வாயுபுராணம்

பஶ்யதே மண்டலம் ஸூக்ஷ்மம் கோஷஶ்சாஸ்ய ப்ரவர்த்ததே । ஆத்மாநம் மந்யதே நித்யம் வாயுஃ ஸூக்ஷ்மஃ ப்ரவர்த்ததே ।। ௧௨.

அவன் நுண்ணிய வட்டத்தை காண்கிறான், ஓசையும் எழுகிறது; எப்போதும் தன்னை நுண்ணிய காற்றாகவே உணர்கிறான்.

ததா மநோ தாரயதோ மநஃ ஸூக்ஷ்மம் ப்ரவர்த்ததே । மநஸா ஸர்வபூதாநாம் மநஸ்து விஶதே ஹி ஸஃ। புத்த்யா புத்திம் யதா யுஞ்ஜேத்ததா விஜ்ஞாய புத்தயதே ।। ௧௨.

அதேபோல், மனதை தாங்கும் போது, நுண்ணிய மனம் தோன்றும்; மனத்தின் மூலம் எல்லா உயிர்களிலும் புகுந்து, புத்தியுடன் புத்தியை இணைக்கும் போது, அறிவு பெற்று புத்திசாலியாகிறான்.

ஏதாநி ஸப்த ஸூக்ஷ்மாணி விதித்வா யஸ்து யோகவித்। பரித்யஜதி மேதாவீ ஸ புத்த்யா பரமம் வ்ரஜேத் ।। ௧௨.

இந்த ஏழு நுண்ணிய tattuvangalai அறிந்த யோக நிபுணர், அவற்றை விட்டுவிட்டு புத்தியால் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

யஸ்மிந் யஸ்மிம்ஶ்ச ஸம்யுக்தோ பூத ஐஶ்வர்யலக்ஷணே। தத்ரைவ ஸங்கம் பஜதே தேநைவ ப்ரவிநஶ்யதி ।। ௧௨.

யார் எந்த tattuvaththil இணைந்திருக்கிறாரோ, அந்த tattuvaththilவே பற்று ஏற்பட்டு, அதில் அவர் கரைந்துவிடுகிறார்.

தஸ்மாத்விதித்வா ஸூக்ஷ்மாணி ஸம்ஸக்தாநி பரஸ்பரம்। பரித்யஜதி யோபுத்த்யா ஸ பரம் ப்ரப்நுயாத்த்விஜஃ ।। ௧௨.

ஆகவே, இந்த நுண்ணிய tattuvangal ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்று அறிந்து, அவற்றை புத்தியால் விட்டுவிடுகிறவன், உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

த்ரு'ஶ்யந்தே ஹி மஹாத்மாந ரு'ஷயோ திவ்யசக்ஷுஷஃ। ஸம்ஸக்தாஃ ஸூக்ஷ்மபாவேஷு தே தோஷாஸ்தேஷு ஸம்ஜ்ஞிதாஃ।।௧௨.௨௮ தஸ்மாந்ந நிஶ்சயஃ கார்யஃ ஸூக்ஷ்மேஷ்விஹ கதாசந। ஐஶ்வர்யாஜ்ஜாயதே ராகோ விராகம் ப்ரஹ்ம சோச்யதே ।। ௧௨.

தெய்வீகக் கண்கள் கொண்ட மகான்கள், நுண்ணிய நிலைகளில் பற்று கொண்டிருப்பது காணப்படுகிறது; அவை அவர்களுக்கு குறையாகக் கருதப்படுகிறது. எனவே, இங்கு நுண்ணிய நிலைகளில் உறுதி எப்போதும் செய்யக்கூடாது; ஐஸ்வர்யத்தால் பற்று உண்டாகும், பற்று இல்லாமைதான் பரப்பொருள் என்று கூறப்படுகிறது.

விதித்வா ஸப்த ஸூக்ஷ்மாணி ஷடங்கஞ்ச மஹேஶ்வரம்। ப்ரதாநம் விநியோகஜ்ஞஃ பரம் ப்ரஹ்மாதிகச்சதி ।। ௧௨.

