வாயுபுராணம்

வஶித்வமத ஸர்வத்ர யத்ர காமாவஸாயிதா। தச்சாபி விவிதம் ஜ்ஞேயமைஶ்வர்யம் ஸர்வகாமிகம் ।। ௧௩.

அதேபோல், எல்லா இடங்களிலும் வசித்துவம், எங்கு எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறுகின்றன — இந்த பல்வேறு ஐஸ்வரியம், எல்லா விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்யும் தன்மை கொண்டது என்று அறிய வேண்டும்.

ஸாவத்யம் நிரவத்யம் ச ஸூக்ஷ்மஞ்சைவ ப்ரவர்த்ததே। ஸாவத்யம் நாம தத்தத்த்வம் பஞ்சபூதாத்மகம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௩.

குற்றமுள்ளதும் குற்றமில்லாததும், மேலும் நுண்ணியதும் தோன்றுகின்றன. குற்றமுள்ளதென்று சொல்லப்படுவது ஐந்து பூதங்களால் ஆனது என்று கருதப்படுகிறது.

நிரவத்யம் ததா நாம பஞ்சபூதாத்மகம் ஸ்ம்ரு'தம்। இந்த்ரியாணி மநஶ்சைவ அஹஹ்காரஶ்ச வை ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௩.

குற்றமில்லாததும், அதேபோல், ஐந்து பூதங்களால் ஆனது என்றும், அறிவுப்புலங்கள், மனம், அகங்காரம் ஆகியவை அதில் உள்ளன என்றும் கூறப்படுகிறது.

தத்ர ஸூக்ஷ்மப்ரவ்ரு'த்தந்து பஞ்சபூதாத்மகம் புநஃ। இந்த்ரியாணி மநஶ்சைவ புத்த்யஹங்கார ஸம்ஜ்ஞிதம் ।। ௧௩.

அங்கே, நுண்ணிய செயல்பாடும், மீண்டும் ஐந்து பூதங்களால் ஆனது, அறிவுப்புலங்கள், மனம், புத்தி, அகங்காரம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

ததா ஸர்வமயஞ்சைவ ஆத்மஸ்தா க்யாதிரேவ ச। ஸம்யோக ஏவம் த்ரிபிதஃ ஸூக்ஷ்மேஷ்வேவ ப்ரவர்த்ததே ।। ௧௩.

அதேபோல், எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கியதும், ஆத்மாவில் நிலையான புகழும் — இவ்வாறு மூன்று வகையான சங்கமம் நுண்ணியங்களில் மட்டும் நடைபெறுகிறது.

புநரஷ்டகுணஸ்யாபி தேஷ்வேவாத ப்ரவர்த்ததே। தஸ்ய ரூபம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதாஹ பகவாந் ப்ரபுஃ ।। ௧௩.

மீண்டும், அந்த எட்டுவித சக்திகளும் இவற்றிலேயே செயல்படுகின்றன. அவற்றின் வடிவத்தை, பகவான் சொன்னபடி, இப்போது விளக்குகிறேன்.

த்ரைலோக்யே ஸர்வபூதேஷு ஜீவஸ்யாநியதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அணிமா ச யதாவ்யக்தம் ஸர்வம் யத்ர ப்ரதிஷ்டிதம் ।। ௧௩.

மூன்று உலகங்களிலும், எல்லா உயிரினங்களிலும் உயிர் எல்லையில்லாததாக இருக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது. அணிமை என்பது, எல்லாம் அதில் நிலைபெற்றாலும், வெளிப்படாததாக இருப்பது.

த்ரைலோக்யே ஸர்வபூதாநாம் துஷ்ப்ராப்யம் ஸமுதாஹ்ரு'தம்। தச்சாபி பவதி ப்ராப்யம் ப்ரதமம் யோகிநாம் பலாத் ।। ௧௩.

மூன்று உலகங்களிலும், எல்லா உயிர்களுக்கு அடைய முடியாததாகக் கூறப்படும் ஒன்றும், யோகிகளின் சக்தியால் முதலில் அடையக்கூடியதாக ஆகிறது.

லம்பநம் ப்லவநம் யோகே ரூபமஸ்ய ஸதா பவேத் । ஶீக்ரகம் ஸர்வபூதேஷு த்விதீயம் தத்பதம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௩.

