வாயுபுராணம்

ஆதித்யம் ஶ்ராத்தயஜ்ஞேஷு ந கச்சேத்யோகவித் வ்கசித்। ஏவம் ஹ்யஹிம்ஸகோ யோகீ பவேதிதி விசாரணா ।। ௧௬.

யோகத்தை அறிந்தவர், அதிதி வரவேற்பும், ஸ்ராத்த யாகங்களும் செல்லக் கூடாது. இப்படிப்பட்ட நடத்தை மூலம் யோகி அஹிம்சையைப் பின்பற்றுவான்.

வஹ்நௌ விதூமே வ்யங்காரே ஸர்வ்ரு'ஸ்மிந் புக்தவஜ்ஜநே। விசரேந்மதிமாந் யோகீ ந து தேஷ்வேவ நித்யஶஃ ।। ௧௬.

அறிவுள்ள யோகி, தீயில் புகையோ அல்லது எரியாத நெருப்போ இல்லாமல் எரிபொருளில் இருக்கும் போல், மக்கள் மத்தியில் உணவு உண்டவன் போலச் சஞ்சரிக்க வேண்டும்; ஆனால் அவ்விதமாக எப்போதும் அவர்களோடு கலந்து இருக்கக்கூடாது.

யதைவமவமந்யந்தே யதா பரிபவந்தி ச। யுக்தஸ்ததா சரேத்பைக்ஷம் ஸதாம் தர்மமதூஷயந் ।। ௧௬.

அவன் எவ்வாறு அவமதிக்கப்படினாலும், எவ்வாறு இகழப்படினாலும், நல்லவர்களின் தர்மத்தை கெடுப்பதில்லாமல், அதேபோல் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்.

பைக்ஷம் சரேத்க்ரு'ஹஸ்தேஷு யதாசாரக்ரு'ஹேஷு ச। ஶ்ரேஷ்டா து பரமா சேயம் வ்ரு'த்திரஸ்யோபதிஶ்யதே ।। ௧௬.

அவன் குடும்பத்தில் வாழும் நல்லவர்களிடமும், நன்றாக நடக்கும் வீடுகளிலும் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்; இந்த வாழ்க்கை முறையே அவனுக்குச் சிறந்ததும் உயர்ந்ததும் என்று கூறப்படுகிறது.

அத ஊர்த்த்வம் க்ரு'ஹஸ்தேஷு ஶாலீநேஷு சரேத்‌த்விஜஃ। ஶ்ரத்ததாநேஷு தாந்தேஷு ஶ்ரோத்ரியேஷு மஹாத்மஸு ।। ௧௬.

இதற்குப் பிறகு, இருமுறை பிறந்தவன் தூய்மை உடைய, நம்பிக்கை உள்ள, மனம் கட்டுப்படுத்திய, வேதம் அறிந்த, உயர்ந்த உள்ளம் கொண்ட குடும்பஸ்தர்களிடம் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்.

அத ஊர்த்த்வம் புநஶ்சாபி அதுஷ்டபதிதேஷு ச। பைக்ஷசர்யா விவர்ணேஷு ஜகந்யா வ்ரு'த்திருச்யதே ।। ௧௬.

இதற்குப் பிறகு, மீண்டும், கெட்டவர்களோ தவறானவர்களோ அல்லாத, ஆனால் சிறப்பில்லாத வீடுகளில் பிச்சை எடுப்பது, மிகவும் தாழ்ந்த வாழ்க்கை என்று கூறப்படுகிறது.

பைக்ஷம் யவாகூம் தக்ரம் வா பயோ யாவகமேவ ச। பளமூலம் விபவ்கம் வா பிண்யாகம் ஶக்திதோபி வா ।। ௧௬.

அவன் பிச்சையாக யவம் கஞ்சி, மோர், பால், யவம், பழம், கிழங்கு, உலர்ந்த அடை, அல்லது தன்னால் முடிந்த அளவு மாவும் ஏற்கலாம்.

இத்யேதே வை மயா ப்ரோக்தா யோகிநாம் ஸித்திவர்த்தநாஃ। ஆஹாராஸ்தேஷு ஸித்தேஷு ஶ்ரேஷ்டம் பைக்ஷமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௬.

