வாயுபுராணம்

அஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யஞ்ச அலோபஸ்த்யாக ஏவ ச। வ்ரதாநி சைவ பிக்ஷூணாமஹிம்ஸா பரமார்திதா ।। ௧௬.

திருடாதிருத்தல், பற்பழிப்பு, ஆசை இல்லாமை, தியாகம், விரதங்கள், அஹிம்சை, மிகுந்த நேர்மை ஆகியவை பிச்சை வாழ்க்கையினருக்கான கட்டுப்பாடுகள்.

அக்ரோதோ குருஶுஶ்ரூஷா ஶௌசமாஹாரலாகவம்। நித்யம்ஸ்வாத்யாய இத்யேதே நியமாஃ பரிகீர்திதாஃ ।। ௧௬.

கோபமில்லாமை, ஆசானுக்கு சேவை, தூய்மை, உணவில் ஒழுங்கு, எப்போதும் சுஅப்யாசம் — இவை எல்லாம் நியமங்கள் என்று கூறப்படுகின்றன.

பீசயோநிர்குணவபுர்பத்தஃ கர்மபிரேவ ச। யதா த்விப இவாரண்யே மநுஷ்யாணாம் விதீயதே ।। ௧௬.

விதிகள் காரணமாக கட்டுப்பட்டவன், விதைதான் மூலமாகவும் குணங்கள் உருவாகவும், காட்டில் யானை இருப்பது போல் மனிதன் உலகில் நிலைபெறுகிறான்.

ப்ராப்யதே வாசிராதேவாங்குஶேநேவ நிவாரிதஃ। ஏவம் ஜ்ஞாநேந ஶுத்தேந தக்தபீசோ ஹ்யகல்மஷஃ। விமுக்தபந்தஃ ஶாந்தோऽஸௌ முக்த இத்யபிதீயதே ।। ௧௬.

யானையை அங்குசம் கொண்டு விரைவில் அடக்குவது போல, மனிதனும் அடக்கப்படலாம்; ஆனால் தூய அறிவால் விதை அழிந்தவுடன், அவன் பாவமின்றி பந்தம் நீங்கி அமைதியுடன் விடுதலை அடைந்தவன் எனப்படும்.

வேதைஸ்துத்யா ஸர்வயஜ்ஞக்ரியாஸ்து யஜ்ஞே ஜப்யம் ஜ்ஞாநிநாமாஹுரக்ரயம்। ஜ்ஞாநாத்தயாநம் ஸங்கராகவ்யபேதம் தஸ்மிந் ப்ராப்தே ஶாஶ்வதஸ்யோபலப்திஃ ।। ௧௬.

வேதங்கள் எல்லா யாகங்களையும் புகழ்கின்றன; ஆனால் யாகங்களில் ஞானிகளுக்குச் ஜபமே முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது. ஞானத்தின் மூலம் பற்றினின்றும் விலகிய தியானம் உண்டாகிறது; அதில் நிலைத்தால் நிலையானதை அடையலாம்.

தமஃ ஶமஃ ஸத்யமகல்மஷத்வம் மௌநம் ச பூதேஷ்வகிலேஷ்வதார்ஜ்ஜவம்। அதீந்த்ரியஜ்ஞாநமிதம் ததார்ஜ்ஜவம் ப்ராஹுஸ்ததா ஜ்ஞாநவிஶுத்தஸத்த்வாஃ ।। ௧௬.

இந்திரியக் கட்டுப்பாடு, மன அமைதி, சத்தியம், பாவமின்மை, மௌனம், எல்லா உயிர்களிடமும் நேர்மை, அறிவாற்றல் — இவை எல்லாம் தூய மனம் கொண்டவர்களால் சிறப்பாகக் கூறப்பட்ட நற்குணங்கள்.

ஸமாஹிதோ ப்ரஹ்மபரோऽப்ரமாதீ ஶுசிஸ்ததைவாத்மரதிர்ஜீதேந்த்ரியஃ। ஸமாப்நுயுர்யோகமிமம் மஹாதியோ மஹர்ஷயஶ்சைவமநிந்திதாமலாஃ ।। ௧௬.

