வாயுபுராணம்

அத விஷ்ணுருவாசேதம் ப்ரஜாகாமம் ப்ரஜாபதிம்। வீரமப்ரதிமம் புத்ரம் யத்த்வமிச்சஸி தூர்வஹம் ।। ௨௫.

பிறப்பை விரும்பும் பிரஜாபதியிடம் விஷ்ணு, 'நீ விரும்பும் அந்த வீரமான, ஒப்பற்ற, நிலையான மகன்' என்று கூறினார்.

புத்ரத்வேநாபியுங்க்ஷ்வ த்வம் தேவதேவம் மஹேஶ்வரம்। ஸதஸ்ய வாக்யம் ஸம்பூஜ்ய கேஶவஸ்ய பிதாமஹஃ ।। ௨௫.

நீ தேவதைகளின் தேவனாகிய மகேசுவரனை உன் மகனாக வேண்டிக் கேள். கேசவன் சொன்னதை மதித்து, பிதாமகன் அவ்வாறு செய்தார்.

ஈஶாநம் வரதம் ருத்ரமபிவாத்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ । உவாச புத்ரகாமஸ்து வாக்யாநி ஸஹ விஷ்ணுநா ।। ௨௫.

புதல்வனை விரும்பி, கை கூப்பி, ஈசானனை, வரங்களை வழங்குபவராகிய ருத்ரனை, விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து வணங்கி, அவ்வாறு சொன்னார்.

யதி மே பகவாந் ப்ரீதஃ புத்ரகாமஸ்ய நித்யஶஃ। புத்ரோ மே பவ விஶ்வாத்மந் ஸ்வதுல்யோ வாபி தூர்வ்வஹஃ। நாந்யம் வரமஹம் வவ்ரே ப்ரீதே த்வயி மஹேஶ்வர ।। ௨௫.

என் மீது நீர் திருப்தியுடன் இருக்கிறீர் என்றால், எப்போதும் மகன் வேண்டுகிற எனக்காக, உலகின் ஆத்மாவே, எனக்கு ஒரு மகன் பிறக்கட்டும், அல்லது உமக்கு சமமான ஒருவன் பிறக்கட்டும். உம்மிடம் மகிழ்ச்சி பெற்றபோது வேறு எந்த வரமும் நான் வேண்டவில்லை, பெரியே.

தஸ்ய தாம் ப்ரார்தநாம் ஶ்ருத்வா பகவாந் பகநேத்ரஹா। நிஷ்கல்மஷமமாயஞ்ச பாடமித்யப்ரவீத்வசஃ ।। ௨௫.

அவர் அந்த வேண்டுகோளை கேட்டபோது, பகனின் கண்களை அழித்த ஆண்டவர், மிகத் தூய்மையானும் வஞ்சனையில்லாதும், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னார்.

யதா கார்யஸமாரம்பே கஸ்மிம்ஶ்சித்தவ ஸுவ்ரத। அநிஷ்ணத்தௌ ச கார்யஸ்ய க்ரோதஸ்த்வாம் ஸமுபேஷ்யதி। ஆத்மைகாதஶ யே ருத்ரா விஹிதாஃ ப்ராண ஹேதவஃ ।। ௨௫.

ஓ நல்லடக்கம் கொண்டவரே, எந்த ஒரு காரியத்தையும் தொடங்கும் போது, அது முடிவடையாமல் இருந்தால் உனக்கு கோபம் வரும் நேரத்தில், உயிரின் காரணமாக அமைந்த அந்த பதினொன்று ருத்ரர்களும் தோன்றுவார்கள்.

ஸோऽஹமேகாதஶாத்மா வை ஶூலஹஸ்தஃ ஸஹாநுகஃ। ரு'ஷிர்ம்மித்ரோ மஹாத்மா வை லலாடாத்பவிதா ததா ।। ௨௫.

நானே அந்த பதினொன்று ரூபங்களுடன் கூடியவன், சூலம் பிடித்தவன்; என் உடன்பிறப்புகளுடன், மகான் மித்ரMunivarும், உயர்ந்த உள்ளத்துடன், என் நெற்றியிலிருந்து பிறப்பான்.

