வாயுபுராணம்

அயம் யோ வர்த்ததே கல்போ வாராஹஃ ஸ து கீர்த்த்யதே। யஸ்மிந் ஸ்வாயம்புவாத்யாஶ்ச மநவஶ்ச சதுர்த்தஶ ।। ௨௧.

இப்போது நடைபெறும் இந்த கல்பம் 'வாராகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இதில் சுவாயம்புவன் முதலான பதினான்கு மனுக்கள் உள்ளனர்.

கஸ்மாத்வாராஹகல்போயம் நாமதஃ பரிகீர்திதஃ। கஸ்மாச்ச காரணாத்தேவோ வராஹ இதி கீர்த்த்யதே ।। ௨௧.

இந்த கல்பம் 'வாராகம்' என்று ஏன் பெயரிடப்பட்டது? எந்த காரணத்தால் அந்தத் தெய்வம் 'வராகன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்?

கோ வா வராஹோ பகவாந் கஸ்ய யோநிஃ கிமாத்மகஃ। வராஹஃ கதமுத்பந்ந ஏததிச்சாம வேதிதும் ।। ௨௧.

அந்த பாக்கியசாலியான வராகன் யார்? அவர் யாருடைய புதல்வன், அவருடைய இயல்பு என்ன? வராகன் எப்படி தோன்றினார்? இதை அறிய நாங்கள் விரும்புகிறோம்.

வராஹஸ்து யதோத்பந்நோ யஸ்மிந்நர்தே ச கல்பிதஃ। வாராஹஶ்ச யதா கல்பஃ கல்பத்வம் கல்பநா ச யா ।। ௨௧.

வராகன் எப்படி பிறந்தார், எந்த நோக்கத்திற்காக உருவாக்கப்பட்டார், இந்த கல்பம் எப்படி 'வாராகம்' என்ற பெயர் பெற்றது, 'கல்பம்' என்றால் என்ன, அதன் உருவாக்கம் என்ன—

கல்பயோரந்தரம் யச்ச தஸ்ய சாஸ்ய ச கல்பிதம்। தத்ஸர்வம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி யதாத்ரு'ஷ்டம் யதாஶ்ருதம் ।। ௨௧.

கல்பங்களுக்கிடையிலான வேறுபாடு, ஒவ்வொன்றிற்கும் என்ன வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது—இவை அனைத்தையும் நான் பார்த்தபடியும் கேட்டபடியும் இப்போது விளக்குகிறேன்.

பவஸ்து ப்ரதமஃ கல்போ லோகாதௌ ப்ரதிதஃ புரா। ஜ்ஞாதவ்யோ பகவாநத்ர ஹ்யாநந்தஃ ஸாம்ப்ரதஃ ஸ்வயம் ।। ௨௧.

முதலாவது காலம் 'பவ' என்று உலகின் தொடக்கத்திலிருந்தே புகழ்பெற்றது; இங்கு ஆண்டவன் ஆனந்தராக இப்போது தானாகவே வெளிப்பட்டுள்ளார் என்பதை அறிய வேண்டும்.

ப்ரஹ்மஸ்தாநமிதம் திவ்யம் ப்ராப்தம் வா திவ்யஸம்பவம்। த்விதீயஸ்து புவஃ கல்பஸ்த்ரு'தீயஸ்தப உச்யதே ।। ௨௧.

இது பிரம்மாவின் தெய்வீக ஆசனம்; அது தெய்வீகமாக கிடைத்தது அல்லது தோன்றியது. இரண்டாவது 'புவ' காலம், மூன்றாவது 'தபஸ்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பவஶ்சதுர்தோ விஜ்ஞேயஃ பம்சமோ ரம்ப ஏவ ச। ரு'துகல்பஸ்ததா ஷஷ்டஃ ஸப்தமஸ்து க்ரதுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௧.

நான்காவது 'பவ' என்று அறியப்படுகிறது; ஐந்தாவது 'ரம்பா', ஆறாவது 'ருது' காலம், ஏழாவது 'க்ரது' என்று நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.