ஏழு நுண்ணிய tattuvangalையும், மகேஸ்வரனின் ஆறு அங்கங்களையும், முதன்மை tattuvaththai அறிந்தவன், பரம்பொருளை அடைகிறான்.

ஸர்வஜ்ஞதா த்ரு'ப்திரநாதிபோதஃ ஸ்வதந்த்ரதா நித்யமலுப்தஶக்திஃ। அநந்தஶக்திஶ்ச விபோர்விதிஜ்ஞாஃ ஷடாஹுரங்காநி மஹேஶ்வரஸ்ய ।। ௧௨.

அறிவும், திருப்தியும், ஆதியில்லா ஞானமும், சுதந்திரமும், எப்போதும் குறையாத சக்தியும், முடிவில்லா சக்தியும்—இவைதான் மகேஸ்வரனுக்கு அறிஞர்கள் கூறும் ஆறு அங்கங்கள்.

நித்யம் ப்ரஹ்மதநோ யுக்த உபஸர்கைஃ ப்ரமுச்யதே। ஜிதஶ்வாஸோபஸர்கஸ்ய ஜிதராமஸ்ய யோகிநஃ। ஏகா பஹிஃஶரீரேऽஸ்மிந் தாரணா ஸர்வகாமிகீ ।। ௧௨.

எப்போதும் பரம்பொருளோடு இணைந்திருக்கும் ஒழுக்கமுள்ளவன், தடைகளை வெல்லுகிறான்; மூச்சும் இன்பமும் அடக்கப்பட்ட யோகிக்கு, உடலுக்கு வெளியே ஒரே கவனம் இருக்கிறது, அது எல்லா ஆசைகளையும் நிறைவேற்றும்.

விஶேத்யதா த்விஜோ யுக்தோ யத்ர யத்ரார்ப்பயேந்மநஃ । பூதாந்யாவிஶதே வாபி த்ரைலோக்யஞ்சாபி கம்பயேத் ।। ௧௨.

ஒழுக்கத்துடன் உள்ள இருமுறை பிறந்தவன், தன் மனதை எங்கு செலுத்துகிறானோ, அங்கு புகுந்து, tattuvangalையும், மூன்று உலகங்களையும் அசைக்க முடியும்.

ஏதயா ப்ரவிஶேத்தேஹம் ஹித்வா தேஹம் புநஸ்த்விஹ। மநோத்வாரம் ஹி யோகாநாமாதித்யஞ்ச விநிர்த்திஶேத் ।। ௧௨.

இதனால், அவன் ஒரு உடலில் புகுந்து, அந்த உடலை விட்டு மீண்டும் இங்கு வருகிறான்; யோகிகளுக்குத், மனப்பாதையும் சூரியனும் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்.

ஆதாநாதிக்ரியாணாந்து ஆதித்ய இதி சோச்யதே। ஏதேந விதிநா யோகீ விரக்தஃ ஸூக்ஷ்மவர்ஜ்ஜிதஃ। ப்ரக்ரு'திம் ஸமதிக்ரம்ய ருத்ரலோகே மஹீயதே ।। ௧௨.

எடுத்தல் போன்ற செயல்களின் காரணமாக அவனை ஆதித்யன் என்று அழைக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்ட முறையில், பற்றின்மை கொண்ட யோகி, நுண்ணிய குணங்கள் இல்லாமல், இயற்கையை கடந்தவனாக, ருத்ரனின் உலகத்தில் பெருமை பெறுகிறான்.

ஐஶ்வர்யகுணஸம்ப்ராப்தம் ப்ரஹ்மபூதந்து தம் ப்ரபும்। தேவஸ்தாநேஷு ஸர்வேஷு ஸர்வதஸ்து நிவர்த்ததே ।। ௧௨.

அந்த இறைவன், ஐஸ்வரியமும் தெய்வீக குணங்களும் பெற்றவனாக, பிரம்மமாகி, எல்லா தேவஸ்தானங்களிலிருந்தும், எங்கும் இருந்து விலகுகிறான்.

