வாயுபுராணம்

சலதே க்ரீடதே சைவ லம்போதரஶரீரிணே। நமஃ க்ரு'தாய கம்பாய முண்டாய விகராய ச ।। ௨௪.

நடக்கும், விளையாடும், பெரிய வயிறு உடையவருக்கும், செய்தவருக்கும், நடுங்கும், முட்டாள் தலையுடைய, வித்தியாசமான உருவமுடையவருக்கும் வணக்கம்.

நம உந்மத்தவேஷாய கிங்கிணீகாய வை நமஃ। நமோ விக்ரு'தவேஷாய க்ரூரோக்ராமர்ஷணாய ச ।। ௨௪.

பித்துப் பிடித்த தோற்றமுடையவருக்கும், மணிக்கொலுசு அணிந்தவருக்கும், வித்தியாசமான வடிவமுடையவருக்கும், கொடூரமானவருக்கும் வணக்கம்.

அப்ரமேயாய தீப்தாய தீப்தயே நிர்குணாய ச। நமஃ ப்ரியாய வாதாய முத்ராமணிதராய ச ।। ௨௪.

அளவிட முடியாதவருக்கும், பிரகாசமானவருக்கும், ஒளியின் ஆதாரத்துக்கும், குணமில்லாதவருக்கும், அன்புக்குரியவருக்கும், பேசுபவருக்கும், முத்திரையும் மாணிக்கமும் தரித்தவருக்கும் வணக்கம்.

நமஸ்தோகாய தநவே குணைரப்ரதிமாய ச। நமோ கணாய குஹ்யாய அகம்யாகமநாய ச ।। ௨௪.

இளமையானவருக்கும், மெலிந்த உடலுடையவருக்கும், குணங்களில் ஒப்பில்லாதவருக்கும், கூட்டத்துக்குத் தலைவருக்கும், ரகசியமானவருக்கும், எவராலும் செல்ல முடியாத இடங்களில் சென்று வருபவருக்கும் வணக்கம்.

லோக தாத்ரீ த்வியம் பூமிஃ பாதௌ ஸஜ்ஜநஸேவிதௌ। ஸர்வ்வேஷாம் ஸித்தயோகாநாமதிஷ்டாநந்தவோதரம் ।। ௨௪.

நீ உலகங்களுக்குத் தாங்கும் பூமி; நல்லவர்கள் உன் பாதங்களை சேவிக்கின்றனர்; எல்லா சித்தயோகிகளுக்கும் நீ அடித்தளமும், முடிவில்லாத பரப்பும்.

மத்யேऽந்தரிக்ஷம் விஸ்தீர்ணந்தாராகணவிபூஷிதம்। தாராபத இவா பாதி ஶ்ரீமாந் ஹாரஸ்தவோரஸி ।। ௨௪.

நடுவில் விசாலமான ஆகாயம், நட்சத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நட்சத்திர பாதை போல ஒளிர்கிறது; அது உன் மார்பில் அழகாகத் தங்கிய அழகிய மாலையைப் போல் தெரிகிறது.

திஶோ தஶ புஜாஸ்தே வை கேயூராங்கதபூஷிதாஃ। விஸ்தீர்ணபரிணாஹஶ்ச நீலாம்புதசயோபமஃ ।। ௨௪.

பத்து திசைகளும் உன் புஜங்கள்; அவை வளையலும் கையுறையும் அணிந்து, பரந்து விரிந்த உருவம், கருந்தூறல் மேகங்களைப் போல் உள்ளது.

கண்டஸ்தே ஶோபதே ஶ்ரீமாந் ஹேமஸூத்ரவிபூஷிதஃ । தம்ஷ்ட்ராகராலதுர்த்தர்ஷமநௌபம்யம் முகம் தவ ।। ௨௪.

உன் கழுத்தில் பொன்னாலான நூல் அணிந்து, அது அழகாக ஒளிர்கிறது; பல்லுகள் வெளியே தெரியும் உன் முகம், எவராலும் வெல்ல முடியாதது, ஒப்பில்லாதது.

பசமாலாக்ரு'தோஷ்ணீஷம் ஶீர்ஷண்யம் ஶோபதே கதம்। தீப்திஃ ஸூர்யே வபுஶ்சந்த்ரே ஸ்தைர்யே பூர்ஹ்யநிலோ பலே ।। ௨௪.

