வாயுபுராணம்

அவாப்ய ஸம்ஜ்ஞாங்கோவிந்தாத் பத்மயோநிஃ பிதாமஹஃ। ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டுமநாஸ்தேபே தப உக்ரம் ததோ மஹத் ।। ௨௫.

கோவிந்தனிடமிருந்து உத்தரவு பெற்ற பிறகு, தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிதாமஹன், உயிரினங்களை உருவாக்க விரும்பி, கடுமையான தவம் செய்தார்.

தஸ்யைவந்தப்யமாநஸ்ய ந கிஞ்சித்ஸமவர்த்தத। ததோ தீர்கேண காலேந துஃகாத் க்ரோதோ வ்யவர்த்தத ।। ௨௫.

அவர் தவம் செய்தும், எதுவும் நிகழவில்லை; நீண்ட காலம் கழிந்த பிறகு, துன்பத்தால் கோபம் அதிகரித்தது.

ஸக்ரோதாவிஷ்டநேத்ரப்யாமபதந்நஶ்ருபிந்தவஃ । ததஸ்தேப்யோऽஶ்ருபிந்துப்யோ வாதபித்தகபாத்மகாஃ ।। ௨௫.

கோபம் நிரம்பிய கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன; அந்தத் துளிகளிலிருந்து வாயு, பித்தம், கபம் ஆகியவற்றால் ஆன உயிரினங்கள் தோன்றின.

மஹாபாகா மஹாஸத்த்வாஃ ஸ்வஸ்திகைரப்யலங்க்ரு'தாஃ। ப்ரகீர்ணகேஶாஃ ஸர்பாஸ்தே ப்ராதுர்பூதா மஹாவிஷாஃ ।। ௨௫.

பெரும் பாக்கியமும், பெரும் வலிமையும் உடையவர்கள், சுபச் சின்னங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள், கூந்தல் சிதறியவர்கள்—அந்தப் பாம்புகள், மிகப் பாம்புத்தன்மை உடையவர்கள், தோன்றினர்.

ஸர்பாம்ஸ்ததாக்ரஜாந் த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மாத்மாநமநிந்தத। அஹோ திக் தபஸா மஹ்யம் பலமீத்ரு'ஶகம் யதி। லோகவைநாஶிகீ ஜஜ்ஞே ஆதாவேவ ப்ரஜா மம ।। ௨௫.

அந்த முன்னணி பாம்புகளைப் பார்த்து, பிரம்மா தன்னைத் தானே குறை கூறினார்: 'அய்யோ, என் தவத்திற்கு இப்படி ஒரு பலன் என்றால், என்னை வெட்கப்படச் செய்கிறது! என் முதல் பிள்ளை உலகங்களை அழிக்கும் வகையில் பிறந்துவிட்டது.'

தஸ்ய தீவ்ராபவந்மூர்ச்சா க்ரோதாமர்ஷஸமுத்பவா। மூர்ச்சாபிதாபேந ததா ஜஹௌ ப்ராணாந் ப்ரஜாபதிஃ ।। ௨௫.

அவருக்கு கோபம், வெறுப்பு ஆகியவற்றால் கடும் மயக்கம் ஏற்பட்டது; அந்த மயக்க வலியால், உயிரினங்களின் ஆண்டவன் உயிரை விட்டுவிட்டார்.

தஸ்யாப்ரதிமவீர்யஸ்ய தேஹாத் காருண்யபூர்வகம்। ஆத்மைகாதஶ தே ருத்ராஃ ப்ரோத்பூதா ருததஸ்ததா। ரோதநாத் கலு ருத்ராஸ்தே ருத்ரத்வம் தேந தேஷு தத் ।। ௨௫.

அதிக வலிமை உடையவரின் உடலிலிருந்து, பரிதாபத்துடன், அவர் அழுதபோது, பதினொன்று ருத்ரர்கள் தோன்றினர்; அந்த அழுகையால், அவர்கள் 'ருத்ரர்கள்' என்று அழைக்கப்பட்டார்கள், அதனால் அவர்களுக்கு ருத்ரரின் தன்மை ஏற்பட்டது.

யே ருத்ராஃ கலு தே ப்ராணா யே ப்ராணாஸ்தே ததாத்மகாஃ। ப்ராணாஃ ப்ராணப்ரு'தாம் ஜ்ஞேயாஃ ஸர்வபூதேஷ்வவஸ்திதாஃ ।। ௨௫.

