வாயுபுராணம்

கர்மாஜீவம் ததோ தத்த்வா தேப்யஶ்சைவ பரஸ்பரம்। லோகாந்தரேஷு ஸ்தாநாநி தேஷாம் ஸித்த்யாऽததத் ப்ரபுஃ

அவர்களுக்கு ஒவ்வொருவருக்கும் வேலைகளையும் வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்கிய பிறகு, அவர்கள் சாதித்த அளவுக்கு ஏற்றபடி பிற உலகங்களில் இடங்களும் வழங்கப்பட்டன.

ப்ராஜாபத்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் ஸ்ம்ரு'தம் ஸ்தாநம் க்ரியாவதாம்। ஸ்தாநமைந்த்ரம் க்ஷத்ரியாணாம் ஸம்க்ராமஷ்வேபலாயிநாம்

வேலை செய்பவரான பிராமணர்களுக்குப் பிரஜாபதியின் இடம் என்றும், போரில் சிறந்த க்ஷத்திரியர்களுக்கே இந்திரனின் இடம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

வைஶ்யாநாம் மாருதம் ஸ்தாநம் ஸ்வதர்மமுபஜீவிநாம்। காந்தர்வம் ஶூத்ரஜாதீநாம் ப்ரதிசாரேண திஷ்டதாம்

தங்கள் தர்மத்தைப் பின்பற்றி வாழும் வைசியர்களுக்குப் மாருதனின் இடம், சேவையில் நிலைத்திருக்கும் சூத்திரர்களுக்குக் காந்தர்வ உலகம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸ்தாநாந்யேதாநி வர்ணாநாம் வ்யத்யாசாரவதாம் ஸ்வயம்। ததஃ ஸ்திதேஷு வர்ணேஷு ஸ்தாபயாமாஸ சாஶ்ரமாந்

இவை ஒவ்வொரு வகைக்கும் தகுந்த இடங்கள்; பின்னர், அந்த வகைகள் நிலைபெற்றபோது, அவர் வாழ்க்கை நிலையங்களையும் ஏற்படுத்தினார்.

க்ரு'ஹஸ்தோ ப்ரஹ்மசாரித்வம் வாநப்ரஸ்தம் ஸபிக்ஷுகம்। ஆஶ்ரமாம்ஶ்சதுரோ ஹ்யேதாந் பூர்வமாஸ்தாபயத் ப்ரபுஃ

கிருஹஸ்தன், பிரம்மச்சாரி, வனவாசி, பிக்ஷு — இந்த நான்கு வாழ்க்கை நிலையங்களையும் முதலில் பிரம்மா நிறுவினார்.

வர்ணகர்மாணி யே கேசித்தேஷாமிஹ ந குர்வதே । குதஃ கர்மா க்ஷிதிம் ப்ராஹுராஶ்ரமஸ்தாநவாஸிநஃ

யார் தங்கள் வகை கடமைகளை இங்கு செய்யவில்லை எனில், வாழ்க்கை நிலையங்களில் இருப்பவர்களுக்கு எவ்வாறு கடமைகள் இருக்க முடியும்?

ப்ரஹ்மா தாந் ஸ்தாபயாமாஸ ஆஶ்ரமாந்நாமநாமதஃ। நிர்த்தேஶார்தம் ததஸ்தேஷாம் ப்ரஹ்மா தர்மாந் ப்ரபாஷத। ப்ரஸ்தாநாநி ச தேஷாம் வை யமாம்ஶ்ச நியமாம்ஶ்ச ஹ

பிரம்மா அவர்களை வாழ்க்கை நிலையங்களின் பெயர்களால் நிறுவினார்; அவற்றைத் தெளிவுபடுத்த அவர் அவர்களுக்கான தர்மங்களையும், வழிகளையும், கட்டுப்பாடுகளையும் அறிவித்தார்.