யோகிகளின் சாதனையை வளர்க்கும் உணவுகளை நான் இங்கு கூறினேன்; அவற்றில் தூய்மை உள்ள பிச்சை உணவுதான் சிறந்தது என்று நினைக்கப்படுகிறது.

அப்பிந்தும் யஃ குஶாக்ரேண மாஸே மாஸே ஸமஶ்நுதே। ந்யாயதோ யஸ்து பிக்ஷேத ஸ பூர்வோக்தாத்விஶிஷ்யதே ।। ௧௬.

ஒரு மாதத்திற்கு ஒருமுறை குசம் புல் முனையில் ஒரு துளி நீர் மட்டும் உண்டவனோ, அல்லது முறையாக பிச்சை எடுப்பவனோ, முன்பு கூறியதைவிட உயர்ந்தவன்.

யோகிநாம் சைவ ஸர்வேஷாம் ஶ்ரேஷ்டம் சாந்த்ராயணம் ஸ்ம்ரு'தம் । ஏகம் த்வே த்ரீணி சத்வாரி ஶக்திதோ வா ஸமாசரேத் ।। ௧௬.

எல்லா யோகிகளிலும் சந்திராயண விரதம் மிகச் சிறந்தது என்று கூறப்படுகிறது; ஒருமுறை, இருமுறை, மூன்று, நான்கு முறை, தன்னால் இயன்ற அளவு செய்யலாம்.

அஸ்தேயம் ப்ரஹ்மசர்யஞ்ச அலோபஸ்த்யாக ஏவ ச। வ்ரதாநி சைவ பிக்ஷூணாமஹிம்ஸா பரமார்திதா ।। ௧௬.

திருடாதிருத்தல், பற்பழிப்பு, ஆசை இல்லாமை, தியாகம், விரதங்கள், அஹிம்சை, மிகுந்த நேர்மை ஆகியவை பிச்சை வாழ்க்கையினருக்கான கட்டுப்பாடுகள்.

அக்ரோதோ குருஶுஶ்ரூஷா ஶௌசமாஹாரலாகவம்। நித்யம்ஸ்வாத்யாய இத்யேதே நியமாஃ பரிகீர்திதாஃ ।। ௧௬.

கோபமில்லாமை, ஆசானுக்கு சேவை, தூய்மை, உணவில் ஒழுங்கு, எப்போதும் சுஅப்யாசம் — இவை எல்லாம் நியமங்கள் என்று கூறப்படுகின்றன.

பீசயோநிர்குணவபுர்பத்தஃ கர்மபிரேவ ச। யதா த்விப இவாரண்யே மநுஷ்யாணாம் விதீயதே ।। ௧௬.

விதிகள் காரணமாக கட்டுப்பட்டவன், விதைதான் மூலமாகவும் குணங்கள் உருவாகவும், காட்டில் யானை இருப்பது போல் மனிதன் உலகில் நிலைபெறுகிறான்.

ப்ராப்யதே வாசிராதேவாங்குஶேநேவ நிவாரிதஃ। ஏவம் ஜ்ஞாநேந ஶுத்தேந தக்தபீசோ ஹ்யகல்மஷஃ। விமுக்தபந்தஃ ஶாந்தோऽஸௌ முக்த இத்யபிதீயதே ।। ௧௬.

யானையை அங்குசம் கொண்டு விரைவில் அடக்குவது போல, மனிதனும் அடக்கப்படலாம்; ஆனால் தூய அறிவால் விதை அழிந்தவுடன், அவன் பாவமின்றி பந்தம் நீங்கி அமைதியுடன் விடுதலை அடைந்தவன் எனப்படும்.

வேதைஸ்துத்யா ஸர்வயஜ்ஞக்ரியாஸ்து யஜ்ஞே ஜப்யம் ஜ்ஞாநிநாமாஹுரக்ரயம்। ஜ்ஞாநாத்தயாநம் ஸங்கராகவ்யபேதம் தஸ்மிந் ப்ராப்தே ஶாஶ்வதஸ்யோபலப்திஃ ।। ௧௬.

