வாயுபுராணம்

ஸர்வ்வே யோகாஶ்ச மந்த்ராஶ்ச மண்டலேந ஸஹோத்திதாஃ। யஸ்மாத் கல்போ ஹ்யயம் த்ரு'ஷ்டஸ்தஸ்மாத்தம் தர்ஶ முச்யதே ।। ௨௧.

அனைத்து யோகங்களும் மந்திரங்களும் அந்த வட்டத்துடன் தோன்றின. இந்தக் கல்பம் காணப்பட்டதால், அது தர்ஷ என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யஸ்மாந்மநஸி ஸம்பூர்ணோ ப்ரஹமணஃ பரமேஷ்டிநஃ। புரா வை பகவாந் ஸோமஃ பௌர்ணமாஸீ ததஃ ஸ்ம்ரு'தா ।। ௨௧.

பரமபிரமனின் மனதில் முழுமையாக இருந்த பகவான் சோமன் முன்னதாக இருந்ததால், பௌர்ணமி அன்று 'பௌர்ணமாசி' என்று நினைவுகூரப்படுகிறாள்.

தஸ்மாத்து பர்வதர்ஶே வை பௌர்ணமாஸஞ்ச யோகிபிஃ। உபயோஃ பக்ஷயோர்ஜ்யேஷ்டமாத்மநோ ஹிதகாம்யயா ।। ௨௧.

அதனால், பர்வதர்ஷ மற்றும் பௌர்ணமி நாட்களில், தங்கள் நன்மைக்காக யோகிகள் இந்த இரண்டையும் இரு பகல்களில் சிறந்ததாகக் கருதுகிறார்கள்.

தர்ஶஞ்ச பௌர்ணமாஸஞ்ச யே யஜந்தி த்விஜாதயஃ। ந தேஷாம் புநராவ்ரு'த்திர்ப்ரஹ்மலோகாத் கதாசந ।। ௨௧.

தர்ஷ மற்றும் பௌர்ணமி யாகங்களை செய்யும் இருமுறை பிறந்தவர்கள், பிரம்மலோகத்திலிருந்து மீண்டும் பிறப்பதில்லை.

யோऽநாஹிதாக்நிஃ ப்ரயதோ வீராத்வாநம் கதோபி வா । ஸமாதாய மநஸ்தீவ்ரம் மந்த்ரமுச்சாரயேச்சநைஃ ।। ௨௧.

யாரேனும் அக்னியை நிறுவாதவராக இருந்தாலும், தூய்மையுடன் வீரமார்க்கத்தை எடுத்தவர், தன் மனதை ஆழமாக ஒருமுகப்படுத்தி, மந்திரத்தை மெதுவாக உச்சரிக்க வேண்டும்.

த்வமக்நே ருத்ரோ அஸுரோ மஹீ திவஸ்த்வம் ஶர்வ்வோ மாருதம் ப்ரு'ஷ்ட ஈஶிஷே। * த்வம் பாஶகந்தர்வ்வஶிஷம் பூஷா விதத்தபாஸிநா। இத்யேவ மந்த்ரம் மநஸா ஸம்யகுச்சாரயேத்த்விஜஃ। அக்நிம் ப்ரவிஶதே யஸ்து ருத்ரலோகம் ஸ கச்சதி ।। ௨௧.

ஸோமஶ்சாக்நிஸ்து பகவாந் காலோ ருத்ர இதி ஶ்ருதிஃ। தஸ்மாத்யஃ ப்ரவிஶேதக்நிம் ஸ ருத்ராந்ந நிவர்த்ததே ।। ௨௧.

சோமன், அக்னி, பகவான், காலன், ருத்ரன் எல்லோரும் ஒன்றே என்று வேதம் கூறுகிறது; ஆகவே, யார் அக்னிக்குள் செல்வார்களோ, அவர்கள் ருத்ரனிடமிருந்து திரும்புவதில்லை.