சாதுர்வர்ணாத்மகஃ பூர்வம் க்ரு'ஹஸ்தஶ்சாஶ்ரமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। த்ரயாணாமாஶ்ரமாணாஞ்ச ப்ரதிஷ்டாயோநிரேவ ச। யதாக்ரமம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யமைஶ்ச நியமைஶ்ச தே

முன்னோர் காலத்தில் நான்கு வகை மக்களும் சேர்ந்த குடும்ப வாழ்க்கை முதன்மையானதாகவும், மற்ற மூன்று ஆசிரமங்களுக்கும் அடிப்படையாகவும் இருந்தது. இப்போது அந்த ஆசிரமங்களையும், அவற்றில் கடைபிடிக்க வேண்டிய ஒழுக்கங்களையும் உனக்கு வரிசையாக விளக்குகிறேன்.

தாராऽக்நயோऽதாதிதேய இஜ்யாஶ்ராத்தக்ரியாஃ ப்ரஜாஃ। இத்யேஷ வை க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய ஸமாஸாத்தர்மஸம்க்ரஹஃ

மனைவி, வேள்விக்காகவே தேவையான அக்னிகள், விருந்தினரை வரவேற்பது, யாகங்கள், பித்ருக்களுக்கு செய்யும் க்ரியைகள், பிள்ளைகள்—இவை எல்லாம் குடும்பஸ்தருக்கான கடமைகள் என்று சுருக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளது.

தண்டீ ச மேகலீ சைவ ஹ்யதஃ ஶாயீ ததா ஜடீ। குருஶுஶ்ரூஷணம் பைக்ஷம் வித்யாத்வை ப்ரஹ்மசாரிணஃ

கைத்தில் தண்டம், இடுப்பில் மெகலை, தரையில் உறங்குதல், முடியில் ஜடை, ஆசானுக்கு பணிவிடை செய்தல், பிச்சை எடுத்து வாழ்தல்—இவை எல்லாம் பிரம்மச்சாரியின் அடையாளங்கள் என்று அறிய வேண்டும்.

சீரபத்ராஜிநாநி ஸ்யுர்த்தாந்யமூலபலௌஷதம்। உபே ஸந்த்யேऽவகாஹஶ்ச ஹோமஶ்வாரண்ய வாஸிநாம்

மரச்சீலை, இலைகள், மான் தோல், தானியம், வேர், பழம், மூலிகைகள், இரவு பகல் சந்தியிலும் நீராடுதல், ஹோமம் செய்வது—இவை எல்லாம் வனவாசிகளுக்குரியது.

ஆஸந்நமுஸலே பைக்ஷமஸ்தேயம் ஶௌசமேவ ச। அப்ரமாதோऽவ்யவாயஶ்ச தயா பூதேஷு ச க்ஷமா

மண்வெட்டி அருகே பிச்சை எடுப்பது, திருடாமல் இருப்பது, தூய்மை, எச்சரிக்கை, பத்திவிரதம், உயிர்களுக்கு இரக்கம், பொறுமை—இவை கடைபிடிக்க வேண்டும்.

அக்ரோதோ குருஶுஶ்ரூஷா ஸத்யஞ்ச தஶமம் ஸ்ம்ரு'தம்। தஶலக்ஷணிகோ ஹ்யேஷ தர்மஃ ப்ரோக்தஃ ஸ்வயம்புவா

கோபம் இல்லாதிருத்தல், ஆசானுக்கு சேவை, உண்மை பேசுதல்—இவை பத்தாவது பண்புகளாக நினைக்கப்படுகின்றன. இப்படி பத்து பண்புகள் கொண்ட தர்மத்தை சுயம்புவானே அறிவித்துள்ளார்.

