வாயுபுராணம்

ததஃ ஸ்மரதி ஸம்ஸாரசக்ரேண பரிவர்த்திதஃ। தஸ்மாத்து ஸததம் யுக்தோ த்யாநதத்பரயுஞ்ஜகஃ। ததா ஸமாரபேத்யோகம் யதாத்மாநம் ஸ பஶ்யதி ।। ௧௫.

அப்போது, சஞ்சார சக்கரத்தில் சுழற்றப்பட்டு நினைவில் வருகிறது; ஆகவே, எப்போதும் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, தியானத்தில் ஈடுபட்டு, தன்னைத் தெளிவாக அறிய யோகத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

ஏஷ ஆத்யஃ பரம் ஜ்யோதிரேஷ ஸேதுரநுத்தமஃ। விவ்ரு'த்தோ ஹ்யேஷ பூதாநாம் ந ஸம்பேதஶ்ச ஶாஶ்வதஃ ।। ௧௫.

இது முதன்மையான, உயர்ந்த ஒளி; இது எல்லாவற்றிற்கும் மேல் உள்ள பாலம்; இது அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரம், அதன் ஒற்றுமை என்றும் நிலைத்தது.

ததேநம் ஸேதுமாத்மாநம் அக்நிம் வை விஶ்வதோமுகம்। ஹ்ரு'திஸ்தம் ஸர்வபூதாநாமுபாஸீத விதாநவித் ।। ௧௫.

அதனால், முறையை அறிந்தவன், அந்த ஆத்மாவை, எல்லா உயிர்களின் உள்ளத்தில் உறையும், எல்லாதிசைகளிலும் முகம் கொண்ட தீயைப் போல உள்ள பாலத்தை, முறையுடன் வழிபட வேண்டும்.

ஹுத்வாஷ்டாவாஹுதீஃ ஸம்யக் ஶுசிஸ்தத்கதமாநஸஃ। வைஶ்வாநரம் ஹ்ரு'திஸ்தந்து யதாவதநுபூர்வஶஃ। அபஃ பூர்வ ஸக்ரு'த் ப்ராஶ்ய துஷ்ணீம் பூத்வா உபாஸதே ।। ௧௫.

எட்டு முறையாக அர்ச்சனை செய்து, தூய்மையுடன் மனதை அதில் ஒருமைப்படுத்தி, இதயத்தில் உறையும் வைஶ்வானரனை முறையாக தியானிக்க வேண்டும். முதலில் நீரை ஒருமுறை அருந்தி, அமைதியாக அமர்ந்து வழிபட வேண்டும்.

ப்ராணாயேதி ததஸ்தஸ்ய ப்ரதமா ஹ்யாஹுதிஃ ஸ்ம்ரு'தா। அபாநாய த்விதீயா து ஸமாநாயேதி சாபரா ।। ௧௫.

முதல் அர்ச்சனை பிராணனுக்காக என நினைக்கப்படுகிறது; இரண்டாவது அபானனுக்காக, மூன்றாவது சமானனுக்காக அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது.

உதாநாய சதுர்தீதி வ்யாநாயேதி ச பஞ்சமீ। ஸ்வாஹா காரைஃ பரம் ஹுத்வா ஶேஷம் புஞ்ஜீத காமதஃ। அபஃ புநஃ ஸக்ரு'த் ப்ராஶ்ய த்ர்யாசம்ய ஹ்ரு'தயம் ஸ்ப்ரு'ஶேத் ।। ௧௫.

நான்காவது உதானனுக்காக, ஐந்தாவது வியானனுக்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மீதமுள்ளவை 'ஸ்வாஹா' என்று கூறி அர்ப்பணித்து, எஞ்சியதை விருப்பப்படி உணவாக எடுத்துக்கொள்ளலாம். பின்னர் மீண்டும் நீரை ஒருமுறை அருந்தி, மூன்று முறை ஆச்சமனம் செய்து, இதயத்தைத் தொட வேண்டும்.

ௐப்ராணாநாம் க்ரந்திரஸ்யாத்மா ருத்ரோ ஹ்யாத்மா விஶாந்தகஃ। ஸ ருத்ரோ ஹ்யாத்மநஃ ப்ராணா ஏவமாப்யாயயேத் ஸ்வயம் ।। ௧௫.

