வாயுபுராணம்

மஹாபூதப்ரஶாகஶ்ச விஶேஷைஃ பத்ரவாம்ஸ்ததா। தர்மாதர்மஸுபுஷ்பஸ்து ஸுகதுஃகபலோதயஃ

பெரும் பஞ்சபூதங்கள் கிளைகளாக, பல்வேறு தன்மைகள் இலைகளாக, தர்மமும் அதர்மமும் மலர்களாய் மலர்ந்து, இன்பமும் துன்பமும் கனிகளாய் விளைகின்றன.

ஆஜீவஃ ஸர்வபூதாநாமயம் வ்ரு'க்ஷஃ ஸநாதநஃ। ஏதத்ப்ரஹ்மபலம் சைவ ப்ரஹ்மவ்ரு'க்ஷஸ்ய தஸ்ய ஹ

இந்த சனாதன மரம் எல்லா உயிர்களுக்கும் வாழ்வாதாரம்; இதுவே பிரம்மாவின் சக்தி, அந்த பிரம்ம மரத்தின் வலிமை.

அவ்யக்தம் காரணம் யத்தந்நித்யம் ஸதஸதாத்மகம்। இத்யேஷோऽநுக்ரஹஃ ஸர்கோ ப்ரஹ்மணஃ ப்ராக்ரு'தஸ்து யஃ

அவ்யக்தமான காரணம் என்றென்றும் நிலைத்தது, அது சத்து-அசத்து இரண்டின் இயல்புடையது; இதுவே அருளில் இருந்து தோன்றிய பிரம்மாவின் முதல் படைப்பு.

முக்யாதயஸ்து ஷட்‌ஸர்கா வைக்ரு'தா புத்திபூர்வகாஃ। த்ரைகாலே ஸமவர்தந்த ப்ரஹ்மணஸ்தேऽபிமாநிநஃ ॥௧.௯.

முக்கியமானவை உட்பட ஆறு படைப்புகள் புத்தி முன்னிட்டு உருவான மாற்றங்கள்; அவை மூன்று காலங்களிலும் நிகழ்கின்றன, அவை பிரம்மாவை தம்முள் கருதுவோருக்குச் சொந்தமானவை.

ஸர்காஃ பரஸ்பரஸ்யாத காரணம் தே புதைஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। திவ்யௌ ஸுபர்ணௌ ஸயுஜௌ ஸஶாகௌ படவித்ருமௌ

படைகள் ஒன்றுக்கொன்று காரணமாக இருப்பதாக ஞானிகள் கூறுகின்றனர்; இரு தெய்வப்பறவைகள் இணைந்து, கிளைகளுடன், பட்டுப்பூமரம் மற்றும் பவழமரமாக உள்ளன.

த்யௌர்மூர்த்தாநம் யஸ்ய விப்ராஸ்துவந்தி கந்நாபிம் வை சந்த்ரஸூர்யௌ ச நேத்ரே। திஶஃ ஶ்ரோத்ரே சரணௌ சாஸ்ய பூமிஃ ஸோऽசிந்த்யாத்மா ஸர்வபூத ப்ரஸூதிஃ

அவனது தலை ஆகாயம், அவனைப் பிராமணர்கள் போற்றி பாடுகின்றனர்; அவனது நாபி விண்ணாகும், கண்கள் சந்திரனும் சூரியனும், செவிகள் திசைகள், கால்கள் பூமி; அவன் எண்ணிக்க முடியாத ஆத்மா, எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம்.

வக்ராத்யஸ்ய ப்ராஹ்மணாஃ ஸம்ப்ரஸூதா யத்வக்ஷஸ்தஃ க்ஷத்ரியாஃ பூர்வபாகே। வைஶ்யாஶ்வோரோர்யஸ்ய பத்பயாம் ச ஶூத்ராஃ ஸர்வே வர்ணா காத்ரதஃ ஸம்ப்ரஸூதாஃ

அவனது வாயிலிருந்து பிராமணர்கள் பிறந்தனர், மார்பில் கிழக்கு பகுதியிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள், தொடைகளிலிருந்து வைசியர்கள், கால்களில் இருந்து சூத்திரர்கள்; எல்லா வர்ணங்களும் அவனது உடலிலிருந்து தோன்றின.

