வாயுபுராணம்

யதா தீபோ நிவாதஸ்யோ நேங்கதே ஸோபமா ஸ்ம்ரு'தா। ப்ராகுதக்ப்ரவணே தேஶே தஸ்மாத்யுஞ்ஜீத யோகவித் ।। ௧௯.

காற்றில்லா இடத்தில் விளக்கு அசையாதது போல், கிழக்கு அல்லது வடக்கு சரிவான இடத்தில் யோகி பயிற்சி செய்ய வேண்டும் என்பதே இங்கு எடுத்துக்காட்டு.

ப்ராணே ச ரமதே நித்யம் சக்ஷுஷோஃ ஸ்பர்ஶநே ததா। ஶ்ரோத்ரே மநஸி புத்தௌ ச ததா வக்ஷஸி தாரயேத்। ந தஸ்ய தாரணாயோகாத்வாயுஃ ஸர்வம் ப்ரவர்த்ததே ।। ௧௯.

சுவாசத்தில், கண்களின் தொடுதலில், செவிகளில், மனதில், புத்தியில், மார்பில் என்றும் தங்கி, ஒருமைப்பாடு கொண்டு பயிற்சி செய்தால், உயிர் காற்று உடலில் எங்கும் அலைக்காது.

காலகர்மச்ச விஜ்ஞாய ஸமூஹ़ஞ்சைவ ஸர்வஶஃ। த்வாதஶாத்யாத்மமித்யேவம் யோகதாரணமுச்யதே ।। ௧௯.

காலம், வெப்பம் மற்றும் எல்லா குழுக்களையும் அறிந்து, பன்னிரண்டு வகையான உள்ளுணர்வை உணர்வதே யோகத்தில் ஒருமைப்பாடு எனப்படுகிறது.

ஶதமஷ்ட ஶதம் வாபி தாரணாம் மூர்த்நி தாரயேத்। ந தஸ்ய தாரணாயோகாத்வாயுஃ ஸர்வம் ப்ரவர்ததே ।। ௧௯.

நூறு அல்லது நூற்றி எட்டு முறை ஒருமைப்பாட்டை தலைக்கு மேல் நிலைநிறுத்த வேண்டும்; ஒருமைப்பாடு பயிற்சி செய்தால், உயிர் காற்று உடலில் எங்கும் அலைக்காது.

ததஸ்த்வாபூரயேத்தேஹமோங்காரேண ஸமாஹிதஃ। அதோங்காரமயோ யோகீ ந க்ஷரேத்த்வக்ஷரீ பவேத் । ௧௯.

பின்னர் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, ஓம் என்ற ஒலியால் உடலை நிரப்ப வேண்டும்; அப்படி ஓமாய் ஆன யோகி அழிவில்லாமல் நிலைத்திருப்பான்.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஓங்காரப்ராப்திலக்ஷணம்। ஏஷ த்ரிமாத்ரோ விஜ்ஞேயோ வ்யஞ்ஜநஞ்சாத்ர ஸஸ்வரம் ।। ௨௦.

இப்போது ஓம் அடைவதற்கான இலக்கணங்களை நான் விளக்குகிறேன்; இது மூன்று அளவுகளுடன், ஒலியுடன் கூடிய எழுத்தாக அறியப்பட வேண்டும்.

ப்ரதமா வைத்யுதீ மாத்ரா த்விதீயா தாமஸீ ஸ்ம்ரு'தா। த்ரு'தீயா நிர்குணீ வித்யாந்மாத்ராமக்ஷரகாமிநீம் ।। ௨௦.

முதல் அளவு மின்னல் போன்று, இரண்டாவது இருள் போன்று, மூன்றாவது குணமில்லாதது என்றும், அது அழிவில்லாத எழுத்தை நோக்கிச் செல்கிறது என்றும் அறிய வேண்டும்.

