வாயுபுராணம்

பூர்வோக்தா யா மயா துப்யஞ்ஜநலோகம் ஸமாஶ்ரிதாஃ। கல்பேऽதீதே து தே ஹ்யாஸந் தேவாத்யாஸ்து ப்ரஜா இஹ

நான் முன்பு உனக்குச் சொன்ன, ஜனலோகத்தில் தங்கியிருப்பவர்கள், கடந்த கல்பத்தில் இங்கு தேவர்கள் முதலானவர்களாக இருந்தார்கள்.

த்யாயதஸ்தஸ்ய தாஃ ஸர்வாஃ ஸம்பூத்யர்தமுபஸ்திதாஃ। மந்வந்தரக்ரமேணேஹ கநிஷ்டே ப்ரதமே மதாஃ

அவன் தியானித்தபோது, அந்த உயிர்கள் எல்லாம் உருவாக வந்தன; இங்கு முதல் மன்வந்தரத்தில் இளையவர்களாகக் கருதப்பட்டார்கள்.

க்யாத்யாநுபந்தைஸ்தைஸ்தைஸ்து ஸர்வார்தைரிஹ பாவிதாஃ। குஶலாகுஶலப்ராயைஃ கர்மபிஸ்தைஃ ஸதா ப்ரஜாஃ। தத்கர்மபலஶேஷேண உபஷ்டப்தாஃ ப்ரஜஜ்ஞிரே

பல பெயர்களும், உறவுகளும், நல்லதும் கெட்டதும் ஆகிய செயல்களாலும், அந்த உயிர்கள் எப்போதும் தங்கள் பழைய செயல்களின் மீதமுள்ள பலன்களால் ஆதரிக்கப்பட்டு பிறந்தார்கள்.

தேவாஸுரபித்ரு'த்வைஶ்ச பஶுபக்ஷிஸரீஸ்ரு'பைஃ। வ்ரு'க்ஷநாரகிகீடத்வை ஸ்தைஸ்தைர்பாவைருபஸ்திதாஃ। ஆதீநாம்ர்த ப்ரஜாநாஞ்ச ஆத்மநோ வை விநிர்மமே

தேவர், அசுரர், பித்ரு, மிருகம், பறவை, பாம்பு, மரம், நரகம், பூச்சி ஆகிய பலவகை நிலைகளோடு வந்த உயிர்கள், தங்கள் தன்மைக்கு ஏற்ப உருவாக்கப்பட்டன.

ததோऽபித்யாயதஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே மாநஸீப்ரஜாஃ। தச்சரீரஸமுத்பந்நைஃ கார்யைஸ்தைஃ காரணைஃ ஸஹ। க்ஷேத்ரஜ்ஞாஃ ஸமவர்த்தந்த காத்ரேப்யஸ்தஸ்ய தீமதஃ

அதன்பின் அவன் தியானித்தபோது, அவனிடமிருந்து மனப்பிறப்புகள் தோன்றின; அவனது உடலிலிருந்து எழுந்த காரணங்களும் விளைவுகளும் உடன் வந்தன; அந்த ஞானிகள் அவன் உறுப்புகளிலிருந்து பிறந்தார்கள்.

ததோ தேவாஸுரபித்ரூ'ந் மாநவஞ்ச சதுஷ்டயம்। ஸிஸ்ரு'க்ஷும்பாம்ஸ்யேதாம்ஶ்ச ஸ்வாத்மநா ஸமயூயுஜத்

பிறகு, உருவாக்க விரும்பி, அவன் தன் சிந்தனையால் தேவர்கள், அசுரர்கள், பித்ருக்கள், மனிதர்கள் என்ற நான்கு வகையையும் ஒன்றாக இணைத்தான்.

யுக்தாத்மநஸ்ததஸ்தஸ்ய ததோ மாத்ரா ஸ்வயம்புவஃ। தமபித்யாயதஃ ஸர்கம் ப்ரயத்நோऽபுத் ப்ரஜாபதேஃ

அவனது மனம் ஒன்றாகி, ஸ்வயம்புவனின் அளவுகள் நிலைபெற்றபோது, அவன் தியானித்தபோது, உயிர்கள் உருவாக்கும் செயல் அவனுக்கு முயற்சியாக இருந்தது.

