வாயுபுராணம்

க்ரு'ஹமேதிநஃ புராணாஸ்தே தர்மஸ்தைஃ ப்ராக் ப்ரவார்த்திதஃ। த்வாதஶைதே ப்ரவர்த்தந்தே ஸஹ ருத்ரேண வைப்ரஜாஃ

பழைய காலத்தில் அந்த இல்லறத்துவாழ்ந்தோர் தர்மத்தை நிறுவினர்; இந்த பன்னிரண்டு பேர் ருத்ரனுடன் சேர்ந்து மக்கள் குலத்தை உருவாக்கினார்கள்.

ரு'புஃ ஸநத்குமாரஸ்து த்வாவேதாவூர்த்த்வரேதஸௌ। பூர்வோத்பந்நௌ புரா தேப்யஃ ஸர்வேஷாமபி பூர்வஜௌ

ரிபு மற்றும் சனத்குமாரர் — இவர்கள் இருவரும் மேலே செல்லும் வீரியத்துடன்; மற்றவர்களுக்கு முன்பாகப் பிறந்த, அனைவருக்கும் மூத்தவர்கள்.

வ்யதீதே ப்ரதமே கல்பே புராணே லோகஸாதகௌ। வைராஜே தாவுபௌ லோகே தேஜஃ ஸம்க்ஷிப்ய சாஸ்திதௌ

முதல் கால்பத்தில், அந்த இருவரும் உலகங்களை சாதித்தவர்கள்; அவர்கள் தங்கள் ஒளியை அடக்கி, வைராஜ்ய உலகில் தங்கினார்கள்.

தாவுபௌ யோகதர்மாணாவாரோப்யாத்மாநமாத்மநி। ப்ரஜாதர்மஞ்ச காமஞ்ச வர்த்தயேதாம் மஹௌஜஸா ॥௧.௯.

யோகமும் தர்மமும் என்ற இரு வழிகளிலும் தங்களை நிலைநிறுத்தி, மகத்தான சக்தியுடன் சந்ததியும் ஆசையும் வளர்க்கின்றனர்.

யதோத்பந்நஸ்ததைவேஹ குமார இதி சோச்யதே। தஸ்மாத்ஸநத்குமாரோயமிதி நாமாஸ்ய கீர்திதம்

அவன் பிறந்தபடியே இங்கு 'குமாரன்' என்று அழைக்கப்படுகிறான்; அதனால் அவனது பெயர் 'சனத்குமாரன்' என்று புகழப்படுகிறது.

தேஷாம் த்வாதஶ தே வம்ஶா திவ்யா தேவகுணாந்விதாஃ। க்ரியாவந்தஃ ப்ரஜாவந்தோ மஹர்ஷிபிரலம்க்ரு'தாஃ

அவர்களுள் பன்னிரண்டு வம்சங்கள் தெய்வீகமானவை, தேவர்களின் பண்புகள் உடையவை, செயலிலும் சந்ததியிலும் சிறந்து, மகா ரிஷிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை.

இத்யேஷ கரணோத்பூதோ லோகாந் ஸ்ரஷ்டும் ஸ்வயம்புவஃ। மஹதாதிவிஶேஷாந்தோ விகாரஃ ப்ரக்ரு'தேஃ ஸ்வயம்

இவ்வாறு கருவியிலிருந்து தோன்றிய இந்த மாற்றம், பெரியதிலிருந்து சிறியதுவரை, உலகங்களை உருவாக்கும் பிரகிருதியின் மாற்றம் ஆகும்.

சந்த்ரஸூர்யப்ரபாலோகோ க்ரஹநக்ஷத்ரமண்டிதஃ। நதீபிஶ்ச ஸமுத்ரைஶ்ச பர்வதைஶ்ச ஸமாவ்ரு'தஃ

சந்திரனும் சூரியனும் வீசும் ஒளியால் பிரகாசித்து, கிரகங்களும் நட்சத்திரங்களும் அலங்கரித்து, நதிகள், கடல்கள், மலைகள் சூழ்ந்திருக்கின்றது.

