வாயுபுராணம்

யதா பவிஷ்யதி வ்யாஸோ நாம்நா த்வைபாயநஃ ப்ரபுஃ। ததா ஷஷ்டேந சாம்ஶேந க்ரு'ஷ்ணஃ புருஷஸத்தமஃ। வஸுதேவாத்யதுஶ்ரேஷ்டோ வாஸுதேவோ பவிஷ்யதி ।। ௨௩.

அப்போது வியாசராக 'த்வைபாயனன்' என்ற பெயரில் இறைவன் பிறப்பான்; அப்போது, ஆறில் ஒரு பாகத்துடன், வசுதேவனின் மகனாக, யாதவர்களில் சிறந்தவனாக, கிருஷ்ணன் வாசுதேவனாக இருப்பான்.

ததா சாஹம் பவிஷ்யாமி யோகாத்மா யோகமாயயா। லோகவிஸ்மயநார்தாய ப்ரஹ்மசாரிஶரீரகஃ ।। ௨௩.

அப்போது நானும் யோகத்தின் சாரமுள்ளவனாக, யோகமாயையால், உலகை ஆச்சரியப்பட வைக்கும் நோக்கில், பிரம்மச்சாரியாக உருவெடுப்பேன்.

ஶ்மஶாவே ம்ரு'தமுத்ஸ்ரு'ஷ்டம் த்ரு'ஷ்ட்வா லோகமநாதகம்। ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதார்தாய ப்ரவிஷ்டோ யோகமாயயா ।। ௨௩.

சமாதியில், பாதுகாவலர் இல்லாத உலகில், சுடுகாட்டில் எவரும் கவனிக்காமல் கிடக்கும் இறந்தவர்களைப் பார்த்து, பிராமணர்களுக்குப் பயன் செய்யும் பொருட்டு, யோகமாயையால் நான் அங்கு நுழைந்தேன்.

திவ்யாம் மேருகுஹாம் புண்யாம் த்வயா ஸார்த்தஞ்ச விஷ்ணுநா। பவிஷ்யாமி ததா ப்ரஹ்மந் நகுலீ நாம நாமதஃ ।। ௨௩.

பிரம்மனே, அந்த நேரத்தில், உம்முடன் மற்றும் விஷ்ணுவுடன் சேர்ந்து, நான் அந்த மேரு மலைக்குள் உள்ள தெய்வீகமான, புண்ணியமான நகுலி எனும் பெயருடைய குகையில் தங்குவேன்.

காயாரோஹணமித்யேவம் ஸித்தக்ஷேத்ரஞ்ச வைததா। பவிஷ்யதி து விக்யாதம் யாவத்பூமிர்த்தரிஷ்யதி ।। ௨௩.

அந்த இடம், 'காயாரோஹணம்' என்று புகழ்பெற்று, யுகங்கள் முடியும் வரை புகழுடன் இருக்கும் புனிதத் தலம் ஆகும்.

தத்ராபி மம தே புத்ரா பவிஷ்யந்தி தபஸ்விநஃ । குஶஇகஶ்சைவ கார்க்யஶ்ச மித்ரகோ ருஷ்ட ஏவ ச ।। ௨௩.

அங்கேயும் என் மகன்கள், தவம் செய்பவர்கள், namely குசைகன், கார்க்யன், மித்ரகன், மற்றும் ருஷ்டன் பிறப்பார்கள்.

யோகயுக்தா மஹாத்மாநோ ப்ராஹ்மணா வேதபாரகாஃ। ப்ராப்ய மாஹேஶ்வரம் யோகம் விமலா ஹ்யூர்த்த்வரேதஸஃ। ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் ।। ௨௩.

அவர்கள் யோகத்தில் நிலைபெற்ற, பெரிய உள்ளம் கொண்ட, வேதங்களை நன்கு அறிந்த பிராமணர்கள்; அவர்கள் மஹேஸ்வர யோகத்தை அடைந்து, தூய்மையுடன், தங்கள் உயிராற்றலை மேலே கொண்டு, ருத்ரனின் உலகை அடைவார்கள்; அங்கிருந்து திரும்ப வருவது மிகவும் அரிது.