மஹேஶ்வரஃ பரோऽவ்யக்தாதண்டமவ்யக்தஸம்பவம்। அண்டாஜ்ஜஜ்ஞே புநர்ப்ரஹ்மா யேந லோகாஃ க்ரு'தாஸ்த்விமே

மகேஷ்வரன் அவ்யக்தத்தைத் தாண்டியவன், அவ்யக்தத்தில் இருந்து அண்டம் பிறந்தது; அந்த அண்டத்திலிருந்து மீண்டும் பிரம்மா தோன்றி, இவ்வுலகங்களை உருவாக்கினார்.

ஏவம்பூதேஷு லோகேஷு ப்ரஹ்மணா லோககர்த்ரு'ணா। யதா தா ந ப்ரவர்த்தந்தே ப்ரஜாஃ கேநாபி ஹேதுநா ।। ௧௦.

இவ்வாறு உருவான உலகங்களில், உலகங்களை உருவாக்கும் பிரம்மா, ஏதோ ஒரு காரணத்தால் உயிர்களை இயக்காமல் இருந்தால்—

தமோமாத்ராவ்ரு'தோ ப்ரஹ்மா ததாப்ரப்ரு'தி துஃகிதஃ। ததஃ ஸ விததே புத்திமர்தநிஶ்சயகாமிநீம் ।। ௧௦.

அப்போது பிரம்மா இருள் சூழப்பட்டு, அதிலிருந்து துக்கமடைந்து, பின்னர் நோக்கத்தைக் கண்டறிய உதவும் புத்தியை உருவாக்கினார்.

அதாத்மநி ஸமஸ்ராக்ஷீத்தமோமாத்ராம் நியாமிகாம் । ராஜஸத்வம் பராஜித்ய வர்த்தமாநம் ஸ தர்மதஃ ।। ௧௦.

பின்னர், தன்னுள் இருளின் அளவை கட்டுப்படுத்தியாக வைத்து, ரஜஸ் குணத்தை வென்று, தர்மத்தின் வழியில் நடந்தார்.

தப்யதே தேந துஃகேந ஶோகஞ்சக்ரே ஜகத்பதிஃ। தமஶ்ச வ்யநுதத்தஸ்மாத்ரஜஸ்தமஸமாவ்ரு'ணோத் ।। ௧௦.

அந்த துக்கத்தாலும் சோகத்தாலும் உலகத்தின் ஆண்டவன் மிகுந்த வேதனையில் ஆழ்ந்தான். அவனிடமிருந்து இருள் அகற்றப்பட்டது; ஆனால் அவனை ராஜஸ், தமஸ் என்ற இருவகை இருளும் சூழ்ந்தன.

தத்தமஃ ப்ரதிநுத்தம் வை மிதுநம் ஸ வ்யஜாயத। அதர்மாச்சரணாஜ்ஜஜ்ஞே ஹிம்ஸா ஶோகாதஜாயத ।। ௧௦.

அந்த இருள் அகற்றப்பட்டபின், ஒரு ஜோடி உருவானது. அதர்மத்திலிருந்து கொடுமை பிறந்தது; சோகத்திலிருந்து இன்னும் சோகம் தோன்றியது.

ததஸ்தஸ்மிந் ஸமுத்பூதே மிதுநே சரணாத்மநி। ததஶ்ச பகவாநாஸீத் ப்ரீதஶ்சைவமஶிஶ்ரியத் ।। ௧௦.

அப்பொழுது, அந்த உருவான ஜோடியில் செயலின் வடிவில், பரமபிரான் மகிழ்ச்சியடைந்து அதற்குள் புகுந்தான்.