யார் ருத்ரர்கள் என்று கூறப்படுகிறார்களோ, அவர்கள் உயிராக இருக்கிறார்கள்; அந்த உயிர்கள் எல்லாம் அதே தன்மை உடையவை. உயிர்கள் எல்லா உயிருள்ளவற்றிலும் நிலைத்து இருக்கின்றன என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அத்யுக்ரஸ்ய மஹத்த்வஸ்ய ஸாதுநா சரிதஸ்ய ச। தஸ்ய ப்ராணாந் ததௌ பூயஸ்த்ரிஶூலீ நீலலோஹிதஃ। லலாடாத் பத்மயோநேஸ்து ப்ரபுரேகாதஶாத்மகஃ ।। ௨௫.

அதிக வலிமை, பெருமை, நல்லொழுக்கம் கொண்டவருக்காக, திரிசூலம் ஏந்திய நீலமும் சிவப்பும் கலந்தவரான ஆண்டவன், பன்முறை உயிர்களை, தாமரைப் பிறப்புடையவனின் நெற்றியிலிருந்து கொடுத்தான்; அவன் பதினொன்று வடிவங்கள் கொண்ட ஆண்டவன்.

ப்ரஹ்மணஃ ஸோऽததாத் ப்ராணாநாத்மஜஃ ஸ ததா ப்ரபுஃ। ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநோ ருத்ரஃ கிம்சித் ப்ரத்யாகதாஸவம்। அப்யபாஷத்ததா தேவோ ப்ரஹ்மாணம் பரமம் வசஃ ।। ௨௫.

அப்போது பிரம்மாவின் மகனாகிய அந்த ஆண்டவன், தன் உயிர்களை அளித்தான்; ஆனந்தமுள்ள முகத்துடன் ருத்ரன், சிறிது உயிர் திரும்பப் பெற்றவுடன், அந்த நேரத்தில் பிரம்மாவை உயர்ந்த வார்த்தைகளால் உரைத்தான்.

உபயாசஸ்வ மாம் ப்ரஹ்மந் ஸ்மர்த்துமர்ஹஸி சாத்மநஃ। மாம் ச வேத்தாத்மஜம் ருத்ரம் ப்ரஸாதம் குரு மே ப்ரபோ ।। ௨௫.

பிரம்மா, என்னை அணுகு; நீ உன்னை நினைக்க வேண்டும். நான் உன் மகனாகிய ருத்ரன் என்பதை அறிந்து கொள்; ஆண்டவனே, எனக்கு அருள் செய்யும்.

ஶ்ருத்வா த்விதம் வசஸ்தஸ்ய ப்ரபூதஞ்ச மநோகதம்। பிதாமஹஃ ப்ரஸந்நாத்மா நேத்ரே புல்லாம்புஜப்ரபைஃ ।। ௨௫.

அந்த வார்த்தைகளையும் உள்ளத்தில் எழுந்த எண்ணங்களையும் கேட்ட பிதாமகன், மனம் மகிழ்ந்து, அவன் கண்கள் மலர்ந்த தாமரைப்பூவின் ஒளிபோல் பிரகாசித்தன.

ததஃ ப்ரத்யாகதப்ராணஃ ஸ்நிக்தகம்பீரயா கிரா। உவாச பகவாந் ப்ரஹ்மா ஶுத்தஜாம்பூநதப்ரபஃ ।। ௨௫.

பின்பு உயிர் திரும்பப் பெற்ற பிரம்மா, மென்மையான ஆழ்ந்த குரலில், தூய பொன்னிறம் போல ஒளிவீசும் அந்த பகவான் பேசினார்.

போ போ வத மஹாபாக ஆநந்தயஸி மே மநஃ। கோ பவாந் விஶ்வபூதிஸ்த்வம் ஸ்தித ஏகாதஶாத்மகஃ ।। ௨௫.

மகாபாக்யவானே, பேசு! நீ என் மனதை மகிழ்விக்கிறாய். நீ யார்? பதினொன்று வடிவங்களில் நிலைபெற்ற உலகமெங்கும் நிறைந்தவனே!

ஏவமுக்தோ பகவதா ப்ரஹ்மணாऽநந்ததேஜஸா। ததஃ ப்ரத்யவதத்ருத்ரோ ஹ்யபிவாத்யாத்மஜைஃ ஸஹ ।। ௨௫.

அனந்த ஒளியுடன் கூடிய பிரம்மா அந்த வகையில் உரைத்தபோது, ருத்ரன் தன் மகன்களுடன் வணங்கி, பதிலளித்தான்.

