வாயுபுராணம்

தயா ஸ ரமதே ஸார்த்தம் தஸ்மாத்ஸா ரதிருச்யதே। ப்ரதமஃ ஸம்ப்ரயோகஃ ஸ கல்பாதௌ ஸமவர்த்தத ।। ௧௦.

அவளுடன் மனு சேர்ந்து வாழ்ந்தான்; அதனால் அது இன்பம் என அழைக்கப்படுகிறது. அந்த முதல் இணைவு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நிகழ்ந்தது.

விராஜமஸ்ரு'ஜத் ப்ரஹ்மா ஸோऽபவத் புருஷோ விராட் । ஸம்ராண்மாநஸரூபாத்து வை ராஜஸ்து மநுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௧௦.

பிரம்மா விராஜை உருவாக்கினான்; அவனே விராட் எனும் உலகப் புருஷன் ஆனான். அந்த அரசனின் மனத்திலிருந்து மனு எனும் மன்னன் தோன்றினான்.

ஸ வைராஜஃ ப்ரஜாஸர்கஃ ஸ ஸர்கே புருஷோ மநுஃ। வைராஜாத்புருஷாத்வீராச்சதரூபா வ்யஜாயத ।। ௧௦.

விராஜிலிருந்து உயிர்கள் தோன்றியது; அந்த உருவான மனிதன் மனு என அழைக்கப்படுகிறான். விராஜிலிருந்து, அந்த மனிதனிடமிருந்து, சதரூபை பிறந்தாள்.

ப்ரியவ்ரதோத்தாநபாதௌ புத்ரௌ புத்ரவதாம் வரௌ । கந்யே த்வே ச மஹாபாகே யாப்யாம் ஜாதாஃ ப்ரஜாஸ்த்விமாஃ ।। ௧௦.

பிரியவ்ரதன், உத்தானபாதன் என்ற இரு மகன்கள், மக்களுக்குள் சிறந்தவர்கள்; மேலும் இரு மகத்தான மகள்கள், இவர்களிடமிருந்து இவ்வுலகில் உயிர்கள் தோன்றின.

தேவீ நாம்நா ததாகூதிஃ ப்ரஸூதிஶ்சைவ தே ஶுபே। ஸ்வாயம்புவஃ ப்ரஸூதிந்து தக்ஷாய வ்யஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ ।। ௧௦.

ஆகூதி, பிரசூதி என்ற இரு நல்ல பெண்கள்; ச்வாயம்புவன் பிரசூதியை தக்ஷனுக்கு கொடுத்தான்.

ப்ராணோ தக்ஷஸ்து விஜ்ஞேயஃ ஸங்கல்போ மநுருச்யதே। ருசேஃ ப்ரஜாபதேஶ்சைவ ஆகூதிம் ப்ரத்யபாதயத் ।। ௧௦.

தக்ஷன் உயிராக அறியப்பட வேண்டும்; மனுவை சிந்தனை என அழைக்கிறார்கள். மனத்திலிருந்து பிறந்த ருசி என்பவன் ஆகூதியை மணந்தான்.

ஆகூத்யாம் மிதுநம் யஜ்ஞே மாநஸஸ்ய ருசேஃ ஶுபம்। யஜ்ஞஶ்ச தக்ஷிணா சைவ யமகௌ ஸம்பபூவதுஃ ।। ௧௦.

ஆகூதியிலிருந்து, யாகத்தில், மனத்திலிருந்து பிறந்த ருசிக்கு ஒரு நல்ல ஜோடி பிறந்தது; யஜ்ஞன் மற்றும் தக்ஷிணை என்ற இரட்டையர்கள் தோன்றினர்.

யஜ்ஞஸ்ய தக்ஷிணாயாஞ்ச புத்ரா த்வாதஶ ஜஜ்ஞிரே। யாமா இதி ஸமாகயாதா தேவாஃ ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ।। ௧௦.

யஜ்ஞனும் தக்ஷிணையும் பன்னிரண்டு மகன்களை பெற்றனர்; அவர்கள் யாமர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் அவர்கள் தேவர்கள்.