தியானத்தில் நிலைபெற்ற, பரப்பிரம்மத்தை நோக்கிய, கவனமுள்ள, தூய்மை உடைய, ஆத்மாவில் ஆனந்தம் காணும், இంద్రியங்களை வென்ற, பெரிய அறிவாளிகள், பழியற்ற முனிவர்கள் — இவர்கள் இந்த யோகத்தை அடைகின்றனர்.

ஆஶ்ரமத்ரயமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ப்ராப்தஸ்து பரமாஶ்ரமம்। அதஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே ப்ராப்ய ஜ்ஞாநமநுத்தமம் ।। ௧௭.

மூன்று ஆசிரமங்களையும் விட்டு, உயர்ந்த ஆசிரமத்தை அடைந்தவுடன், அந்த ஆண்டின் முடிவில், அவன் மிக உயர்ந்த ஞானத்தை பெறுகிறான்.

அநுஜ்ஞாப்ய குரூம்சைவ விசரேத் ப்ரு'திவீமிமாம்। ஸாரபூதமுபாஸீத ஜ்ஞாநம் யஜ்ஜ்ஞேய ஸாதகம் ।। ௧௭.

ஆசான்களிடம் அனுமதி பெற்றபின், இந்த பூமியில் சஞ்சரித்து, சாரமுள்ளதை நாடி, அறிய வேண்டியதை அடைய உதவும் ஞானத்தை வழிபட வேண்டும்.

இதம் ஜ்ஞாநமிதம் ஜ்ஞேயமிதி யஸ்துஷிதஶ்சரேத் । அபி கல்பஸஹஸ்ராயுர்ந்நைவ ஜ்ஞேயமவாப்நுயாத் ।। ௧௭.

"இது அறிவு, இது அறிய வேண்டியது" என்று திருப்தியுடன் இருப்பவன், ஆயிரம் யுகங்கள் உயிருடன் இருந்தாலும், உண்மையான அறிவை அடைய முடியாது.

த்யக்தஸங்கோ ஜிதகோதோ லக்வாஹாரோ ஜிதேந்த்ரியஃ। பிதாய புத்த்யா த்வாராணி த்யாநே ஹ்யேவம் மநோ ததேத் ।। ௧௭.

பற்று விட்டவன், கோபத்தை வென்றவன், குறைவாக உண்பவன், இంద్రியங்களை அடக்கியவன், புத்தியால் வாயில்களை அடைத்து, மனதை தியானத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ஶூந்யேஷ்வேவாவகாஶேஷு குஹாஸு சவநே ததா। நதீநாம் புலிநே சைவ நித்யம் யுக்தஃ ஸதா பவேத் ।। ௧௭.

வெறிச்சோடிய இடங்களில், வெளிப்புற இடங்களில், குகைகளிலும் காடுகளிலும், நதிகளின் கரைகளிலும் எப்போதும் ஒருமனதாக இருக்க வேண்டும்.

வாக்தண்டஃ கர்மதண்டஶ்ச மநோதண்டஶ்ச தே த்ரயஃ। யஸ்யைதே நியதா தண்டாஃ ஸ த்ரிதண்டீ வ்யவஸ்திதஃ ।। ௧௭.

வாக்கு, செயல், மனம் — இவை மூன்று அடக்கங்கள்; இவை நன்கு நிலைபெற்றவரே 'மூன்றடக்கன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அவஸ்திதோ த்யாநரதிர்ஜிதேந்த்ரியஃ ஶுபாஶுபே ஹித்ய ச கர்மணீ உபே । இதம் ஶரீரம் ப்ரவிமுச்ய ஶாஸ்த்ரதோ ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசித் ।। ௧௭.

தியானத்தில் நிலைநிற்றல், இంద్రியங்களை அடக்கம் செய்தல், நல்லதும் கெட்டதும் எனும் செயல்களை விட்டுவிடல் ஆகியவற்றுடன், இந்த உடலை சாஸ்திரப்படி விட்டவுடன், மீண்டும் பிறப்பும் இறப்பும் இல்லை.

