வாயுபுராணம்

விரோதஶ்ச மநுஶ்சைவ வ்ரு'க்ஷாயுஃ குஶலீமுகஃ। பாஷ்கலஸ்ய ஸுதா ஹ்யேதே காலநேமிஸுதாந் ஶ்ர்ரு'ணு ।। ௬.

விரோதன், மனு, வ்ருக்ஷாயு, குசலீமுகன் — இவர்கள் பாஷ்கலனின் மகன்கள். இப்போது காலநேமியின் மக்களைப் பற்றி கேளுங்கள்.

ப்ரஹ்மஜித் க்ஷத்ரஜிச்சைவ தேவாந்தகநராந்தகௌ । காலநேமிஸுதா ஹ்யேதே ஶம்போஸ்து ஶ்ர்ரு'ணுத ப்ரஜாஃ ।। ௬.

பிரம்மஜித், க்ஷத்ரஜித், தேவாந்தகன், நராந்தகன் — இவர்கள் காலநேமியின் மக்கள். இப்போது சம்புவின் சந்ததியைப் பற்றி கேளுங்கள்.

தநுகோ ஹ்யஸிலோமா ச நாபலஶ்ச ஸகோமுகஃ। கவாக்ஷஶ்சைவ கோமாம்ஶ்ச ஶம்போஃ புத்ராஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ ।। ௬.

தனுகன், அசிலோமன், நாபலன், சகோமுகன், கவாக்ஷன், கோமான் — இவர்கள் சம்புவின் மக்களாக குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்.

விரோசநஸ்ய புத்ரஸ்து பலிரேகஃ ப்ரதாபவாந்। பலேஃ புத்ரஶதம் ஜஜ்ஞே ராஜாநஃ ஸர்வ ஏவ தே ।। ௬.

வைரோசனனின் மகன் பலி, புகழ் பெற்ற வீரன். பலிக்கு நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் எல்லாரும் அரசர்களாக இருந்தார்கள்.

தேஷாம் ப்ரதாநாஶ்சத்வாரோ விக்ராந்தாஃ ஸுமஹாபலாஃ। ஸஹஸ்ரபாஹுர்ஜ்யேஷ்டஸ்து பாணோ த்ரவிணஸம்மதஃ। கும்பநாபோ கர்த்தபாக்ஷஃ குஶிரித்யேவமாதயஃ ।। ௬.

அவர்களில் நான்கு பேர் சிறப்பானவர்கள், வீரமும் பெரும் பலமும் உடையவர்கள்: மூத்தவன் சஹஸ்ரபாகு, பாணன் (திராவிடர்களால் மதிக்கப்படுபவன்), கும்பநாபன், கரடபாக்ஷன், குஷி — இவர்கள் முக்கியமானவர்கள்.

ஶகுநீ பூதநா சைவ கந்யே த்வே து பலேஃ ஸுதே। பலேஃ புத்ராஶ்ச பௌத்ராஶ்ச ஶதஶோऽத ஸஹஸ்ரஶஃ ।। ௬.

சகுனி மற்றும் பூதனா என்ற இரு பெண்கள் பாலியின் மகள்கள். பாலியின் மகன்கள், பேரன்கள் ஆகியோர் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் பிறந்தார்கள்.

பலிர்யோ நாமவிக்யாதோ கணோ விக்ராந்தபௌருஷஃ। பாணஸ்ய சந்த்ர மநஸோ லௌஹித்யமுபபத்யதே ।। ௬.

பாலி எனப் பெயர் பெற்றவர் மிகுந்த வீரமும் வலிமையும் கொண்டவர். பாணன், சந்திரன், மனஸ் ஆகியோரிலிருந்து லௌஹித்ய வம்சம் தோன்றியது.

திதிர்விநஷ்டபுத்ரா வை தோஷயாமாஸ கஶ்யபம்। ஸ கஶ்யபஃ ப்ரஸந்நாத்மா ஸம்யகாராதிதஸ்தயா । வரேண ச்சந்தயாமாஸ ஸா ச வவ்ரே வரம் ததஃ ।। ௬.