கந்தர்வீதி ச விஜ்ஞேயோ காந்தாரஸ்வரஸம்பவா। பிபீலிகாஸமஸ்பர்ஶா ப்ரயுக்தா மூர்த்நி லக்ஷ்யதே ।। ௨௦.

இது 'கந்தர்வி' என்று அறியப்பட வேண்டும்; காந்தார ஸ்வரத்திலிருந்து தோன்றும், எறும்பின் தொடுதலைப் போல் மென்மையானது, அதைச் சரியாகப் பயன்படுத்தினால், அது தலைக்கு மேல் உணரப்படும்.

ததா ப்ரயுக்தமோங்காரம் ப்ரதிநிர்வாதி மூர்த்தநி । ததோங்காரமயோ யோகீ ஹ்யக்ஷரே த்வக்ஷரீ பவேத் ।। ௨௦.

அதேபோல் ஓம் பயன்படுத்தப்படும்போது, அது தலைக்கு மேல் ஒலிக்கிறது; அப்போது ஓமாய் ஆன யோகி அழிவில்லாததில் நிலைத்திருப்பான்.

ப்ரணவோ தநுஃ ஶரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே। அப்ரமத்தேந சேத்வத்யம் ஶரவத்தந்மயோ பவேத் ।। ௨௦.

ஓம் என்பது வில், ஆத்மா என்பது அம்பு, பிரம்மம் என்பது குறி என்று கூறப்படுகிறது; ஒருமைப்படுத்தி குறியை அடைந்தால், அம்பு போல் அதனுடன் ஒன்றாகிவிடுவான்.

ஓமித்யேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம குஹாயாம் நிஹிதம் பதம்। ஓமித்யேதத்ரயோ வேதாஸ்த்ரயோ லோகாஸ்த்ரயோऽக்நயஃ। விஷ்ணுக்ரமாஸ்த்ரயஸ்த்வேதே ரு'க்ஸாமாநி யஜூம்ஷி ச ।। ௨௦.

ஓம் என்ற ஒரே எழுத்து பிரம்மம், அது உள்ளார்ந்த உயர்ந்த நிலை; ஓம் என்பது மூன்று வேதங்கள், மூன்று உலகங்கள், மூன்று அக்கினிகள், விஷ்ணுவின் மூன்று படிகள், மற்றும் ரிக், சாம, யஜுர் வேதங்கள் ஆகும்.

மாத்ராஶ்சாத்ர சதஸ்ரஸ்து விஜ்ஞேயாஃ பரமார்ததஃ। தத்ர யுக்தஶ்ச யோ யோகீ தஸ்ய ஸாலோக்யதாம் வ்ரஜேத் ।। ௨௦.

இங்கே நான்கு அளவுகள் உண்மையில் அறியப்பட வேண்டும்; அவற்றில் நிலைபெற்ற யோகி அதே உலகை அடைவான்.

அகாரஸ்த்வக்ஷரோ ஜ்ஞேய உகாரஃ ஸ்வரிதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। மகாரஸ்து ப்லுதோ ஜ்ஞேயஸ்த்ரிமாத்ர இதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ ।। ௨௦.

‘அ’ என்பது குறில் என அறிய வேண்டும்; ‘உ’ என்பது நெடில் என்று கூறப்படுகிறது; ‘ம்’ என்பது நீண்டதாக அறிய வேண்டும்; இதுவே மூன்று அளவுகள் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அகாரஸ்த்வத பூர்லோக உகாரோ புவருச்யதே। ஸவ்யஞ்ஜநோ மகாரஶ்ச ஸ்வர்ல்லோகஶ்ச விதீயதே ।। ௨௦.

‘அ’ என்பது பூமி உலகம் என்று கூறப்படுகிறது; ‘உ’ என்பது நடு உலகம் எனப்படுகிறது; ‘ம்’ என்ற மெய் எழுத்து சொர்க்க உலகம் என்று விதிக்கப்படுகிறது.