அஷ்டாவிம்ஶதிமஃ கல்போ ப்ரு'ஹதித்யபிஸம்ஜ்ஞிதஃ। ப்ரஹ்மணஃ புத்ரகாமஸ்ய ஸ்ரஷ்டுகாமஸ்ய வை ப்ரஜாஃ। த்யாயமாநஸ்ய மநஸா ப்ரு'ஹத்ஸாம ரதந்தரம் ।। ௨௧.

இருபத்தெட்டாவது கல்பம் 'பிருஹத்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; பிரம்மா புதல்வர்களையும் படைப்பையும் விரும்பி, மனதில் தியானித்தபோது, பிருஹத் ஸாமமும் ரதந்தரமும் தோன்றின.

யஸ்மாத்தத்ர ஸமுத்பந்நோ ப்ரு'ஹதஃ ஸர்வ்வதோமுகஃ। தஸ்மாத்து ப்ரு'ஹதஃ கல்போ விஜ்ஞேயஸ்தத்த்வசிந்தகைஃ ।। ௨௧.

அந்த பிருஹத்திலிருந்து எல்லா திசைகளிலும் நோக்கி தோன்றியது; அதனால், உண்மையை ஆராய்பவர்கள் அந்த கல்பத்தை 'பிருஹத்' என்று அறிய வேண்டும்.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணாம் யோஜநாநாம் ப்ரமாணதஃ । ரதந்தரந்துவிஜ்ஞேயம் பரமம் ஸூர்ய்யமண்டலம்। தஸ்மாதண்டந்து விஜ்ஞேயமபேத்யம் ஸூர்யமண்டலம் ।। ௨௧.

எண்பத்திநான்கு ஆயிரம் யோஜன அளவில், ரதந்தரன் எனப்படும் உயர்ந்த சூரிய மண்டலம் உள்ளது; அதனால், அந்த சூரிய மண்டலம் உடைக்க முடியாத ஒன்றாக அறியப்பட வேண்டும்.

யத்ஸூர்ய்யமண்டலஞ்சாபி ப்ரு'ஹத்ஸாம து பித்யதே। பித்வா சைவம் த்விஜா யாந்தி யோகாத்மாநோ த்ரு'டவ்ரதாஃ। ஸங்காதமுபநீதாஶ்ச அந்யே கல்பா ரதந்தரே ।। ௨௧.

சூரிய மண்டலம் பிருஹத் ஸாமத்தால் பிரிக்கப்படும்போது, அந்த முறையில் உடைத்துவிட்டு, உறுதியான விரதம் கொண்ட யோகிகள் செல்லுகிறார்கள்; மற்ற கல்பங்கள் ரதந்தரத்தில் சேர்க்கப்படுகின்றன.

இத்யேதத்து மயா ப்ரோக்தம் சித்ரமத்யாத்மதர்ஶநம்। அதஃ பரம் ப்ரவக்ஷ்யாமி கல்பாநாம் விஸ்தரம் ஶுபம் ।। ௨௧.

இவ்வாறு நான் உங்களுக்காக அதிசயமான ஆன்மீகக் காட்சியை கூறினேன்; இனி கல்பங்களின் விரிவான விபரங்களை நன்கு விளக்குகிறேன்.

அத்யத்புதமிதம் ஸர்வ்வம் கல்பாநாந்தே மஹாமுநே। ரஹஸ்யம் வை ஸமாக்யாதம் மந்த்ராணாஞ்ச ப்ரகல்பநம் ।। ௨௨.

மகா முனிவரே, கல்பங்களின் முடிவில் இது அனைத்தும் மிக அதிசயமானது; ரகசியமும், மந்திரங்களின் அமைப்பும் கூறப்பட்டுள்ளன.

ந தவாவிதிதம் கிஞ்சித் த்ரிஷு லோகேஷு வித்யதே। தஸ்மாத்விஸ்தரதஃ ஸர்வ்வாஃ கல்பஸம்க்யா ப்ரவீஹி நஃ ।। ௨௨.