வேதங்கள் எல்லா யாகங்களையும் புகழ்கின்றன; ஆனால் யாகங்களில் ஞானிகளுக்குச் ஜபமே முதன்மை என்று கூறப்படுகிறது. ஞானத்தின் மூலம் பற்றினின்றும் விலகிய தியானம் உண்டாகிறது; அதில் நிலைத்தால் நிலையானதை அடையலாம்.

தமஃ ஶமஃ ஸத்யமகல்மஷத்வம் மௌநம் ச பூதேஷ்வகிலேஷ்வதார்ஜ்ஜவம்। அதீந்த்ரியஜ்ஞாநமிதம் ததார்ஜ்ஜவம் ப்ராஹுஸ்ததா ஜ்ஞாநவிஶுத்தஸத்த்வாஃ ।। ௧௬.

இந்திரியக் கட்டுப்பாடு, மன அமைதி, சத்தியம், பாவமின்மை, மௌனம், எல்லா உயிர்களிடமும் நேர்மை, அறிவாற்றல் — இவை எல்லாம் தூய மனம் கொண்டவர்களால் சிறப்பாகக் கூறப்பட்ட நற்குணங்கள்.

ஸமாஹிதோ ப்ரஹ்மபரோऽப்ரமாதீ ஶுசிஸ்ததைவாத்மரதிர்ஜீதேந்த்ரியஃ। ஸமாப்நுயுர்யோகமிமம் மஹாதியோ மஹர்ஷயஶ்சைவமநிந்திதாமலாஃ ।। ௧௬.

தியானத்தில் நிலைபெற்ற, பரப்பிரம்மத்தை நோக்கிய, கவனமுள்ள, தூய்மை உடைய, ஆத்மாவில் ஆனந்தம் காணும், இంద్రியங்களை வென்ற, பெரிய அறிவாளிகள், பழியற்ற முனிவர்கள் — இவர்கள் இந்த யோகத்தை அடைகின்றனர்.

ஆஶ்ரமத்ரயமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ப்ராப்தஸ்து பரமாஶ்ரமம்। அதஃ ஸம்வத்ஸரஸ்யாந்தே ப்ராப்ய ஜ்ஞாநமநுத்தமம் ।। ௧௭.

மூன்று ஆசிரமங்களையும் விட்டு, உயர்ந்த ஆசிரமத்தை அடைந்தவுடன், அந்த ஆண்டின் முடிவில், அவன் மிக உயர்ந்த ஞானத்தை பெறுகிறான்.

அநுஜ்ஞாப்ய குரூம்சைவ விசரேத் ப்ரு'திவீமிமாம்। ஸாரபூதமுபாஸீத ஜ்ஞாநம் யஜ்ஜ்ஞேய ஸாதகம் ।। ௧௭.

ஆசான்களிடம் அனுமதி பெற்றபின், இந்த பூமியில் சஞ்சரித்து, சாரமுள்ளதை நாடி, அறிய வேண்டியதை அடைய உதவும் ஞானத்தை வழிபட வேண்டும்.

இதம் ஜ்ஞாநமிதம் ஜ்ஞேயமிதி யஸ்துஷிதஶ்சரேத் । அபி கல்பஸஹஸ்ராயுர்ந்நைவ ஜ்ஞேயமவாப்நுயாத் ।। ௧௭.

"இது அறிவு, இது அறிய வேண்டியது" என்று திருப்தியுடன் இருப்பவன், ஆயிரம் யுகங்கள் உயிருடன் இருந்தாலும், உண்மையான அறிவை அடைய முடியாது.

த்யக்தஸங்கோ ஜிதகோதோ லக்வாஹாரோ ஜிதேந்த்ரியஃ। பிதாய புத்த்யா த்வாராணி த்யாநே ஹ்யேவம் மநோ ததேத் ।। ௧௭.

பற்று விட்டவன், கோபத்தை வென்றவன், குறைவாக உண்பவன், இంద్రியங்களை அடக்கியவன், புத்தியால் வாயில்களை அடைத்து, மனதை தியானத்தில் நிலைநிறுத்த வேண்டும்.

ஶூந்யேஷ்வேவாவகாஶேஷு குஹாஸு சவநே ததா। நதீநாம் புலிநே சைவ நித்யம் யுக்தஃ ஸதா பவேத் ।। ௧௭.

