வாயுபுராணம்

க்ரு'தம் த்ரேதா த்வாபரம் ச கலிஶ்சைவ சதுர்யுகம்। ஏதஸ்ய பாதாஶ்சத்வாரஃ அங்காநி க்ரதவஸ்ததா ।। ௨௩.

கிருத, திரேதா, துவாபர, கலி என்ற நான்கு யுகங்கள் அவனது நான்கு கால்கள்; யாகங்கள் அவனது அங்கங்கள் ஆகும்.

புஜாஶ்ச வேதாஶ்சத்வாரோ ரு'துஃ ஸந்திமுகாநி ச। த்வே முகே த்வே ச அயநே நேத்ராஶ்ச சதுரஸ்ததா ।। ௨௩.

அவனது கரங்கள் நான்கு வேதங்கள்; காலங்கள் அவனது மூட்டுகள்; இரண்டு வாய்கள், இரண்டு அயனங்கள், நான்கு கண்கள் உடையவனாக இருப்பான்.

ஶிராம்ஸி த்ரீணி பர்வாணி பால்குந்யாஷாடக்ரு'த்திகாஃ। திவ்யாந்தரிக்ஷபௌமாநி த்ரீணி ஸ்தாநாநி யாநி து। ஸம்பவஃ ப்ரலயஶ்சைவ ஆஶ்ரமௌ த்வௌ ப்ரகீர்த்திதௌ ।। ௨௩.

மூன்று தலைகள், சந்திகள், பாள்குனி, ஆஷாடா, கிருத்திகை ஆகியவை; திவ்யம், வானம், பூமி என்ற மூன்று இடங்கள்; தோற்றமும், அழிவும், இரண்டு ஆசிரமங்களும் கூறப்பட்டுள்ளன.

ஸ யதா காலரூபாபோ வராஹத்வே வ்யவஸ்திதஃ। பவிஷ்யதி யதா ஸாத்யோ விஷ்ணுர்நாராயணஃ ப்ரபுஃ ।। ௨௩.

அவன் கால வடிவத்தைப் போல் வராக வடிவில் நிலைபெறும் போது, சாத்யன், விஷ்ணு, நாராயணன் எனும் இறைவன் அங்கு இருப்பான்.

ததா த்வமபி தேவேஶ சதுர்வ்வக்த்ரோ பவிஷ்யஸி। ப்ரஹ்மலோகநமஸ்கார்யோ விஷ்ணுர்நாராயணஃ ப்ரபுஃ ।। ௨௩.

அப்போது நீயும், தேவர்களின் தலைவனே, நான்கு முகங்களுடன் தோன்றுவாய்; பிரம்மலோகத்தில் வணங்கப்படுவாய்; விஷ்ணு, நாராயணன் எனும் இறைவன் இருப்பான்.

ஏகார்ணவே ப்லவே சைவ ஶயாநம் புருஷம் ஹரிம்। யதா த்ரக்ஷ்யஸி தேவேஶம் த்யாநயுக்தம் மஹாமுநிம் ।। ௨௩.

ஒரே பெருங்கடலில், ஒரு தோணியில் படுத்திருக்கும் ஹரியை, தியானத்தில் முழுமையாக லயித்துள்ள அந்த மகாமுனிவை நீ காணும் போது—

ததாவாம் மம யோகேந மோஹிதௌ நஷ்டசேதஸௌ। அந்யோந்யஸ்பர்த்திநௌ ராத்ராவவிஜ்ஞாய பரஸ்பரம் ।। ௨௩.

அப்போது என் யோகத்தால், நீங்கள் இருவரும் மயக்கமடைந்து, மனம் குழப்பமடைந்து, இரவு முழுவதும் ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் போட்டியிடுவீர்கள்.

ஏகைகஸ்யோதரஸ்தாம்ஸ்து த்ரு'ஷ்ட்வா லோகாம்ஶ்சராசராந்। விஸ்மயம் பரமம் கத்வா த்யாநாத்‌புத்த்வா து மாநுஷௌ ।। ௨௩.

ஒருவரின் வயிற்றில் மற்றவரும், அசையும் அசையாத உலகங்களையும் பார்த்து, மிகுந்த ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி, தியானத்தின் மூலம் நீங்கள் இருவரும் மனிதர் என்பதை உணர்வீர்கள்.

ததஸ்த்வம் பசஸம்பூதஃ பசநாபஃ ஸநாதநஃ। பத்மாங்கிதஸ்ததா கல்பே க்யாதிம் யாஸ்யஸி புஷ்கலாம் ।। ௨௩.

அப்போது நீ, தாமரையிலிருந்து பிறந்தவன், தாமரை நாபியுடையவன், என்றும் நிலைத்தவன், தாமரை அடையாளமுடையவன், அந்த கல்பத்தில் பெரும் புகழைப் பெறுவாய்.