பொம்மலமாலை கிரீடமாக உடுத்திய உன் தலையில் எவ்வளவு அழகு! உன் பிரகாசம் சூரியனில், உருவம் சந்திரனில், நிலைமை பூமியில், வலிமை காற்றில் உள்ளது.

தைக்ஷ்ண்யமக்நௌ ப்ரபா சந்த்ரே கே ஶப்தஃ ஶைத்யமப்ஸு ச। அக்ஷரோத்தமநிஷ்பந்தாந் குணாநேதாந்விதுர்புதாஃ ।। ௨௪.

தீயில் கூர்மை, சந்திரனில் ஒளி, ஆகாயத்தில் ஒலி, நீரில் குளிர்ச்சி—இந்த உயர்ந்த, நிலைமாறாத, அழிவில்லாத குணங்களை அறிஞர்கள் அறிவார்கள்.

ஜபோ ஜப்யோ மஹாயோகீ மஹாதேவோ மஹேஶ்வரஃ। புரேஶயோ குஹாவாஸீ கேசரோ ரஜநீசரஃ ।। ௨௪.

அவர் ஜபமும், ஜபிக்கப்படுபவரும், பெரிய யோகியும், பெரிய தேவனும், எல்லாம் உடையவரும்; நகருக்கு அதிபதி, குகையில் வாசிப்பவர், ஆகாயத்தில் நடமாடுபவர், இரவில் சுற்றுபவர்.

தபோநிதிர்குஹகுருர்நந்தநோ நந்திவர்த்தநஃ। ஹயஶீர்ஷோ தராதாதா விதாதா பூதிவாஹநஃ ।। ௨௪.

தவத்தின் பொக்கிஷம், ரகசிய ஆசான், மகிழ்ச்சி தருபவர், மகிழ்ச்சி அதிகரிப்பவர்; குதிரைத் தலை உடையவர், பூமியைத் தாங்குபவர், படைப்பாளர், செல்வம் ஏந்துபவர்.

போத்தவ்யோ போதநோ நேதா தூர்வஹோ துஷ்ப்ரகம்பகஃ। ப்ரு'ஹத்ரதோ பீமகர்மா ப்ரு'ஹத்கீர்திர்தநஞ்ஜயஃ ।। ௨௪.

அறிய வேண்டியவர், விழிப்புணர்வு தருபவர், வழிகாட்டி, துருவத்தைத் தாங்குபவர், அசைக்க முடியாதவர்; பெரிய ரதம் உடையவர், பயங்கர செயல்கள் செய்வவர், பெரிய புகழ் உடையவர், செல்வத்தை வெல்வவர்.

கண்டாப்ரியோ த்வஜீசத்ரீ பதாகாத்வஜிநீபதிஃ। கவசீ பட்டிஶீ ஶங்கீ பாஶஹஸ்தஃ பரஶ்வப்ரு'த் ।। ௨௪.

மணி ஒலி விரும்புபவர், கொடி, குடை ஏந்துபவர், கொடிகளும் பதாகைகளும் உடைய படைகளுக்கு தலைவரும்; கவசம் அணிந்தவர், வேல் பிடித்தவர், சங்கு ஏந்துபவர், பாசம் மற்றும் பரிசு ஏந்துபவர்.

அகமஸ்த்வநகஃ ஶூரோ தேவராஜாரிமர்தநஃ। த்வாம் ப்ரஸாத்ய புராऽஸ்மாபிர்த்விஷந்தோ நிஹதா யுதி ।। ௨௪.

நீ அடைய முடியாதவர், பாவமில்லாதவர், வீரர், தேவர்களின் அரசருக்கு எதிரிகள் மீது வெற்றி கொடுப்பவர்; முன்னர் உன்னைப் பிரியப்படுத்தி, எங்கள் பகைவரை யுத்தத்தில் நாம் அழித்தோம்.

அக்நிஸ்த்வம் சார்ணவாந் ஸர்வாந் பிபந்நைவ ந த்ரு'ப்யஸே। க்ரோதாகாரஃ ப்ரஸந்நாத்மா காமஹா காமதஃ ப்ரியஃ ।। ௨௪.