இதி ஶ்ரீமஹாபுராணே வாயுப்ரோக்தே பரமாஶ்ரமப்ராப்திகதநம் நாம ஸப்ததஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு மஹாபுராணத்தில் வாயு பகவான் உரைத்த பரமாசிரமம் அடைதலை விவரிக்கும் பதினேழாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதீநாமிஹ நிஶ்சயம்। ப்ராயஶ்சித்தாநி தத்த்வேந யாந்யகாமக்ரு'தாநி து। அத காமக்ரு'தேப்யாஹுஃ ஸூக்ஷ்மதர்மவிதோ ஜநாஃ ।। ௧௮.

இப்போது யதிகளுக்கான பிராயச்சித்தங்களை உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; அறியாமல் செய்த தவறுகளுக்கும், அறிந்தே செய்த தவறுகளுக்கும், நுண்ணிய தர்மத்தை அறிந்தவர்கள் கூறிய பிராயச்சித்தமும் உள்ளது.

பாபஞ்ச த்ரிவிதம் ப்ரோக்தம் வாங்மநஃகாயஸம்பவம்। ஸததம் ஹிதிவா ராத்ரௌ யேநேதம் பத்யதே ஜகத் ।। ௧௮.

பாவம் மூன்று வகை என்று கூறப்படுகிறது: வாக்கால், மனதால், உடலால் உண்டாகும் பாவம். இவை நாளும் இரவும் உலகை கட்டி வைக்கின்றன.

ந கர்மாணி ந சாப்யேஷ திஷ்ட தீதிபரா ஶ்ருதிஃ। க்ஷணமேவ ப்ரயோஜ்யந்து ஆயுஷஸ்து விதாரணாத் ।। ௧௮.

செயல்கள் அல்லது இந்த உடலும் நிலைத்திருக்காது என்று உயர்ந்த வேதம் கூறுகிறது; வாழ்வைத் தாங்க ஒரு கணம் மட்டும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

பவேத்தீரோऽப்ரமத்தஸ்து யோகோ ஹி பரமம் பலம்। ந ஹி யோகாத்பரம் கிஞ்சிந்நராணாமிஹ த்ரு'ஶ்யதே। தஸ்மாத்யோகம் ப்ரஶம்ஸந்தி தர்மயுக்தா மநீஷிணஃ ।। ௧௮.

திடமான மனமும் கவனமும் வேண்டும்; யோகம் தான் உயர்ந்த பலம். மனிதர்களுக்கு யோகத்தைவிட மேலானது எதுவும் இல்லை; அதனால் தர்மத்தில் நிலைத்த ஞானிகள் யோகத்தைப் புகழ்கிறார்கள்.

அவித்யாம் வித்யயா தீர்த்வா ப்ராப்யைஶ்வயர்மநுத்தமம்। த்ரு'ஷ்ட்வா பராபரம் தீராஃ பரம் கச்சந்தி தத்பதம் ।। ௧௮.

அறிவால் அறியாமையை கடந்தும், உயர்ந்த ஐஸ்வர்யத்தை அடைந்தும், உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் பார்த்து, திடமானவர்கள் அந்த பரமபதத்தை அடைகிறார்கள்.

வ்ரதாநி யாநி பிக்ஷூணாம் ததைவோபவ்ரதாநி ச। ஏகைகாபக்ரமே தேஷாம் ப்ராயஶ்சித்தம் விதீயதே ।। ௧௮.

பிக்ஷுக்களுக்கு உள்ள விரதங்களும் துணை விரதங்களும் எதுவாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு தவறுக்கும் பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

உபேத்ய து ஸ்த்ரியம் காமாத் ப்ராயஶ்சித்தம் விநிர்திஶேத் । ப்ராணாயாமஸமாயுக்தம் குர்யாத்ஸாந்தபநம் ததா ।। ௧௮.

ஆசையால் ஒரு பெண்ணை அணுகினால், பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்; உயிர்வாயுவை கட்டுப்படுத்தி சாந்தபன விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

தத ஶ்சரதி நிர்த்தேஶம் க்ரு'ச்ச்ரஸ்யாந்தே ஸமாஹிதஃ। புநராஶ்ரமமாகம்ய சரேத்பிக்ஷுரதந்த்ரிதஃ । ந மர்மயுக்தம் வசநம் ஹிநஸ்தீதி மநீஷிணஃ ।। ௧௮.