ததஸ்தஸ்மிம்ஸ்ததா கல்பே வாராஹே ஸப்தமே ப்ரபோஃ। புநர்விஷ்ணுர்மஹாதேஜாஃ காலோ லோகப்ரகாலநஃ। மநுர்வைவஸ்வதோ நாம தவ புத்ரோ பவிஷ்யதி ।। ௨௩.

அதன்பின், அந்த கல்பத்தில், ஏழாவது வாராக காலத்தில், பிரபுவான விஷ்ணு, உலகங்களை உருவாக்கும் காலமாக, வைவஸ்வதன் எனும் மனுவை உன் மகனாகப் பெறுவாய்.

ததா சதுர்யுகாவஸ்தே கல்பே தஸ்மிந் யுகாந்தகே। பவிஷ்யாமி ஶிகாயுக்தஃ ஶ்வேதோ நாம மஹாமுநிஃ ।। ௨௩.

அப்போது, அந்த கல்பத்தில், நானும் நாலு யுகங்களின் முடிவில், சிகை கட்டிய சிவேதா என்ற மகாமுனியாக பிறப்பேன்.

ஹிமவச்சிகரே ரம்யே சாகலே பர்வதோத்தமே। சதுஃஶிஷ்யாஃ ஶிவே யுக்தா பவிஷ்யந்தி ததா மம ।। ௨௩.

அழகான ஹிமவான் மலையின் உச்சியில், சிறந்த சாகல மலையில், சிவபக்தியுடன் கூடிய நால்வர் எனக்கு சீடர்களாக இருப்பார்கள்.

ஶ்வேதஶ்சைவ ஶிகஶ்சைவ ஶ்வேதாஶ்வஃ ஶ்வேதலோஹிதஃ। சத்வாரஸ்தே மஹாத்மாநோ ப்ராஹ்மணா வேதபாரகாஃ ।। ௨௩.

சிவேதன், சிகன், சிவேதாஷ்வன், சிவேதலோஹிதன்—இவர்கள் நால்வரும் பெரிய உள்ளம் கொண்ட பிராமணர்கள், வேதங்களில் தேர்ந்தவர்கள்.

ததஸ்தே ப்ரஹ்மபூயிஷ்டா த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மகதிம் பராம் । தத்ஸமீபம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் ।। ௨௩.

பின்னர், அவர்கள் பரம பிரம்ம நிலையை கண்டுபிடித்து, பிரம்மனுக்கு ஒத்தவர்களாக, மீண்டும் பிறவாத இடமான அந்த உலகத்தை அடைவார்கள்.

புநஸ்து மம தேவேஶோ த்விதீயத்வாபரே ப்ரபுஃ। ப்ரஜாபதிர்யதா வ்யாஸஃ ஸத்யோ நாம பவிஷ்யதி ।। ௨௩.

மீண்டும், இரண்டாவது த்வாபர யுகத்தில், தேவாதிகளின் தலைவனும், பிரபுவும், வியாசராக, சத்யன் என்ற பெயரில் பிறப்பார்.

ததா லோகஹிதார்தாய ஸுதாரே நாம நாமதஃ। பவிஷ்யாமி கலௌ தஸ்மிந் லோகாநுக்ரஹகாரணாத் ।। ௨௩.

அப்போது, உலக நலனுக்காக, அந்தக் கலியுகத்தில், நான் சுதாரன் என்ற பெயரில் பிறந்து, உலகங்களுக்கு நன்மை செய்வேன்.

தத்ராபி மம தே புத்ரா பவிஷ்யா நாம நாமதஃ। துந்துபிஃ ஶதரூபஶ்ச ரு'சீகஃ க்ரதுமாம்ஸ்ததா ।। ௨௩.

அங்கேயும், என் மகன்கள் துந்துபி, சதரூபன், ருசிகன், கிரதுமான் என்ற பெயர்களுடன் பிறப்பார்கள்.

ப்ராப்ய யோகம் ததா ஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்ம சைவ ஸநாதநம்। ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்தி துர்லபம் ।। ௨௩.

அவர்கள் யோகமும், ஞானமும், என்றும் நிலைத்த பிரம்மத்தையும் அடைந்து, மீண்டும் பிறவாத ருத்ரலோகத்தை அடைவார்கள்.

த்ரு'தீயே த்வாபரே சைவ யதா வ்யாஸஸ்து பார்கவஃ। ததா ஹ்யஹம் பவிஷ்யாமி தமநஸ்து யுகந்திகே ।। ௨௩.

மூன்றாவது த்வாபர யுகத்தில், வியாசர் பார்கவர் ஆனபோது, யுக முடிவில் நான் தமனன் என பிறப்பேன்.

தத்ராபி ச பவிஷ்யந்தி சத்வாரோ மம புத்ரகாஃ। விஶோகஶ்ச விகேஶஶ்ச விஶாபஃ ஶாபநாஶநஃ ।। ௨௩.

அங்கேயும், என் நால்வர் மகன்கள் விஷோகன், விகேசன், விஷாபன், சாபநாசன் எனப் பிறப்பார்கள்.