யோகத்தில், தாங்குதல் மற்றும் பாய்தல் என்ற இரண்டும் அதன் இயல்பாக இருக்கின்றன; எல்லா உயிர்களிலும் விரைவாகச் செல்லும் தன்மை, அதன் இரண்டாவது நிலையாக நினைக்கப்படுகிறது.

த்ரைலோக்யே ஸர்வபூதாநாம் ப்ராப்திஃ ப்ராகாம்யமேவ ச। மஹிமா சாபி யோ யஸ்மிம்ஸ்த்ரு'தீயோ யோக உச்யதே ।। ௧௩.

மூவுலகங்களிலுள்ள எல்லா உயிர்களும் எட்டும் விருப்பங்களை அடைவதும், ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்படும் பெருமையும், இது மூன்றாவது வகை யோகமாக அழைக்கப்படுகிறது.

த்ரைலோக்யே ஸர்வபூதேஷு த்ரைலோக்யமகமம் ஸ்ம்ரு'தம்। ப்ரகாமாந் விஷயாந் புங்க்தே ந ச ப்ரதிஹதஃ வ்கசித் । த்ரைலோக்யே ஸர்வபூதாநாம் ஸுகதுஃகம் ப்ரகர்த்ததே ।। ௧௩.

மூவுலகங்களிலும் எல்லா உயிர்களிடையிலும், மூவுலகத்தையே அடைந்தவனாக அறியப்படுகிறான்; அவன் விரும்பும் பொருள்களை எங்கும் தடையில்லாமல் அனுபவிக்கிறான்; மூவுலகங்களிலுள்ள எல்லா உயிர்களுக்கும் மகிழ்ச்சியையும் துக்கத்தையும் ஏற்படுத்துகிறான்.

ஈஶோ பவதி ஸர்வத்ர ப்ரவிபாகேந யோகவித்। வஶ்யாநி சைவ பூதாநி த்ரைலோக்யே ஸசராசரே। பவந்தி ஸர்வகார்யேஷு இச்சதோ ந பவந்தி ச ।। ௧௩.

யோகத்தை அறிந்தவன் எங்கும் தனித்துவத்துடன் எல்லாவற்றிலும் ஆண்டவனாகிறான்; மூவுலகங்களிலுள்ள எல்லா உயிர்களும்—நடமாடுவனும் நிலைத்திருப்பதும்—அவனுக்கு அடங்குகின்றன; அவன் விரும்பினால் எல்லா காரியங்களும் நடக்கின்றன, விரும்பவில்லை என்றால் நடக்காது.

யத்ர காமாவஸாயித்வம் த்ரைலோக்யே ஸசராசரே। இச்சயா சேந்த்ரியாணி ஸ்யுஃ பவந்தி ந பவந்தி ச ।। ௧௩.

மூவுலகங்களிலும் நடமாடும் மற்றும் நிலைத்திருக்கும் உயிர்களில், எங்கு விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் சக்தி இருக்கிறதோ, அங்கு அவன் விருப்பப்படி அவனுடைய அறிவுப்புலங்கள் செயல்படவோ, செயல்படாமலோ இருக்கின்றன.

ஶப்தஃ ஸ்பர்ஶோ ரஸோ கந்தோ ரூபம் சைவ மந ஸ்ததா। ப்ரவர்த்தந்தேऽஸ்ய சேச்சாதோ ந பவந்தி ததேச்சயா ।। ௧௩.

ஒலி, தொடுதல், சுவை, வாசனை, உருவம், மனம் ஆகியவை அவன் விரும்பும்போது தோன்றுகின்றன; அவன் விருப்பப்படி அவை இல்லாமல் போகின்றன.

ந ஜாயதே ந ம்ரியதே பித்யதே ந ச சித்யதே। ந தஹ்யதே ந முஹ்யதே ஹீயதே ந ச லிப்யதே ।। ௧௩.

அவன் பிறக்கவில்லை, இறக்கவில்லை; உடைக்கப்படவில்லை, வெட்டப்படவில்லை; எரியவில்லை, குழப்பப்படவில்லை; குறையவில்லை, அழுக்குபடவில்லை.

ந க்ஷீயதே ந க்ஷரதி ந கித்யதி கதாசந। க்ரியதே சைவ ஸர்வத்ர ததா விக்ரியதே ந ச ।। ௧௩.