ப்ரஸாதமதுலம் க்ரு'த்வா ப்ரஹ்மணஸ்தாத்ரு'ஶம் புரா। விஷ்ணும் புநருவாசேதம் ததாமி ச வரந்தவ ।। ௨௫.

முன்பு பிரம்மாவுக்கு ஒப்பற்ற அருள் வழங்கிய பிறகு, அவர் விஷ்ணுவிடம் மீண்டும் சொன்னார்: 'இந்த வரத்தை உனக்கு அளிக்கிறேன்'.

ஸ ஹோவாச மஹாபாகோ விஷ்ணுர்பவமிதம் வசஃ। ஸர்வ்வமேதத் க்ரு'தம் தேவ பரிதுஷ்டோऽஸி மே யதி। த்வயி மே ஸுப்ரதிஷ்டாऽஸ்து பக்திரம்புதவாஹந ।। ௨௫.

மகிமைமிக்க விஷ்ணு, பவனிடம் பதிலளித்தார்: 'இவை எல்லாம் நிறைவேறிவிட்டன, தேவனே. நீர் என்மீது திருப்தியுடன் இருந்தால், கடலைத் தாங்குபவனே, உம்மை நோக்கிய என் பக்தி உறுதியாக நிலைத்திருக்கட்டும்'.

ஏவமுக்தஸ்ததோ தேவஸ்தமபாஷத கேஶவம்। விஷ்ணோ ஶ்ர்ரு'ணு யதா தேவ ப்ரீதோऽஹந்தவ ஶாஶ்வத ।। ௨௫.

இவ்வாறு கேட்டபின், ஆண்டவர் கேசவனிடம் சொன்னார்: 'விஷ்ணுவே, நான் எவ்வாறு என்றும் உன்மீது மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன் என்பதை கேள்'.

ப்ரகாஶஞ்சாப்ரகாஶஞ்ச ஜங்கமம் ஸ்தாவரஞ்ச யத் । விஶ்வரூபமிதம் ஸர்வ்வம் ருத்ரநாராயணாத்மகம் ।। ௨௫.

ஒளியும், ஒளியில்லாததும், அசையும், அசையாததும், இந்த உலகம் முழுவதும் ருத்ரனும் நாராயணனும் சேர்ந்த உருவமே.

அஹமக்நிர்பவாந் ஸோமோ பவாந் ராத்ரிரஹம் திநம்। பவாந்ரு'தமஹம் ஸத்யம் பவாந் க்ரதுரஹம் பலம் ।। ௨௫.

நான் அக்கினி, நீர் சோமன்; நீர் இரவு, நான் பகல்; நீர் உண்மை, நான் சத்தியம்; நீர் யாகம், நான் அதன் பலன்.

பவாந் ஜ்ஞாநமஹம் ஜ்ஞேயம் யஜ்ஜபித்வா ஸதா ஜநாஃ । மாம் விஶந்தி த்வயி ப்ரீதே ஜநாஃ ஸுக்ரு'தகாரிணஃ। ஆவாப்யாம் ஸஹிதா சைவ கதிர்நாந்யா யுகக்ஷயே ।। ௨௫.

நீர் அறிவு, நான் அறியப்பட வேண்டியது; எப்போதும் யார் வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் என்னை அடைவார்கள். நீர் மகிழ்ந்தால், நல்லவை செய்பவர்கள் என்னுள் புகுவார்கள்; நாமிருவரும் சேர்ந்தே, யுகம் முடிவில் வேறு வழி இல்லை.

ஆத்மாநம் ப்ரக்ரு'திம் வித்தி மாம் வித்தி புருஷம் ஶிவம்। பவாநர்த்தஶரீரம் மே த்வஹந்தவ யதைவ ச ।। ௨௫.

உன்னைப் ப்ரகிருதி என்று அறிக, என்னை சிவபுருஷன் என்று அறிக; நீர் என் உடலின் பாதி, நானும் உன்னுடையது போலவே.

