வாயுபுராணம்

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே உஷித்வா விமலௌஜஸஃ। யோகாத்மாநஸ்ததஃ ஸ்நாதா ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதைஷிணஃ ।। ௨௩.

பின்னர், ஆயிரம் ஆண்டுகள் அங்கு தங்கி, தூய ஒளியுடன் பிரகாசித்து, அந்த யோகிகள், நீராடி, பிராமணர்களுக்காக நன்மை செய்யும் மனதுடன் ஆனார்கள்.

தர்மயோகபலோபேதா ரு'ஷீணாம் தீர்கஸத்ரிணாம்। உபதிஶ்ய து தே யோகம் ப்ரவிஷ்டா ருத்ரமீஶ்வரம் ।। ௨௩.

தர்மமும் யோகமும் கொண்ட அவர்கள், நீண்ட யாகம் செய்த முனிவர்களுக்கு யோகத்தை உபதேசித்து, பிறகு ருத்ரரான இறைவனிடம் இணைந்தார்கள்.

ஏவமேதேந விதிநா ப்ரபந்நா யே மஹேஶ்வரம்। அந்யேऽபி நியதாத்மாநோ த்யாநயுக்தா ஜிதோந்த்ரியாஃ ।। ௨௩.

இவ்வாறு, இந்த முறையில், யார் யார் மகேஸ்வரனை அடைந்தார்களோ—மற்றும், மனதை கட்டுப்படுத்தி, தியானத்தில் ஈடுபட்டு, இంద్రியங்களை வென்ற மற்றவர்களும்—

தே ஸர்வே பாபமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய விரஜா ப்ரஹ்மவர்ச்சஸஃ। ப்ரவிஶந்தி மஹாதேவம் ருத்ரந்தே த்வபுநர்பவாஃ ।। ௨௩.

அவர்கள் அனைவரும் பாவங்களை விட்டு, தூய்மையுடன் பிரம்ம ஒளியில் பிரகாசித்து, மகாதேவனாகிய ருத்ரரிடம் சேர்ந்து, பிறவி எடுக்காமல் விடுவதை அடைகின்றார்கள்.

ததஸ்தஸ்மிந் கதே கல்பே பீதவர்ணே ஸ்வயம்புவஃ। புநரந்யஃ ப்ரவ்ரு'த்தஸ்து ஸிதகல்போ ஹி நாமதஃ ।। ௨௩.

பின்னர், அந்த பொன்னிற யுகம் முடிந்ததும், தானாக தோன்றியவர், பொன்னிற உடையவர், அங்கிருந்து விலகினார்; மறுபடியும், 'வெள்ளை யுகம்' என்று அழைக்கப்படும் மற்றொரு காலம் தொடங்கியது.

ஏகார்ணவே ததாவ்ரு'த்தே திவ்யே வர்ஷஸஹஸ்ரகே । ஸ்ரஷ்டுகாமஃ ப்ரஜா ப்ரஹ்மா சிந்தயாமாஸ துஃகிதஃ ।। ௨௩.

அப்போது, ஆயிரம் தெய்வீக ஆண்டுகள் கடந்தபின், உலகம் முழுவதும் ஒரு பெருங்கடலால் மூடப்பட்டது; அப்போது, பிரம்மா உயிரினங்களை உருவாக்க விரும்பி, கவலையுடன் சிந்தித்தார்.

தஸ்ய சிந்தயமாநஸ்ய புத்ரகாமஸ்ய வை ப்ரபோஃ । க்ரு'ஷ்ணஃ ஸமபவத்வர்ணோ த்யாயதஃ பரமேஷ்டிநஃ ।। ௨௩.

அந்த இறைவன், மகனுக்காக ஏங்கிச் சிந்தித்தபோது, தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்தபோது, அவரது நிறம் கருப்பாக மாறியது.

அதாபஶ்யந்மஹாதேஜாஃ ப்ராதுர்பூதம் குமாரகம்। க்ரு'ஷ்ணவர்ணம் மஹாவீர்யம் தீப்யமாநம் ஸ்வதேஜஸா ।। ௨௩.