மூன்று உலகங்களிலும் உமக்கு எதுவும் தெரியாதது இல்லை; ஆகவே, எல்லா கல்பங்களின் எண்ணிக்கையையும் விரிவாக எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

அத்ர வஃ கதயிஷ்யாமி கல்பஸம்க்யாம் யதா ததா। யுகாக்ரம் ச வர்ஷாக்ரந்து ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ ।। ௨௨.

இங்கே, கல்பங்களின் எண்ணிக்கையும், யுகங்களின் தொடக்கமும், பரம பிரம்மனின் ஆண்டுகளும், எவ்வாறு உள்ளனவோ அதுபோல் நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

ஏகம் கல்பஸஹஸ்ரந்து ப்ரஹ்மணோऽப்தஃ ப்ரகீர்த்திதஃ। ஏததஷ்டஸஹஸ்ரந்து ப்ரஹ்மணஸ்தத்யுகம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௨௨.

ஒரு ஆயிரம் கல்பங்கள் பிரம்மாவின் ஒரு ஆண்டு என்று கூறப்படுகிறது; அப்படிப் பட்ட எட்டு ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரம்மாவின் ஒரு யுகம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.

ஏகம் யுகஸஹஸ்ரந்து ஸவநம் தத் ப்ரஜாபதேஃ। ஸவநாநாம் ஸஹஸ்ரந்து த்விகுணம் த்ரிவ்ரு'தம் ததா ।। ௨௨.

ஒரு ஆயிரம் யுகங்கள் பிரஜாபதியின் ஒரு சவனம்; அத்தகைய ஆயிரம் சவனங்கள் இரட்டிப்பாகவும் மூன்றாகவும் உள்ளன.

ப்ரஹ்மணஃ ஸ்திதிகாலஸ்ய சைதத் ஸர்வம் ப்ரகீர்திதம்। தஸ்ய ஸம்க்யாம் ப்ரவக்ஷ்யாமி புரஸ்தாத்வை யதாக்ரமம் ।। ௨௨.

இவை எல்லாம் பிரம்மாவின் நிலை காலமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; அதன் எண்ணிக்கையை முறையாக ஆரம்பத்தில் இருந்து நான் விளக்குகிறேன்.

அஷ்டாவிம்ஶதிர்யே கல்பா நாமதஃ பரிகீர்திதாஃ। தைஷாம் புரஸ்தாத்வக்ஷ்யாமி கல்பஸம்ஜ்ஞாம், யதாக்ரமம் ।। ௨௨.

இருபத்தெட்டு கல்பங்கள் பெயர்களுடன் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன; அவற்றின் பெயர்களை முறையாக ஆரம்பத்தில் இருந்து நான் சொல்லுகிறேன்.

ரதந்தரஸ்ய ஸாம்நஸ்து உபரிஷ்டாந்நிபோதத। கல்பாந்தே நாம தேயாநி மந்த்ரோத்பத்திஶ்ச யஸ்ய யா ।। ௨௨.

இப்போது ரதந்தர ஸாமனின் பெயர்கள், கல்பம் முடிவில் அது பெறும் பெயர்கள், அதன் மந்திரங்கள் எவ்வாறு தோன்றின எனக் கவனமாகக் கேளுங்கள்.

ஏகோநவிம்ஶகஃ கல்போ விஜ்ஞேயஃ ஶ்ர்ரு'தலோஹிதஃ। யஸ்மிம்ஸ்தத் பரமத்யாநம் த்யாயதோ ப்ரஹ்மணஸ்ததா ।। ௨௨.

பத்தொன்பதாவது கல்பம் 'சிறுதலோகித' என்று அறியப்பட வேண்டும்; அதில் பிரம்மா உயர்ந்த தியானத்தில் ஈடுபட்டார்.

ஶ்வேதோஷ்ணீஷஃ ஶ்வேதமால்யஃ ஶ்வேதாம்பரதரஃ ஶிகீ। உத்பந்நஸ்து மஹாதேஜாஃ குமாரஃ பாவகோபமஃ ।। ௨௨.

அப்போது வெள்ளை தலையணை, வெள்ளை மாலை, வெள்ளை உடை அணிந்த, சிகை உடைய, தீயைப் போல ஒளிவீசும் ஒரு இளம் குமாரன் தோன்றினான்.