வெறிச்சோடிய இடங்களில், வெளிப்புற இடங்களில், குகைகளிலும் காடுகளிலும், நதிகளின் கரைகளிலும் எப்போதும் ஒருமனதாக இருக்க வேண்டும்.

வாக்தண்டஃ கர்மதண்டஶ்ச மநோதண்டஶ்ச தே த்ரயஃ। யஸ்யைதே நியதா தண்டாஃ ஸ த்ரிதண்டீ வ்யவஸ்திதஃ ।। ௧௭.

வாக்கு, செயல், மனம் — இவை மூன்று அடக்கங்கள்; இவை நன்கு நிலைபெற்றவரே 'மூன்றடக்கன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்.

அவஸ்திதோ த்யாநரதிர்ஜிதேந்த்ரியஃ ஶுபாஶுபே ஹித்ய ச கர்மணீ உபே । இதம் ஶரீரம் ப்ரவிமுச்ய ஶாஸ்த்ரதோ ந ஜாயதே ம்ரியதே வா கதாசித் ।। ௧௭.

தியானத்தில் நிலைநிற்றல், இంద్రியங்களை அடக்கம் செய்தல், நல்லதும் கெட்டதும் எனும் செயல்களை விட்டுவிடல் ஆகியவற்றுடன், இந்த உடலை சாஸ்திரப்படி விட்டவுடன், மீண்டும் பிறப்பும் இறப்பும் இல்லை.

இதி ஶ்ரீமஹாபுராணே வாயுப்ரோக்தே பரமாஶ்ரமப்ராப்திகதநம் நாம ஸப்ததஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு மஹாபுராணத்தில் வாயு பகவான் உரைத்த பரமாசிரமம் அடைதலை விவரிக்கும் பதினேழாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதீநாமிஹ நிஶ்சயம்। ப்ராயஶ்சித்தாநி தத்த்வேந யாந்யகாமக்ரு'தாநி து। அத காமக்ரு'தேப்யாஹுஃ ஸூக்ஷ்மதர்மவிதோ ஜநாஃ ।। ௧௮.

இப்போது யதிகளுக்கான பிராயச்சித்தங்களை உண்மையாகச் சொல்கிறேன்; அறியாமல் செய்த தவறுகளுக்கும், அறிந்தே செய்த தவறுகளுக்கும், நுண்ணிய தர்மத்தை அறிந்தவர்கள் கூறிய பிராயச்சித்தமும் உள்ளது.

பாபஞ்ச த்ரிவிதம் ப்ரோக்தம் வாங்மநஃகாயஸம்பவம்। ஸததம் ஹிதிவா ராத்ரௌ யேநேதம் பத்யதே ஜகத் ।। ௧௮.

பாவம் மூன்று வகை என்று கூறப்படுகிறது: வாக்கால், மனதால், உடலால் உண்டாகும் பாவம். இவை நாளும் இரவும் உலகை கட்டி வைக்கின்றன.

ந கர்மாணி ந சாப்யேஷ திஷ்ட தீதிபரா ஶ்ருதிஃ। க்ஷணமேவ ப்ரயோஜ்யந்து ஆயுஷஸ்து விதாரணாத் ।। ௧௮.

செயல்கள் அல்லது இந்த உடலும் நிலைத்திருக்காது என்று உயர்ந்த வேதம் கூறுகிறது; வாழ்வைத் தாங்க ஒரு கணம் மட்டும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

பவேத்தீரோऽப்ரமத்தஸ்து யோகோ ஹி பரமம் பலம்। ந ஹி யோகாத்பரம் கிஞ்சிந்நராணாமிஹ த்ரு'ஶ்யதே। தஸ்மாத்யோகம் ப்ரஶம்ஸந்தி தர்மயுக்தா மநீஷிணஃ ।। ௧௮.

திடமான மனமும் கவனமும் வேண்டும்; யோகம் தான் உயர்ந்த பலம். மனிதர்களுக்கு யோகத்தைவிட மேலானது எதுவும் இல்லை; அதனால் தர்மத்தில் நிலைத்த ஞானிகள் யோகத்தைப் புகழ்கிறார்கள்.