அந்த விரதத்தை முறையாக செய்து, கடினத்தின் முடிவில் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, மீண்டும் ஆசிரமத்திற்கு வந்து, பிக்ஷு சோம்பல் இல்லாமல் நடக்க வேண்டும்; முக்கியமான பொருளோடு தொடர்பில்லாத சொல் தீங்கு செய்யாது என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

ததாபி ச ந கர்த்தவ்யஃ ப்ரஸங்கோ ஹ்யேஷ தாருணஃ। அஹோராத்ராதிகஃ கஶ்சிந்நாஸ்த்யதர்ம இதி ஶ்ருதிஃ ।। ௧௮.

இருப்பினும், இந்தச் சேர்க்கை செய்யக்கூடாது; இது மிகவும் பயங்கரமானது. பகலும் இரவும் இதைவிட பெரிய அதர்மம் இல்லை என்று சாஸ்திரம் கூறுகிறது.

ஹிம்ஸா ஹ்யேஷா பரா ஸ்ரு'ஷ்டா தைவதைர்முநிபிஸ்ததா। யதேத[https://puranastudy.freeoda.com/pur_index14/dravina.htm த்த்ரவிணம்] நாம ப்ராணா ஹ்யேதே பஹிஶ்சராஃ। ஸ தஸ்ய ஹரதி ப்ராணாந் யோ யஸ்ய ஹரதே தநம் ।। ௧௮.

இது மிக உயர்ந்த வன்முறை; தெய்வங்களும் முனிவர்களும் இதை நிறுவினர். 'செல்வம்' என்று அழைக்கப்படுவது — அவை உயிர்கள் வெளியே நடமாடும் போல். ஒருவன் மற்றவரின் செல்வத்தை எடுத்தால், அவன் உயிரையே எடுத்ததாகும்.

ஏவம் க்ரு'த்வா ஸ துஷ்டாத்மா பிந்நவ்ரு'த்தோ வ்ரதாச்ச்யுதஃ। பூயோ நிர்வேதமாபந்நஶ்சரேச்சாந்த்ராயணம் வ்ரதம் ।। ௧௮.

இவ்வாறு செய்தவன், கெட்ட மனம் கொண்டவன், தன் நடத்தை விட்டு விரதத்திலிருந்து விலகியவன், மனமுருகி, சந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

விதிநா ஶாஸ்த்ரத்ரு'ஷ்டேந ஸம்வத்ஸரமிதி ஶ்ருதிஃ। ததஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே பூயஃ ப்ரக்ஷீணகல்மஷஃ। பூயோ நிர்வேதமாபந்நஶ்சரேச்சாந்த்ராயணம் வ்ரதம் ।। ௧௮.

சாஸ்திரத்தில் கூறப்பட்ட விதிப்படி, ஒரு வருடம் அந்த விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது; ஆண்டின் முடிவில் பாவம் குறைந்ததும், மீண்டும் மனமுருகி சந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

அஹிம்ஸா ஸர்வபூதாநாம் கர்மணா மநஸா கிரா । அகாமாதபி ஹிம்ஸேத யதி பிக்ஷுஃ பஶூந் ம்ரு'காந்। க்ரு'ச்ச்ராதிக்ரு'ச்ச்ரம் குர்வீத சாந்த்ராயணமதீபி வா ।। ௧௮.

எல்லா உயிர்களுக்கும் செயலில், எண்ணத்தில், வார்த்தையிலும் அஹிம்சை கடைபிடிக்க வேண்டும். தவசு ஒருவர் அறியாமலாவது மிருகங்கள் அல்லது விலங்குகளை புண்படுத்தினால், மிக கடுமையான விரதம் அல்லது சந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஸ்கந்தேதிந்த்ரியதௌர்பல்யாத் ஸ்த்ரியம் த்ரு'ஷ்ட்வா யதிர்யதி। தேந தாரயிதவ்யா வை ப்ராணாயாமாஸ்து ஷோடஶ ।। ௧௮.

இந்திரியங்கள் பலவீனமடைந்து, ஒரு யதி பெண்ணை பார்த்து தன்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் போனால், அவன் பதினாறு முறை மூச்சுப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.