வாயுபுராணம்

க்ஷுதாவிஷ்ஸ்ததாऽப்ரிதோ ந ச வ்யாகுலசேதநஃ। யுஞ்ஜீத பரமம் த்யாநம் யோகீ த்யாநபரஃ ஸதா ।। ௧௧.

பசிப்பால் பாதிக்கப்பட்டவனும், விஷம் உட்கொண்டவனும், மனம் குழப்பமடைந்தவனும், உயர்ந்த தியானத்தில் ஈடுபடக் கூடாது; யோகி எப்போதும் தியானத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

ஏதாந் தோஷாந் விநிஶ்சித்ய ப்ரமாதாத்யோ யுநக்தி வை। தஸ்ய தோஷாஃ ப்ரகுப்யந்தி ஶரீரே விக்நகாரகாஃ ।। ௧௧.

இந்த குறைகளை நன்கு எண்ணிப் பார்த்தும், கவனக்குறைவால் யார் பயிற்சி செய்கிறாரோ, அவருக்குப் பிணைபோல அந்த குறைகள் உடலில் பெருகி, தடைகளை உண்டாக்கும்.

ஜடத்வம் பதிரத்வம் ச மூகத்வம் சாதிகச்சதி। அந்தத்வம் ஸ்ம்ரு'திலோபஶ்ச ஜரா ரோகஸ்ததைவ ச ।। ௧௧.

அவன் முட்டாள்தனம், காதுகேளாமை, பேச முடியாமை, கண்குருட்டு, நினைவிழப்பு, முதுமை, நோய் ஆகியவற்றை அடைவான்.

தஸ்ய தோஷாஃ ப்ரகுப்யந்தி அஜ்ஞாநாத்யோ யுநக்தி வை। தஸ்மாஜ்ஜ்ஞாநேந ஶுத்தேந யோகீ யுஞ்ஜேத்ஸமாஹிதஃ ।। ௧௧.

அவனுக்கு இந்த குறைகள் அறியாமையால் அதிகரிக்கும்; எனவே, யோகி தூய அறிவும், மன ஒருமைப்பாடும் கொண்டு பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

அப்ரமத்தஃ ஸதா சைவ ந தோஷாந் ப்ராப்ருயாத் வ்கசித் । தேஷாம் சிகித்ஸாம் வக்ஷ்யாமி தோஷாணாம் ச யதாக்ரமம்। யதா கச்சந்தி தே தோஷாஃ ப்ராணாயாமஸமுத்திதாஃ ।। ௧௧.

எப்போதும் கவனமாக இருப்பவன் எந்த நேரத்திலும் குறைகளை அடையமாட்டான். உயிர்வாயு ஒழுங்கால் வரும் குறைகளுக்கான மருந்தை, அவற்றின் வரிசைப்படி நான் விளக்குகிறேன்.

ஸ்நிக்தாம் யவாகூமத்யுஷ்ணாம் புக்த்வாம் தத்ராவதாரயேத் । ஏதேந க்ரமயோகேந வாதகுல்மம் ப்ரஶாம்யதி ।। ௧௧.

வெப்பமான, கொழுப்புள்ள யவக் கஞ்சி உண்டபின் அங்கேயே அமைதியாக இருக்க வேண்டும்; இந்த முறையால் வாயு வீக்கம் தணியும்.

குதாவர்த்தப்ரதீகாரமிதம் குர்ய்யாச்சிகித்ஸிதம்। புக்த்வா ததி யவாகூர்வா வாயுரூர்த்த்வம் ததோ வ்ரஜேத ।। ௧௧.

குடல் சிக்கல் நீங்க இதை மருந்தாகச் செய்ய வேண்டும்; தயிரோடு அல்லது யவக் கஞ்சியோடு உணவு உண்டபின், வாயு மேலே செல்லும்.

