வாயுபுராணம்

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி ரு'ஷீணாமூர்த்த்வரேதஸாம்। ஸ்ம்ரு'தம் து தேஷாம் தத்ஸ்தாநம் ததேவ குருவாஸிநாம்

எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் தூய பத்திவிரத முனிவர்கள் நினைவில் உள்ளனர்; அவர்களது இருப்பிடம் அதுவே, ஆசானுடன் வாழ்பவர்களுக்கும் அதே இடம்.

ஸப்தர்ஷீணாந்து யத்ஶ்தாநம் ஸ்ம்ரு'தந்தத்வை திவௌகஸாம்। ப்ராஜாபத்யம் க்ரு'ஹஸ்தாநாம் ந்யாஸிநாம் ப்ரஹ்மணஃ க்ஷயஃ। யோகிநாமம்ரு'தம் ஸ்தாநம் நாநாதீநாம் ந வித்யதே

ஏழு முனிவர்களின் இருப்பிடம் விண்ணுலகில் இருப்பவர்களுக்கானதாக நினைக்கப்படுகிறது; குடும்பஸ்தருக்கு பிதாமகர்களின் இடம், துறவிகளுக்கு பிரம்மாவின் உலகம், யோகிகளுக்கு அமர நிலை—பலவகை ஒழுக்கம் கொண்டவர்களுக்கு நிரந்தரமான இடம் இல்லை.

ஸ்தாநாந்யாஶ்ரமிணாம் தாநி யே ஸ்வதர்மே வ்யவஸ்திதாஃ। சத்வார ஏதே பந்தாநோ தேவயாநா விநிர்மிதாஃ

தங்களது தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் ஆசிரமிகளுக்கான இடங்கள் இவை; இந்த நான்கு பாதைகளும் தேவர்களுக்கு செல்லும் வழியாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

ப்ரஹ்மணா லோகதந்த்ரேண ஆத்யே மந்வந்தரே புவி। பந்தாநோ தேவயாநாய தேஷாம் த்வாரம் ரவிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

பிரம்மா உலகங்களை அமைத்து, முதல் மனுவின் காலத்தில் பூமியில் இந்த வழிகளை உருவாக்கினார்; அவற்றுக்கான வாயில் சூரியன் என்று கூறப்படுகிறது.

ததைவ பித்ரு'யாணாநாம் சந்த்ரமாத்வாரமுச்யதே। ஏவம் வர்ணாஶ்ரமாணாம் வை ப்ரவிபாகே க்ரு'தே ததா। யதாஸ்ய ந வ்யவர்த்தந்த ப்ரஜா வர்ணாஶ்ரமாத்மிகாஃ

அதேபோல் பித்ருக்களுக்கு செல்லும் வழிக்கான வாயில் சந்திரன் என்று கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு வகுப்பும் ஆசிரமமும் பிரிக்கப்பட்டபோது, மக்கள் தங்கள் தர்மத்திலிருந்து விலகாமல் இருந்தனர்.

ததோऽந்யா மாநஸீஃ ஸோऽத த்ரேதாமகத்யேऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரஜாஃ। ஆத்மநஃ ஸ்வஶரீராச்ச துல்யாஶ்வைவாத்மநா து வை

அதன்பின், த்ரேதாயுகத்தில் மகத நாட்டில், அவன் தன் மனத்திலிருந்து பிற பிறப்புகளை உருவாக்கினான்; அவை அவனது உடலிலிருந்தும், அவனது சுயத்திலிருந்தும் தோன்றின, அவனுக்கே சமமான தன்மை உடையவையாக இருந்தன.

தஸ்மிஸ்த்ரேதாயுகே த்வாத்யே மத்யம் ப்ராப்தே க்ரமேண து। ததோऽந்யா மாநஸீஸ்தத்ர ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டும் ப்ரசக்ரமே

அந்த முதல் த்ரேதாயுகத்தில், நடுவில் காலம் வந்தபோது, அவன் அங்கே மீண்டும் பிற மனப்பிறப்புகளை உருவாக்கத் தொடங்கினான்.

