வாயுபுராணம்

யதா ஸிம்ஹோ கஜோ வாபி வஶ்யத்வாதவதிஷ்டதே। அபயாய மநுஷ்யாணாம் ம்ரு'கேப்யஃ ஸம்ப்ரவர்த்ததே ।। ௧௦.

சிங்கம் அல்லது யானை அடக்கப்பட்டால் உறுதியாக இருந்து, மனிதர்களை காட்டுமிருகங்களிடமிருந்து காப்பது போல, கட்டுப்பட்ட ப்ராணனும் அதுபோல் செயல் படும்.

யதா பரிசிதஶ்சாயம் வாயுர்வை விஶ்வதோமுகஃ। பரித்யாயமாநஃ ஸம்ருத்தஃ ஶரீரே கில்பிஷம் தஹத் ।। ௧௦.

எப்படி எல்லா இடங்களிலும் பரவியுள்ள இந்த வாயு அடக்கப்பட்டு உடலில் தடுக்கப்பட்டால், அது உடலிலுள்ள குற்றங்களை எரிக்கிறது.

ப்ராணாயாமேந யுக்தஸ்ய விப்ரஸ்ய நியதாத்மநஃ। ஸர்வே தோஷாஃ ப்ரணஶ்யந்தி ஸத்த்வஸ்தஶ்சைவ ஜாயதே ।। ௧௦.

ப்ராணாயாமத்தில் நிலைபெற்ற, தன்னடக்கம் கொண்ட ஞானிக்கு எல்லா குற்றங்களும் அழிகின்றன; அவன் தூய்மையுடன் நிலைபெறுவான்.

தபாம்ஸி யாநி தப்யந்தே வ்ரதாநி நியமாஶ்ச யே। ஸர்வயஜ்ஞபலஞ்சைவ ப்ராணாயாமஶ்ச தத்ஸமஃ ।। ௧௦.

எவ்வளவு தவம் செய்யப்பட்டாலும், எத்தனை விரதங்களும், ஒழுக்கங்களும் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், எல்லா யாகங்களின் பலனும்—ப்ராணாயாமம் அவை அனைத்திற்கும் சமம்.

அப்பிந்தும் யஃ குஶாக்ரேண மாஸி மாஸி ஸமஶ்ருதே। ஸம்வத்ஸரஶதம் ஸாக்ரம் ப்ராணாயாமஞ்ச தத்ஸமம் ।। ௧௦.

ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு துளி தண்ணீரை தரையில் ஒரு புல் முனையில் வைக்க ஒருவரால் நூறு ஆண்டுகள் செய்தாலும், ப்ராணாயாமம் அதற்குச் சமம்.

ப்ராணாயாமைர்தஹேர்தோஷாந் தாரணாபிஶ்ச கில்பிஷம்। ப்ரத்யாஹாரேண விஷயாந் த்யாநேநாநாஶ்வராந் குணாந் ।। ௧௦.

ப்ராணாயாமம் மூலம் குற்றங்கள் எரியின்றன; ஒருமனதாக கவனம் செலுத்துவதால் பாவங்கள் அழிகின்றன; புலன்களை அடக்குவதால் விருப்பங்கள் கட்டுப்படுகின்றன; தியானத்தால் நிலையில்லாத குணங்கள் நீங்குகின்றன.

தஸ்மாத்யுக்தஃ ஸதா யோகீ ப்ராணாயாமபரோ பவேத் । ஸர்வபாபவிஶுத்தாத்மா பரம் ப்ரஹ்மாதிகச்சதி ।। ௧௦.

ஆகவே, எப்போதும் யோகத்தில் நிலைபெற்று, ப்ராணாயாமத்தில் மனதை செலுத்தும் யோகி, எல்லா பாவங்களும் நீங்கி, பரம்பொருளை அடைவான்.

ஏகம் மஹாந்தம் திவஸமஹோராத்ரமதாபி வா। அர்த்தமாஸம் ததா மாஸமயநாப்தயுகாநி ச ।। ௧௧.

ஒரு நாள், ஒரு பெரிய பகல்-இரவு, அல்லது அரைமாதம், மாதம், ஒரு வருடம், அல்லது ஒரு யுகம்—

மஹாயுகஸஹஸ்ராணி ரு'ஷயஸ்தபஸி ஸ்திதாஃ। உபாஸதே மஹாத்மாநஃ ப்ராணம் திவ்யேந சக்ஷுஷா ।। ௧௧.

பெரும் யுகங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் தவத்தில் நிலைபெற்ற முனிவர்கள், தெய்வீகக் கண்களால் உயிர்வாயுவை வழிபடுகின்றனர்.

அதஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ராணாயாமப்ரயோஜநம்। பலஞ்சைவ விஶேஷேண யதாஹ பகவாந் ப்ரபுஃ ।। ௧௧.

இப்போது ப்ராணாயாமத்தின் நோக்கும், அதன் சிறப்பான பலனும், பகவான் கூறியபடியே விளக்குகிறேன்.