யத்தே வரமஹம் ப்ரஹ்மந் யாசிதோ விஷ்ணுநா ஸஹ। புத்ரோ மே பவ தேவேதி த்வத்துல்யோ வாபி தூர்வஹஃ ।। ௨௫.

பிரம்மா, நான் உன்னிடம் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து கேட்ட வரம் இதுதான்: என் மகன் தேவனாக இருக்க வேண்டும், அல்லது குறைந்தபட்சம் உனக்கு சமமாக இருக்க வேண்டும் என்று.

லோகேஷு விஶ்ருதைஃ கார்யம் ஸர்வைர்விஶ்வாத்மஸம்பவைஃ। விஷாதந்த்யஜ தேவேஶ லோகாம்ஸ்த்வம் ஸ்ரஷ்டுமர்ஹஸி ।। ௨௫.

உலகங்களில் செய்யவேண்டிய காரியங்கள், எல்லாம் உலகமெங்கும் பரவியவர்களால் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும். தேவாதி தேவனே, உலகங்கள் முடிவடையும் போது, நீயே அவற்றை உருவாக்க வேண்டும்.

ஏவம் ஸ பகவாநுக்தோ ப்ரஹ்மா ப்ரீதமநாபவத் । ருத்ரம் ப்ரத்யவதத்பூயோ லோகாந்தே நீலலோஹிதம் ।। ௨௫.

அவ்வாறு கூறப்பட்ட பிரம்மா, மனம் மகிழ்ந்து, உலகங்கள் முடிவில் நீலமும் சிவப்பும் கலந்த ருத்ரனை மீண்டும் உரைத்தார்.

ஸாஹாய்யம் மம கார்யார்தம் ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜ மயா ஸஹ। பீஜீ த்வம் ஸர்வபூதாநாம் தத்ப்ரபந்நஸ்ததா பவ। பாடமித்யேவ தாம் வாணீம் ப்ரதிஜக்ராஹ ஶங்கரஃ ।। ௨௫.

என் காரியத்திற்கு உதவி செய்யும்; என் உடன் உயிரினங்களை உருவாக்கு. நீ எல்லா உயிர்களின் விதை; அதில் நிலைபெற்று வாழ். 'அப்படியே' என்று சங்கரன் அந்த வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டான்.

ததஃ ஸ பகவாந் ப்ரஹ்மா க்ரு'ஷ்ணாஜிநவிபூஷிதஃ। மநோऽக்ரே ஸோऽஸ்ரு'ஜத்தேவோ பூதாநாம் தாரணாம் ததஃ। ஜிஹ்வாம் ஸரஸ்வதீஞ்சைவ ததஸ்தாம் விஶ்வரூபிணீம் ।। ௨௫.

பின்னர், கருப்புக் குற்றாடை அணிந்த பிரம்மா முதலில் மனதை உருவாக்கினார்; பிறகு உயிரினங்களுக்கு ஆதரவாக ஒன்றை உருவாக்கினார்; அதன் பின் நாவையும் சரஸ்வதியையும், பிறகு எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவளாக அவளையும் உருவாக்கினார்.

ப்ரு'குமங்கிரஸம் தக்ஷம் புலஸ்த்யம் புலஹம் க்ரதும்। வஸிஷ்டஞ்ச மஹாதேஜாஃ ஸஸ்ரு'ஜே ஸப்த மாநஸாந் ।। ௨௫.

பிருகு, அங்கிரசு, தக்ஷன், புலஸ்தியன், புலஹன், கிரது, வசிஷ்டன் ஆகிய ஏழு மனத்திலிருந்து பிறந்த மகான்கள், பெரும் ஒளியுடன் அவர் உருவாக்கினார்.

புத்ராநாத்மஸமாநந்யாந் ஸோऽஸ்ரு'ஜத்விஶ்வஸம்பவாந் । தேஷாம் பூயோऽநுமார்கேண காவோ வக்ராத்விஜஜ்ஞிரே ।। ௨௫.

அவர் தன்னைப் போன்ற பிற மகன்களையும், உலகமெங்கும் பரவியவர்களாக உருவாக்கினார். அவர்களின் வழியைப் பின்பற்றி, மீண்டும் வளைவிலிருந்து பசுக்கள் பிறந்தன.

ஓங்காரப்ரமுகாந் வேதாநபிமாந்யாஶ்ச தேவதாஃ। ஏவமேதாந் யதாப்ரோக்தாந் ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ ।। ௨௫.

