வாயுபுராணம்

அப்ரமேயஸ்ய தத்த்வஸ்ய யதா விசஃ ஸ்வஶக்திதஃ। கீர்திதம் தவ மாஹாத்ம்யமபாரம் பரமாத்மநஃ। ஶிவோ நோ பவ ஸர்வத்ர யோऽஸி ஸோऽஸி நமோऽஸ்து தே ।। ௨௪.

அளவிட முடியாத உண்மையை ஒருவர் தன் சக்திக்குள் எவ்வளவு புரிந்துகொள்ள முடியுமோ, அந்த அளவு உன் மகிமை புகழப்பட்டது, பரமாத்மா. எங்கும் இருக்கும் சிவனே, எங்களுக்கு அருள் புரிய வேண்டும்; உமக்கு வணக்கம்.

ஸம்பிபந்நிவ தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா மதுபிங்காயதேக்ஷணஃ । ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநோऽத்யர்தமபவச்ச ஸ்வகீர்த்தநாத் ।। ௨௫.

அந்த இருவரையும், தேன் கலந்த பிங்கம் நிறம் கொண்ட கண்களுடன் பார்த்தபோது, அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்து, அவர்கள் புகழ்ச்சியால் ஆனந்தமடைந்தார்.

உமாபதிர்விரூபாக்ஷோ தக்ஷயஜ்ஞவிநாஶநஃ। பிநாகீ கண்டபரஶுர்பூதப்ராந்தஸ்த்ரிலோசநஃ ।। ௨௫.

உமையின் கணவரும், மூன்று கண்கள் உடையவரும், தக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தவரும், பினாகம் என்ற வில்லையும் உடைந்த பரசுவும் ஏந்தியவரும், பூதங்களின் தலைவரும் அங்கு நின்றார்.

ததஃ ஸ பகவாந் தேவஃ ஶ்ருத்வா வாக்யாம்ரு'தம் தயோஃ। ஜாநந்நபி மஹாபாகஃ ப்ரீதபூர்வமதாப்ரவீத் ।। ௨௫.

அப்போது அந்த பாக்கியசாலியான தேவன், அவர்கள் சொன்ன அமுதுபோல் இனிய வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஏற்கனவே அறிந்திருந்தும், மிகுந்த பாசத்துடன் பேசினார்.

கௌ பவந்தௌ மஹாத்மாநௌ பரஸ்பரஹிதைஷிணௌ। ஸமேதாவம்புஜாபாக்ஷௌ தஸ்மிந் கோரே ஜலப்லவே ।। ௨௫.

இந்த பயங்கரமான வெள்ளத்தில், நீங்களார் இந்த மகான் ஆன இருவரும், தாமரைப்பூ கண்கள் கொண்டும், ஒருவருக்கொருவர் நன்மை விரும்பி வந்திருக்கிறீர்கள்?

தாவூசதூர்மஹாத்மாநௌ ஸந்நிரீக்ஷ்ய பரஸ்பரம்। பகவந் கிஞ்ச தத்யேந விஜ்ஞாதேந த்வயா விபோ। குத்ர வா ஸுகமாநந்த்யமிச்சாசாரம்ரு'தே த்வயா ।। ௨௫.

அந்த இரு மகான்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து, 'பெருமாளே, உனது உண்மையான அறிவால் எது தெரிந்திருக்கிறதோ அது போதும்; உன் சித்தம் இல்லாமல் எங்கு ஆனந்தம் அல்லது முடிவில்லாத நிலை கிடைக்கும்?' என்று பதிலளித்தனர்.

உவாச பகவாந் தேவோ மதுரஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா। போ போ ஹிரண்யகர்ப த்வாம் த்வாம் ச க்ரு'ஷ்ண வதாம்யஹம் ।। ௨௫.

அப்பொழுது அந்த பரம தேவன் இனிமையான மென்மையான சொற்களால், 'ஓ ஹிரண்யகர்பா, ஓ கிருஷ்ணா, நான் இருவரையும் அழைக்கிறேன்' என்றார்.