ததஃ ஸத்த்வரஜோத்ரிக்தாஃ ப்ரஜாஃ ஸோऽதாஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ। தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாம் வார்த்தாயாஶ்சைவ ஸாதிகாஃ

பின்னர் அந்த ஆண்டவன், சத்துவம் மற்றும் ரஜஸ் அதிகம் கொண்ட உயிர்களை உருவாக்கினான்; அவை தர்மம், பொருள், இன்பம், விடுதலை ஆகியவற்றையும், வாழ்வாதாரத்தையும் பெற்றிருந்தன.

தேவாஶ்ச பிதரஶ்சைவ ரு'ஷயோ மநவஸ்ததா। யுகாநுரூபா தர்மேண யைரிமா விசிதாஃ ப்ரஜாஃ

தேவர்கள், பித்ருக்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள் ஆகிய பலவகை உயிர்களும், அந்த யுகத்திற்கேற்ப தர்மத்தோடு உருவாக்கப்பட்டன.

உபஸ்திதே ததா தஸ்மிந் ப்ரஜாதர்மே ஸ்வயம்முவஃ। அபிதத்யௌ ப்ரஜாஃ ஸர்வா நாநாரூபாஸ்து மாநஸீஃ

அப்போது அந்த உயிர்களின் ஒழுங்கும் நிலைபெற்றது; அப்போது ஸ்வயம்புவன் எல்லா விதமான மனப்பிறப்புகளையும் சிந்தித்தான்.

பூர்வோக்தா யா மயா துப்யஞ்ஜநலோகம் ஸமாஶ்ரிதாஃ। கல்பேऽதீதே து தே ஹ்யாஸந் தேவாத்யாஸ்து ப்ரஜா இஹ

நான் முன்பு உனக்குச் சொன்ன, ஜனலோகத்தில் தங்கியிருப்பவர்கள், கடந்த கல்பத்தில் இங்கு தேவர்கள் முதலானவர்களாக இருந்தார்கள்.

த்யாயதஸ்தஸ்ய தாஃ ஸர்வாஃ ஸம்பூத்யர்தமுபஸ்திதாஃ। மந்வந்தரக்ரமேணேஹ கநிஷ்டே ப்ரதமே மதாஃ

அவன் தியானித்தபோது, அந்த உயிர்கள் எல்லாம் உருவாக வந்தன; இங்கு முதல் மன்வந்தரத்தில் இளையவர்களாகக் கருதப்பட்டார்கள்.

க்யாத்யாநுபந்தைஸ்தைஸ்தைஸ்து ஸர்வார்தைரிஹ பாவிதாஃ। குஶலாகுஶலப்ராயைஃ கர்மபிஸ்தைஃ ஸதா ப்ரஜாஃ। தத்கர்மபலஶேஷேண உபஷ்டப்தாஃ ப்ரஜஜ்ஞிரே

பல பெயர்களும், உறவுகளும், நல்லதும் கெட்டதும் ஆகிய செயல்களாலும், அந்த உயிர்கள் எப்போதும் தங்கள் பழைய செயல்களின் மீதமுள்ள பலன்களால் ஆதரிக்கப்பட்டு பிறந்தார்கள்.

தேவாஸுரபித்ரு'த்வைஶ்ச பஶுபக்ஷிஸரீஸ்ரு'பைஃ। வ்ரு'க்ஷநாரகிகீடத்வை ஸ்தைஸ்தைர்பாவைருபஸ்திதாஃ। ஆதீநாம்ர்த ப்ரஜாநாஞ்ச ஆத்மநோ வை விநிர்மமே

தேவர், அசுரர், பித்ரு, மிருகம், பறவை, பாம்பு, மரம், நரகம், பூச்சி ஆகிய பலவகை நிலைகளோடு வந்த உயிர்கள், தங்கள் தன்மைக்கு ஏற்ப உருவாக்கப்பட்டன.