ஓங்காரத்துடன் தொடங்கும் வேதங்களையும், அவற்றில் பெருமை கொள்கின்ற தேவர்களையும், முன்னதாக கூறியது போல, உலகங்களின் பிதாமகன் பிரம்மா உருவாக்கினார்.

தக்ஷாத்யாந் மாநஸாந் புத்ராந் ப்ரோவாச பகவாந் ப்ரபுஃ। ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஜத பத்ரம் வோ ருத்ரேண ஸஹ தீமதா ।। ௨௫.

தக்ஷன் முதலான மனப்பிறந்த மகன்களிடம் அந்த பகவான் கூறினார்: 'நீங்கள் எல்லோரும் ருத்ரன் என்ற ஞானியுடன் சேர்ந்து, வாழ்த்துகளுடன், உயிரினங்களை உருவாக்குங்கள்.'

அநுகம்ய மஹாத்மாநம் ப்ரஜாநாம் பதயஸ்ததா। வயமிச்சாமஹே தேவ ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டும் த்வயா ஸஹ। ப்ரஹ்மணஸ்த்வேஷ ஸந்தேஶஸ்தவ சைவ மஹேஶ்வர ।। ௨௫.

அந்த மகானை பின்பற்றி, உயிரினங்களின் தலைவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஐயா, நாங்கள் உன்னுடன் சேர்ந்து உயிரினங்களை உருவாக்க விரும்புகிறோம். இது பிரம்மாவின் கட்டளையும், உன்னுடையதும், மகேசுவரா.'

தைரேவமுக்தோ பகவாந் ருத்ரஃ ப்ரோவாச தாந் ப்ரபுஃ। ப்ரஹ்மணஶ்சாத்மஜா மஹ்யம் ப்ராணாந் க்ரு'ஹ்ய ச வை ஸுராஃ ।। ௨௫.

அப்போது அந்த தேவர்கள் கேட்டபோது, அருளாளன் ருத்ரன் அவர்களிடம் சொன்னான்: 'பிரம்மாவின் மக்களின் உயிராற்றலை எடுத்து எனக்கு கொடுங்கள்.'

க்ரு'த்வாக்ரஜாக்ரஜாநேதாந் ப்ராஹ்மணாநாத்மஜாந்மம। ப்ரஹ்மாதிஸ்தம்பபர்யந்தாந் ஸப்தலோகாந்மமாத்மகாந்। பவந்தஃ ஸ்ரஷ்டுமர்ஹந்தி வசநாந்மம ஸ்வஸ்தி வஃ ।। ௨௫.

என் உடலிலிருந்து பிறந்த மூத்த, இளைய பிராமணர்களையும், பிரம்மாவிலிருந்து தண்டம் வரை உள்ள ஏழு உலகங்களையும் என் பிள்ளைகளாக உருவாக்கி, என் வார்த்தையைப் பின்பற்றி நீங்கள் படைக்கலாம். உங்களுக்கு நல்வாழ்த்து.'

தேநைவமுக்தாஃ ப்ரத்யூசுஃ ருத்ரமாத்யந்த்ரிஶூலிநம்। யதாஜ்ஞாபயஸே தேவ ததா தத்வை பவிஷ்யதி ।। ௨௫.

அப்படி ருத்ரனிடம் கேட்டபோது, அந்த தேவர்கள், திரிசூலம் ஏந்திய முதல்வரிடம், 'ஓ இறைவா, நீங்கள் ஆணையிட்டபடியே அது நடைபெறும்,' என்று பதிலளித்தார்கள்.

அநுமாந்ய மஹாதேவம் ப்ரஜாநாம் பதயஸ்ததா। ஊசுர்தக்ஷம் மஹாத்மாநம் பவாந் ஶ்ரேஷ்டஃ ப்ரஜாபதிஃ। த்வாம் புரஸ்க்ரு'த்ய பத்ரந்தே ப்ரஜாஃ ஸ்ரக்ஷ்யாமஹே வயம் ।। ௨௫.

பெருமைமிக்க மகாதேவனிடம் அனுமதி பெற்ற பிறகு, உயிரினங்களின் தலைவர்கள், மகாத்மா தக்ஷனிடம் சொன்னார்கள்: 'நீங்கள் சிறந்த ப்ரஜாபதி. உங்களை முன்னிலைப்படுத்தி, உங்களுக்காக நாங்கள் உயிரினங்களை படைக்கிறோம்.'