அஷ்டமஸ்து பவேத்வஹ்நிர்நவமோ ஹவ்யவஹநஃ। ஸாவித்ரோ தஶமஃ கல்போ புவஸ்த்வேகாதஶஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௨௧.

எட்டாவது 'வஹ்னி', ஒன்பதாவது 'ஹவ்யவாஹனன்'; பத்தாவது 'சாவித்ரி' காலம், பதினொன்றாவது 'புவஸ்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

உஶிகோ த்வாதஶஸ்தத்ர குஶிகஸ்து த்ரயோதஶஃ। சதுர்த்தஶஸ்து கந்தர்வோ கந்தர்வோ யத்ர வை ஸ்வரஃ। உத்பந்நஸ்து யதா நாதோ கந்தர்வா யத்ர சோத்திதாஃ ।। ௨௧.

பன்னிரண்டாவது 'உசிகன்', பதிமூன்றாவது 'குசிகன்'; பதினான்காவது 'கந்தர்வன்', அங்கு ஓசை எழுகிறது, கந்தர்வர்கள் அந்த ஓசையிலிருந்து பிறக்கின்றனர்.

ரு'ஷபஸ்து ததஃ கல்போ ஜ்ஞேயஃ பம்சதஶோ த்விஜாஃ। ரு'ஷயோ யத்ர ஸம்பூதாஃ ஸ்வரோ லோகமநோஹரஃ ।। ௨௧.

அதன்பின் பதினைந்து 'ரிஷபன்' காலம், அங்கு முனிவர்கள் தோன்றுகின்றனர், அந்த ஓசை உலகங்களை மயக்கும் தன்மை உடையது.

ஷட்ஜஸ்து ஷோடஶஃ கல்பஃ ஷட்ஜநா யத்ர சர்ஷயஃ। ஶிஶிரஶ்ச வஸந்தஶ்ச நிதாகோ வர்ஷ ஏவ ச ।। ௨௧.

பதினாறாவது 'ஷட்ஜ' காலம், அங்கு ஆறு முனிவர்கள் வாழ்கிறார்கள்; 'சிசிரம்', 'வசந்தம்', 'நிதாகம்', 'வர்ஷம்' ஆகியனவும் உள்ளன.

ஶரத்தேமந்த இத்யேதே மாநஸா ப்ரஹ்மணஃ ஸுதாஃ। உத்பந்நாஃ ஷட்ஜ ஸம்ஸித்தாஃ புத்ராஃ கல்பே து ஷோடஶே ।। ௨௧.

'சரத்', 'ஹேமந்தம்' ஆகியோர் பிரம்மாவின் மனதில் பிறந்த மகன்கள்; அவர்கள் 'ஷட்ஜ' என்ற பதினாறாவது காலத்தில் மகன்களாகப் பிறந்து சிறந்தவர்களாக ஆனார்கள்.

யஸ்மாஜ்ஜாதைஶ்ச தைஃ ஷடபிஃ ஸத்யோ ஜாதோ மஹேஶ்வரஃ। தஸ்மாத் ஸமுத்திதஃ ஷட்ஜஃ ஸ்வரஸ்தூததிஸந்நிபஃ ।। ௨௧.

அந்த ஆறு பேரால் உடனே மகேஷ்வரன் பிறந்தார்; அதனால், கடலைப் போன்ற பரப்பில் 'ஷட்ஜ' ஓசை எழுந்தது.

ததஃ ஸப்ததஶஃ கல்போ மார்ஜாலீய இதி ஸ்ம்ரு'தஃ। மார்ஜ்ஜாலீயம் து தத் கர்ம யஸ்மாத்ப்ராஹ்மமகல்பயத் ।। ௨௧.

பதினேழாவது காலம் 'மார்ஜாலிய' என்று அழைக்கப்படுகிறது; பிரம்மாவின் செயல் அதில் நிறைவேற்றப்பட்டது என்பதால் அது 'மார்ஜாலிய' எனப்படுகிறது.