பின்னர், அந்த பிரகாசமானவர், தன் ஒளியால் ஜொலிக்கும், கருநிறமும், பேராற்றலும் கொண்ட ஒரு சிறுவனை தோன்றியதைப் பார்த்தார்.

க்ரு'ஷ்ணாம்பரவரோஷ்ணீஷம் க்ரு'ஷ்ணயஜ்ஞோபவீதிநம்। க்ரு'ஷ்ணேந மௌலிநா யுக்தம் க்ரு'ஷ்ணஸ்ரகநுலேபநம் ।। ௨௩.

அவன் கருநிற vasthiramும், கருநிறத் தலைக்கட்டும், கருநிற யஜ்ஞோபவீதமும், கருநிற முடியும், கருநிற மாலையும், கருநிற வாசனையும் பூசியவனாக இருந்தான்.

ஸ தம் த்ரு'ஷ்ட்வா மஹாத்மாநமமரம் கோர மந்த்ரிணம்। வவந்தே தேவதேவேஶம் விஶ்வேஶம் க்ரு'ஷ்ணபிங்கலம் ।। ௨௩.

அந்த மகாத்மாவும், அமரனும், பயங்கரமான ஆலோசகரும் ஆனவரை பார்த்து, அவன், கடவுள்களின் கடவுள், உலகத்தின் இறைவன், கருப்பு மற்றும் மஞ்சள் கலந்த நிறமுடையவரை வணங்கினான்.

ப்ராணாயாமபரஃ ஶ்ரீமாந் ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வா மஹேஶ்வரம்। மநஸா த்யாநஸம்யுக்தம் ப்ரபந்நஸ்து யதீஶ்வரம் । அகோரேதி ததோ ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்ம ஏவாநுசிந்தயந் ।। ௨௩.

உயிர்வளையை ஒழுங்குபடுத்தி, மகிமைமிக்கவன், மகேஸ்வரனை மனதில் வைத்து, தியானத்துடன் மனதை ஒன்றாக்கி, யதீஸ்வரனை அடைந்தான்; பிறகு, பிரம்மாவாகியவன், 'அகோர' என்று உச்சரித்தான்.

ஏவம் வை த்யாயதஸ்தஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ। முமோச பகவாந் ருத்ரஃ அட்டஹாஸம் மஹாஸ்வநம் ।। ௨௩.

இவ்வாறு, அந்த பரமேஷ்டி பிரம்மா தியானித்துக் கொண்டிருந்தபோது, பகவான் ருத்ரர் ஒரு பெரும் ஒலியுடன் கூடிய சிரிப்பை வெளியிட்டார்.

அதாஸ்ய பார்ஶ்வதஃ க்ரு'ஷ்ணாஃ க்ரு'ஷ்ணஸ்ரகநுலேபநாஃ । சத்வாரஸ்து மஹாத்மாநஃ ஸம்பபூவுஃ குமாரகாஃ ।। ௨௩.

அப்போது, அவரது பக்கத்தில், கருநிறமும், கருநிற மாலையும் வாசனையும் பூசிய நால்வர், பெரிய ஆன்மாக்கள், சிறுவர்களாக தோன்றினர்.

க்ரு'ஷ்ணாஃ க்ரு'ஷ்ணாம்பரோஷ்ணீஷாஃ க்ரு'ஷ்ணாஸ்யாஃ க்ரு'ஷ்ணவாஸஸஃ। தைஶ்சாட்டஹாஸஃ ஸுமஹாந் ஹூங்காரஶ்சைவ புஷ்கலஃ। நமஸ்காரஶ்ச ஸுமஹாந் புநஃ புநருதீரிதஃ ।। ௨௩.

அவர்கள் கருப்பாகவும், கருப்பு உடை மற்றும் கருப்பு தலையணை அணிந்தவர்களாகவும், கருப்பு முகமும், கருப்பு ஆடையும் உடையவர்களாகவும் இருந்தார்கள். அவர்களிடையே பெரும் சிரிப்பும், முழங்கும் சத்தமும் எழுந்தது; மீண்டும் மீண்டும் ஆழமான வணக்கங்கள் கூறப்பட்டன.