ஓம் — பிராணங்களின் கட்டு அவனது ஆத்மா; ருத்ரன் தான் அந்த ஆத்மா, எல்லாவற்றையும் அழிப்பவன். அந்த ருத்ரன் தான் ஆத்மாவின் பிராணன்; அவனே அவற்றைத் தானாகப் போஷிக்கிறான்.

த்வம் தேவாநாமபி ஜ்யேஷ்ட உக்ரஸ்த்வம் சதுரோ வ்ரு'ஷா । ம்ரு'த்யுக்நோऽஸி த்வமஸ்மப்யம் பத்ரமேதத்துதம் ஹவிஃ ।। ௧௫.

நீ தேவர்களில் மூத்தவன்; நீ மிகக் கடுமையானவன், நான்கு பசுக்களும் நீயே. நீ மரணத்தை அழிப்பவன்; எங்களுக்கு இந்த அர்ப்பணை நல்லதாக அமைய வேண்டும்.

ஏவம் ஹ்ரு'தயமாலப்ய பாதாங்குஷ்டே து தக்ஷிணே। விஶ்ராவ்ய தக்ஷிணம் பாணிம் நாபிம் வை பாணிநா ஸ்ப்ரு'ஶேத் । ததஃ புநருபஸ்ப்ரு'ஶ்‌ய சாத்மாநமபிஸம்ஸ்ப்ரு'ஶேத் ।। ௧௫.

இதயத்தைத் தொடிய பிறகு, வலது காலைத் திருவிரலைத் தொட வேண்டும்; வலது கையால் ஊற்றி, நாபியை அந்தக் கையால் தொட வேண்டும். பின்னர் மீண்டும் தூய்மை செய்து, தன்னைத் தொட வேண்டும்.

அக்ஷிணீ நாஸிகா ஶ்ரோத்ரே ஹ்ரு'தயம் ஶிர ஏவ ச। த்வாவாத்மாநாவுபாவேதௌ ப்ராணாபாநாவுதாஹ்ரு'தௌ ।। ௧௫.

கண்கள், மூக்கு, காதுகள், இதயம், தலை — இவை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இரண்டு ஆத்மாக்கள் பிராணன் மற்றும் அபானன் என்று கூறப்படுகிறது.

தயோஃ ப்ராணோऽந்தராத்மாஸ்ய பாஹ்யோऽபாநோऽத உச்யதே। அந்நம் ப்ராணஸ்ததாபாநம் ம்ரு'த்யுர்ஜ்ஜீவிதமேவ ச ।। ௧௫.

இதில், பிராணன் உள்ளார்ந்த ஆத்மா, அபானன் வெளிப்புறமானது என்று கூறப்படுகிறது. உணவு பிராணன், அதுபோல அபானமும்; மரணம் மற்றும் வாழ்வும் அதேபோல்.

அந்நம் ப்ரஹ்ம ச விஜ்ஞேயம் ப்ரஜாநாம் ப்ரஸவஸ்ததா। அந்நாத்பூதாநி ஜாயந்தே ஸ்திதிரந்நேந சேஷ்யதே। வர்த்தந்தே தேந பூதாநி தஸ்மாதந்நந்ததுச்யதே ।। ௧௫.

உணவும் பரமாத்மாவும் பிள்ளைகளின் மூலமாக அறியப்பட வேண்டும். உணவிலிருந்து உயிர்கள் பிறக்கின்றன; உணவால் அவை வாழ்கின்றன; உணவால் உயிர்கள் வளர்கின்றன; அதனால் அதற்கு 'உணவு' என்று பெயர் வந்தது.

ததேவாக்நௌ ஹுதம் ஹ்யந்நம் புஞ்ஜதே தேவதாநவாஃ। கந்தர்வயக்ஷரக்ஷாம்ஸி பிஶாசாஶ்சாந்நமேவ ஹி ।। ௧௫.

அதே உணவை, அக்னியில் அர்ப்பணித்ததை, தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், ராட்சதர்கள், பிசாசுகள் — எல்லோரும் உணவையே உண்கின்றனர்.

இதி ஶ்ரீமஹாபுராணே வாயு ப்ரோக்தே பாஶுபதயோகோ நாம பஞ்சதஶோऽத்யாயஃ

இவ்வாறு மகாபுராணத்தில் வாயு பகவான் உரைத்த பாசுபத யோகம் என்ற பதினைந்தாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.