ததோऽபித்யாயதஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே மாநஸீப்ரஜாஃ। தச்சரீரஸமுத்பந்நைஃ கார்யைஸ்தைஃ காரணைஃ ஸஹ। க்ஷேத்ரஜ்ஞாஃ ஸமவர்த்தந்த காத்ரேப்யஸ்தஸ்ய தீமதஃ

அதன்பின் அவன் தியானித்தபோது, அவனிடமிருந்து மனப்பிறப்புகள் தோன்றின; அவனது உடலிலிருந்து எழுந்த காரணங்களும் விளைவுகளும் உடன் வந்தன; அந்த ஞானிகள் அவன் உறுப்புகளிலிருந்து பிறந்தார்கள்.

ததோ தேவாஸுரபித்ரூ'ந் மாநவஞ்ச சதுஷ்டயம்। ஸிஸ்ரு'க்ஷும்பாம்ஸ்யேதாம்ஶ்ச ஸ்வாத்மநா ஸமயூயுஜத்

பிறகு, உருவாக்க விரும்பி, அவன் தன் சிந்தனையால் தேவர்கள், அசுரர்கள், பித்ருக்கள், மனிதர்கள் என்ற நான்கு வகையையும் ஒன்றாக இணைத்தான்.

யுக்தாத்மநஸ்ததஸ்தஸ்ய ததோ மாத்ரா ஸ்வயம்புவஃ। தமபித்யாயதஃ ஸர்கம் ப்ரயத்நோऽபுத் ப்ரஜாபதேஃ

அவனது மனம் ஒன்றாகி, ஸ்வயம்புவனின் அளவுகள் நிலைபெற்றபோது, அவன் தியானித்தபோது, உயிர்கள் உருவாக்கும் செயல் அவனுக்கு முயற்சியாக இருந்தது.

ததோऽஸ்ய ஜகநாத் பூர்வமஸுரா ஜஜ்ஞிரே ஸுதாஃ। அஸுஃ ப்ராணஃ ஸ்ம்ரு'தோ விப்ரா ஸ்தஜ்ஜந்மாநஸ்ததோऽஸுராஃ

பிறகு அவனது கீழ்ப் பகுதியிலிருந்து முதலில் அசுரர்கள் மகன்களாகப் பிறந்தார்கள்; 'அசு' என்பது உயிர் என்று அர்த்தம், அதனால் அவர்கள் அசுரர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

யயா ஸ்ரு'ஷ்டாஃ ஸுராஸ்தந்வா தாம் தநும் ஸ வ்யபோஹத। ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஸத்யோ ராத்ரிரஜாயத

அவன் தேவர்களை உருவாக்கிய அந்த உருவத்தை விட்டுவிட்டான்; அந்த உடலை அவன் தள்ளியதும், அது உடனே இரவாக மாறியது.

ஸா தமோபஹுலா யஸ்மாத்ததோ ராத்ரிஸ்த்ரியாமிகா। ஆவ்ரு'தாஸ்தமஸா ராத்ரௌ ப்ரஜாஸ்தஸ்மாத் ஸ்வயம்புவஃ

அந்த இரவு இருள் நிறைந்ததால், அது மூன்று வகை இரவு என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த இரவில் ஸ்வயம்புவனின் உயிர்கள் இருளால் மூடப்பட்டன.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸுராம்ஸ்து தேவேஶஸ்தநுமந்யாமபத்யத। அவ்யக்தாம் ஸத்த்வபஹுலாம் ததஸ்தாம் ஸோऽப்யயூயுஜத்। ததஸ்தாம் யுஞ்ஜதஸ்தஸ்ய ப்ரியமாஸீத் ப்ரபோஃ கில

தேவர்களைப் பார்த்து, தேவாதிபதி மற்றொரு உருவத்தை எடுத்தான்; அது வெளிப்படாததும், சத்துவம் நிறைந்ததும்; அந்த உருவத்தை அவன் சேர்த்தபோது, ஆண்டவன் மகிழ்ந்தான்.