ஓங்காரஸ்து த்ரயோ லோகாஃ ஶிரஸ்தஸ்ய த்ரிவிஷ்டபம்। புவநாந்தஞ்ச தத்ஸர்வம் ப்ராஹ்மம் தத்பதமுச்யதே ।। ௨௦.

ஓம் என்ற ஒலி மூன்று உலகங்களும் ஆகும்; அதன் தலை சொர்க்கம்; எல்லா உலகங்களும் முடிவுவரை பிரம்மப் பதம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மாத்ராபதம் ருத்ரலோகோ ஹ்யமாத்ரஸ்து ஶிவம் பதம்। ஏவந்த்யாநவிஶேஷேண தத்பதம் ஸமுபாஸதே ।। ௨௦.

அளவுள்ள நிலை ருத்ரனுடைய உலகம்; அளவில்லாத நிலை சிவபதம்; இப்படிப் பிரத்தியேகத் தியானத்தால் அந்த நிலை வழிபடப்படுகிறது.

தஸ்மாத்தயாநரதிர்நித்யமமாத்ரம் ஹி ததக்ஷரம்। உபாஸ்யம் ஹி ப்ரயத்நேந ஶாஶ்வதம் பதமிச்சதா ।। ௨௦.

ஆகவே எப்போதும் தியானத்தில் மனம் வைத்திருப்பவர், நிலையான நிலையை விரும்பி, அந்த அளவில்லா எழுத்தை முயற்சியுடன் வழிபட வேண்டும்.

ஹ்ரு'ஸ்வா து ப்ரதமா மாத்ரா ததோ தீர்கா த்வநந்தரம்। ததஃ ப்லுதவதீ சைவ த்ரு'தீயா உபதிஶ்யதே ।। ௨௦.

முதல் அளவு குறில்; அதன் பின் நெடில்; மூன்றாவது அளவு நீண்டதாகக் கற்பிக்கப்படுகிறது.

ஏதாஸ்து மாத்ரா விஜ்ஞேயா யதாவதநுபூர்வஶஃ । யாவச்சைவ து ஶக்யந்தே தார்யந்தே தாவதேவ ஹி ।। ௨௦.

இந்த அளவுகள் முறையாகவும் சரியான வரிசையிலும் அறியப்பட வேண்டும்; ஒருவர் எவ்வளவு காலம் தாங்க முடிகிறதோ அவ்வளவு காலம் மட்டும் அவற்றை பிடிக்க வேண்டும்.

இந்த்ரியாணி மநோ புத்திம் த்யாயந்நாத்மநி யஃ ஸதா । அத்ராஷ்டமாத்ரமபிசேச்ச்ரு'ணுயாத்பலமாப்நுயாத் ।। ௨௦.

யார் எப்போதும் தன் உள்ளத்தில் இंद्रியங்கள், மனம், புத்தியை தியானிக்கிறாரோ, இங்கே எட்டாவது அளவைக் கேட்டாலும் அவர் பலனை அடைவார்.

மாஸே மாஸேऽஶ்வமேதேந யோ யஜேத ஶதம் ஸமாஃ । ந ஸ தத் ப்ராப்நுயாத் புண்யம் மாத்ரயா யதவாப்நுயாத் ।। ௨௦.

ஒருவர் நூறு ஆண்டுகள் ஒவ்வொரு மாதமும் அசுவமேத யாகம் செய்தாலும், ஒரு அளவு மூலம் கிடைக்கும் புண்ணியத்தை அவர் பெற முடியாது.

அப்பிந்தும் யஃ குஶாக்ரேண மாஸே மாஸே பிபேந்நரஃ। ஸம்வத்ஸரஶதம் பூர்ணம் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத் ।। ௨௦.

யார் ஒவ்வொரு மாதமும் நூறு ஆண்டுகள் நீரிலும் ஒரு துளி இல்லாமல் தரையில் ஒரு புல்தண்டு கொண்டு குடிப்பாரோ, அவர் அந்த அளவு மூலம் அதையே அடைவார்.