ததோऽஸ்ய ஜகநாத் பூர்வமஸுரா ஜஜ்ஞிரே ஸுதாஃ। அஸுஃ ப்ராணஃ ஸ்ம்ரு'தோ விப்ரா ஸ்தஜ்ஜந்மாநஸ்ததோऽஸுராஃ

பிறகு அவனது கீழ்ப் பகுதியிலிருந்து முதலில் அசுரர்கள் மகன்களாகப் பிறந்தார்கள்; 'அசு' என்பது உயிர் என்று அர்த்தம், அதனால் அவர்கள் அசுரர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

யயா ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ஸுராஸ்தந்வா தாம் தநும் ஸ வ்யபோஹத। ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஸத்யோ ராத்ரிரஜாயத

அவன் தேவர்களை உருவாக்கிய அந்த உருவத்தை விட்டுவிட்டான்; அந்த உடலை அவன் தள்ளியதும், அது உடனே இரவாக மாறியது.

ஸா தமோபஹுலா யஸ்மாத்ததோ ராத்ரிஸ்த்ரியாமிகா। ஆவ்ரு'தாஸ்தமஸா ராத்ரௌ ப்ரஜாஸ்தஸ்மாத் ஸ்வயம்புவஃ

அந்த இரவு இருள் நிறைந்ததால், அது மூன்று வகை இரவு என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த இரவில் ஸ்வயம்புவனின் உயிர்கள் இருளால் மூடப்பட்டன.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுராம்ஸ்து தேவேஶஸ்தநுமந்யாமபத்யத। அவ்யக்தாம் ஸத்த்வபஹுலாம் ததஸ்தாம் ஸோऽப்யயூயுஜத்। ததஸ்தாம் யுஞ்ஜதஸ்தஸ்ய ப்ரியமாஸீத் ப்ரபோஃ கில

தேவர்களைப் பார்த்து, தேவாதிபதி மற்றொரு உருவத்தை எடுத்தான்; அது வெளிப்படாததும், சத்துவம் நிறைந்ததும்; அந்த உருவத்தை அவன் சேர்த்தபோது, ஆண்டவன் மகிழ்ந்தான்.

ததோ முகே ஸமுத்பந்நா தீவ்யதஸ்தஸ்ய தேவதாஃ। யதோऽஸ்ய தீவ்யதோ ஜாதாஸ்தேந தேவாஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ

பிறகு அவன் பிரகாசித்தபோது, அவனது வாயிலிருந்து தேவர்கள் தோன்றினார்கள்; அவன் பிரகாசித்தபோது அவை பிறந்ததால், அவர்கள் தேவர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

தாதுர்த்திவீதி யஃ ப்ரோக்தஃ க்ரீடாயாம் ஸ விபாவ்யதே। தஸ்யாந்தந்வாந்து திவ்யாயாம் ஜஜ்ஞிரே தேந தேவதாஃ

'தாதுர் திவிதி' என்று விளையாட்டில் கூறப்படுவது இங்கே பொருள்; அவனது அந்த தெய்வீக உருவத்திலிருந்து தேவர்கள் பிறந்தார்கள்.

தேவாந் ஸ்ரு'ஷ்ட்வாத தேவேஶஸ்தநுமந்யாமபத்யத। ஸத்த்வமாத்ராத்மிகாம் தேவஸ்ததோऽந்யாம் ஸோऽப்யபத்யத ॥௧.௯.

தேவர்களை உருவாக்கிய பிறகு, தேவர்களின் தலைவர் மற்றொரு உருவை எடுத்தார்; அந்த இறைவன் தூய சத்த்வம் கொண்ட உடலை எடுத்தார், அதன் பின்பு இன்னொரு உருவையும் எடுத்தார்.