ஸ்வாம் தநும் ஸ ததோ ப்ரஹ்மா தாமபோஹதபாஸ்வராம்। த்விதாகரோத்ஸ தம் தேஹமர்த்தேந புருஷோऽபவத் ।। ௧௦.

பிறகு பிரம்மா தன் ஒளிவீசும் உடலை விட்டு நீக்கினான்; அந்த உடலை இரண்டாகப் பிரித்தான்; ஒரு பாதியில் இருந்து ஆண் உருவானான்.

அர்த்தேந நாரீ ஸா தஸ்ய ஶதரூபா வ்யஜாயத। ப்ராக்ரு'தாம் பூததாத்ரீம் தாம் காமாந்வை ஸ்ரு'ஷ்டவாந் விபுஃ ।। ௧௦.

மற்றொரு பாதியில் இருந்து அவனுக்கு பெண் உருவானாள்; அவள்தான் சதரூபை என அழைக்கப்படுகிறாள். அவள் உயிர்கள் அனைத்துக்கும் முதல் தாய்; அவளை மகா சக்தியால் பிரம்மா உருவாக்கினான்.

ஸா திவம் வ்ரு'திவீஞ்சைவ மஹிம்நா வ்யாப்ய திஷ்டிதா। ப்ரஹ்மணஃ ஸா தநுஃ பூர்வா திவமாவ்ரு'த்த்ய திஷ்டதி ।। ௧௦.

அவள் தன் பெருமையால் வானத்தையும் பூமியையும் ஆட்கொண்டு நிலைத்தாள்; அந்த முன்னாள் பிரம்மாவின் உடல் வானில் சென்று நிலைத்திருக்கிறது.

யா த்வர்த்தாத் ஸ்ரு'ஜதே நாரீ ஶதரூபா வ்யஜாயத। ஸா தேவீ நியுதந்தப்த்வா தபஃ பரமதுஶ்சரம் ।। ௧௦.

அந்த பாதியில் இருந்து உருவான பெண் சதரூபை பிறந்தாள்; அந்த தேவி மிக கடினமான தவம் செய்து நிறைந்தாள்.

பர்தாரந்தீப்தயஶஸம் புருஷம் ப்ரத்யபத்யத। ஸ வை ஸ்வாயம்புவஃ பூர்வம் புருஷோ மநுருச்யதே ।। ௧௦.

அவள் புகழால் பிரகாசிக்கும் ஆணை கணவனாக ஏற்றாள்; அவனே ஆதியில் தானாக பிறந்த மனு என அழைக்கப்படுகிறான்.

தஸ்யைவஸப்ததியுகம் மந்வந்தரமிஹோச்யதே । லப்தா து புருஷஃ பத்நீம் ஶதரூபாமயோநிஜாம் ।। ௧௦.

அவனுடைய எழுபது யுகங்கள் கொண்ட காலம் இங்கு மன்வந்தரம் எனப்படுகிறது; தாயில்லாத மனுவுக்கு சதரூபை என்ற பெண் வாழ்க்கைத் துணையாக கிடைத்தாள்.

தயா ஸ ரமதே ஸார்த்தம் தஸ்மாத்ஸா ரதிருச்யதே। ப்ரதமஃ ஸம்ப்ரயோகஃ ஸ கல்பாதௌ ஸமவர்த்தத ।। ௧௦.

அவளுடன் மனு சேர்ந்து வாழ்ந்தான்; அதனால் அது இன்பம் என அழைக்கப்படுகிறது. அந்த முதல் இணைவு கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நிகழ்ந்தது.

விராஜமஸ்ரு'ஜத் ப்ரஹ்மா ஸோऽபவத் புருஷோ விராட் । ஸம்ராண்மாநஸரூபாத்து வை ராஜஸ்து மநுஃ ஸ்ம்ரு'தஃ ।। ௧௦.

பிரம்மா விராஜை உருவாக்கினான்; அவனே விராட் எனும் உலகப் புருஷன் ஆனான். அந்த அரசனின் மனத்திலிருந்து மனு எனும் மன்னன் தோன்றினான்.