ததோ வர்ஷஸஹஸ்ராந்தே யோகாத்தத் பாரமேஶ்வரம்। உபாஸித்வா மஹாபாகாஃ ஶிஷ்யேப்யஃ ப்ரததுஸ்ததஃ ।। ௨௩.

பின்னர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் முடிவில், யோகத்தின் மூலம் அந்த பரம ஈஸ்வரனை வழிபட்டு, அந்த மகா பாக்கியசாலிகள் அதை தங்கள் சீடர்களிடம் அளித்தார்கள்.

யோகேந யோகஸம்பந்நாஃ ப்ரவிஶ்ய மநஸா ஶிவம்। அமலம் நிர்குணம் ஸ்தாநம் ப்ரவிஷ்டா விஶ்வமீஶ்வரம் ।। ௨௩.

யோகத்தில் சிறந்தவர்கள் யோகத்தின் மூலம் மனதால் சிவனை அடைந்து, தூய்மையான, குணமற்ற நிலையை அடைந்து, உலகத்தின் ஆண்டவரை சேர்ந்தார்கள்.

ஏவமேதேந யோகேந யே சாப்யந்யே த்விஜாதயஃ। ஸ்மரிஷ்யந்தி விதாநஜ்ஞா கந்தாரோ ருத்ரமவ்யயம் ।। ௨௩.

இவ்விதமாக, இந்த யோகத்தின் மூலம் மற்ற இருமுறை பிறந்தவர்களும், விதிகளை அறிந்தவர்களும், இவ்வாறு நினைத்து, அழியாத ருத்ரனை அடைவார்கள்.

ததஸ்தஸ்மிந் கதே கல்பே க்ரு'ஷ்ணருபே பயாநகே। அந்யஃ ப்ரவர்த்திதஃ கல்போ விஶ்வருபஸ்து நாமதஃ ।। ௨௩.

அதன்பின் அந்த கல்பம் முடிந்தபோது, பயங்கரமான கிருஷ்ண ரூபத்தில், மற்றொரு கல்பம் தொடங்கப்பட்டது; அது 'விஸ்வரூபம்' என்ற பெயரில் அறியப்பட்டது.

விநிவ்ரு'த்தே து ஸம்ஹாரே புநஃ ஸ்ரு'ஷ்டே சராசரே। ப்ரஹ்மணஃ புத்ரகாமஸ்ய த்யாயதஃ பரமேஷ்டிநஃ। ப்ராதுர்பூதா மஹாநாதா விஶ்வரூபா ஸரஸ்வதீ ।। ௨௩.

அழிவு முடிந்து, நிலைபெற்றும் அசையாதும் உயிர்கள் மீண்டும் உருவானபோது, பிரம்மா மக்களை விரும்பி தியானித்தபோது, உலகமெங்கும் ஒலிக்கும் பெரும் ஓசையுடன், விஸ்வரூப ஸரஸ்வதி தோன்றினார்.

விஶ்வமால்யாம்பரதரம் விஶ்வயஜ்ஞோபவீதிநம்। விஶ்வோஷ்ணீஷம் விஶ்வகந்தம் விஶ்வஸ்தாநம் மஹாபுஜம் ।। ௨௩.

உலகம் முழுவதும் மாலையும் உடையும் அணிந்தவரும், எல்லா யாகங்களின் பூணூலும், உலகளாவிய தலையணையும், உலக வாசனையும், எல்லா இடங்களும் தங்கும் இடமாகவும், வலிமையான புயல்கள் உடையவராகவும் இருந்தார்.

அத தம் மநஸா த்யாத்வா யுக்தாத்மா வை பிதாமஹஃ। வவந்தே தேவமீஶாநம் ஸர்வேஶம் ஸர்வகம் ப்ரபும் ।। ௨௩.

பின்னர் மனதால் அவரை தியானித்து, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, பிதாமகன் அந்த தேவனை, எல்லாம் கொண்ட ஆண்டவரை, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த தலைவரை வணங்கினார்.

ஓமீஶாநம் நமஸ்தேऽஸ்து மஹாதேவ நமோऽஸ்து தே। ஏவம் த்யாநகதம் தத்ர ப்ரணமந்தம் பிதாமஹம்। உவாச பகவாநீஶஃ ப்ரீதோऽஹம் தே கிமிச்சஸி ।। ௨௩.