பைஶாசாம்ஶசவ பிஶாசாம்ஶ்ச ராக்ஷஸேந ச ராக்ஷஸாந் । காந்தர்வேண ச கந்தர்வாந் கௌபேரேண குபேரஜாந் ।। ௧௨.

பிசாச பகுதியால் பிசாசர்களை, ராட்சச பகுதியால் ராட்சசர்களை, காந்தர்வ பகுதியால் காந்தர்வர்களை, குபேர பகுதியால் குபேரனுடன் தொடர்புடையவர்களை அடைகிறான்.

இந்த்ரமைந்த்ரேண ஸ்தாநேந ஸௌம்யம் ஸௌம்யேந சைவ ஹி। ப்ரஜாபதிம் ததா சைவ ப்ராஜாபத்யேந ஸாதயேத் ।। ௧௨.

இந்திரனுடைய இடத்தின் மூலம் இந்திரனை, சோமனுடைய இடத்தின் மூலம் சோமனை, அதுபோல் ப்ரஜாபதியின் இடத்தின் மூலம் ப்ரஜாபதியை அடைகிறான்.

ப்ராஹ்மம் ப்ராஹ்யேந சாப்யேவமுபாமந்த்ரயதே ப்ரபும்। தத்ர ஸக்தஸ்து உந்மத்தஸ்தஸ்மாத்ஸர்வம் ப்ரவர்த்ததே ।। ௧௨.

அதேபோல், ப்ராஹ்ம இடத்தில் ப்ராஹ்ம பகுதியால் அந்த இறைவனை அணுகுகிறான். அங்கே பற்றிக்கொண்டவனாக, மயக்கமடைந்து, அதிலிருந்து எல்லாம் நிகழ்கிறது.

நித்யம் ப்ரஹ்மபரோ யுக்தஃ ஸ்தாநாந்யேதாநி வை த்யஜேத் । அஸஜ்யமாநஃ ஸ்தாநேஷு த்விஜஃ ஸர்வகதோ பவேத் ।। ௧௨.

எப்போதும் பிரம்மத்தில் மனதை வைத்திருக்கும், ஒழுங்காக நடக்கும் அந்தத் த்விஜன், இந்த இடங்களை விட்டு விலகுகிறான். எந்த இடத்திலும் பற்றில்லாமல், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவனாகிறார்.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஐஶ்வர்யகுண விஸ்தரம்। யேந யோகவிஶேஷேண ஸர்வலோகாநதிக்ரமேத் ।। ௧௩.

இனி, ஐஸ்வரிய குணங்களை விரிவாகச் சொல்வேன்; அவற்றால், ஒரு சிறப்பு யோகத்தால், எல்லா உலகங்களையும் கடக்க முடியும்.

தத்ராஷ்டகுணமைஶ்வர்யம் யோகிநாம் ஸமுதாஹ்ரு'தம்। தத்ஸர்வம் க்ரமயோகேந உச்யமாநம் நிபோதத ।। ௧௩.

அங்கே, யோகிகளின் எட்டுவிதமான ஐஸ்வரியம் கூறப்பட்டுள்ளது. அவை அனைத்தையும் வரிசையாகச் சொல்வதை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

அணிமா லகிமா சைவ மஹிமா ப்ராப்திரேவ ச। ப்ராகாம்யஜ்சைவ ஸர்வத்ர ஈஶித்வஞ்சைவ ஸர்வதஃ ।। ௧௩.

அணிமை, லகிமை, மகிமை, ப்ராப்தி, ப்ராகாம்யம், மற்றும் எல்லா இடங்களிலும் ஈசித்துவம் — இவை அந்த சக்திகள்.

வஶித்வமத ஸர்வத்ர யத்ர காமாவஸாயிதா। தச்சாபி விவிதம் ஜ்ஞேயமைஶ்வர்யம் ஸர்வகாமிகம் ।। ௧௩.

அதேபோல், எல்லா இடங்களிலும் வசித்துவம், எங்கு எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறுகின்றன — இந்த பல்வேறு ஐஸ்வரியம், எல்லா விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்யும் தன்மை கொண்டது என்று அறிய வேண்டும்.