யமஸ்ய புத்ரா யஜ்ஞஸ்ய தஸ்மாத்யாமாஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ। அஜிதாஶ்சைவ ஶூகாஶ்ச கணௌ த்வௌ ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தௌ ।। ௧௦.

யமனின் மகன்கள், யஜ்ஞனின் பிள்ளைகள், யாமர் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள்; அஜிதர், சூகர் எனும் இரண்டு கூட்டங்கள் பிரம்மாவின் கணங்களாக அறியப்படுகிறார்கள்.

யாமாஃ பூர்வம் பரிக்ராந்தா யதஃ ஸம்ஜ்ஞா திவௌகஸஃ। ஸ்வாயம்பூவஸுதாயாந்து ப்ரஸூத்யாம் லோகமாதரஃ ।। ௧௦.

முன்பு கடந்த காலங்கள், தேவதைகள் காலத்தை கணக்கிடும் முறைக்கு ஆதாரம் ஆனது, ஸ்வாயம்புவனின் மகள்கள், உலகத்துக்குத் தாயாகப் பிறந்தபோது துவங்கியது.

தஸ்யாம் கந்யாஶ்சதுர்விம்ஶத்தக்ஷஸ்த்வஜநயத் ப்ரபுஃ। ஸர்வாஸ்தாஶ்ச மஹாபாகாஃ ஸர்வாஃ கமலலோசநாஃ ।। ௧௦.

அந்த ஸ்வாயம்புவனின் மகள்களில், சக்திவாய்ந்த தக்ஷன் இருபத்திநான்கு மகள்களைப் பெற்றான்; அவர்கள் எல்லாரும் மிகுந்த பாக்கியசாலிகளும், தாமரைப்பூ போன்ற கண்களுடையவர்களும் ஆனார்கள்.

யோகபத்ந்யஶ்ச தாஃ ஸர்வாஃ ஸர்வாஸ்தா யோகமாதரஃ। ஶ்ரத்தா லக்ஷ்மீ த்ரூ'திஸ்துஷ்டிஃ புஷ்டிர்மேதா க்ரியா ததா। புத்திர்ல்லஜ்ஜா வபுஃ ஶாந்திஃ ஸித்திஃ கீர்த்திஸ்த்ரயோதஶீ ।। ௧௦.

அந்த மகள்கள் எல்லாரும் கணவர்களுடன் இணைந்து, யோகத்தின் தாய்மார்களாக ஆனார்கள்; அவர்கள் பெயர்கள்: ஶ்ரத்தா, லக்ஷ்மி, த்ருதி, துஷ்டி, புஷ்டி, மேதா, கிரியா, புத்தி, லஜ்ஜை, வப்பு, ஶாந்தி, சித்தி, கீர்த்தி — இவை பதிமூன்று பேர்.

பத்ந்யர்தே ப்ரதிஜக்ராஹ தர்மோ தாக்ஷாயணீஃ ப்ரபுஃ। த்வாராண்யேதாநி சைவாஸ்ய விஹிதாநி ஸ்வயம்புவா ।। ௧௦.

தர்மன், தக்ஷனின் மகள்களைத் தன் மனைவிகளாக ஏற்றுக்கொண்டான்; இந்த முறையையே ஸ்வாயம்புவன் அவனுக்காக ஏற்படுத்தி வைத்தான்.

தாப்யஃ ஶிஷ்டா யவீயஸ்ய ஏகாதஶ ஸுலோசநாஃ। க்யாதிஃ ஸத்யத ஸம்பூதிஃ ஸ்ம்ரு'திஃ ப்ரீதிஃ க்ஷமா ததா ।। ௧௦.

மீதமுள்ள இளைய பதினொன்று அழகிய கண்கள் கொண்டவர்கள்: க்யாதி, ஸத்யா, சம்பூதி, ஸ்ம்ருதி, ப்ரீதி, க்ஷமா ஆகியோர்.

ஸந்நதிஶசவாநஸூயா ச ஊர்ஜ்ஜா ஸ்வாஹா ஸ்வதா ததா। தாஸ்ததஃ ப்ரத்யபத்யந்த புநரந்யே மஹர்ஷயஃ ।। ௧௦.