பீமம் முகம் மஹாரௌத்ரம் ஸுகோரம் ஶ்வேதலோஹிதம்। தீப்தம் தீப்தேந வபுஷா மஹாஸ்யம் ஶ்வேதவர்ச்சஸம் ।। ௨௨.

அவனது முகம் பயங்கரமாகவும், மிகக் கொடூரமாகவும், வெள்ளை மற்றும் சிவப்பாகவும், பெரும் வாயும், வெள்ளி ஒளியுடன் பிரகாசமாகவும் இருந்தது.

தம் த்ரு'ஷ்ட்வா புருஷஃ ஶ்ரீமாந் ப்ரஹ்மா வை விஶ்வதோமுகஃ। குமாரம் லோகதாதாரம் விஶ்வரூபம் மஹேஶ்வரம் ।। ௨௨.

அவனைப் பார்த்த பிரம்மா, எல்லா முகங்களும் உடையவன், உலகங்களைத் தாங்கும், எல்லாவற்றிலும் உருவம் கொண்ட, மகா ஈசுவரனான அந்த இளம் குமாரனை நோக்கினார்.

புராணபுருஷம் தேவம் விஶ்வாத்மா யோகிநாம் சிரம்। வவந்தே தேவதேவேஶம் ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ ।। ௨௨.

உலகங்களுக்கு மூதாதையாகிய பிரம்மா, யோகிகளுக்கெல்லாம் ஆண்டவனும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆத்மாவும் ஆன அந்தப் பழமையான தேவனை வணங்கினார்.

ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வா மஹாதேவம் பரமாத்மாநமீஶ்வரம்। ஸத்யோஜாதம் ததோ ப்ரஹ்ம ப்ரஹ்மா வை ஸம சிந்தயத்। ஜ்ஞாத்வா முமோச தேவேஶோ ஹ்ரு'ஷ்டோ ஹாஸம் ஜகத்பதிஃ ।। ௨௨.

மகாதேவனை, பரமாத்மாவை, ஈசுவரனை மனதில் வைத்து, பிரம்மா சத்யோஜாதனை தியானித்தார்; அவனை அறிந்து, உலகத்தின் ஆண்டவன் ஆனந்தத்துடன் புன்னகை புரிந்தார்.

ததோऽஸ்ய பார்ஶ்வதஃ ஶ்வேதா ரு'ஷயோ ப்ரஹ்மவர்ச்சஸஃ। ப்ராதுர்பூதா மஹாத்மாநஃ ஶ்வேதமால்யாநுலேபநாஃ ।। ௨௨.

அப்போது அவனது பக்கத்தில் வெள்ளை மாலையணிந்து, வெள்ளை சாந்து பூசிய, பிரம்ம ஒளியுடன் பிரகாசிக்கும் பெரிய முனிவர்கள் தோன்றினர்.

ஸுநந்தோ நந்தகஶசவைவ விஶ்வநந்தோऽத நந்தநஃ। ஶிஷ்யாஸ்தே வை மஹாத்மாநோ யைஸ்து ப்ரஹ்ம ததோ வ்ரு'தம் ।। ௨௨.

சுனந்தன், நந்தகன், சசவன், விஷ்வநந்தன், நந்தன் ஆகிய பெரிய ஆன்மாக்கள் அவனது சீடர்களாக இருந்தனர்; இவர்களால் பிரம்மா சூழப்பட்டிருந்தார்.

தஸ்யாக்ரே ஶ்வேத வர்ணாபஃ ஶ்வேதநாமா மஹாமுநிஃ। விஜஜ்ஞேऽத மஹாதேஜா யஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே நரஸ்த்வஸௌ ।। ௨௨.

அவனுக்கு முன்பாக வெள்ளை நிறத்தில் பிரகாசிக்கும் 'சுவேதன்' என்ற மகா முனிவர் பிறந்தார்; அவனிடமிருந்து மனிதன் தோன்றினான்.