இஷ்டாபூர்த்தஸ்ய யஜ்ஞஸ்ய ஸத்யவாக்யே ச யத் பலம்। அபக்ஷணே ச மாம்ஸஸ்ய மாத்ரயா ததவாப்நுயாத் ।। ௨௦.

யாகம், தானம், உண்மை பேச்சு, மாம்சம் தவிர்த்தல் ஆகியவற்றால் கிடைக்கும் பலன், ஒரு அளவால் பெறப்படுகிறது.

ஸ்வாம்யர்தே யுத்யமாநாநாம் ஶூராணாமநிவர்த்திநாம்। யத்பவேத்தத் பலம் த்ரு'ஷ்டம் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத் ।। ௨௦.

தம் ஆண்டவனுக்காகப் போராடி, பின்வாங்காத வீரர்களுக்குக் கிடைக்கும் பலன், அந்த அளவால் பெறப்படுகிறது.

ந ததா தபஸோக்ரேண ந யஜ்ஞைர்பூரிதக்ஷிணைஃ। யத் பலம் ப்ராப்நுயாத் ஸம்யக் மாத்ரயா ததவாப்நுயாத் ।। ௨௦.

கடுமையான தவம் செய்தாலும், அதிக தானம் உடைய யாகங்கள் செய்தாலும், ஒரு அளவில் கிடைக்கும் முழுப் பலனை பெற முடியாது.

தத்ர வை யோऽர்த்தமாத்ரோ யஃ ப்லுதோ நாமோபதிஶ்யதே। ஏஷா ஏவ பவேத் கார்யா க்ரு'ஹஸ்தாநாந்து யோகிநாம் ।। ௨௦.

அங்கே, நீட்டிக்கப்பட்ட அரை அளவு என்று அழைக்கப்படுவது, இல்லற வாழ்வோராலும் யோகிகளாலும் தவறாமல் பயிலப்பட வேண்டும்.

ஏஷா சைவ விஶேஷேண ஐஶ்வர்யஸமலக்ஷணா। யோகிநாந்து விஶேஷேண ஐஶ்வர்யே ஹ்யஷ்டலக்ஷணே। அணிமாத்யேதி விஜ்ஞேயா தஸ்மாத்யுஞ்ஜீத தாம் த்விஜஃ ।। ௨௦.

இது குறிப்பாக ஐஸ்வரியத்தின் அடையாளம்; யோகிகளுக்கு இது ஆணிமை முதலான எட்டுவகை ஐஸ்வரியமாக அறியப்படுகிறது; அதனால், த்விஜர்கள் இதை பயில வேண்டும்.

ஏவம் ஹி யோகீ ஸம்யுக்தஃ ஶுசிர்த்தாந்தோ ஜிதேந்த்ரியஃ। ஆத்மாநம் விந்ததே யஸ்து ஸ ஸர்வம் விந்ததே த்விஜஃ ।। ௨௦.

இவ்வாறு ஒழுங்காக, தூய்மையுடன், மனக்கட்டுப்பாட்டுடன், இంద్రியங்களை வென்று தியானிக்கும் யோகி தன் ஆத்மாவை அடைகிறான்; தன் ஆத்மாவை அடையும் ஒருவர், எல்லாவற்றையும் அடைகிறான், த்விஜனே.

ரு'சோ யஜூம்ஷி ஸாமாநி வேதோபநிஷதஸ்ததா। யோகஜ்ஞாநாதவாப்நோதி ப்ராஹ்மணோ த்யாநசிந்தகஃ ।। ௨௦.

தியானத்தில் மனம் செலுத்தும் பிராமணன், யோக அறிவால் ரிக், யஜுர், சாம வேதங்களையும் உபநிஷத்துகளையும் அடைகிறான்.