அத ஊத்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶௌசாசாரஸ்ய லக்ஷணம்। யதநுஷ்டாய ஶுத்தாத்மா ப்ரேத்ய ஸ்வர்கம் ஹி சாப்நுயாத் ।। ௧௬.

இப்போது நான் தூய்மை நடத்தையின் பண்புகளை விளக்குகிறேன்; அதை அனுசரித்து, தூய்மையான மனத்துடன் இருப்பவர் இறப்பிற்குப் பிறகு சொர்க்கத்தை அடைவார்.

உதகார்தீ து ஶௌசாநாம் முநீநாமுத்தமம் பதம் । யஸ்து தேஷ்வப்ரமத்தஃ ஸ்யாத் ஸ முநிர்ந்நாவஸீததி ।। ௧௬.

நீரை நாடுபவர்களுக்கு, முனிவர்களில் தூய்மையின் உயர்ந்த நிலை கிடைக்கும். அவர்களில் யார் எச்சரிக்கையுடன் இருப்பாரோ, அந்த முனிவர் ஒருபோதும் வீழ்வதில்லை.

மாநாவமாநௌ த்வோவேதௌ தாவேவாஹுர்விஷாம்ரு'தே । அவமாநம் விஷம் தத்ர மாநந்த்வம்ரு'தமுச்யதே ।। ௧௬.

மரியாதை மற்றும் அவமரியாதை — இந்த இரண்டும் அமிர்தமும் விஷமும் என்று கூறப்படுகிறது. அவமரியாதை விஷம், மரியாதை அமிர்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

யஸ்து தேஷ்வப்ரமத்தஃ ஸ்யாத் ஸ முநிர்ந்நாவஸீததி । குரோஃ ப்ரியஹிதே யுக்தஃ ஸ து ஸம்வத்ஸரம் வஸேத் ।। ௧௬.

அவர்களில் எச்சரிக்கையுடன் இருப்பவர், அந்த முனிவர் ஒருபோதும் வீழ்வதில்லை. ஆசானின் அன்பும் நலனும் கருதி, அவர் ஒரு வருடம் தங்க வேண்டும்.

நியமேஷ்வப்ரமத்தஸ்து யமேஷு ச ஸதா பவேத் । ப்ராப்யாநுஜ்ஞாந்ததஶ்சைவ ஜ்ஞாநாகமநமுத்தமம்। அவிரோதேந தர்மஸ்ய விசரேத் ப்ரு'திவீமிமாம் ।। ௧௬.

நியமங்களிலும், யமங்களிலும் எப்போதும் கவனமாக இருக்க வேண்டும். அனுமதி பெற்ற பின், உயர்ந்த அறிவை அடைந்து, தர்மத்திற்கு விரோதமில்லாமல் இந்த பூமியில் சுற்றலாம்.

சக்ஷுஃ பூதம் வ்ரஜேந்மார்கம் வஸ்த்ரபூதம் ஜலம் பிபேத்। ஸத்யபூதாம் வதேத்வாணீமிதி தர்மாநுஶாஸநம் ।। ௧௬.

கண்ணால் தூய்மையாக்கப்பட்ட பாதையில் பயணம் செய்ய வேண்டும்; துணியால் வடிகட்டிய நீரைப் பருக வேண்டும்; உண்மையால் தூய்மையாக்கப்பட்ட வார்த்தைகளை பேச வேண்டும் — இதுவே தர்ம உபதேசம்.

ஆதித்யம் ஶ்ராத்தயஜ்ஞேஷு ந கச்சேத்யோகவித் வ்கசித்। ஏவம் ஹ்யஹிம்ஸகோ யோகீ பவேதிதி விசாரணா ।। ௧௬.

யோகத்தை அறிந்தவர், அதிதி வரவேற்பும், ஸ்ராத்த யாகங்களும் செல்லக் கூடாது. இப்படிப்பட்ட நடத்தை மூலம் யோகி அஹிம்சையைப் பின்பற்றுவான்.

வஹ்நௌ விதூமே வ்யங்காரே ஸர்வ்ரு'ஸ்மிந் புக்தவஜ்ஜநே। விசரேந்மதிமாந் யோகீ ந து தேஷ்வேவ நித்யஶஃ ।। ௧௬.