நீயே அக்கினி; எல்லா கடல்களையும் குடித்தாலும் திருப்தி அடைவதில்லை. கோபம் உறையும் இடமாக இருந்தாலும், உன் மனம் அமைதியாக உள்ளது. ஆசையை அழிப்பவரும், ஆசைகளை வழங்குபவரும், அனைவராலும் நேசிக்கப்படுபவரும் நீயே.

ப்ரஹ்மண்யோ ப்ரஹ்மசாரீ ச கோக்நஸ்த்வம் ஶிஷ்டபூஜிதஃ। வேதாநாமவ்யயஃ கோஶஸ்த்வயா யஜ்ஞஃ ப்ரகல்பிதஃ ।। ௨௪.

நீ பிரம்மத்தை நேசிப்பவரும், தவம் செய்யும் ஒருவரும்; மாடுகளை அழித்தாலும், நல்லவர்களால் மதிக்கப்படுபவரும் நீயே. வேதங்களுக்காக அழியாத பொக்கிஷமாகவும், யாகம் உன்னால் நடைபெறுகிறது.

ஹவ்யஞ்ச வேதம் வஹதி வேதோக்தம் ஹவ்யவாஹநஃ। ப்ரீதே த்வயி மஹாதேவ வயம் ப்ரீதா பவாமஹே ।। ௨௪.

வேதத்தில் கூறப்பட்டபடி, நீயே ஹவிசையும் வேதத்தையும் எடுத்துச் செல்பவன், அர்ச்சனை பெறுபவன். மகாதேவா, நீ மகிழ்ந்தால் நாங்களும் மகிழ்வோம்.

பவாநீஶோ நாதிமாந் தாமராஶிர்ப்ரஹ்மம லோகாநாந்த்வம் கர்த்தா த்வாதிஸர்கஃ। ஸாங்க்யாஃ ப்ரக்ரு'திப்யஃ பரமம் த்வாம் விதித்வா க்ஷீணத்யாநாஸ்தே ந ம்ரு'த்யும் விஶந்தி ।। ௨௪.

நீயே பவானியின் நாதனும், ஆதியில்லாதவரும், ஒளியின் திரளும், பிரம்மமும், உலகங்களை படைப்பவரும். சாங்கியர்கள் உன்னை எல்லாவற்றுக்கும் மேலானவராக அறிந்தால், அவர்களின் தியானம் தீர்ந்ததும், அவர்கள் மரணத்தை அடைவதில்லை.

யோகேந த்வாந்த்யாநிநோ நித்யயுக்தாஃ ஜ்ஞாத்வா போகாந் ஸந்த்யஜந்தே புநஸ்தாந் । யேऽந்யே மர்த்த்யாஸ்த்வாம் ப்ரபந்நா விஶுத்தாஸ்தே கர்மபிர்திவ்யபோகாந் பஜந்தே ।। ௨௪.

யோகத்தால் எப்போதும் தியானத்தில் ஈடுபடுவோர் உன்னை அறிந்து, மீண்டும் மீண்டும் இன்பங்களை விட்டு விடுகிறார்கள். மற்ற மனிதர்கள் உன்னை சரணடைந்து, தங்கள் செய்கைகளால் தூய்மையடைந்து, தெய்வீகமான இன்பங்களை அனுபவிக்கிறார்கள்.

அப்ரமேயஸ்ய தத்த்வஸ்ய யதா விசஃ ஸ்வஶக்திதஃ। கீர்திதம் தவ மாஹாத்ம்யமபாரம் பரமாத்மநஃ। ஶிவோ நோ பவ ஸர்வத்ர யோऽஸி ஸோऽஸி நமோऽஸ்து தே ।। ௨௪.

அளவிட முடியாத உண்மையை ஒருவர் தன் சக்திக்குள் எவ்வளவு புரிந்துகொள்ள முடியுமோ, அந்த அளவு உன் மகிமை புகழப்பட்டது, பரமாத்மா. எங்கும் இருக்கும் சிவனே, எங்களுக்கு அருள் புரிய வேண்டும்; உமக்கு வணக்கம்.

ஸம்பிபந்நிவ தௌ த்ரு'ஷ்ட்வா மதுபிங்காயதேக்ஷணஃ । ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநோऽத்யர்தமபவச்ச ஸ்வகீர்த்தநாத் ।। ௨௫.