இத்யேதத்வை மயா ப்ரோக்தமவதாரேஷு லக்ஷணம்। மந்வாதிக்ரு'ஷ்ணபர்யந்தமஷ்டாவிம்ஶயுகக்ரமாத்। தத்ர ஸ்ம்ரு'திஸமூஹாநாம் விபாகோ தர்மலக்ஷணம் ।। ௨௩.

இவ்வாறு, மனுவிலிருந்து கிருஷ்ணர் வரை, இருபத்தெட்டு யுகங்களின் வரிசையில், அவதாரங்களின் தன்மைகளை நான் உமக்கு கூறினேன்; அங்கு, பல்வேறு மரபுகளின் பிரிவுகள் தர்மத்தின் அடையாளமாகும்.

சத்வாரி பாரதே வர்ஷே யுகாநி முநயோ விதுஃ । க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரம் ச திஷ்யம் சேதி சதுர்யுகம் ।। ௨௪.

முனிவர்களே, பாரத நாட்டில் நான்கு யுகங்கள் உள்ளன என்று அறியப்படுகிறது: க்ருத யுகம், திரேதா யுகம், துவாபர யுகம் மற்றும் திஷ்ய யுகம்; இவை நான்கு யுகங்கள் ஆகும்.

ஏதத்ஸஹஸ்ரபர்யந்தமஹர்யத்ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தம்। யாமாத்யாஸ்து கணாஃ ஸப்த ரோமவந்தஶ்சதுர்த்தஶ ।। ௨௪.

இப்படி ஆயிரம் யுகங்கள் முடிவது பிரம்மாவின் ஒரு நாள் எனப்படுகிறது; யாமம் முதலான ஏழு குழுக்கள், ரோமவந்தர்கள் என பதினான்கு குழுக்கள் உள்ளன.

ஸஶரீராஃ ஶ்ரயந்தே ஸ்ம ஜநலோகம் ஸஹாநுகாஃ। ஏவம் தேவேஷ்வதீதேஷு மஹர்ல்லோகாஜ்ஜநம் தபஃ ।। ௨௪.

அவர்கள் தங்கள் உடலுடன், தங்கள் பின்வந்தவர்களுடன் சேர்ந்து ஜனலோகத்திற்குச் செல்வார்கள்; இப்படியே, தேவர்கள் கடந்த பிறகு, மகர்லோகத்திலிருந்து ஜனலோகத்திற்கும், பின்னர் தபோலோகத்திற்கும் போவார்கள்.

மந்வந்தரேஷ்வதீதேஷு தேவாஃ ஸர்வே மஹௌஜஸஃ। ததஸ்தேஷு கதேஷூர்த்த்வம் ஸாயுஜ்யம் கல்பவாஸிநாம் ।। ௨௪.

முன்னைய மன்வந்தரங்களில், எல்லா வல்லமையுள்ள தேவர்கள், அந்த காலங்கள் கடந்த பிறகு, கல்ப வாசிகளுடன் ஒன்றிப்போகிறார்கள்.

ஸமேத்ய தேவைஸ்தே தேவாஃ ப்ராப்தே ஸங்காலநே ததா। மஹர்லோகம் பரித்யஜ்ய கணாஸ்தே வை சதுர்த்தஶ ।। ௨௪.

பிரளயம் வந்தபோது, அந்த பதினான்கு குழுக்களும் ஒன்றாக கூடி, மகர்லோகத்தை விட்டு விலகுகிறார்கள்.

பூததிஷ்வவஶிஷ்டேஷு ஸ்தாவராந்தேஷு வை ததா । ஶூந்யேஷு தேஷு லோகேஷு மஹாந்தேஷு புவாதிஷு। தேவேஷ்வத கதேஷூர்த்த்வம் கல்பவாஸிஷு வை ஜநம் ।। ௨௪.

அந்த நேரத்தில், பூதங்கள் மட்டுமே மீதமிருக்க, நிலைபெற்றவை எல்லாம் அழிந்துவிட்டால், அந்த பெரிய, வெறுமையான உலகங்களில், தேவர்கள் மேலே சென்றபின், கல்ப வாசிகள் ஜனலோகத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.

தத்ஸம்ஹத்யா ததோ ப்ரஹ்மா தேவர்ஷிகணதாநவாந்। ஸம்ஸ்தாபயதி வை ஸர்வ்வாந் தாஹவ்ரு'ஷ்‌ட்யா யுகக்ஷயே ।। ௨௪.