வாயுக்ரம்திம் ததோ பித்த்வா வாயுதேஶே ப்ரயோஜயேத் । ததாபி ந விஶேஷஃ ஸ்யாத்தாரணாம் மூர்த்நி தாரயேத் ।। ௧௧.

வாயுவின் கட்டை உடைத்து, வாயுவின் இடத்தில் அதைச் செய்ய வேண்டும்; ஆனால், அதனால் சிறப்பு பலன் எதுவும் இல்லை—தாரணையைத் தலைக்கு மேல் வைத்திருக்க வேண்டும்.

யுஞ்ஜாநஸ்ய தநும் தஸ்ய ஸத்தவஸ்தஸ்யைவ தேஹிநஃ। குதாவர்த்தப்ரதீகாதே ஏதத் குர்ய்யாச்சிகித்ஸிதம் ।। ௧௧.

யார் சாத்விகமான உடலுடன் பயிற்சி செய்கிறாரோ, அவருக்கு பின்புற வழியில் தடுப்பு ஏற்பட்டால், அதற்கேற்ப சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்.

ஸர்வகாத்ரப்ரகம்பேந ஸமாரப்தஸ்ய யோகிநஃ । இமாம் சிகித்ஸாம் குர்வ்வீத தயா ஸம்பத்யதே ஸுகீ ।। ௧௧.

யோகி ஒருவருக்கு எல்லா உறுப்புகளும் நடுங்கத் தொடங்கினால், இந்த சிகிச்சையை செய்ய வேண்டும்; இதனால் அவர் ஆனந்தம் பெறுவார்.

மநஸா யத்வ்ரதம் கிஞ்சித்விஷ்டம்பீக்ரு'த்ய தாரயேத்। உரோத்தாதே உரஃஸ்தாநம் கண்டதேஶே ச தாரயேத் ।। ௧௧.

மனதில் ஏதேனும் விரதம் எடுத்தால், அதை உறுதியாக பிடிக்க வேண்டும்; மார்பு உயர்ந்தபோது, மார்பிலும், கழுத்திலும் தாரணையை வைத்திருக்க வேண்டும்.

த்வசோऽவதாதே தாம் வாசி பாதிர்யே ஶ்ரோத்ரயோஸ்ததா। ஜிஹ்வாஸ்தாநே த்ரு'ஷார்த்தஸ்து அக்ரே ஸ்நேஹாம்ஶ்ச தந்துபிஃ। பலம் வை சிந்தயேத்யோகீ ததஃ ஸம்பத்யதே ஸுகீ ।। ௧௧.

தோல் உயர்ந்தால், அதைக் குரலில் தாங்க வேண்டும்; காதில் கேளாமை இருந்தால், அதைக் காதில் தாங்க வேண்டும்; நாக்கில் வறட்சி இருந்தால், நாக்கின் முனையில் நூலால் எண்ணெய் பூச வேண்டும்; யோகி பலனை மனதில் நினைத்து, ஆனந்தம் அடைவார்.

க்ஷயே குஷ்டே ஸகீலாஸே தாரயேத்ஸர்வஸாத்விகீம்। யஸ்மிந் யஸ்மிந் ரஜோதேஶே தஸ்மிந் யுக்தோ விநிர்த்திஶேத் ।। ௧௧.

உடல் சோர்வு, புண், அல்லது உரித்தல் இருந்தால், முழு சாத்விக குணத்தையும் தாங்க வேண்டும்; எந்த இடத்தில் இரஜஸ் அதிகமோ, அந்த இடத்தில் பொருத்தமான சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்.

யோகோத்பந்நஸ்ய விப்ரஸ்ய இதம் குர்யாச்சிகித்ஸிதம்। வம்ஶகீலேந மூர்த்தாநம் தாரயாணஸ்ய தாடயேத்। மூர்த்நி கீலம் ப்ரதிஷ்டாப்ய காஷ்டம் காஷ்டேந தாடயேத் ।। ௧௧.