ப்ரீதோऽஹமநயா பக்த்யா ஶாஶ்வதாக்ஷரயுக்தயா। பவந்தௌ மாநநீயௌ வை மம ஹ்யர்ஹதராவுபௌ। யுவாப்யாம் கிம் ததாம்யத்ய வராணாம் வரமுத்தமம் ।। ௨௫.

இந்த நிலையான, அழியாத பக்தியால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன். இருவரும் எனக்குப் பெருமை செய்யப்பட வேண்டியவர்களே. இன்று உங்களுக்கு நான் எந்த உயர்ந்த வரத்தை வழங்கலாம்?

தேநைவமுக்தே வசநே ப்ரஹ்மாணம் விஷ்ணுரப்ரவீத் । ப்ரூஹி ப்ரூஹி மஹாபாக வரோ யஸ்தே விவக்ஷிதஃ ।। ௨௫.

இந்த வார்த்தைகள் கூறப்பட்டதும், விஷ்ணு பிரம்மாவிடம், 'பெரும் பாக்கியசாலியாய், நீ விரும்பும் வரத்தை சொல்லு, சொல்லு' என்றார்.

ப்ரஜாகாமோऽஸ்ம்யஹம் விஷ்ணோ புத்ரமிச்சாமி தூர்வஹம்। ததஃ ஸ பகவாந் ப்ரஹ்மா வேரப்ஸுஃ புத்ரலிப்ஸயா ।। ௨௫.

புதல்வர்களை விரும்புகிறேன், விஷ்ணுவே; நிலையான ஒரு மகனை விரும்புகிறேன். அப்போது அந்த பாக்கியசாலியான பிரம்மா, மகன் பெறும் ஆசையுடன் சொன்னார்.

அத விஷ்ணுருவாசேதம் ப்ரஜாகாமம் ப்ரஜாபதிம்। வீரமப்ரதிமம் புத்ரம் யத்த்வமிச்சஸி தூர்வஹம் ।। ௨௫.

பிறப்பை விரும்பும் பிரஜாபதியிடம் விஷ்ணு, 'நீ விரும்பும் அந்த வீரமான, ஒப்பற்ற, நிலையான மகன்' என்று கூறினார்.

புத்ரத்வேநாபியுங்க்ஷ்வ த்வம் தேவதேவம் மஹேஶ்வரம்। ஸதஸ்ய வாக்யம் ஸம்பூஜ்ய கேஶவஸ்ய பிதாமஹஃ ।। ௨௫.

நீ தேவதைகளின் தேவனாகிய மகேசுவரனை உன் மகனாக வேண்டிக் கேள். கேசவன் சொன்னதை மதித்து, பிதாமகன் அவ்வாறு செய்தார்.

ஈஶாநம் வரதம் ருத்ரமபிவாத்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ । உவாச புத்ரகாமஸ்து வாக்யாநி ஸஹ விஷ்ணுநா ।। ௨௫.

புதல்வனை விரும்பி, கை கூப்பி, ஈசானனை, வரங்களை வழங்குபவராகிய ருத்ரனை, விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து வணங்கி, அவ்வாறு சொன்னார்.

யதி மே பகவாந் ப்ரீதஃ புத்ரகாமஸ்ய நித்யஶஃ। புத்ரோ மே பவ விஶ்வாத்மந் ஸ்வதுல்யோ வாபி தூர்வ்வஹஃ। நாந்யம் வரமஹம் வவ்ரே ப்ரீதே த்வயி மஹேஶ்வர ।। ௨௫.

என் மீது நீர் திருப்தியுடன் இருக்கிறீர் என்றால், எப்போதும் மகன் வேண்டுகிற எனக்காக, உலகின் ஆத்மாவே, எனக்கு ஒரு மகன் பிறக்கட்டும், அல்லது உமக்கு சமமான ஒருவன் பிறக்கட்டும். உம்மிடம் மகிழ்ச்சி பெற்றபோது வேறு எந்த வரமும் நான் வேண்டவில்லை, பெரியே.

தஸ்ய தாம் ப்ரார்தநாம் ஶ்ருத்வா பகவாந் பகநேத்ரஹா। நிஷ்கல்மஷமமாயஞ்ச பாடமித்யப்ரவீத்வசஃ ।। ௨௫.