அவன் சோர்வடையவில்லை, அழியவில்லை, எப்போதும் துன்பப்படவில்லை; அவன் எங்கும் செயல் புரிகிறான், ஆனாலும் மாற்றமடைவதில்லை.

அகந்தரஸரூபஸ்து ஸ்பர்ஶஶப்தவிவர்ஜ்ஜிதஃ। அவர்ணோ ஹ்யவரஶ்சைவ ததா வர்ணஸ்ய கர்ஹிசித் ।। ௧௩.

அவனுக்கு வாசனையோ, சுவையோ, உருவமோ இல்லை; தொடுதலும் ஒலியும் இல்லாதவன்; நிறமற்றவன், வேறுபாடில்லாதவன்; ஆனாலும் சில நேரங்களில் நிறம் எடுப்பவனாகும்.

புங்க்தேऽத விஷயாம்ஶ்சைவ விஷயைர்ந்ந ச யுஜ்யதே। ஜ்ஞாத்வா து பரமம் ஸூக்ஷ்மம் ஸூக்ஷ்மத்வாச்சாபவர்ககஃ ।। ௧௩.

அவன் பொருள்களை அனுபவிக்கிறான், ஆனால் அவற்றால் கட்டுப்படுவதில்லை; உயர்ந்த நுண்ணியத்தை அறிந்து, அந்த நுண்ணியத்தினால் அவன் விடுதலை அடைகிறான்.

வ்யாபகஸ்த்வபவர்காச்ச வ்யாபித்வாத்புருஷஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। புருஷஃ ஸூக்ஷ்மபாவாத்து ஐஶ்வர்யே பரதஃ ஸ்திதஃ ।। ௧௩.

அவன் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன், விடுதலையால் புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்; நுண்ணிய இயல்பினால், அந்த புருஷன் ஆட்சியில் உயர்ந்தவன்.

குணாந்தரந்து ஐஶ்வர்யே ஸர்வதஃ ஸூக்ஷ்ம உச்யதே। ஐஶ்வர்ய்யமப்ரதீகாதி ப்ராப்ய யோகமநுத்தமம்। அபவர்கம் ததோ கச்சேத் ஸுஸூக்ஷ்மம் பரமம் பதம் ।। ௧௩.

ஆட்சியில் உள்ள மற்ற குணங்கள் எல்லாம் முழுமையாக நுண்ணியமானவை என்று சொல்லப்படுகிறது; தடையில்லாத உயர்ந்த யோகத்தை அடைந்தவுடன், அவன் விடுதலையான மிக நுண்ணிய, உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

ந சைவமாகதோ ஜ்ஞாநாத்ராகாத் கர்ம்ம ஸமாசரேத்। ராஜஸம் தாமஸம் வாபி புக்த்வா தத்ரைவ யுஜ்யதே ।। ௧௪.

இந்த அறிவை அடைந்தவன், ஆசையால் செயல்படுவதில்லை; ராஜச அல்லது தாமச பலன்களை அனுபவித்தாலும், அதே நிலைமையில் நிலைத்திருக்கிறான்.

ததா ஸுக்ரு'தகர்ம்மா து பலம் ஸ்வர்கே ஸமஶ்ருதே। தஸ்மாத் ஸ்தாநாத் புநர்ப்ரஷ்டோ மாநுஷ்யமநுபத்யதே ।। ௧௪.

நல்ல செயல்களை செய்தவன், அதன் பலனை சொர்க்கத்தில் அனுபவிக்கிறான் என்று கேள்விப்பட்டோம்; ஆனால் அந்த இடத்திலிருந்து வீழ்ந்தால், மனிதராகவே பிறக்கிறான்.

தஸ்மாத்ப்ரஹ்ம பரம் ஸூக்ஷ்மம் ப்ரஹ்ம ஶாஶ்வதமுச்யதே। ப்ரஹ்ம ஏவ ஹி ஸேவேத ப்ரஹ்மைவ பரமம் ஸுகம் ।। ௧௪.

ஆகவே, பிரம்மம் என்பது உயர்ந்ததும், நுண்ணியமானதும், நிலையானதும் என்று அழைக்கப்படுகிறது; பிரம்மத்தையே சேவிக்க வேண்டும், ஏனெனில் பிரம்மமே உயர்ந்த ஆனந்தம்.

பரிஶ்ரமஸ்து யஜ்ஞாநாம் மஹதார்தேந வர்த்ததே। பூயோ ம்ரு'த்யுவஶம் யாதி தஸ்மாந்மோக்ஷஃ பரம் ஸுகம் ।। ௧௪.