ததஸ்து மத்யமோ நாம கல்போऽஷ்டாதஶ உச்யதே। யஸ்மிம்ஸ்து மத்யமோ நாம ஸ்வரோ தைவதபூஜிதஃ । உத்பந்நஃ ஸர்வபூதேஷு மத்யமோ வை ஸ்வயம்புவஃ ।। ௨௧.

அடுத்து பதினெட்டாவது காலம் 'மத்தியம' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அதில் 'மத்தியம' என்ற ஓசை, தைவரத்தால் போற்றப்பட்டு, எல்லா உயிர்களிலும் தானாகவே தோன்றியது.

ததஸ்த்வேகோநவிம்ஶஸ்து கல்போ வைராஜகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। வைராஜோ யத்ர பகவாந் முநுர்வை ப்ரஹ்மணஃ ஸுதஃ ।। ௨௧.

பத்தொன்பதாவது காலம் 'வைராஜக' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அங்கு வைராஜன் என்ற ஆண்டவன், பிரம்மாவின் மகனாகவும் முனிவராகவும் இருக்கிறார்.

தஸ்ய புத்ரஸ்து தர்மாத்மா ததீசிர்ந்நாம தார்மிகஃ। ப்ரஜாபதிர்மஹாதேஜா பபூவ த்ரிதஶேஶ்வரஃ ।। ௨௧.

அவரது மகன் தர்மமுள்ளவன், 'ததீசி' என்று பெயர்; அவர் மகத்தான ஒளியுடன் பிரஜாபதியாகவும் தேவர்களின் ஆண்டவனாகவும் ஆனார்.

அகாமயத காயத்ரீ யஜமாநம் ப்ரஜாபதிம்। தஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே ஸ்வரஃ ஸ்ரிக்தஃ புத்ரஸ்தஸ்ய ததீசிநஃ ।। ௨௧.

காயத்ரி, யாகம் செய்பவரான பிரஜாபதியை விரும்பினார்; அவளிடமிருந்து மென்மையான ஓசை, ததீசியின் மகனாகப் பிறந்தது.

ததோ விம்ஶதிமஃ கல்போ நிஷாதஃ பரிகீர்த்திதஃ। ப்ரஜாபதிஸ்து தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ்வயம்பூப்ரபவம் ததா। விரராம ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டும் நிஷாதஸ்து தபோऽதபத் ।। ௨௧.

இதைத் தொடர்ந்து இருபதாவது காலம் 'நிஷாத' என்று அழைக்கப்படுகிறது; பிரஜாபதி, சுயம்புவில் பிறந்த அவனைப் பார்த்து, உயிர்களை உருவாக்குவதை நிறுத்தினார்; நிஷாதன் தவம் செய்தான்.

திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரந்து நிராஹாரோ ஜிதேந்த்ரியஃ। தமுவாச மஹாம்தேஜா ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ ।। ௨௧.

ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் உணவு இல்லாமல், இంద్రியங்களை அடக்கி தவம் செய்தான்; அப்போது உலகத்துக்குத் தந்தையான பிரம்மா, மிகுந்த ஒளியுடன் அவனை நோக்கி பேசினார்.

ஊர்த்த்வபாஹும் தபோக்லாநம் துஃகிதம் க்ஷுத்பிபாஸிதம்। நிஷீதேத்யப்ரவீதேநம் புத்ரம் ஶாந்தம் பிதாமஹஃ। தஸ்மாந்நிஷாதஃ ஸம்பூதஃ ஸ்வரஸ்து ஸ நிஷாதவாந் ।। ௨௧.

தோள்களை உயர்த்தி, தவத்தால் சோர்ந்து, பசிப்பும் தாகமும் அனுபவித்து, அமைதியான மகனை நோக்கி 'உட்கார்' என்று உலகத்தந்தை சொன்னார்; அதனால் 'நிஷாதன்' பிறந்தான், அந்த ஓசையும் 'நிஷாதவான்' ஆனது.

ஏகவிம்ஶதிமஃ கல்போ விஜ்ஞேயஃ பஞ்சமோ த்விஜாஃ। ப்ராணோऽபாநஃ ஸமாநஶ்ச உதாநோ வ்யாந ஏவ ச ।। ௨௧.