"ஓம் ஈசானே உமக்கு வணக்கம், மகாதேவா உமக்கு வணக்கம்" என்று தியானத்தில் முழுமையாக மூழ்கி, பிதாமகன் அங்கு வணங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, பகவான் ஈசன் கூறினார்: "நான் உன்னால் மகிழ்ந்துள்ளேன். நீ என்ன விரும்புகிறாய்?"

ததஸ்து ப்ரணதோ பூத்வா வாக்பிஃ ஸ்துத்வா மஹேஶ்வரம்। உவாச பகவாந் ப்ரஹ்மா ப்ரீதஃ ப்ரீதேந சேதஸா ।। ௨௩.

பிறகு வணங்கி, மகேஸ்வரனை வார்த்தைகளால் புகழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் உள்ளத்துடன், புனிதமான பிரம்மா பகவானை நோக்கி பேசினார்.

யதிதம் விஶ்வரூபந்தே விஶ்வகம் விஶ்வமீஶ்வரம்। ஏதத்வேதிதுமிச்சாமி கஶ்சாயம் பரமேஶ்வரஃ ।। ௨௩.

"உங்கள் இந்த விஸ்வரூபம், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்த, உலகின் ஆண்டவரான இவரை நான் அறிய விரும்புகிறேன். இந்த பரமேஸ்வரர் யார்?"

கைஷா பகவதீ தேவீ சதுஷ்பாதா சதுர்முகீ। சதுஃஶ்ர்ரு'ங்கீ சதுர்வக்ரா சதுர்த்தந்தா சதுஃஸ்தநீ ।। ௨௩.

"இந்த புனித தேவியார் யார்? நான்கு கால்கள், நான்கு முகங்கள், நான்கு கொம்புகள், நான்கு வாய்கள், நான்கு பல்லுகள், நான்கு மார்புகள் உடையவள் யார்?"

சதுர்ஹஸ்தா சதுர்நேத்ரா விஶ்வருபா கதம் ஸ்ம்ரு'தா। கிந்நாமதேயா கோऽஸ்யாத்மா கிம்வீர்யா வாபி கர்மதஃ ।। ௨௩.

"நான்கு கரங்கள், நான்கு கண்கள், விஸ்வரூபம் என அழைக்கப்படும் இவர் யார்? இவரது பெயர் என்ன? இயல்பு என்ன? வலிமை என்ன? செய்கைகள் என்ன?"

ரஹஸ்யம் ஸர்வமந்த்ராணாம் பாவநம் புஷ்டிவர்த்தநம்। ஶ்ர்ரு'ணுஷ்வைதத்பரம் குஹ்யமாதிஸர்கே யதா ததம் ।। ௨௩.

"எல்லா மந்திரங்களின் ரகசியமும், தூய்மையையும், செழிப்பையும் தருவதாகும் இந்த உயர்ந்த இரகசியத்தை, படைப்பின் தொடக்கத்தில் எவ்வாறு இருந்ததோ அப்படியே கேள்."

அயம் யோ வர்த்ததே கல்போ விஶ்வரூபஸ்த்வஸௌ ஸ்ம்ரு'தஃ। யஸ்மிந் பவாதயோ தேவாஃ ஷட்விம்ஶந்மநவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ ।। ௨௩.

"இப்போது நிகழும் இந்த கல்பம் 'விஸ்வரூபம்' என அழைக்கப்படுகிறது; இதில் பவனும் மற்ற தேவர்களும், இருபத்தாறு மனுக்கள் நினைவுகூரப்படுகிறார்கள்."

ப்ரஹ்மஸ்தாநமிதம் சாபி யதா ப்ராப்தம் த்வயா விபோ। ததாப்ரப்ரு'தி கல்பஶ்ச த்ரயஸ்த்ரிம்ஶத்தமோ ஹ்யயம் ।। ௨௩.

"இது பிரம்மாவின் இடம்; நீ இதை அடைந்துள்ளாய், மகா வீரா. அந்த நேரத்திலிருந்து இது முப்பத்தி மூன்றாவது கல்பம் ஆகும்."