வாமபார்ஶ்வமஹம்மஹ்யம் ஶ்யாமம் ஶ்ரீவத்ஸலக்ஷணம் । த்வஞ்ச வாமேதரம் பார்ஶ்வம் த்வஹம் வை நீலலோஹிதஃ ।। ௨௫.

நான் இடப்பக்கமாக, கருப்பாகவும், ஸ்ரீவத்ஸம் குறியுடன் இருக்கிறேன்; நீர் வலப்பக்கமாக, நான் நீலமும் சிவப்பும் கலந்தவனாக இருக்கிறேன்.

த்வஞ்ச மே ஹ்வதயம் விஷ்ணோ தவ சாஹம் ஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ। பவாந் ஸர்வ்வஸ்ய கார்யஸ்ய கர்த்தாஹமதிதைவதம் ।। ௨௫.

விஷ்ணுவே, நீர் என் இதயம், நானும் உன் இதயத்தில் உறைகிறேன்; எல்லா செயல்களுக்கும் நீர் செய்பவர், நானே அதற்கான தலைமைத் தெய்வம்.

ததேஹி ஸ்வஸ்தி தே வத்ஸ கமிஷ்யாம்யம்புதப்ரப। ஏவமுக்த்வா கதோ விஷ்ணோர்தேவோऽந்தர்த்தாநமீஶ்வரஃ ।। ௨௫.

அப்படியென்றால், உனக்கு நல்வாழ்த்து, மகனே; கடல்போல் பிரகாசிப்பவனே, நான் செல்லப் போகிறேன். இவ்வாறு சொல்லி, ஆண்டவர் விஷ்ணுவின் பார்வையில் மறைந்தார்.

ததஃ ஸோऽந்தர்ஹிதே தேவே ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஸ்ததா புநஃ। அஶேத ஶயநே பூப ப்ரவிஶ்யாந்தர்ஜலே ஹரிஃ ।। ௨௫.

பிறகு, ஆண்டவர் மறைந்ததும், ஹரி மகிழ்ச்சியுடன் அந்த நீரில் சென்று, தனது படுக்கையில் படுத்தார், அரசே.

தம் பத்மம் பத்மகர்பாபம் பத்மாக்ஷஃ பத்மஸம்பவஃ। ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநா ப்ரஹ்மா பேஜே ப்ராஹ்மம் ததாஸநம் ।। ௨௫.

பத்மம் போன்ற கருவில் தோன்றிய, தாமரைப்பூ கண்கள் உடைய, தாமரையில் பிறந்த பிரம்மா, மனம் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த தாமரையில் அமர்ந்தார்.

அத தீர்கண காலேந தத்ராப்யப்ரதிமாவுபௌ। மஹாபலௌ மஹாஸத்த்வௌ ப்ராதரௌ மதுகைடபௌ ।। ௨௫.

பின்னர், நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, அங்கே, ஒப்பற்ற வீரமும், பெரும் ஆற்றலும் கொண்ட சகோதரர்கள் மதுவும் கைடபனும் தோன்றினார்கள்.

ஊசதுஶ்வைவ வசநம் பக்ஷ்யோ வை நௌ பவிஷ்யஸி । ஏவமுக்த்வா து தௌ தஸ்மிந்நந்தர்த்தாநம் கதாவுபௌ ।। ௨௫.

அவர்கள், 'நீ எங்களுக்கு உணவாக வேண்டும்' என்று சொன்னார்கள்; அப்படிச் சொல்லிவிட்டு, இருவரும் அங்கிருந்து மறைந்துவிட்டார்கள்.

தாருணந்து தயோர்பாவம் ஜ்ஞாத்வா புஷ்கரஸம்பவஃ । மாஹாத்ம்யம் சாத்மநோ புத்த்வா விஜ்ஞாதுமுபசக்ரமே ।। ௨௫.

அந்த இருவரின் பயங்கரமான இயல்பை அறிந்த தாமரையிலிருந்து பிறந்த பிரமா, தன் பெருமையை உணர்ந்து, உண்மையை ஆராய ஆரம்பித்தார்.