ததோ முகே ஸமுத்பந்நா தீவ்யதஸ்தஸ்ய தேவதாஃ। யதோऽஸ்ய தீவ்யதோ ஜாதாஸ்தேந தேவாஃ ப்ரகீர்த்திதாஃ

பிறகு அவன் பிரகாசித்தபோது, அவனது வாயிலிருந்து தேவர்கள் தோன்றினார்கள்; அவன் பிரகாசித்தபோது அவை பிறந்ததால், அவர்கள் தேவர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்.

தாதுர்த்திவீதி யஃ ப்ரோக்தஃ க்ரீடாயாம் ஸ விபாவ்யதே। தஸ்யாந்தந்வாந்து திவ்யாயாம் ஜஜ்ஞிரே தேந தேவதாஃ

'தாதுர் திவிதி' என்று விளையாட்டில் கூறப்படுவது இங்கே பொருள்; அவனது அந்த தெய்வீக உருவத்திலிருந்து தேவர்கள் பிறந்தார்கள்.

தேவாந் ஸ்ரு'ஷ்ட்வாத தேவேஶஸ்தநுமந்யாமபத்யத। ஸத்த்வமாத்ராத்மிகாம் தேவஸ்ததோऽந்யாம் ஸோऽப்யபத்யத ॥௧.௯.

தேவர்களை உருவாக்கிய பிறகு, தேவர்களின் தலைவர் மற்றொரு உருவை எடுத்தார்; அந்த இறைவன் தூய சத்த்வம் கொண்ட உடலை எடுத்தார், அதன் பின்பு இன்னொரு உருவையும் எடுத்தார்.

பித்ரு'வந்மந்யமாநஸ்தாந் புத்ராந் ப்ராத்யாயத ப்ரபுஃ। பிதரோ ஹ்யுபபக்ஷாப்யாம் ராத்ர்யஹ்நோரந்தராஸ்ரு'ஜத்। தஸ்மாத்தே பிதரோ தேவாஃ புத்ரத்வந்தேந தேஷு தத்

அவர்களைத் தன் மக்களாக எண்ணி, அந்த பிரபு அவர்களை விரும்பினார்; இரவு, பகல் இரண்டின் நடுவில், இரு இறக்கைகள் போல, பித்ருக்களை உருவாக்கினார்; அதனால் அந்த பித்ருக்கள் தெய்வீகமானவர்கள், அவர்களுக்கு மகப்பேறு அந்த வகையில் ஏற்பட்டது.

யயா ஸ்ரு'ஷ்டாஸ்து பிதரஸ்தாந்தநும் ஸ வ்யபோஹத। ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஸத்யஃ ஸந்த்யா ப்ரஜாயத

பித்ருக்கள் உருவான அந்த உடலை அவர் விட்டு விட்டார்; அந்தத் துறந்த உடல் உடனே சந்தியா என்றழைக்கப்பட்டது.

தஸ்மாதஹஸ்து தேவாநாம் ராத்ரிர்யா ஸாऽஸுரீ ஸ்ம்ரு'தா। தயோர்மத்யே து வை பைத்ரீ யா தநுஃ ஸா கரீயஸீ

அதனால் பகல் தேவர்களுக்குரியது, இரவு அசுரிகளுக்குரியது என்று கருதப்படுகிறது; இந்த இரண்டிற்கும் நடுவே பித்ரு உருவம் மிக முக்கியமானது.

தஸ்மாத்தேவாஸுராஃ ஸர்வே ரு'ஷயோ மநவஸ்ததா। தே யுக்தாஸ்தாமுபாஸந்தே ப்ரஹ்மணோ மத்யமாந்தநும்

அதனால் எல்லா தேவர்கள், அசுரர்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள் அனைவரும் ஒன்றாக அந்த பிரம்மாவின் நடு உருவை வழிபடுகிறார்கள்.

ததோऽந்யாம் ஸ புநர்ப்ரஹ்மா தநும் வை ப்ரத்யபத்யத। ரஜோமாத்ராத்மிகாயாந்து மநஸா ஸோऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ

பிறகு பிரம்மா இன்னொரு உருவை எடுத்தார்; தூய ரஜஸ் கொண்ட அந்த உருவில், அவர் மனத்தால் படைத்தார்.