தேऽபி தேநைவ மார்கேண யோகோக்தேந மஹௌஜஸஃ। ருத்ரலோகம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் ।। ௨௩.

அவர்களும் அதே வழியில், யோகத்தின் மூலம், பெரும் சக்தியுடன், மீண்டும் பிறவாத ருத்ரலோகத்தை அடைவார்கள்.

சதுர்தே த்வாபரே சைவ யதா வ்யாஸோऽங்கிராஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ததாऽப்யஹம் பவிஷ்யாமி ஸுஹோத்ரோ நாம நாமதஃ ।। ௨௩.

நான்காவது த்வாபர யுகத்தில், வியாசர் அங்கிரசு என்ற பெயரில் அறியப்படும்போது, நானும் சுஹோத்ரன் என்ற பெயரில் பிறப்பேன்.

தத்ராபி மம ஸத்புத்ராஶ்சத்வாரஶ்ச தபோதநாஃ। பவிஷ்யந்தி த்விஜஶ்ரேஷ்டா யோகாத்மாநோ த்ரு'டவ்ரதாஃ ।। ௨௩.

அங்கேயும், என் நால்வர் உண்மையான மகன்கள், தவத்தில் செல்வம் பெற்றவர்கள், யோகத்தில் நிலைத்தவர்கள், உறுதியான விரதம் கொண்டவர்கள் என பிறப்பார்கள்.

ஸுமுகோ துர்முகஶ்சைவ துர்தமோ துரதிக்ரமஃ। ப்ராப்ய யோககதிம் ஸூக்ஷ்மாம் விமலா தக்தகில்பிஷாஃ। தேऽபி தேநைவ மார்கேண கமிஷ்யந்தி ந ஸம்ஶயஃ ।। ௨௩.

சுமுகன், துர்முகன், துர்தமன், துரதிக்ரமன் ஆகியோர் யோகத்தின் நுண்ணிய பாதையை அடைந்து, பாவங்கள் அனைத்தும் அழிந்த தூய்மையானவர்களாக, சந்தேகமின்றி அதே வழியிலேயே செல்லுவார்கள்.

பஞ்சமே த்வாபரே சைவ வ்யாஸஸ்து ஸவிதா யதா। ததா சாபி பவிஷ்யாமி கங்கோ நாம மஹாதபாஃ। அநுக்ரஹார்தம் லோகாநாம் யோகாத்மா நைககர்மக்ரு'த் ।। ௨௩.

ஐந்தாவது த்வாபரயுகத்தில், வியாசர் சவிதா எனப்படும் போது, அப்போதும் நான் கங்கன் என்ற மகத்தான தவசியாக, உலகங்களுக்கு அருள்புரிய பல செயல் புரியும் யோகி ஆகப் பிறப்பேன்.

சத்வாரஸ்து மஹாபாகா விரஜாஃ ஶுத்தயோநயஃ । புத்ரா மம பவிஷ்யந்தி யோகாத்மாநோ த்ரு'டவ்ரதாஃ ।। ௨௩.

நான்கு பெருமைமிக்க, ஆசை இல்லாத, தூய பிறப்புடைய, யோகத்தில் நிலைத்த, உறுதியான விரதம் கொண்ட மகன்கள் எனக்கு பிறப்பார்கள்.

ஸநஃ ஸநந்தநஶ்சைவ ப்ரபுர்யஶ்ச ஸநாதநஃ। ரு'துஃ ஸநத்குமாரஶ்ச நிர்மமா நிரஹம்க்ரு'தாஃ। மத்ஸமீபம் கமிஷ்யந்தி புநராவ்ரு'த்திதுர்லபம் ।। ௨௩.

சனகன், சனந்தனன், பிரபு, சனாதனன், ருது, சனத்குமாரன் ஆகியோர், சொந்தம், அகம்பாவம் இல்லாதவர்களாக, திரும்ப வர இயலாத என் அருகே வந்து சேர்வார்கள்.

பரிவ்ரு'த்தே புநஃ ஷஷ்டே ம்ரு'த்யுர்வ்யாஸோ யதா விபுஃ। ததாப்யஹம் பவிஷ்யாமி லோகாக்ஷிர்நாம நாமதஃ ।। ௨௩.

ஆறாவது சுற்று முடிந்தபோது, வியாசர் மரணன் எனும் பெரும் சக்தி உடையவராக இருப்பார். அப்போதும் நான் லோகாக்ஷி என்ற பெயரில் அறியப்படுவேன்.

ஶிஷ்யாஶ்ச மம தே திவ்யா யோகாத்மாநோ த்ரு'டவ்ரதாஃ। பவிஷ்யந்தி மஹாபாகாஶ்சத்வாரோ லோகஸம்மதாஃ ।। ௨௩.

அப்போதும் எனது நான்கு சீடர்கள், தெய்வீகமானவர்கள், யோகத்தில் நிலைத்தவர்கள், உறுதியான விரதம் கொண்டவர்கள், உலகம் மதிக்கும் பெருமைமிக்கவர்கள் ஆவார்கள்.