யோகத்தை அடைந்த பிராமணருக்கு இந்த சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்: வன்கம்பியைக் கொண்டு தலையில் தாங்கி, அதை மரத்தால் அடிக்க வேண்டும்.

பயபீதஸ்ய ஸா ஸம்ஜ்ஞா ததஃ ப்ரத்யாகமிஷ்யதி। அத வா லுப்தஸம்ஜ்ஞஸ்ய ஹஸ்தாப்யாம் தத்ர தாரயேத் ।। ௧௧.

பயத்தில் பயந்தவருக்கு, அறிவு திரும்பும்; அல்லது, அறிவு இழந்தவருக்கு, அந்த இடத்தில் கையால் அழுத்த வேண்டும்.

ப்ரதிலப்ய ததஃ ஸம்ஜ்ஞாம் தாரணாம் மூர்த்நி தாரயேத்। ஸ்ரிக்தமல்பம் ச புஞ்ஜீத ததஃ ஸம்பத்யதே ஸுகீ ।। ௧௧.

அறிவு திரும்பிய பிறகு, தாரணையைத் தலைக்கு மேல் வைத்திருக்க வேண்டும்; சிறிது எண்ணெய் கலந்த உணவு உண்டால், ஆனந்தம் அடைவார்.

அமாநுஷேண ஸத்த்வேந யதா புத்யதி யோகவித் । திவம் ச ப்ரு'திவீஞ்சைவ வாயுமக்நிம் ச தாரயேத் ।। ௧௧.

யோகத்தை அறிந்தவர், மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட சக்தியுடன் விழித்தால், ஆகாயம், பூமி, காற்று, நெருப்பை தாங்க வேண்டும்.

ப்ராணாயாமேந தத்ஸர்வம் தஹ்யமாநம் வஶீபவேத்। அதாபி ப்ரவிஶேத்தேஹம் ததஸ்தம் ப்ரதிஷேதயேத் ।। ௧௧.

உயிர்வாயு கட்டுப்பாட்டால், எரிகின்ற அனைத்தும் அவனுக்கு வசப்படும்; அல்லது, அவன் உடலில் புகுந்தால், அதை அடக்க வேண்டும்.

ததஃ ஸம்ஸ்தப்ய யோகேந தாரயாநஸ்ய மூர்த்தாநி। ப்ராணாயாமாக்நிநா தக்தம் தத்ஸர்வம் விலயம் வ்ரஜேத் ।। ௧௧.

பின்னர், யோகத்தால் தலையில் தாங்கி, உயிர்வாயு நெருப்பால் எரிந்த அனைத்தும் அழிவை அடையும்.

க்ரு'ஷ்ணஸர்பாபராதம் து தாரயேத்த்ரு'தயோதரே । மஹர்ஜநஸ்தபஃ ஸத்யம் ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வா து தாரயேத் ।। ௧௧.

கருப்புப் பாம்பின் குற்றத்தை இதயத்தின் உள்ளே தாங்க வேண்டும்; மகர், ஜனஸ், தபஸ், சத்யம் எனும் உலகங்களை இதயத்தில் வைத்து தாங்க வேண்டும்.

விஷஸ்ய து பலம் பீத்வா விஶல்யாம் தாரயேத்ததஃ । ஸர்வதஃ ஸநகாம் ப்ரு'த்வீம் க்ரு'த்வா மநஸி தாரயேத் ।। ௧௧.

விஷத்தின் பலனை அருந்திய பின், எதிர்விஷத்தை தாங்க வேண்டும்; மலைகள் சூழ்ந்த பூமியை மனதில் வைத்து தாங்க வேண்டும்.

ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வா ஸமுத்ராம்ஶ்ச ததா ஸர்வாஶ்ச தேவதாஃ । ஸஹஸ்ரேண கடாநாஞ்ச யுக்தஃ ஸ்நாயீத யோகவித் ।। ௧௧.