பித்ரு'வந்மந்யமாநஸ்தாந் புத்ராந் ப்ராத்யாயத ப்ரபுஃ। பிதரோ ஹ்யுபபக்ஷாப்யாம் ராத்ர்யஹ்நோரந்தராஸ்ரு'ஜத்। தஸ்மாத்தே பிதரோ தேவாஃ புத்ரத்வந்தேந தேஷு தத்

அவர்களைத் தன் மக்களாக எண்ணி, அந்த பிரபு அவர்களை விரும்பினார்; இரவு, பகல் இரண்டின் நடுவில், இரு இறக்கைகள் போல, பித்ருக்களை உருவாக்கினார்; அதனால் அந்த பித்ருக்கள் தெய்வீகமானவர்கள், அவர்களுக்கு மகப்பேறு அந்த வகையில் ஏற்பட்டது.

யயா ஸ்ரு'ஷ்டாஸ்து பிதரஸ்தாந்தநும் ஸ வ்யபோஹத। ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஸத்யஃ ஸந்த்யா ப்ரஜாயத

பித்ருக்கள் உருவான அந்த உடலை அவர் விட்டு விட்டார்; அந்தத் துறந்த உடல் உடனே சந்தியா என்றழைக்கப்பட்டது.

தஸ்மாதஹஸ்து தேவாநாம் ராத்ரிர்யா ஸாऽஸுரீ ஸ்ம்ரு'தா। தயோர்மத்யே து வை பைத்ரீ யா தநுஃ ஸா கரீயஸீ

அதனால் பகல் தேவர்களுக்குரியது, இரவு அசுரிகளுக்குரியது என்று கருதப்படுகிறது; இந்த இரண்டிற்கும் நடுவே பித்ரு உருவம் மிக முக்கியமானது.

தஸ்மாத்தேவாஸுராஃ ஸர்வே ரு'ஷயோ மநவஸ்ததா। தே யுக்தாஸ்தாமுபாஸந்தே ப்ரஹ்மணோ மத்யமாந்தநும்

அதனால் எல்லா தேவர்கள், அசுரர்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள் அனைவரும் ஒன்றாக அந்த பிரம்மாவின் நடு உருவை வழிபடுகிறார்கள்.

ததோऽந்யாம் ஸ புநர்ப்ரஹ்மா தநும் வை ப்ரத்யபத்யத। ரஜோமாத்ராத்மிகாயாந்து மநஸா ஸோऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ

பிறகு பிரம்மா இன்னொரு உருவை எடுத்தார்; தூய ரஜஸ் கொண்ட அந்த உருவில், அவர் மனத்தால் படைத்தார்.

ரஜஃப்ராயாத் ததஃ ஸோऽத மாநஸாநஸ்ரு'ஜத் ஸுதாந்। மநஸஸ்து ததஸ்தஸ்ய மாநஸா ஜஜ்ஞிரே ப்ரஜாஃ

ரஜஸ் அதிகமாக இருந்ததால், அவர் மனத்திலிருந்து மனப்பிறப்பான மக்களை உருவாக்கினார்; அவை அவரது மனத்திலிருந்து தோன்றின.

த்ரு'ஷ்ட்வா புநஃ ப்ரஜாஶ்சாபி ஸ்வாந்தநுந்தா மபௌஹத। ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஜ்யோத்ஸ்நா ஸத்யஸ்த்வஜாயத

தன் சந்ததிகளைப் பார்த்து, அவர் மீண்டும் தன் உருவை விட்டு விட்டார்; அந்தத் துறந்த உருவே உடனே ஜ்யோத்ஸ்நா ஆனது.

தஸ்மாத்பவந்தி ஸம்த்ரு'ஷ்டா ஜ்யோத்ஸ்நாயா உத்பவே ப்ரஜாஃ। இத்யேதாஸ்தநவஸ்தேந வ்யபவித்தா மஹாத்மநா

அதனால் ஜ்யோத்ஸ்நா பிறந்ததிலிருந்து உயிர்கள் தோன்றுகின்றன; அந்த மகான் அந்த உருவுகளைத் துறந்தார்.