தன் மகன்களை இழந்த திதி, கசியபனை மகிழ்விக்க முயன்றாள். அவள் அவனை முறையாக மதித்து வழிபட்டபோது, மனம் மகிழ்ந்த கசியபன் அவளுக்கு ஒரு வரம் வழங்கத் தீர்மானித்தான். அப்போது திதி விரும்பிய வரத்தை தேர்ந்தாள்.

ஸ து தஸ்யை வரம் ப்ராதாத் ப்ரார்திதம் பகவந் ப்ரபுஃ। கிமிச்சஸி மயி ஶுப்ரே மாரீசஸ்தாமபாஷத ।। ௬.

பெருமையுள்ள இறைவன் அவள் கேட்ட வரத்தை வழங்கி, "நீ என்ன விரும்புகிறாய், தூய்மையுள்ளவளே?" என்று மாரீசன் கேட்டான்.

மாரீசம் கஶ்யபம் துஷ்டம் பர்தாரம் ப்ராஞ்ஜலிஸ்ததா। ஹதபுத்ராஸ்மி பகவாந் ஆதித்யைஸ்தவ ஸூநுபிஃ ।। ௬.

கைகளைக் கூப்பி, தன் கணவரும் திருப்தியடைந்த மாரீச கசியபனிடம் திதி கூறினாள்: "பெருமையே, உங்கள் மகன்கள் ஆன ஆதித்யர்கள் என் மகன்களை கொன்றுவிட்டார்கள்."

ஶக்ரஹந்தாரமிச்சேயம் புத்ரம் தீர்கதபோऽந்விதம்। அஹம் தபஶ்சரிஷ்யாமி கர்ப மாதாதுமர்ஹஸி ।। ௬.

"நான் நீண்ட தவம் செய்த ஒரு மகனை விரும்புகிறேன்; அவன் இந்திரனை வெல்லக்கூடியவன் ஆக வேண்டும். நான் தவம் செய்யப் போகிறேன், நீங்கள் எனக்குப் பிள்ளை பிறக்க அருள வேண்டும்."

தஸ்யாஸ்தத்வசநம் ஶ்ருத்வா மாரீசஃ கஶ்யபஸ்ததா। ப்ரத்யுவாச மஹாதேஜா திதிம் பரமதுஃகிதாம் ।। ௬.

அவள் சொன்னதை கேட்ட மாரீச கசியபன், மிகுந்த ஒளியுடையவன், ஆழ்ந்த துயரத்தில் இருந்த திதியிடம் பதில் கூறினான்.

ஏவம் பவது பத்ரந்தே ஶுசிர்பவ தபோதநே। ஜநயிஷ்யஸி ஸத்புத்ரம் ஶக்ரஹந்தாரமாஹவே ।। ௬.

"அப்படியே ஆகட்டும், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். நீ தூய்மையாக இரு, தவத்தின் செல்வமே! நீ நல்ல மகனைப் பெற்றெடுப்பாய்; அவன் போர் வெளியில் இந்திரனை வீழ்த்துவான்."

பூர்ணம் வர்ஷஶதம் தாவத் ஶுசிர்யதி பவிஷ்யஸி । புத்ரம் த்ரிலோகப்ரசரமதத்வம் ஜநயிஷ்யஸி ।। ௬.

"நீ முழு நூறு ஆண்டுகள் தூய்மையாக இருந்தால், மூன்று உலகிலும் புகழ்பெறும் மகனைப் பெறுவாய்."

ஏவமுக்த்வா மஹாதேஜாஸ்தயா ஸமவஸத் ப்ரபுஃ । தாமாலிங்க்ய த்ரிபுவநம் ஜகாம பகவாந்ரு'ஷிஃ ।। ௬.

இவ்வாறு கூறியபின், அந்த பிரபு அவளுடன் இருந்தான்; பின்னர் அவளை அணைத்துக் கொண்டு, அந்த இறைவன் முனிவர் மூன்று உலகங்களுக்கும் சென்றார்.