அவர் அந்த வேண்டுகோளை கேட்டபோது, பகனின் கண்களை அழித்த ஆண்டவர், மிகத் தூய்மையானும் வஞ்சனையில்லாதும், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னார்.

யதா கார்யஸமாரம்பே கஸ்மிம்ஶ்சித்தவ ஸுவ்ரத। அநிஷ்ணத்தௌ ச கார்யஸ்ய க்ரோதஸ்த்வாம் ஸமுபேஷ்யதி। ஆத்மைகாதஶ யே ருத்ரா விஹிதாஃ ப்ராண ஹேதவஃ ।। ௨௫.

ஓ நல்லடக்கம் கொண்டவரே, எந்த ஒரு காரியத்தையும் தொடங்கும் போது, அது முடிவடையாமல் இருந்தால் உனக்கு கோபம் வரும் நேரத்தில், உயிரின் காரணமாக அமைந்த அந்த பதினொன்று ருத்ரர்களும் தோன்றுவார்கள்.

ஸோऽஹமேகாதஶாத்மா வை ஶூலஹஸ்தஃ ஸஹாநுகஃ। ரு'ஷிர்ம்மித்ரோ மஹாத்மா வை லலாடாத்பவிதா ததா ।। ௨௫.

நானே அந்த பதினொன்று ரூபங்களுடன் கூடியவன், சூலம் பிடித்தவன்; என் உடன்பிறப்புகளுடன், மகான் மித்ரMunivarும், உயர்ந்த உள்ளத்துடன், என் நெற்றியிலிருந்து பிறப்பான்.

ப்ரஸாதமதுலம் க்ரு'த்வா ப்ரஹ்மணஸ்தாத்ரு'ஶம் புரா। விஷ்ணும் புநருவாசேதம் ததாமி ச வரந்தவ ।। ௨௫.

முன்பு பிரம்மாவுக்கு ஒப்பற்ற அருள் வழங்கிய பிறகு, அவர் விஷ்ணுவிடம் மீண்டும் சொன்னார்: 'இந்த வரத்தை உனக்கு அளிக்கிறேன்'.

ஸ ஹோவாச மஹாபாகோ விஷ்ணுர்பவமிதம் வசஃ। ஸர்வ்வமேதத் க்ரு'தம் தேவ பரிதுஷ்டோऽஸி மே யதி। த்வயி மே ஸுப்ரதிஷ்டாऽஸ்து பக்திரம்புதவாஹந ।। ௨௫.

மகிமைமிக்க விஷ்ணு, பவனிடம் பதிலளித்தார்: 'இவை எல்லாம் நிறைவேறிவிட்டன, தேவனே. நீர் என்மீது திருப்தியுடன் இருந்தால், கடலைத் தாங்குபவனே, உம்மை நோக்கிய என் பக்தி உறுதியாக நிலைத்திருக்கட்டும்'.

ஏவமுக்தஸ்ததோ தேவஸ்தமபாஷத கேஶவம்। விஷ்ணோ ஶ்ர்ரு'ணு யதா தேவ ப்ரீதோऽஹந்தவ ஶாஶ்வத ।। ௨௫.

இவ்வாறு கேட்டபின், ஆண்டவர் கேசவனிடம் சொன்னார்: 'விஷ்ணுவே, நான் எவ்வாறு என்றும் உன்மீது மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறேன் என்பதை கேள்'.

ப்ரகாஶஞ்சாப்ரகாஶஞ்ச ஜங்கமம் ஸ்தாவரஞ்ச யத் । விஶ்வரூபமிதம் ஸர்வ்வம் ருத்ரநாராயணாத்மகம் ।। ௨௫.

ஒளியும், ஒளியில்லாததும், அசையும், அசையாததும், இந்த உலகம் முழுவதும் ருத்ரனும் நாராயணனும் சேர்ந்த உருவமே.

அஹமக்நிர்பவாந் ஸோமோ பவாந் ராத்ரிரஹம் திநம்। பவாந்ரு'தமஹம் ஸத்யம் பவாந் க்ரதுரஹம் பலம் ।। ௨௫.

