன்றியவனாகவும் அறியப்பட வேண்டும்.

த்விதீயாத்து முகாத்தஸ்ய ஆகாரோ வை முகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। நாம்நா ஸ்வாரோசிஷோ நாம வர்ணஃ பாண்டுர உச்யதே ।। ௨௬.

இரண்டாம் முகத்திலிருந்து, 'ஆ' என்ற ஒலி வாயாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் ஸ்வாரோசிஷன் என பெயர் பெற்றவர், அவருடைய நிறம் மங்கலானதாகும்.

த்ரு'தீயாத்து முகாத்தஸ்ய இகாரோ யஜுஷாம் வரஃ। யஜுர்மயஃ ஸ சாதித்யோ யஜுர்வேதோ யதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

மூன்றாம் முகத்திலிருந்து, 'இ' என்ற ஒலி யஜுர் வேதங்களில் சிறந்ததாகும்; அவர் யஜுர் வேதத்தால் ஆனவரும், ஆதித்யன் என்றும், யஜுர்வேதம் அவரிலிருந்து வந்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.

ஈகாரஃ ஸ மநுர்ஜ்ஞேயோ ரக்தவர்ணஃ ப்ரதாபவாந்। ததஃ க்ஷத்ரம் ப்ரவர்த்தந்த தஸ்மாத்ரக்தஸ்து க்ஷத்ரியஃ ।। ௨௬.

'ஈ' என்ற ஒலி மனுவாக அறியப்பட வேண்டும்; அவர் சிவப்பும், வலிமையும் உடையவர்; அவரிலிருந்து க்ஷத்திரியர் தோன்றினர், அதனால் க்ஷத்திரியர் சிவப்பாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

சதுர்தாத்து முகாத்தஸ்ய உகாரஃ ஸ்வர உச்யதே। வர்ணதஸ்து ஸ்ம்ரு'தஸ்தாம்ரஃ ஸ மநுஸ்தாமஸஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௬.

நான்காம் முகத்திலிருந்து, 'உ' என்ற ஒலி உயிரெழுத்தாகக் கூறப்படுகிறது; அவர் தாமிர நிறமுடையவராகவும், அந்த மனு தாமஸன் எனவும் அறியப்படுகிறார்.

பஞ்சமாத்து முகாத்தஸ்ய ஊகாரோ நாம ஜாயதே। பீதகோ வர்ணதஶ்சைவ மநுஶ்சாபி சரிஷ்ணவஃ ।। ௨௬.

ஐந்தாம் முகத்திலிருந்து, 'ஊ' என்ற ஒலி தோன்றுகிறது; அவர் மஞ்சள் நிறமுடையவரும், அந்த மனு சரிஷ்ணு என அழைக்கப்படுகிறார்.

ததஃ ஷஷ்டாந்முகாத்தஸ்ய ஓங்காரஃ கபிலஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। வரிஷ்டஶ்ச ததஃ ஷஷ்டோ விஜயஃ ஸ மஹாதபாஃ ।। ௨௬.

அடுத்து, ஆறாம் முகத்திலிருந்து, 'ஓம்' என்ற ஒலி கபில நிறமாக நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது; ஆறாம் மனு விஜயன் மிகச் சிறந்தவரும், பெரும் தவமுடையவரும் ஆவார்.