கதே பர்த்தரி ஸா தேவீ திதிஃ பரமஹர்ஷிதா। குஶலம் வநமாஸாத்ய தபஸ்தேபே ஸுதாருணம் ।। ௬.

கணவர் சென்ற பிறகு, தேவியான திதி பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் ஒரு ஏற்ற வனத்தை அடைந்து, கடுமையான தவம் செய்தாள்.

தபஸ்தஸ்யாந்து குர்வந்த்யாம் பரிசர்யாஞ்சகார ஹ। ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸுரஶ்ரேஷ்டஃ பரயா குணஸம்பதா ।। ௬.

அவள் தவம் செய்யும் போது, ஆயிரம் கண்கள் கொண்ட இந்திரன், தேவர்களில் சிறந்தவன், மிகுந்த நல்லொழுக்கத்துடன் அவளுக்கு சேவை செய்தான்.

அக்நிம் ஸமித்குஶம் காஷ்டம் பலம் மூலம் ததைவ ச। ந்யவேதயத் ஸஹஸ்ராக்ஷோ யச்சாந்யதபி கிஞ்சந ।। ௬.

இந்திரன், அவளுக்கு தீ, சமித், தர்ப்பை, மரக்கட்டை, பழம், கிழங்கு மற்றும் தேவையான அனைத்தையும் வழங்கினான்.

காத்ரஸம்வாஹநைஶ்சைவ ஶ்ரமாபநயநைஸ்ததா। ஶக்ரஃ ஸர்வேஷு (லோகேஷு) காலேஷு திதிம் பரிசசார ஹ । ஏவமாராதிதா ஶக்ரமுவாசாத திதிஸ்ததா ।। ௬.

உடலை மசாஜ் செய்து, சோர்வை நீக்கி, இந்திரன் எல்லா காலங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும் திதிக்கு சேவை செய்தான். இவ்வாறு மதிக்கப்பட்ட இந்திரனிடம் திதி பேசினாள்.

ப்ரீதா தேऽஹம் ஸுரஶ்ரேஷ்ட தஶவர்ஷாணி புத்ரக। அவஶிஷ்டாநி பத்ராந்தே ப்ராதரம் த்ரக்ஷ்யஸே ததஃ ।। ௬.

"நான் உன்னால் மகிழ்ச்சி அடைந்துள்ளேன், தேவர்களில் சிறந்தவனே! பத்து ஆண்டுகள் மட்டும் மீதமுள்ளது, பிள்ளையே; பிறகு, நற்குணமுள்ளவனே, நீ உன் சகோதரனை காண்பாய்."

ஜயலிப்ஸாம் ஸமாதாஸ்யே லப்த்வாஹம் தாத்ரு'ஶம் ஸுதம்। த்ரைலோக்யவிஜயம் பூத்ர ப்ராப்ஸ்யாமி ஸஹ தேந வை ।। ௬.

"நான் வெற்றியை விரும்பி முயற்சி செய்வேன்; அத்தகைய மகனை பெற்றபின், அவனுடன் சேர்ந்து மூன்று உலகையும் வெல்வேன்."

ஏவமுக்த்வா திதிஃ ஶக்ரம் மத்யம் ப்ராப்தே திவாகரே । நித்ரயாபஹ்ரு'தா தேவீ ஜாந்வோஃ க்ரு'த்வா ஶிரஸ்ததா ।। ௬.

இவ்வாறு இந்திரனிடம் கூறி, சூரியன் நடுவில் வந்தபோது, திதி தூக்கத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, தன் தலைகளை முழங்காலில் வைத்து படுத்தாள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தாமஶுசிம் ஶக்ரஃ பாதயோர்கதமூர்த்தஜாம் । தஸ்யாஸ்ததந்தரம் லப்த்வா ஜஹாஸ ச முமோத ச ।। ௬.