சன்னதி, ஶசீ, அனஸூயா, ஊர்ஜா, ஸ்வாஹா, ஸ்வதா ஆகியோரும்; இவர்களைப் பிற பெரிய முனிவர்கள் தங்கள் மனைவிகளாக ஏற்றனர்.

ருத்ரோ ப்ரு'குர்மரீசிஶ்ச அங்கிராஃ புலஹஃ க்ரதுஃ । புலஸ்த்யோऽத்ரிர்வஸிஷ்டஶ்ச பிதரோऽக்ரிஸ்ததைவ ச ।। ௧௦.

ருத்ரன், ப்ருகு, மரீசி, அங்கிரஸ், புலஹ, கிரது, புலஸ்திய, அத்ரி, வசிஷ்டன், பித்ருக்கள், அக்கினி ஆகியோரும் அப்படியே.

ஸதீம் பவாய ப்ராயச்சத் க்யாதிஞ்ச ப்ரு'கவே ததா। மரீசயே ச ஸம்பூதிம் ஸ்ம்ரு'திமாங்கிரஸே ததௌ ।। ௧௦.

ஸதியை பவனுக்காக, க்யாதியை ப்ருகுவுக்காக, சம்பூதியை மரீசிக்காக, ஸ்ம்ருதியை அங்கிரஸுக்காக வழங்கினர்.

ப்ரீதிம் சைவ புலஸ்த்யாய க்ஷமாம் வை புலஹாய ச। க்ரதவே ஸந்நதிம் நாம அநஸூயாந்ததாத்ரயே ।। ௧௦.

ப்ரீதியை புலஸ்தியனுக்காக, க்ஷமாவை புலஹனுக்காக, சன்னதியை கிரதுவுக்காக, அனஸூயையை அத்ரிக்காக வழங்கினர்.

ஊர்ஜ்ஜம் ததௌ வஸிஷ்டாய ஸ்வாஹாம் வை ஹ்யக்நயே ததௌ । ஸ்வதாம் சைவ பித்ரு'ப்யஸ்து தாஸ்வபத்யாநி வக்ஷ்யதே ।। ௧௦.

ஊர்ஜாவை வசிஷ்டனுக்காக, ஸ்வாஹாவை அக்கினிக்காக, ஸ்வதாவை பித்ருக்களுக்கு வழங்கினர்; இவர்களின் பிள்ளைகள் பின்னர் கூறப்படும்.

ஏதே ஸர்வே மஹாபாகாஃ ப்ரஜ்ஞாஃ ஸ்வாநுஷ்டிதாஃ ஸ்திதாஃ। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷு யாவதாபூதஸம்ப்லவம் ।। ௧௦.

இவர்கள் எல்லாரும் மிகுந்த பாக்கியமும் ஞானமும் உடையவர்கள், தங்கள் கடமையில் நிலைத்தவர்கள்; எல்லா மன்வந்தரங்களிலும், உலகம் அழியும் வரை இருந்தார்கள்.

ஶ்ரத்தா காமம் விஜஜ்ஞே வை தர்போ லக்ஷ்மீஸுதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। த்ரு'த்யாஸ்து நியமஃ புத்ரஸ்துஷ்டயாஃ ஸந்தோஷ உச்யதே ।। ௧௦.

ஶ்ரத்தாவிலிருந்து காமன் பிறந்தான்; லக்ஷ்மியிலிருந்து தர்ப்பம் என்ற மகன்; த்ருதியிலிருந்து நியமன்; துஷ்டியிலிருந்து சந்தோஷன் பிறந்தான் என்று கூறப்படுகிறது.

புஷ்ட்யா லாபஃ ஸுதஶ்சாபி மேதாபுத்ரஃ ஶ்ருதஸ்ததா। க்ரியாயாஸ்து நயஃ ப்ரோக்தோ தண்டஃ ஸமய ஏவ ச ।। ௧௦.

புஷ்டியிலிருந்து லாபம் என்ற மகன்; மேதாவிலிருந்து ஶ்ருதன்; கிரியையிலிருந்து நயன், தண்டன், சமயம் ஆகியோர் பிறந்தார்கள்.