புரைஶ்ச விவிதாகாரைஃ ப்ரீதைர்ஜ்ஜநபதைஸ்ததா। தஸ்மிந் ப்ரஹ்மவநேऽவ்யக்தே ப்ரஹ்மா சரதி ஶர்வரீம்

பலவகை வடிவமுள்ள நகரங்களும் மகிழ்ச்சியுடன் வாழும் மக்கள் சூழ்ந்திருக்க, அந்த அவ்யக்தமான பிரம்ம வனத்தில் பிரம்மா இரவு முழுவதும் உலாவுகிறார்.

அவ்யக்தபீஜப்ரபவஸ்தஸ்யைவாநுக்ரஹோத்திதஃ। புத்திஸ்கந்தமயஶ்சைவ இந்த்ரியாங்குரகோடரஃ

அவ்யக்தம் எனும் விதையிலிருந்து தோன்றி, அதன் அருளால் எழுந்து, புத்தி எனும் தொகுப்பால் ஆனது, இంద్రியங்கள் முளைக்கும் இடமாக உள்ளது.

மஹாபூதப்ரஶாகஶ்ச விஶேஷைஃ பத்ரவாம்ஸ்ததா। தர்மாதர்மஸுபுஷ்பஸ்து ஸுகதுஃகபலோதயஃ

பெரும் பஞ்சபூதங்கள் கிளைகளாக, பல்வேறு தன்மைகள் இலைகளாக, தர்மமும் அதர்மமும் மலர்களாய் மலர்ந்து, இன்பமும் துன்பமும் கனிகளாய் விளைகின்றன.

ஆஜீவஃ ஸர்வபூதாநாமயம் வ்ரு'க்ஷஃ ஸநாதநஃ। ஏதத்ப்ரஹ்மபலம் சைவ ப்ரஹ்மவ்ரு'க்ஷஸ்ய தஸ்ய ஹ

இந்த சனாதன மரம் எல்லா உயிர்களுக்கும் வாழ்வாதாரம்; இதுவே பிரம்மாவின் சக்தி, அந்த பிரம்ம மரத்தின் வலிமை.

அவ்யக்தம் காரணம் யத்தந்நித்யம் ஸதஸதாத்மகம்। இத்யேஷோऽநுக்ரஹஃ ஸர்கோ ப்ரஹ்மணஃ ப்ராக்ரு'தஸ்து யஃ

அவ்யக்தமான காரணம் என்றென்றும் நிலைத்தது, அது சத்து-அசத்து இரண்டின் இயல்புடையது; இதுவே அருளில் இருந்து தோன்றிய பிரம்மாவின் முதல் படைப்பு.

முக்யாதயஸ்து ஷட்‌ஸர்கா வைக்ரு'தா புத்திபூர்வகாஃ। த்ரைகாலே ஸமவர்தந்த ப்ரஹ்மணஸ்தேऽபிமாநிநஃ ॥௧.௯.

முக்கியமானவை உட்பட ஆறு படைப்புகள் புத்தி முன்னிட்டு உருவான மாற்றங்கள்; அவை மூன்று காலங்களிலும் நிகழ்கின்றன, அவை பிரம்மாவை தம்முள் கருதுவோருக்குச் சொந்தமானவை.

ஸர்காஃ பரஸ்பரஸ்யாத காரணம் தே புதைஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। திவ்யௌ ஸுபர்ணௌ ஸயுஜௌ ஸஶாகௌ படவித்ருமௌ

படைகள் ஒன்றுக்கொன்று காரணமாக இருப்பதாக ஞானிகள் கூறுகின்றனர்; இரு தெய்வப்பறவைகள் இணைந்து, கிளைகளுடன், பட்டுப்பூமரம் மற்றும் பவழமரமாக உள்ளன.