ப்ரயோஜநாநி சத்வாரி ப்ராணாயாமஸ்ய வித்திவை। ஶாந்திஃ ப்ரஶாந்திர்தீப்திஶ்ச ப்ரஸாதஶ்ச சதுஷ்டயம் ।। ௧௧.

ப்ராணாயாமத்திற்கு நான்கு நோக்கங்கள் உள்ளன என்று அறிக; அமைதி, ஆழ்ந்த அமைதி, ஒளி, தெளிவு—இவை நான்கு.

கோராகாரஶிவாநாந்து கர்மணாம் பலஸம்பவம்। ஸ்வயம்க்ரு'தாநி காலேந இஹாமுத்ர ச தேஹிநாம் ।। ௧௧.

உலகில் வாழும் உயிர்கள் தாங்கள் செய்த கொடுமை மற்றும் நன்மை செயல்களின் பலனை, இங்கு மற்றும் மறுபிறப்பிலும், தாமே செய்த காரணமாக, காலத்திற்கேற்றபடி அனுபவிக்கின்றனர்.

பித்ரு'மாத்ரு' ப்ரதுஷ்டாநாம் ஜ்ஞாதிஸம்பந்திஸங்கரைஃ। க்ஷபணம் ஹி கஷாயாணாம் பாபாநாம் ஶாந்திருச்யதே ।। ௧௧.

தந்தை, தாய் ஆகியோருக்கு தீங்கு செய்தோ, குடும்ப உறவுகளை கெடுத்தோ இருப்பவர்களுக்கு, பாவங்களின் கறைகளை நீக்கி, தீமை தணிவதையே பரிகாரம் என்று கூறப்படுகிறது.

லோபமாநாத்மகாநாம் ஹி பாபாநாமபி ஸம்யமஃ । இஹாமுத்ர ஹிதார்தாய ப்ரஶாந்திஸ்தப உச்யதே ।। ௧௧.

பொறாமை மற்றும் பெருமை காரணமாக பாவம் செய்தவர்களுக்கு, தம்மை கட்டுப்படுத்துதல் தவமாகும்; அது இப்பிறப்பிலும் மறுபிறப்பிலும் நன்மை தரும் அமைதியை அளிக்கிறது.

ஸூர்யேந்துக்ரஹதாராணாம் துல்யஸ்து விஷயோ பவேத்। ரு'ஷீணாஞ்ச ப்ரஸித்தாநாம் ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநஸம்பதாம் ।। ௧௧.

சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள், நட்சத்திரங்கள் ஆகியவற்றின் உலகம், அறிவும் ஞானமும் நிறைந்த புகழ்பெற்ற முனிவர்களுக்குச் சமமானதாகும்.

அதீதாநாகதாநாஞ்ச தர்ஶநம் ஸாம்ப்ரதஸ்ய ச । புத்தஸ்ய ஸமதாம் யாந்தி தீப்திஃ ஸ்யாத்தப உச்யதே ।। ௧௧.

கடந்த காலம், வருங்காலம், நிகழ்காலம் ஆகியவற்றை தெளிவாகக் காணும் அறிவு சமநிலையுடன் இருப்பவருக்கு, அந்த ஒளி தவம் எனப்படுகிறது.

இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தாம்ஶ்ச மநஃ பஞ்ச ச மாருதாந் । ப்ரஸாதயதி யேநாஸௌ ப்ரஸாத இதி ஸம்ஜ்ஞிதஃ ।। ௧௧.

எந்தவொரு செயலும், புலன்கள், அவற்றின் பொருட்கள், மனம், ஐந்து வாயுக்கள் ஆகியவற்றை அமைதியாக்குவதாக இருந்தால், அதையே அமைதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இத்யேஷ தர்மஃ ப்ரதமஃ ப்ராணாயாமஶ்சதுர்விதஃ। ஸந்நிக்ரு'ஷ்டபலோ ஜ்ஞேயஃ ஸத்யஃகாலப்ரஸாதஜஃ ।। ௧௧.

இதுவே முதல் தர்மம்; நான்கு வகையான உயிர் சுவாசக் கட்டுப்பாடும், உடனடி பலனும் அமைதியையும் தருவதாக அறிய வேண்டும்.

அத ஊர்த்த்வம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ப்ராணாயாமஸ்ய லக்ஷணம்। ஆஸநம் ச யதாதத்த்வம் யுஞ்ஜதோ யோகமேவ ச ।। ௧௧.

இப்போது உயிர் சுவாசக் கட்டுப்பாட்டின் தன்மை, சரியான ஆசனம், மற்றும் உண்மையான யோக முறையை நான் விளக்குகிறேன்.

ஓங்காரம் ப்ரதமம் க்ரு'த்வா சந்த்ரஸூயௌம் ப்ரணம்ய ச। ஆஸநம் ஸ்வஸ்திகம் க்ரு'த்வா பசமர்த்தாஸநந்ததா ।। ௧௧.

முதலில் ஓம் என்று உச்சரித்து, சந்திரனையும் சூரியனையும் வணங்கி, சுவஸ்திகம் அல்லது அரை பத்மாசனம் எனும் ஆசனத்தில் அமர வேண்டும்.