இருபத்து ஒன்றாவது காலம் ஐந்தாவது என்றும் அறியப்படுகிறது, பிராணன், அபானன், சமானன், உதானன், வியானன் ஆகியவை இதில் உள்ளன.

ப்ரஹ்மணோ மாநஸாஃ புத்ராஃ பஞ்சைதே ப்ரஹ்மணஃ ஸமாஃ। தைஸ்த்வர்தவாதிபிர்யுக்தைர்வாக்பிரிஷ்டோ மஹேஶ்வரஃ ।। ௨௧.

பிரம்மனின் மனத்திலிருந்து பிறந்த ஐந்து மகன்கள், பிரம்மனுக்கு சமமானவர்கள். அவர்கள் அர்த்தம் பொருந்திய சொற்களால் மகேசுவரனைப் புகழ்ந்தார்கள்.

யஸ்மாத்பரிகதைர்கீதஃ பஞ்சபிஸ்தைர்மஹாத்மபிஃ। ஸ்வரஸ்து பஞ்சமஃ ஸ்நிக்தஃ தஸ்மாத்கல்பஸ்து பஞ்சமஃ ।। ௨௧.

அந்த ஐந்து மகான்மார்கள் அறிவோடு பாடியதால், ஐந்தாவது இசைச்சுரம் இனிமையாக உள்ளது. அதனால் ஐந்தாவது கல்பம் நிலைபெற்றது.

த்வாவிம்ஶஸ்து ததா கல்போ விஜ்ஞேயோ மேகவாஹநஃ। யத்ர விஷ்ணுர்மஹாபாஹுர்மேகோ பூத்வா மஹேஶ்வரம்। திவ்யம் வர்ஷஸஹஸ்ரந்து அவஹத் க்ரு'த்திவாஸஸம் ।। ௨௧.

இருபத்திரண்டாவது கல்பம் மேகவாகனமாக அறியப்படுகிறது. இதில் வலிமைமிக்க விஷ்ணு மேகமாகி, தோல் அணிந்த மகேசுவரனை தெய்வீக ஆயிரம் ஆண்டுகள் சுமந்தார்.

தஸ்ய நிஃஶ்வஸமாநஸ்ய பாராகாந்தஸ்ய வை முகாத்। நிர்ஜகாம மஹாகாயஃ காலோ லோகப்ரகாஶநஃ। யஸ்த்வயம் பட்யதே விப்ரைர்விஷ்ணுர்வை கஶ்யபாத்மஜஃ ।। ௨௧.

அவர் பாரம் சுமந்து மூச்சை விடும் போது, அவரது வாயிலிருந்து உலகங்களை ஒளிரச் செய்யும் பெரிய உருவமுள்ள காலன் தோன்றினான். அந்தக் காலனை முனிவர்கள் கஷ்யபனின் மகனான விஷ்ணுவாக பாடுகின்றனர்.

த்ரயோவிம்ஶதிமஃ கல்போ விஜ்ஞேயஶ்சிந்தகஸ்ததா। ப்ரஜாபதிஸுதஃ ஶ்ரீமாந் சிதிஶ்ச மிதுநஞ்ச தௌ ।। ௨௧.

இருபத்துமூன்றாவது கல்பம் சிந்தக என்று அறியப்படுகிறது. பிரஜாபதியின் மகனாக சிறப்புடைய சிதி மற்றும் அவரது துணைவி இருவரும் பிறந்தார்கள்.

த்யாயதோ ப்ரஹ்மணஶ்சைவ யஸ்மாச்சிந்தா ஸமுத்திதா। தஸ்மாத்து சிந்தகஃ ஸோ வை கல்பஃ ப்ரோக்தஃ ஸ்வயம்புவா ।। ௨௧.

பிரம்மா தியானத்தில் இருந்தபோது சிந்தனை எழுந்ததால், அந்தக் கல்பம் சிந்தக என சுயம்புவனால் அழைக்கப்படுகிறது.