நான் அக்கினி, நீர் சோமன்; நீர் இரவு, நான் பகல்; நீர் உண்மை, நான் சத்தியம்; நீர் யாகம், நான் அதன் பலன்.

பவாந் ஜ்ஞாநமஹம் ஜ்ஞேயம் யஜ்ஜபித்வா ஸதா ஜநாஃ । மாம் விஶந்தி த்வயி ப்ரீதே ஜநாஃ ஸுக்ரு'தகாரிணஃ। ஆவாப்யாம் ஸஹிதா சைவ கதிர்நாந்யா யுகக்ஷயே ।। ௨௫.

நீர் அறிவு, நான் அறியப்பட வேண்டியது; எப்போதும் யார் வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் என்னை அடைவார்கள். நீர் மகிழ்ந்தால், நல்லவை செய்பவர்கள் என்னுள் புகுவார்கள்; நாமிருவரும் சேர்ந்தே, யுகம் முடிவில் வேறு வழி இல்லை.

ஆத்மாநம் ப்ரக்ரு'திம் வித்தி மாம் வித்தி புருஷம் ஶிவம்। பவாநர்த்தஶரீரம் மே த்வஹந்தவ யதைவ ச ।। ௨௫.

உன்னைப் ப்ரகிருதி என்று அறிக, என்னை சிவபுருஷன் என்று அறிக; நீர் என் உடலின் பாதி, நானும் உன்னுடையது போலவே.

வாமபார்ஶ்வமஹம்மஹ்யம் ஶ்யாமம் ஶ்ரீவத்ஸலக்ஷணம் । த்வஞ்ச வாமேதரம் பார்ஶ்வம் த்வஹம் வை நீலலோஹிதஃ ।। ௨௫.

நான் இடப்பக்கமாக, கருப்பாகவும், ஸ்ரீவத்ஸம் குறியுடன் இருக்கிறேன்; நீர் வலப்பக்கமாக, நான் நீலமும் சிவப்பும் கலந்தவனாக இருக்கிறேன்.

த்வஞ்ச மே ஹ்வதயம் விஷ்ணோ தவ சாஹம் ஹ்ரு'தி ஸ்திதஃ। பவாந் ஸர்வ்வஸ்ய கார்யஸ்ய கர்த்தாஹமதிதைவதம் ।। ௨௫.

விஷ்ணுவே, நீர் என் இதயம், நானும் உன் இதயத்தில் உறைகிறேன்; எல்லா செயல்களுக்கும் நீர் செய்பவர், நானே அதற்கான தலைமைத் தெய்வம்.

ததேஹி ஸ்வஸ்தி தே வத்ஸ கமிஷ்யாம்யம்புதப்ரப। ஏவமுக்த்வா கதோ விஷ்ணோர்தேவோऽந்தர்த்தாநமீஶ்வரஃ ।। ௨௫.

அப்படியென்றால், உனக்கு நல்வாழ்த்து, மகனே; கடல்போல் பிரகாசிப்பவனே, நான் செல்லப் போகிறேன். இவ்வாறு சொல்லி, ஆண்டவர் விஷ்ணுவின் பார்வையில் மறைந்தார்.

ததஃ ஸோऽந்தர்ஹிதே தேவே ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஸ்ததா புநஃ। அஶேத ஶயநே பூப ப்ரவிஶ்யாந்தர்ஜலே ஹரிஃ ।। ௨௫.

பிறகு, ஆண்டவர் மறைந்ததும், ஹரி மகிழ்ச்சியுடன் அந்த நீரில் சென்று, தனது படுக்கையில் படுத்தார், அரசே.

தம் பத்மம் பத்மகர்பாபம் பத்மாக்ஷஃ பத்மஸம்பவஃ। ஸம்ப்ரஹ்ரு'ஷ்டமநா ப்ரஹ்மா பேஜே ப்ராஹ்மம் ததாஸநம் ।। ௨௫.

பத்மம் போன்ற கருவில் தோன்றிய, தாமரைப்பூ கண்கள் உடைய, தாமரையில் பிறந்த பிரம்மா, மனம் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த தாமரையில் அமர்ந்தார்.