ஸாவத்யம் நிரவத்யம் ச ஸூக்ஷ்மஞ்சைவ ப்ரவர்த்ததே। ஸாவத்யம் நாம தத்தத்த்வம் பஞ்சபூதாத்மகம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௩.

குற்றமுள்ளதும் குற்றமில்லாததும், மேலும் நுண்ணியதும் தோன்றுகின்றன. குற்றமுள்ளதென்று சொல்லப்படுவது ஐந்து பூதங்களால் ஆனது என்று கருதப்படுகிறது.

நிரவத்யம் ததா நாம பஞ்சபூதாத்மகம் ஸ்ம்ரு'தம்। இந்த்ரியாணி மநஶ்சைவ அஹஹ்காரஶ்ச வை ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௩.

குற்றமில்லாததும், அதேபோல், ஐந்து பூதங்களால் ஆனது என்றும், அறிவுப்புலங்கள், மனம், அகங்காரம் ஆகியவை அதில் உள்ளன என்றும் கூறப்படுகிறது.

தத்ர ஸூக்ஷ்மப்ரவ்ரு'த்தந்து பஞ்சபூதாத்மகம் புநஃ। இந்த்ரியாணி மநஶ்சைவ புத்த்யஹங்கார ஸம்ஜ்ஞிதம் ।। ௧௩.

அங்கே, நுண்ணிய செயல்பாடும், மீண்டும் ஐந்து பூதங்களால் ஆனது, அறிவுப்புலங்கள், மனம், புத்தி, அகங்காரம் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

ததா ஸர்வமயஞ்சைவ ஆத்மஸ்தா க்யாதிரேவ ச। ஸம்யோக ஏவம் த்ரிபிதஃ ஸூக்ஷ்மேஷ்வேவ ப்ரவர்த்ததே ।। ௧௩.

அதேபோல், எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கியதும், ஆத்மாவில் நிலையான புகழும் — இவ்வாறு மூன்று வகையான சங்கமம் நுண்ணியங்களில் மட்டும் நடைபெறுகிறது.

புநரஷ்டகுணஸ்யாபி தேஷ்வேவாத ப்ரவர்த்ததே। தஸ்ய ரூபம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யதாஹ பகவாந் ப்ரபுஃ ।। ௧௩.

மீண்டும், அந்த எட்டுவித சக்திகளும் இவற்றிலேயே செயல்படுகின்றன. அவற்றின் வடிவத்தை, பகவான் சொன்னபடி, இப்போது விளக்குகிறேன்.

த்ரைலோக்யே ஸர்வபூதேஷு ஜீவஸ்யாநியதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। அணிமா ச யதாவ்யக்தம் ஸர்வம் யத்ர ப்ரதிஷ்டிதம் ।। ௧௩.

மூன்று உலகங்களிலும், எல்லா உயிரினங்களிலும் உயிர் எல்லையில்லாததாக இருக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது. அணிமை என்பது, எல்லாம் அதில் நிலைபெற்றாலும், வெளிப்படாததாக இருப்பது.

த்ரைலோக்யே ஸர்வபூதாநாம் துஷ்ப்ராப்யம் ஸமுதாஹ்ரு'தம்। தச்சாபி பவதி ப்ராப்யம் ப்ரதமம் யோகிநாம் பலாத் ।। ௧௩.

மூன்று உலகங்களிலும், எல்லா உயிர்களுக்கு அடைய முடியாததாகக் கூறப்படும் ஒன்றும், யோகிகளின் சக்தியால் முதலில் அடையக்கூடியதாக ஆகிறது.

லம்பநம் ப்லவநம் யோகே ரூபமஸ்ய ஸதா பவேத் । ஶீக்ரகம் ஸர்வபூதேஷு த்விதீயம் தத்பதம் ஸ்ம்ரு'தம் ।। ௧௩.

யோகத்தில், தாங்குதல் மற்றும் பாய்தல் என்ற இரண்டும் அதன் இயல்பாக இருக்கின்றன; எல்லா உயிர்களிலும் விரைவாகச் செல்லும் தன்மை, அதன் இரண்டாவது நிலையாக நினைக்கப்படுகிறது.