அந்த கூட்டத்தில், யுகம் முடிவில் ஏற்பட்ட தீயும் மழையாலும், பிரம்மா எல்லா தேவர்கள், முனிவர்கள், மற்றும் தனவர்கள் ஆகியோரையும் மீண்டும் நிறுவுகிறார்.

யோऽதீதஃ ஸப்தமஃ கல்போ மயா வஃ பரிகீர்திதஃ। ஸமுத்ரைஃ ஸப்தபிர்காடமேகீபூதைர்மஹார்ணவைஃ । ஆஸீதேகார்ணவம் கோரமவிபாகம் தமோமயம் ।। ௨௪.௮ மாயயைகார்ணவே தஸ்மிந் ஶங்கசக்ரகதாதரஃ। ஜீமூதாபோऽம்புஜாக்ஷஶ்ச கிரீடீ ஶ்ரீபதிர்ஹரிஃ ।। ௨௪.

ஏழாவது கல்பம் கடந்தது என்று நான் உங்களுக்குச் சொன்னேன்; அது ஏழு கடல்களால் நிரம்பி, ஒன்றாக இணைந்து, ஒரு பெரிய, பிரமாண்டமான, பகிர முடியாத இருண்ட கடலாக இருந்தது.

நாராயணமுகோத்கீர்ணஃ ஸோऽஷ்டமஃ புருஷோத்தமஃ। அஷ்டபாஹுர்மஹோரஸ்கோ லோகாநாம் யோநிருச்யதே। கிமப்யசிந்த்யம் யுக்தாத்மா யோகமாஸ்தாய யோகவித் ।। ௨௪.

அந்த ஒரே கடலில், நாராயணன் தன் சக்தியால், எட்டுக் கை, பரந்த மார்பு, உலகங்களின் ஆதாரமாக, யோகத்தில் நிலைத்த மனத்துடன், யோகத்தை அறிவதாய், எண்ணிக்க முடியாத தன்மை உடையவராய் தோன்றினார்.

பணாஸஹஸ்ரகலிதம் தமப்ரதிமவர்சஸம்। மஹாபோகபதேர்போகமந்வாஸ்தீர்ய மஹோச்ச்ரயம்। தஸ்மிந்மஹதி பர்யங்கே ஶேதே வை கநகப்ரபே ।। ௨௪.

ஆயிரம் நாகமுடிகள் சூடிய, ஒப்பற்ற ஒளி உடைய, பெரும் நாகராஜாவின் பெரிய சுருள்களில் விரிந்த, பொன்னிறமான பெரிய படுக்கையில் அவர் படுத்திருந்தார்.

ஏவம் தத்ர ஶயாநேந விஷ்ணுநா ப்ரபவிஷ்ணுநா। ஆத்மாராமேண க்ரீடார்தம் ஸ்ரு'ஷ்டம் நாப்யாம் து பங்கஜம் ।। ௨௪.

அவ்வாறு, அந்த வல்லமை மிகுந்த விஷ்ணு தன் சொந்த ஆனந்தத்தில் திளைத்து படுத்திருந்தபோது, விளையாட்டிற்காக தன் நாபியில் இருந்து ஒரு தாமரையை உருவாக்கினார்.

ஶதயோஜநவிஸ்தீர்ணம் தருணாதித்யவர்ச்சஸம்। பஜ்ரதண்டம் மஹோத்ஸேதம் லீலயா ப்ரபவிஷ்ணுநா ।। ௨௪.

அந்த தாமரை, நூறு யோஜனை அகலம் கொண்டது, எழும் சூரியனைப் போல ஒளிரும், வஜ்ரம் போன்ற தண்டு, உயரமானதாக, வல்லமை மிகுந்த விஷ்ணுவால் எளிதாக உருவாக்கப்பட்டது.

தஸ்யைவம் க்ரீடமாநஸ்ய ஸமீபம் தேவமீடுஷஃ। ஹேமப்ரஹ்மாண்டஜோ ப்ரஹ்மா ருக்மவர்ணோஹ்யதீந்த்ரியஃ। சதுர்முகோ விஶாலாக்ஷஃ ஸமாகம்ய யத்ரு'ச்சயா ।। ௨௪.