இதயத்தில் கடல்களையும், எல்லா தேவதைகளையும் வைத்து, ஆயிரம் குடங்களுடன் இணைந்து, யோகத்தை அறிந்தவர் குளிக்க வேண்டும்.

உதகே கண்டமாத்ரே து தாரணாம் மூத்நி தாரயேத்। ப்ரதிஸ்ரோதோவிஷாவிஷ்டோ தாரயேத் ஸர்வகாத்ரிகீம் ।। ௧௧.

கழுத்தளவு நீரில், தாரணையைத் தலைக்கு மேல் வைத்திருக்க வேண்டும்; எதிர்வழியில் விஷம் சேர்ந்தால், முழு உடலிலும் தாங்க வேண்டும்.

ஶீர்ணோऽர்கபத்ரபுடகைஃ பிபேத்வல்மீகம்ரு'த்திகாம் । சிகித்ஸிதவிதிர்ஹ்யேஷ விஶ்ருதோ யோகநிர்மிதஃ ।। ௧௧.

அர்க்க இலைகளால் நன்கு அரைத்து, வெட்டிலையின் மணலைக் குடிக்க வேண்டும்; இது யோகத்தால் புகழ்பெற்ற சிகிச்சை முறையாகும்.

வ்யாக்யாதஸ்து ஸமாஸேந யோகத்ரு'ஷ்டேந ஹேதுநா। ப்ருவதோ லக்ஷணம் வித்தி விப்ரஸ்ய கதயேத் வ்கசித் ।। ௧௧.

இவை யோகக் கணத்தில் காரணத்துடன் சுருக்கமாக விளக்கப்பட்டன; கூறிய அடையாளங்களை அறிந்து, பிராமணர் அவற்றை அவசியமானபோது போதிக்க வேண்டும்.

அதாபி கதயேந்மோஹாத்தத்விஜ்ஞாநம் ப்ரலீயதே। தஸ்மாத் ப்ரவ்ரு'த்திர்ய்யோகஸ்ய ந வக்தவ்யா கதஞ்சந ।। ௧௧.

யாராவது அறியாமையால் இதைச் சொன்னாலும், அந்த அறிவு அழிந்து விடும்; அதனால் யோகப் பயிற்சியை எந்த வகையிலும் பேசக் கூடாது.

ஸத்த்வம் ததாரோக்யமலோலுபத்வம் வர்ணப்ரபா ஸுஸ்வரஸௌம்யதா ச। கந்தஃ ஶுபோ மூத்ரபுரீஷ மல்பம் யோகப்ரவ்ரு'த்திஃ ப்ரதமா ஶரீரே ।। ௧௧.

தூய்மை, உடல் நலம், ஆசை இல்லாமை, ஒளிரும் நிறம், இனிய குரல், மென்மை, நல்ல வாசனை, சிறிது சிறுநீர் மற்றும் மலமே — இவை யோகப் பயிற்சி உடலில் தோன்றும் முதல் அறிகுறிகள்.

ஆத்மாநம் ப்ரு'திவீஞ்சைவ ஜ்வலந்தீம் யதி பஶ்யதி। க்ரு'த்வாந்யம் விஶதே சைவ வித்யாத் ஸித்திமுபஸ்திதாம் । ௧௧.

தன் உடலையும் பூமியையும் தீப்போல் ஜொலிக்கக் காணும் போது, மற்றொரு நிலையை அடைந்து உள்ளவன், அது சித்தி வந்துவிட்டது என்று அறிய வேண்டும்.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி உபஸர்கா யதா ததா । ப்ராதுர்பவந்தி யே தோஷா த்ரு'ஷ்டதத்த்வஸ்ய தேஹிநஃ ।। ௧௨.

இனி, உண்மையை கண்டவருக்கு ஏற்படும் தடைகள் எவ்வாறு வருகின்றன என்பதை நான் விளக்குகிறேன்.