த்யௌர்மூர்த்தாநம் யஸ்ய விப்ராஸ்துவந்தி கந்நாபிம் வை சந்த்ரஸூர்யௌ ச நேத்ரே। திஶஃ ஶ்ரோத்ரே சரணௌ சாஸ்ய பூமிஃ ஸோऽசிந்த்யாத்மா ஸர்வபூத ப்ரஸூதிஃ

அவனது தலை ஆகாயம், அவனைப் பிராமணர்கள் போற்றி பாடுகின்றனர்; அவனது நாபி விண்ணாகும், கண்கள் சந்திரனும் சூரியனும், செவிகள் திசைகள், கால்கள் பூமி; அவன் எண்ணிக்க முடியாத ஆத்மா, எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம்.

வக்ராத்யஸ்ய ப்ராஹ்மணாஃ ஸம்ப்ரஸூதா யத்வக்ஷஸ்தஃ க்ஷத்ரியாஃ பூர்வபாகே। வைஶ்யாஶ்வோரோர்யஸ்ய பத்பயாம் ச ஶூத்ராஃ ஸர்வே வர்ணா காத்ரதஃ ஸம்ப்ரஸூதாஃ

அவனது வாயிலிருந்து பிராமணர்கள் பிறந்தனர், மார்பில் கிழக்கு பகுதியிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள், தொடைகளிலிருந்து வைசியர்கள், கால்களில் இருந்து சூத்திரர்கள்; எல்லா வர்ணங்களும் அவனது உடலிலிருந்து தோன்றின.

மஹேஶ்வரஃ பரோऽவ்யக்தாதண்டமவ்யக்தஸம்பவம்। அண்டாஜ்ஜஜ்ஞே புநர்ப்ரஹ்மா யேந லோகாஃ க்ரு'தாஸ்த்விமே

மகேஷ்வரன் அவ்யக்தத்தைத் தாண்டியவன், அவ்யக்தத்தில் இருந்து அண்டம் பிறந்தது; அந்த அண்டத்திலிருந்து மீண்டும் பிரம்மா தோன்றி, இவ்வுலகங்களை உருவாக்கினார்.

ஏவம்பூதேஷு லோகேஷு ப்ரஹ்மணா லோககர்த்ரு'ணா। யதா தா ந ப்ரவர்த்தந்தே ப்ரஜாஃ கேநாபி ஹேதுநா ।। ௧௦.

இவ்வாறு உருவான உலகங்களில், உலகங்களை உருவாக்கும் பிரம்மா, ஏதோ ஒரு காரணத்தால் உயிர்களை இயக்காமல் இருந்தால்—

தமோமாத்ராவ்ரு'தோ ப்ரஹ்மா ததாப்ரப்ரு'தி துஃகிதஃ। ததஃ ஸ விததே புத்திமர்தநிஶ்சயகாமிநீம் ।। ௧௦.

அப்போது பிரம்மா இருள் சூழப்பட்டு, அதிலிருந்து துக்கமடைந்து, பின்னர் நோக்கத்தைக் கண்டறிய உதவும் புத்தியை உருவாக்கினார்.

அதாத்மநி ஸமஸ்ராக்ஷீத்தமோமாத்ராம் நியாமிகாம் । ராஜஸத்வம் பராஜித்ய வர்த்தமாநம் ஸ தர்மதஃ ।। ௧௦.

பின்னர், தன்னுள் இருளின் அளவை கட்டுப்படுத்தியாக வைத்து, ரஜஸ் குணத்தை வென்று, தர்மத்தின் வழியில் நடந்தார்.

தப்யதே தேந துஃகேந ஶோகஞ்சக்ரே ஜகத்பதிஃ। தமஶ்ச வ்யநுதத்தஸ்மாத்ரஜஸ்தமஸமாவ்ரு'ணோத் ।। ௧௦.