ஸத்யோ ராத்ர்யஹநீ சைவ ஸந்த்யா ஜ்யோத்ஸ்நா ச ஜஜ்ஞிரே। ஜயோத்ஸ்நா ஸந்த்யா ததாஹஶ்ச ஸத்த்வமாத்ராத்மகம் ஸ்வயம்। தமோமாத்ராத்மிகா ராத்ரிஃ ஸா வை தஸ்மாத்ர்த்ரியாமி கா

உடனே இரவு, பகல், சந்தியா, ஜ்யோத்ஸ்நா ஆகியவை பிறந்தன; ஜ்யோத்ஸ்நா, சந்தியா, பகல் ஆகியவை தூய சத்த்வம் கொண்டவை; இரவு மட்டும் தூய தமஸ் கொண்டது, அதனால் அது மூன்றாவது என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தஸ்மாத்தேவா திவ்யதத்த்வாத் த்ரு'ஷ்‌டா ஸ்ரு'ஷ்டா முகாத்து வை। யஸ்மாத்தேஷாம் திவா ஜந்ம பலிநஸ்தேந தே திவா ॥௧.௯.

அதனால், தெய்வீகத் தன்மையிலிருந்து உருவான தேவர்கள் வாயிலிருந்து தோன்றினர்; அவர்கள் பகலில் பிறந்ததால், அவர்கள் பகலில் வலிமை உடையவர்கள்.

தந்வா யதஸுராந் ராத்ரௌ ஜகநாதஸ்ரு' ஜத் ப்ரபுஃ

அந்த உருவினால், அந்த பிரபு இரவில் தன் உடலின் கீழ்பகுதியிலிருந்து அசுரர்களை உருவாக்கினார்.

ஏதாந்யேவ பவிஷ்யாணாம் தேவாநாமஸுரைஃ ஸஹ। பித்ரூ'ணாம் மாநவாநாஞ்ச அதீதாநாகதேஷு வை। மந்வந்தரேஷு ஸர்வேஷாம் நிமித்தாநி பவந்தி ஹி

இவைதான் எதிர்கால தேவர்கள், அசுரர்கள், பித்ருக்கள், மனுக்கள் ஆகியோருக்கு, கடந்தும் வரவிருக்கும் அனைத்து மன்வந்தரங்களிலும் காரணமாகின்றன.

ஜ்யோத்ஸ்நா ராத்ர்யஹநீ ஸந்த்யா சத்வார்யாபாஸிதாநி வை। பாந்தி யஸ்மாத்ததோ பாஸி பாஶப்தோऽயம் மநீஷிபிஃ। வ்யாப்திதீப்த்யாம் நிகதிதஃ புநஶ்சாஹ ப்ரஜாபதிஃ

ஜ்யோத்ஸ்நா, இரவு, பகல், சந்தியா—இந்த நான்கு வெளிப்பாடுகள் பிரகாசிக்கின்றன; அவை பிரகாசிப்பதால் 'பா' என்ற சொல் ஞானிகளால் பயன்படுத்தப்படுகிறது, அது பரவல், ஒளி என்பதைக் குறிக்கிறது; இதை பிரஜாபதி மீண்டும் கூறினார்.

ஸோऽம்பாம்ஸ்யேதாநி த்ரு'ஷ்ட்வா து தேவதாநவமாநவாந்। பித்ரூ'ம்ஶ்ச வாஸ்ரு'ஜத்ஸோऽந்யாநாத்மநோ விபுதாந் புநஃ

இந்த நீர், தேவர்கள், தானவர்கள், மனிதர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியவற்றை பார்த்து, அவர் தன்னிலிருந்து மற்ற அறிவுள்ள உயிர்களையும் மீண்டும் உருவாக்கினார்.

தாமுத்க்ரு'த்ய தநும் க்ரு'த்ஸ்நாந்ததோऽந்யாமஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ। மூர்திம் ரஜஸ்தமஃப்ராயாம் புநரேவாப்யயூயுஜத்

அந்த முழு உருவையும் விட்டு, அந்த பிரபு பிற உருவுகளை உருவாக்கினார்; அவர் மீண்டும் ரஜஸ், தமஸ் அதிகமுள்ள உருவை சேர்த்தார்.