கர்ணிகாகடநம் பூயோ நாப்யஜாநாத்யதா கதிம்। ததஃ ஸ பத்மநாலேந அவதீர்ய்ய ரஸாதலம்। க்ரு'ஷ்ணாஜிநோத்தராஸங்கந்தத்ரு'ஶேऽந்தர்ஜலே ஹரிம் ।। ௨௫.

மூலப்பகுதியின் பாதையை கண்டுபிடிக்க முடியாததால், அவர் தாமரையின் தண்டு வழியாக கீழுலகத்திற்கு இறங்கி, கருநரி தோல் போர்த்தி, நீருக்குள் இருந்த ஹரியை கண்டார்.

ஸ ச தம் போதயாமாஸ விபுத்தம் சேதமப்ரவீத் । பூதேப்யோ மே பயம் தேவ த்ராயஸ்வோத்திஷ்ட ஶங்குரு ।। ௨௫.

அவர் அவனை விழிப்பித்தார்; விழித்தவனை நோக்கி, "தேவனே, உயிரினங்களால் எனக்கு பயம் வருகிறது; என்னை காப்பாற்று, எழுந்து, சிந்தனை செய்" என்று கூறினார்.

ததஃ ஸ பகவாந் விஷ்ணுஃ ஸப்ரஹாஸமரிந்தமஃ। ந பேதவ்யம் ந பேதவ்யமித்யுவாச முநிஃ ஸ்வயம் ।। ௨௫.

அப்போது பகவான் விஷ்ணு, பகைவரை வெல்வோன், மென்மையான புன்னகையுடன், "பயம் வேண்டாம், பயப்பட வேண்டாம்" என்று அந்த முனிவரிடம் சொன்னார்.

தஸ்மாத்பூர்வம் த்வயா சோக்தம் பூதேப்யோ மே மஹத்பயம்। தஸ்மாத்பூதாதிவாக்யைஸ்தௌ தைத்யௌ த்வம் நாஶயிஷ்யஸி ।। ௨௫.

"முன்பு நீ உயிரினங்களால் எனக்கு பெரும் பயம் என்று கூறினாய்; அதனால், அந்த உயிர்கள் பற்றிய சொற்களால் நீ அந்த இரு அசுரர்களையும் அழிப்பாய்."

பூர்பூவஃஸ்வஸ்ததோ தேவம் விவிஶுஸ்தமயோநிஜம் । ததஃ ப்ரதக்ஷிணம் க்ரு'த்வா தமேவாஸீநமாகதம் ।। ௨௫.

பூ, புவ, ஸ்வ ஆகியவை அந்த சுயம்புவான தேவனுள் புகுந்து, அவரை சுற்றி வணங்கி, அமர்ந்திருந்த அவரிடம் வந்தன.

கதே தஸ்மிம்ததோऽநந்த உத்கீர்ய ப்ராதரௌ முகாத்। விஷ்ணும் ஜிஷ்ணுஞ்ச ப்ரோவாச ப்ரஹ்மாணமபிரக்ஷதாம்। மதுகைடபயோர்ஜ்ஞாத்வா தயோராகமநம் புநஃ ।। ௨௫.

அவர்கள் சென்றபின், ஆனந்தன் தன் வாயிலிருந்து அந்த இரு சகோதரர்களை வெளியே விட்டான்; விஷ்ணுவையும் ஜிஷ்ணுவையும் நோக்கி, "மதுவும் கைடபனும் மீண்டும் வருவதை அறிந்து, பிரம்மாவை பாதுகாப்பீர்" என்று சொன்னான்.

சக்ராதே ரூப ஸாத்ரு'ஶ்யம் விஷ்ணோர்ஜிஷ்ணோஶ்ச ஸத்தமௌ। க்ரு'தஸாத்ரு'ஶ்யரூபௌ தௌ தாவேவாபிமுகௌ ஸ்திதௌ ।। ௨௫.

அந்த இருவரும் விஷ்ணுவுக்கும் ஜிஷ்ணுவுக்கும் ஒத்த வடிவங்களை எடுத்தனர்; ஒரே மாதிரியான உருவத்தில், அவர்கள் எதிரே நின்றனர்.