அந்த இருவரையும், தேன் கலந்த பிங்கம் நிறம் கொண்ட கண்களுடன் பார்த்தபோது, அவர் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்து, அவர்கள் புகழ்ச்சியால் ஆனந்தமடைந்தார்.

உமாபதிர்விரூபாக்ஷோ தக்ஷயஜ்ஞவிநாஶநஃ। பிநாகீ கண்டபரஶுர்பூதப்ராந்தஸ்த்ரிலோசநஃ ।। ௨௫.

உமையின் கணவரும், மூன்று கண்கள் உடையவரும், தக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தவரும், பினாகம் என்ற வில்லையும் உடைந்த பரசுவும் ஏந்தியவரும், பூதங்களின் தலைவரும் அங்கு நின்றார்.

ததஃ ஸ பகவாந் தேவஃ ஶ்ருத்வா வாக்யாம்ரு'தம் தயோஃ। ஜாநந்நபி மஹாபாகஃ ப்ரீதபூர்வமதாப்ரவீத் ।। ௨௫.

அப்போது அந்த பாக்கியசாலியான தேவன், அவர்கள் சொன்ன அமுதுபோல் இனிய வார்த்தைகளை கேட்டதும், ஏற்கனவே அறிந்திருந்தும், மிகுந்த பாசத்துடன் பேசினார்.

கௌ பவந்தௌ மஹாத்மாநௌ பரஸ்பரஹிதைஷிணௌ। ஸமேதாவம்புஜாபாக்ஷௌ தஸ்மிந் கோரே ஜலப்லவே ।। ௨௫.

இந்த பயங்கரமான வெள்ளத்தில், நீங்களார் இந்த மகான் ஆன இருவரும், தாமரைப்பூ கண்கள் கொண்டும், ஒருவருக்கொருவர் நன்மை விரும்பி வந்திருக்கிறீர்கள்?

தாவூசதூர்மஹாத்மாநௌ ஸந்நிரீக்ஷ்ய பரஸ்பரம்। பகவந் கிஞ்ச தத்யேந விஜ்ஞாதேந த்வயா விபோ। குத்ர வா ஸுகமாநந்த்யமிச்சாசாரம்ரு'தே த்வயா ।। ௨௫.

அந்த இரு மகான்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து, 'பெருமாளே, உனது உண்மையான அறிவால் எது தெரிந்திருக்கிறதோ அது போதும்; உன் சித்தம் இல்லாமல் எங்கு ஆனந்தம் அல்லது முடிவில்லாத நிலை கிடைக்கும்?' என்று பதிலளித்தனர்.

உவாச பகவாந் தேவோ மதுரஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா। போ போ ஹிரண்யகர்ப த்வாம் த்வாம் ச க்ரு'ஷ்ண வதாம்யஹம் ।। ௨௫.

அப்பொழுது அந்த பரம தேவன் இனிமையான மென்மையான சொற்களால், 'ஓ ஹிரண்யகர்பா, ஓ கிருஷ்ணா, நான் இருவரையும் அழைக்கிறேன்' என்றார்.

ப்ரீதோऽஹமநயா பக்த்யா ஶாஶ்வதாக்ஷரயுக்தயா। பவந்தௌ மாநநீயௌ வை மம ஹ்யர்ஹதராவுபௌ। யுவாப்யாம் கிம் ததாம்யத்ய வராணாம் வரமுத்தமம் ।। ௨௫.

இந்த நிலையான, அழியாத பக்தியால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன். இருவரும் எனக்குப் பெருமை செய்யப்பட வேண்டியவர்களே. இன்று உங்களுக்கு நான் எந்த உயர்ந்த வரத்தை வழங்கலாம்?

தேநைவமுக்தே வசநே ப்ரஹ்மாணம் விஷ்ணுரப்ரவீத் । ப்ரூஹி ப்ரூஹி மஹாபாக வரோ யஸ்தே விவக்ஷிதஃ ।। ௨௫.

இந்த வார்த்தைகள் கூறப்பட்டதும், விஷ்ணு பிரம்மாவிடம், 'பெரும் பாக்கியசாலியாய், நீ விரும்பும் வரத்தை சொல்லு, சொல்லு' என்றார்.