யாகங்களுக்கான முயற்சி பெரிய நோக்கத்திற்காக செய்யப்படுகிறது; ஆனாலும் மீண்டும் மரணத்தின் கட்டுப்பாட்டிற்கு செல்வான்—அதனால் விடுதலையே உயர்ந்த ஆனந்தம்.

அத வை த்யாநஸம்யுக்தோ ப்ரஹ்மயஜ்ஞபராயணஃ । ந ஸ ஸ்யாத் வ்யாபிதும் ஶக்யோ மந்வந்தரஶதைரபி ।। ௧௪.

ஆனால் தியானத்தில் ஈடுபட்டு, பிரம்ம யாகத்தில் முழுமையாக அர்ப்பணித்தவன், நூற்றுக்கணக்கான மன்வந்தரங்களாலும் முழுமையாக அறிய முடியாதவன்.

த்ரு'ஷ்ட்வா து புருஷம் திவ்யம் விஶ்வாக்யம் விஶ்வரூபிணம்। விஶ்வபாத ஶிரோக்ரீவம் விஶ்வேஶம் விஶ்வபாவநம்। விஶ்வகந்தம் விஶ்வமால்யம் விஶ்வாம்பரதரம் ப்ரபும் ।। ௧௪.

தெய்வீகமான விஷ்வா என்னும் பரப்பும் உருவத்தையும், உலகளாவிய பாதம், தலை, கழுத்து உடையவனையும், உலகின் ஆண்டவனும், படைப்பாளியும், உலக வாசனை, உலக மலர் மாலை, உலகத்தை உடையாக அணிந்த பெருமையுள்ளவனையும் பார்த்தவுடன்—

கோபிர்மஹீ ஸம்யததே பதத்ரிணம் மஹாத்மாநம் பரமமதிம் வரேண்யம்। கவிம் புராணமநுஶாஸிதாரம் ஸூக்ஷ்மாச்ச ஸூக்ஷ்மம் மஹதோ மஹாந்தம்। யோகேந பஶ்யந்தி ந சக்ஷுஷா தம் நிரிந்த்ரியம் புருஷம் ருக்மவர்ணம் ।। ௧௪.

பசுக்களால் பூமி நிலைபெறுகிறது; பெரிய ஆத்துமா, உயர்ந்த மனம் கொண்டவன், சிறந்த பறவை, பழமையான முனிவர், ஆளும் தலைவர், நுண்ணியத்திலும் நுண்ணியமானவன், பெரியதிலும் பெரியவன்—அந்த அறிவுப்புலங்களைத் தாண்டிய, பொன்னிறமான புருஷனை, யோகிகள் யோகத்தால் காண்கிறார்கள், கண்களால் அல்ல.

அலிங்கிநம் புருஷம் ருக்மவர்ணம் ஸலிங்கிநம் நிர்குணம் சேதநம் ச। நித்யம் ஸதா ஸர்வகதந்து ஶௌசம் பஶ்யந்தி யுக்த்யா ஹ்யசலம் ப்ரகாஶம் ।। ௧௪.

அருவான அந்த புருஷனை, பொன்னிறமாக, வடிவும் வடிவில்லாதவனாகவும், குணங்களைக் கடந்தும் அறிவோடும், எப்போதும் நிலைத்தும், எங்கும் நிறைந்தும், தூய்மையோடும், அசையாதும், ஒளியோடும், யோசனையால் அறிந்தவர்கள் காண்கிறார்கள்.

தத்பாவிதஸ்தேஜஸா தீப்யமாநஃ அபாணிபாதோதரபார்ஶ்வஜிஹ்வஃ। அதீந்த்ரியோऽத்யாபி ஸுஸூக்ஷ்ம ஏகஃ பஶ்யத்யசக்ஷுஃ ஸ ஶ்ர்ரு'ணோத்யகர்ணஃ ।। ௧௪.

அந்த ஒளியால் பிரகாசமாகும் அவன், கை, காலை, வயிறு, பக்கமும் நாவும் இல்லாமல், அறிவுக்கு எட்டாதவனாக, இப்போதும் மிக நுண்மையோடு ஒருவனாக இருந்து, கண்கள் இல்லாமல் பார்ப்பவன், செவி இல்லாமல் கேட்பவன்.