அந்த துக்கத்தாலும் சோகத்தாலும் உலகத்தின் ஆண்டவன் மிகுந்த வேதனையில் ஆழ்ந்தான். அவனிடமிருந்து இருள் அகற்றப்பட்டது; ஆனால் அவனை ராஜஸ், தமஸ் என்ற இருவகை இருளும் சூழ்ந்தன.

தத்தமஃ ப்ரதிநுத்தம் வை மிதுநம் ஸ வ்யஜாயத। அதர்மாச்சரணாஜ்ஜஜ்ஞே ஹிம்ஸா ஶோகாதஜாயத ।। ௧௦.

அந்த இருள் அகற்றப்பட்டபின், ஒரு ஜோடி உருவானது. அதர்மத்திலிருந்து கொடுமை பிறந்தது; சோகத்திலிருந்து இன்னும் சோகம் தோன்றியது.

ததஸ்தஸ்மிந் ஸமுத்பூதே மிதுநே சரணாத்மநி। ததஶ்ச பகவாநாஸீத் ப்ரீதஶ்சைவமஶிஶ்ரியத் ।। ௧௦.

அப்பொழுது, அந்த உருவான ஜோடியில் செயலின் வடிவில், பரமபிரான் மகிழ்ச்சியடைந்து அதற்குள் புகுந்தான்.

ஸ்வாம் தநும் ஸ ததோ ப்ரஹ்மா தாமபோஹதபாஸ்வராம்। த்விதாகரோத்ஸ தம் தேஹமர்த்தேந புருஷோऽபவத் ।। ௧௦.

பிறகு பிரம்மா தன் ஒளிவீசும் உடலை விட்டு நீக்கினான்; அந்த உடலை இரண்டாகப் பிரித்தான்; ஒரு பாதியில் இருந்து ஆண் உருவானான்.

அர்த்தேந நாரீ ஸா தஸ்ய ஶதரூபா வ்யஜாயத। ப்ராக்ரு'தாம் பூததாத்ரீம் தாம் காமாந்வை ஸ்ரு'ஷ்டவாந் விபுஃ ।। ௧௦.

மற்றொரு பாதியில் இருந்து அவனுக்கு பெண் உருவானாள்; அவள்தான் சதரூபை என அழைக்கப்படுகிறாள். அவள் உயிர்கள் அனைத்துக்கும் முதல் தாய்; அவளை மகா சக்தியால் பிரம்மா உருவாக்கினான்.

ஸா திவம் வ்ரு'திவீஞ்சைவ மஹிம்நா வ்யாப்ய திஷ்டிதா। ப்ரஹ்மணஃ ஸா தநுஃ பூர்வா திவமாவ்ரு'த்த்ய திஷ்டதி ।। ௧௦.

அவள் தன் பெருமையால் வானத்தையும் பூமியையும் ஆட்கொண்டு நிலைத்தாள்; அந்த முன்னாள் பிரம்மாவின் உடல் வானில் சென்று நிலைத்திருக்கிறது.

யா த்வர்த்தாத் ஸ்ரு'ஜதே நாரீ ஶதரூபா வ்யஜாயத। ஸா தேவீ நியுதந்தப்த்வா தபஃ பரமதுஶ்சரம் ।। ௧௦.

அந்த பாதியில் இருந்து உருவான பெண் சதரூபை பிறந்தாள்; அந்த தேவி மிக கடினமான தவம் செய்து நிறைந்தாள்.

பர்தாரந்தீப்தயஶஸம் புருஷம் ப்ரத்யபத்யத। ஸ வை ஸ்வாயம்புவஃ பூர்வம் புருஷோ மநுருச்யதே ।। ௧௦.

அவள் புகழால் பிரகாசிக்கும் ஆணை கணவனாக ஏற்றாள்; அவனே ஆதியில் தானாக பிறந்த மனு என அழைக்கப்படுகிறான்.