ஸமஜாநுரேகஜாநுருத்தாநஃ ஸுஸ்திதோऽபி ச। ஸமோ த்ரு'டாஸநோ பூத்வா ஸம்ஹ்ரு'த்ய சரணாவுபௌ ।। ௧௧.

இரு முழங்கால்களும் சமமாக, ஒரு முழங்கால் உயர்த்தி, உடலை நேராகவும் உறுதியாகவும் வைத்து, இரு கால்களையும் ஒன்றாக சேர்த்து, ஆசனத்தை உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

ஸம்வ்ரு'தாஸ்யோऽவபத்தாக்ஷ உரோ விஷ்டப்ய சாக்ரதஃ। பார்ஷ்ணிப்யாம் வ்ரு'ஷணே சாத்ய ததா ப்ரஜநநம் ததஃ ।। ௧௧.

வாய் மூடியும், கண்கள் நிலைத்தும், மார்பு முன்னோக்கி விரிந்தும், குதிகால் மூலம் வृषணங்களை மறைத்தும், பிறப்புறுப்பையும் அப்படியே மறைக்க வேண்டும்.

கிஞ்சிதுந்நாமிதஶிராஃ ஶிரோ க்ரீவாம் ததைவ ச। ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய நாஸிகாக்ரம் ஸ்வம் திஶஶ்சாநவலோகயந் ।। ௧௧.

தலையை சற்று உயர்த்தி, கழுத்தையும் அதுபோல் உயர்த்தி, தன் மூக்கின் முனையை நோக்கி கவனித்து, வேறு திசைகளில் பார்வை செல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.

தமஃ ப்ரச்சாத்ய ரஜஸா ரஜஃ ஸத்த்வேந ச்சாதயேத் । ததஃ ஸத்த்வஸ்திதோ பூத்வா யோகம் யுஞ்ஜந் ஸமாஹிதஃ ।। ௧௧.

இருள் தன்மையை ரஜஸ் மூலம் மறைத்து, ரஜஸை சுத்தத்தால் மறைத்து, பின்னர் சுத்தத்தில் நிலைத்து, மனதை ஒருமைப்படுத்தி யோகத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

இந்த்ரியாணீந்த்ரியார்தாம்ஶ்ச மநஃ பஞ்ச ஸ மாருதாந்। விக்ரு'ஹ்ய ஸமவாயேவ ப்ரத்யாஹாரமுபக்ரமேத் ।। ௧௧.

புலன்கள், அவற்றின் பொருட்கள், மனம், ஐந்து வாயுக்கள் ஆகியவற்றை பிரித்து, அனைத்தையும் ஒன்று சேர்த்தது போல், பிரத்தியாகாரம் செய்யத் தொடங்க வேண்டும்.

யஸ்து ப்ரத்யாஹரேத் காமாந் கூர்மோऽங்காநீவ ஸர்வதஃ। ததாத்மரதிரேகஸ்தஃ பஶ்யத்யாத்மாநமாத்மநி ।। ௧௧.

யார் புலன்களை ஆசைகளிலிருந்து குரங்கு தன் அங்கங்களை உள்ளே இழுப்பது போல் திரும்ப அழைக்கும் அர்த்தத்தில் பிரத்தியாகாரம் செய்கிறாரோ, அவர் தன்னைத் தானே உள்ளே காண்கிறார்.

பூரயித்வா ஶரீரந்து ஸ பாஹ்யாப்யந்தரம் ஶுசிஃ। ஆகண்டநாபியோகேந ப்ரத்யாஹாரமுபக்ரமேத் ।। ௧௧.

உடலை, உள்ளும் புறமும் தூய்மையாக்கி, மூச்சை கழுத்து வரை நிரப்பி, பிரத்தியாகாரம் செய்யத் தொடங்க வேண்டும்.

கலாமாத்ரஸ்து விஜ்ஞேயோ நிமேஷோந்மேஷ ஏவ ச। ததா த்வாதஶமாத்ரஸ்து ப்ராணாயாமோ விதீயதே ।। ௧௧.

ஒரு கால அளவு என்பது கண் இமைப்போ அல்லது திறப்போடு சமம்; அதுபோல் பன்னிரண்டு அளவு மூச்சு கட்டுப்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.

தாரணா த்வாதஶாயாமோ யோகோ வை தாரணாத்வயம்। ததா வை யோகயுக்தஶ்ச ஐஶ்வர்யம் ப்ரதிபத்யதே । வீக்ஷதே பரமாத்மாநம் தீப்யமாநம் ஸ்வதேஜஸா ।। ௧௧.

பன்னிரண்டு அளவு மூச்சு கட்டுப்பாடு தியானம்; அதற்கு இருமடங்கு அளவு யோகம். யோகத்தில் நிலைத்தவர், ஐஸ்வர்யம் அடைந்து, தன் ஒளியில் பிரகாசிக்கும் பரமாத்மாவை காண்கிறார்.