புத்தேர்வௌதஸுதஶ்சாபி அப்ரமாதஶ்ச தாவுபௌ । லஜ்ஜாயா விநயஃ புத்ரோ வ்யவஸாயோ வபுஃஸுதஃ ।। ௧௦.

புத்தியிலிருந்து ஊதசுதன், அப்பிரமாதன் என்ற இரு மகன்கள்; லஜ்ஜையிலிருந்து வினயம்; வப்பிலிருந்து வியவசாயம் என்ற மகன் பிறந்தான்.

க்ஷேமஃ ஶாந்திஸுதஶ்சாபி ஸுகம் ஸித்தேர்வ்யஜாயத। யஶஃ கீர்த்தேஃ ஸுதஶ்சாபி இத்யேதே தர்மஸூநவஃ ।। ௧௦.

ஶாந்தியிலிருந்து க்ஷேமன்; சித்தியிலிருந்து சுகம்; கீர்த்தியிலிருந்து யஶஸ் என்ற மகன் பிறந்தான் — இவர்கள் எல்லாம் தர்மனின் மகன்கள்.

காமஸ்ய ஹர்ஷஃ புத்ரோ வை தேவ்யா ரத்யா வ்யஜாயத। இத்யேஷ வை ஸுகோதர்க்கஃ ஸர்கோ தர்மஸ்ய கீர்த்திதஃ ।। ௧௦.

காமனுக்கு ரதி தேவியால் ஹர்ஷன் என்ற மகன் பிறந்தான்; இவ்வாறு இன்பம் தரும் தர்மனுடைய இந்தப் படைப்பு கூறப்பட்டது.

ஜஜ்ஞே ஹிம்ஸா த்வதர்மாத்தை நிக்ரு'திஶ்சாந்ரு'தாவுபௌ । நிக்ரு'த்யாந்ரு'தயோர்ஜஜ்ஞே பயம் நரக ஏவ ச ।। ௧௦.

அதர்மனிலிருந்து ஹிம்சை பிறந்தாள்; நிக்ருதி, அனிருதன் ஆகிய இருவரும் பிறந்தார்கள்; நிக்ருதி, அனிருதனிடமிருந்து பயமும் நரகமும் பிறந்தன.

மாயா ச வேதநா சாபி மிதுநத்வயமேதயோஃ। பயாஜ்ஜஜ்ஞேऽத ஸா மாயா ம்ரு'த்யும் பூதாபஹாரிணம் ।। ௧௦.

அந்த இருவரிடமிருந்து மாயையும் வேதனையும் என்ற இரட்டையர்கள் பிறந்தார்கள்; பயத்திலிருந்து மாயை பிறந்து, உயிர்களை அழிக்கும் மரணத்தை ஏற்படுத்தினாள்.

வேதநாயாஸ்ததஶ்சாபி துஃகம் ஜஜ்ஞேऽத ரௌரவாத் । ம்ரு'த்யயோர்வ்யாதிஜ்வரா ஶோகாஃ க்ரோதோऽஸூயா ச ஜஜ்ஞிரே । துஃகாந்தரா ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதே ஸர்வே சாதர்மலக்ஷணாஃ ।। ௧௦.

வேதனையிலிருந்து இன்னும் பெரும் துயரம் பிறந்தது; ரௌரவம் எனும் இடத்திலிருந்து கூடுதல் வேதனை வந்தது. மரணத்திலிருந்து நோய், ஜுரம், துக்கம், கோபம், பொறாமை ஆகியவை உருவானது. இவை எல்லாம் வேறுவகை துயரங்களாக நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன; இவை அனைத்தும் தர்மத்திற்கு எதிரானவை.

தேஷாம் பார்யாऽஸ்தி புத்ரோ வா தே ஸர்வே நிதநாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । இத்யேஷ தாமஸஃ ஸர்கோ ஜஜ்ஞே தர்மநியாமகஃ ।। ௧௦.

அவர்களுக்கு மனைவி அல்லது மகன் இருந்தாலும், எல்லோரும் இறப்பதற்குரியவர்களாகவே கருதப்படுகிறார்கள். இவ்வாறு, தர்மம் வழிகாட்டும் அந்த இருளின் படைப்பு தோன்றியது.