ஸ வைராஜஃ ப்ரஜாஸர்கஃ ஸ ஸர்கே புருஷோ மநுஃ। வைராஜாத்புருஷாத்வீராச்சதரூபா வ்யஜாயத ।। ௧௦.

விராஜிலிருந்து உயிர்கள் தோன்றியது; அந்த உருவான மனிதன் மனு என அழைக்கப்படுகிறான். விராஜிலிருந்து, அந்த மனிதனிடமிருந்து, சதரூபை பிறந்தாள்.

ப்ரியவ்ரதோத்தாநபாதௌ புத்ரௌ புத்ரவதாம் வரௌ । கந்யே த்வே ச மஹாபாகே யாப்யாம் ஜாதாஃ ப்ரஜாஸ்த்விமாஃ ।। ௧௦.

பிரியவ்ரதன், உத்தானபாதன் என்ற இரு மகன்கள், மக்களுக்குள் சிறந்தவர்கள்; மேலும் இரு மகத்தான மகள்கள், இவர்களிடமிருந்து இவ்வுலகில் உயிர்கள் தோன்றின.

தேவீ நாம்நா ததாகூதிஃ ப்ரஸூதிஶ்சைவ தே ஶுபே। ஸ்வாயம்புவஃ ப்ரஸூதிந்து தக்ஷாய வ்யஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ ।। ௧௦.

ஆகூதி, பிரசூதி என்ற இரு நல்ல பெண்கள்; ச்வாயம்புவன் பிரசூதியை தக்ஷனுக்கு கொடுத்தான்.

ப்ராணோ தக்ஷஸ்து விஜ்ஞேயஃ ஸங்கல்போ மநுருச்யதே। ருசேஃ ப்ரஜாபதேஶ்சைவ ஆகூதிம் ப்ரத்யபாதயத் ।। ௧௦.

தக்ஷன் உயிராக அறியப்பட வேண்டும்; மனுவை சிந்தனை என அழைக்கிறார்கள். மனத்திலிருந்து பிறந்த ருசி என்பவன் ஆகூதியை மணந்தான்.

ஆகூத்யாம் மிதுநம் யஜ்ஞே மாநஸஸ்ய ருசேஃ ஶுபம்। யஜ்ஞஶ்ச தக்ஷிணா சைவ யமகௌ ஸம்பபூவதுஃ ।। ௧௦.

ஆகூதியிலிருந்து, யாகத்தில், மனத்திலிருந்து பிறந்த ருசிக்கு ஒரு நல்ல ஜோடி பிறந்தது; யஜ்ஞன் மற்றும் தக்ஷிணை என்ற இரட்டையர்கள் தோன்றினர்.

யஜ்ஞஸ்ய தக்ஷிணாயாஞ்ச புத்ரா த்வாதஶ ஜஜ்ஞிரே। யாமா இதி ஸமாகயாதா தேவாஃ ஸ்வாயம்புவேऽந்தரே ।। ௧௦.

யஜ்ஞனும் தக்ஷிணையும் பன்னிரண்டு மகன்களை பெற்றனர்; அவர்கள் யாமர் என அழைக்கப்படுகிறார்கள்; ச்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் அவர்கள் தேவர்கள்.

யமஸ்ய புத்ரா யஜ்ஞஸ்ய தஸ்மாத்யாமாஸ்து தே ஸ்ம்ரு'தாஃ। அஜிதாஶ்சைவ ஶூகாஶ்ச கணௌ த்வௌ ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தௌ ।। ௧௦.

யமனின் மகன்கள், யஜ்ஞனின் பிள்ளைகள், யாமர் என நினைவில் வைக்கப்படுகிறார்கள்; அஜிதர், சூகர் எனும் இரண்டு கூட்டங்கள் பிரம்மாவின் கணங்களாக அறியப்படுகிறார்கள்.