அறிவுள்ள யோகி, தீயில் புகையோ அல்லது எரியாத நெருப்போ இல்லாமல் எரிபொருளில் இருக்கும் போல், மக்கள் மத்தியில் உணவு உண்டவன் போலச் சஞ்சரிக்க வேண்டும்; ஆனால் அவ்விதமாக எப்போதும் அவர்களோடு கலந்து இருக்கக்கூடாது.

யதைவமவமந்யந்தே யதா பரிபவந்தி ச। யுக்தஸ்ததா சரேத்பைக்ஷம் ஸதாம் தர்மமதூஷயந் ।। ௧௬.

அவன் எவ்வாறு அவமதிக்கப்படினாலும், எவ்வாறு இகழப்படினாலும், நல்லவர்களின் தர்மத்தை கெடுப்பதில்லாமல், அதேபோல் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்.

பைக்ஷம் சரேத்க்ரு'ஹஸ்தேஷு யதாசாரக்ரு'ஹேஷு ச। ஶ்ரேஷ்டா து பரமா சேயம் வ்ரு'த்திரஸ்யோபதிஶ்யதே ।। ௧௬.

அவன் குடும்பத்தில் வாழும் நல்லவர்களிடமும், நன்றாக நடக்கும் வீடுகளிலும் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்; இந்த வாழ்க்கை முறையே அவனுக்குச் சிறந்ததும் உயர்ந்ததும் என்று கூறப்படுகிறது.

அத ஊர்த்த்வம் க்ரு'ஹஸ்தேஷு ஶாலீநேஷு சரேத்‌த்விஜஃ। ஶ்ரத்ததாநேஷு தாந்தேஷு ஶ்ரோத்ரியேஷு மஹாத்மஸு ।। ௧௬.

இதற்குப் பிறகு, இருமுறை பிறந்தவன் தூய்மை உடைய, நம்பிக்கை உள்ள, மனம் கட்டுப்படுத்திய, வேதம் அறிந்த, உயர்ந்த உள்ளம் கொண்ட குடும்பஸ்தர்களிடம் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்.

அத ஊர்த்த்வம் புநஶ்சாபி அதுஷ்டபதிதேஷு ச। பைக்ஷசர்யா விவர்ணேஷு ஜகந்யா வ்ரு'த்திருச்யதே ।। ௧௬.

இதற்குப் பிறகு, மீண்டும், கெட்டவர்களோ தவறானவர்களோ அல்லாத, ஆனால் சிறப்பில்லாத வீடுகளில் பிச்சை எடுப்பது, மிகவும் தாழ்ந்த வாழ்க்கை என்று கூறப்படுகிறது.

பைக்ஷம் யவாகூம் தக்ரம் வா பயோ யாவகமேவ ச। பளமூலம் விபவ்கம் வா பிண்யாகம் ஶக்திதோபி வா ।। ௧௬.

அவன் பிச்சையாக யவம் கஞ்சி, மோர், பால், யவம், பழம், கிழங்கு, உலர்ந்த அடை, அல்லது தன்னால் முடிந்த அளவு மாவும் ஏற்கலாம்.

இத்யேதே வை மயா ப்ரோக்தா யோகிநாம் ஸித்திவர்த்தநாஃ। ஆஹாராஸ்தேஷு ஸித்தேஷு ஶ்ரேஷ்டம் பைக்ஷமிதி ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௬.

யோகிகளின் சாதனையை வளர்க்கும் உணவுகளை நான் இங்கு கூறினேன்; அவற்றில் தூய்மை உள்ள பிச்சை உணவுதான் சிறந்தது என்று நினைக்கப்படுகிறது.

அப்பிந்தும் யஃ குஶாக்ரேண மாஸே மாஸே ஸமஶ்நுதே। ந்யாயதோ யஸ்து பிக்ஷேத ஸ பூர்வோக்தாத்விஶிஷ்யதே ।। ௧௬.

ஒரு மாதத்திற்கு ஒருமுறை குசம் புல் முனையில் ஒரு துளி நீர் மட்டும் உண்டவனோ, அல்லது முறையாக பிச்சை எடுப்பவனோ, முன்பு கூறியதைவிட உயர்ந்தவன்.