அவ்வாறு விளையாடிக் கொண்டிருந்த அந்தத் தெய்வத்திற்கு அருகில், பொன்னால் ஆன பிரம்மாண்டத்தில் பிறந்த, பொன்னிறம் கொண்ட, அறிவுக்கு அப்பாற்பட்ட, நான்கு முகம், பெரிய கண்கள் உடைய பிரம்மா, தானாகவே அங்கு தோன்றினார்.

ஶ்ரியா யுக்தேந நவ்யேந ஸுப்ரபேண ஸுகந்திநா। தம் க்ரீடமாநம் பசேந த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மா து பேஜிவாந் ।। ௨௪.

புதிய அழகும் மணமும் பொலிவும் கொண்டவாறு விளையாடிக் கொண்டிருந்த அவரைப் பார்த்து பிரம்மா அருகில் வந்தார்.

ஸ விஸ்மயமதாகம்ய ஶஸ்ய ஸம்பூர்ணயா கிரா। ப்ரோவாச கோ பவாந் ஶேதே ஆக்ஷிதோ ம்த்யமம்பஸாம் ।। ௨௪.

அச்சரியத்தில் முழுமையாக ஆன மனதுடன், உரத்த குரலில் பிரம்மா கேட்டார்: 'நீ யார்? இந்தப் பெரும் நீரில் காவலின்றி படுத்திருக்கிறாய்?'

அத தஸ்யாச்யுதஃ ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணஸ்து ஶுபம் வசஃ। உததிஷ்டத பர்ய்யங்காத்விஸ்மயோத்புல்லலோசநஃ ।। ௨௪.

பிரம்மாவின் நல்ல வார்த்தைகளை கேட்ட அச்யுதன், தன் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து, வியப்பால் கண்கள் பெரிதாகினான்.

ப்ரத்யுவாசோத்தரம் சைவ க்ரியதே யச்ச கிஞ்சந। த்யௌரந்தரிக்ஷம் பூதஞ்ச பரம் பதமஹம் ப்ரபுஃ ।। ௨௪.

அவர் பதிலளித்து சொன்னார்: 'வானிலும், நடுவானிலும், உயிர்களில் எது நடந்தாலும், அதற்கெல்லாம் நான் தலைவன்; உயர்ந்த இடத்தின் ஆண்டவன் நான்.'

தமேவமுக்த்வா பகவாந் விஷ்ணுஃ புநரதாவ்ரவீத் । கஸ்த்வம் கலு ஸமாயாதஃ ஸமீபம் பகவாந் குதஃ । குதஸ்வ பூயோ கந்தவ்யம் குத்ர வா தே ப்ரதிஶ்ரயஃ ।। ௨௪.

இவ்வாறு கூறிய பிறகு, பகவான் விஷ்ணு மீண்டும் சொன்னார்: 'பெரியவரே, நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? எங்கே போகப்போகிறாய்? உனக்கு தங்கும் இடம் எங்கே?'

கோ பவாந் விஶ்வமூர்திஸ்த்வம் கர்த்தவ்யம் கிஞ்ச தே மயா। ஏவம் ப்ருவாண வைகுண்டம் ப்ரத்யுவாச பிதாமஹஃ ।। ௨௪.

'உலகமெங்கும் பரந்த உருவம் கொண்டவரே, நீ யார்? உனக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?' என்று வைகுண்டனைப் பிதாமகன் கேட்டான்.

யதா பவாம்ஸ்ததா சாஹமாதிகர்த்த ப்ரஜாபதிஃ। நாராயணஸமாக்யாதஃ ஸர்வ்வம் வை மயி திஷ்டதி ।। ௨௪.

'நீ எப்படி இருக்கிறாயோ, நானும் அப்படியே; ஆதிகர்த்தா, உயிர்களின் ஆண்டவன், நாராயணன் என்று அறியப்பட்டவன் நான்; எல்லாமும் என்னுள் தங்கியுள்ளது.'

ஸவிஸ்மயம் பரம் ஶ்ருத்வா ப்ரஹ்மணா லோககர்த்ரு'ணா। ஸோऽநுஜ்ஞாதோ பகவதா வைகுண்டோ விஶ்வஸம்பவஃ ।। ௨௪.

உலகங்களை உருவாக்கும் பிரம்மா கூறிய அந்த உயர்ந்த வார்த்தைகளை கேட்ட வைகுண்டன், உலகத்தின் ஆதியாகிய அவர், அவரால் அனுமதிக்கப்பட்டார்.