அவள் தூய்மையில்லாமல், முடி காலடியில் விழுந்திருப்பதைப் பார்த்த இந்திரன், அந்த சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி, மகிழ்ச்சியுடன் சிரித்தான்.

தஸ்யாஃ ஶரீரம் விவ்ரு'தம் விவேஶாத புரந்தரஃ। ப்ரவிஶ்ய சாமிதம் த்ரு'ஷ்ட்வா கர்பமிந்த்ரோ மஹௌஜஸம்। அபிநத்ஸ ப்ரதாநந்து குலிஶேந மஹாயஶாஃ ।। ௬.

அப்போது புரந்தரன் அவளது திறந்த உடலில் புகுந்தான். உள்ளே சென்று, அந்த அளவற்ற கருவை பார்த்த இந்திரன், தன் வஜ்ராயுதத்தால் அதன் முக்கியமான பகுதியை தாக்கினான்.

பித்யமாநஸ்ததா கர்போ வஜ்ரேண ஶதபர்வணா। ருரோத ஸஸ்வரம் பீமம் வேபமாநஃ புநஃ புநஃ । மாரோதீரிதி தம் கர்பம் ஶக்ரஃ புநரபாஷத ।। ௬.

அந்த கரு, நூறு முனைகள் கொண்ட வஜ்ரத்தால் உடைக்கப்படும்போது, மீண்டும் மீண்டும் நடுங்கி, பயங்கரமாக கத்தியது. அப்போது சக்ரன் அந்த கருவை நோக்கி, 'அழாதே' என்று கூறினான்.

தம் கர்பம் ஸப்ததாபூதம் ஹ்யேகைகம் ஸப்ததா புநஃ। குலிஶேந பிபேதேந்த்ரஸ்ததோ திதிரபுத்யத ।। ௬.

அந்த கரு ஏழாகப் பிரிந்தது. பிறகு இந்திரன், வஜ்ரத்தால் ஒவ்வொன்றையும் மீண்டும் ஏழாகப் பிரித்தான். அப்போது திதி விழித்தாள்.

ந ஹந்தவ்யோ ந ஹந்தவ்ய இத்யேவம் திதிரப்ரவீத் । நிஷ்பபாதோதராத்வஜ்ரீ மாதுர்வசநகௌரவாத்। ப்ராஞ்ஜலிர்வஜ்ரஸஹிதோ திதிம் ஶக்ரோऽப்யபாஷத ।। ௬.

'கொல்லாதே, கொல்லாதே' என்று திதி கூறினாள். தாய் சொற்களுக்கு மரியாதை காட்டி, வஜ்ரம் கொண்டவன் அவளது கருப்பையில் இருந்து கையைக் கூப்பி வெளியே வந்தான். பின்னர் சக்ரன் திதியை நோக்கிப் பேசினான்.

அஶுசிர்தேவி ஸுப்தாஸி பாதயோர்கதமூர்த்தஜா। ததந்தரமஹம் லப்த்வா ஶக்ரஹந்தாரமாஹவே। பிந்நவாந் கர்பமேதந்தே பஹுதா க்ஷந்துமர்ஹஸி ।। ௬.

'தேவி, நீ தூங்கிக்கொண்டிருந்தபோது தூய்மையில்லாமல், முடி காலடியில் இருந்தது. அந்த நேரத்தைப் பயன்படுத்தி, போரில் பகைவரை அழிப்பவன் ஆன நான், இந்த கருவை பல வகையில் உடைத்தேன். இதை மன்னிக்க வேண்டும்.' என்று கூறினான்.

தஸ்மிஸ்து விபலே கர்பே திதிஃ பரமதுஃகிதா। ஸஹஸ்ராக்ஷம் ததோ வாக்யம் மாதுர்நயநமப்ரவீத் ।। ௬.

அந்த கரு பயனற்றதாகி விட்டதால், திதி மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்தாள். அப்போது ஆயிரம் கண்கள் கொண்டவன் தன் தாயை நோக்கி சொன்னான்.