பிக்ஷோர்வ்ரதாநி பஞ்சாத்ர பஞ்சைவோபவ்ரதாநி ச। ஆசாரஶுத்திர்நியமஃ ஶௌசஞ்ச ப்ரதிகர்ம ச। ஸம்யக்தர்ஶநமித்யேவம் பஞ்சைவோபவ்ரதாந்யபி

பிச்சைக்காரருக்குப் பஞ்ச விரதங்களும், அதனுடன் சேர்த்து இன்னும் ஐந்து துணை விரதங்களும் உள்ளன: நடத்தை தூய்மை, ஒழுக்கம், சுத்தம், கடமைகளைச் செய்தல், சரியான பார்வை—இவை அந்த ஐந்து துணை விரதங்கள்.

த்யாநம் ஸமாதிர்மநஸேந்த்ரியாணாம் ஸஸாகரைர்பைக்ஷமதோபகம்ய। மௌநம் பவித்ரோபசிதைர்விமுக்திஃ பரிவ்ரஜோ தர்மமிமம் வதந்தி

தியானம், மனமும் இంద్రியங்களையும் கட்டுப்படுத்துதல், மக்கள் மத்தியில் பிச்சை எடுப்பது, மௌனம், சேர்க்கப்பட்ட தூய்மை—இவை எல்லாம் சஞ்சாரி துறவிக்கு விடுதலைக்கு வழியாகும் தர்மம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸர்வே தே ஶ்ரேயஸே ப்ரோக்தோ ஆஶ்ரமா ப்ரஹமணா ஸ்வயம்। ஸத்யார்ஜ்ஜவந்தபஃ க்ஷாந்திர்யோகேஜ்யா தமபூர்விகா

இந்த ஆசிரமங்கள் அனைத்தும் உயர்ந்த நன்மைக்காக பிரம்மா தானே அறிவித்தார்: உண்மை, நேர்மை, தவம், பொறுமை, யோகம், யாகம், தன்னடக்கம்—இவை எல்லாம் அதன் அடிப்படையாகும்.

வேதாஃ ஸாங்காஶ்ச யஜ்ஞாஶ்ச வ்ரதாநி நியமாஶ்ச யே। ந ஸித்த்யந்தி ப்ரதுஷ்டஸ்ய பாவதோஷ உபாகதே

வேதங்களும், அதன் உடன் வரும் அங்கங்களும், யாகங்களும், விரதங்களும், ஒழுக்கங்களும்—இவை எல்லாம் மனம் கெட்டவர்களுக்கு பலிக்காது.

பஹிஃ கர்மாணி ஸர்வாணி ப்ரஸித்தயந்தி கதாசந। அந்தர்பாவப்ரதுஷ்டஸ்ய குர்வதோऽபி பராக்ரமாந்

வெளிப்புறச் செயல்கள் எல்லாம் சில நேரம் புகழ் பெறலாம்; ஆனாலும் உள்ளம் கெட்டவர்களுக்கு எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும் வெற்றி கிடையாது.

ஸர்வஸ்வமபி யோதத்யாத் கலுஷேணாந்தராத்மநா। ந தேந தர்மபாக் ஸ ஸ்யாத்பாவ ஏவாத்ர காரணம்

உள்ளம் தூய்மையில்லாமல் ஒருவர் தன் சொத்து அனைத்தையும் தானமாக கொடுத்தாலும், அவர் தர்மத்தில் பங்கு பெறமாட்டார்; காரணம் உள்ளத்தின் நிலையே முக்கியம்.

ஏவம் தேவாஃ ஸபிதர ரு'ஷயோ மநவஸ்ததா। தேஷாம் ஸ்தாநமமுஷ்மிஸ்து ஸம்ஸ்திதாநாம் ப்ரசக்ஷதே

இவ்வாறு தேவர்கள், பித்ருக்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள்—இவர்கள் அனைவரும் அந்த உலகில் தங்கியிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது.

அஷ்டாஶீதிஸஹஸ்ராணி ரு'ஷீணாமூர்த்த்வரேதஸாம்। ஸ்ம்ரு'தம் து தேஷாம் தத்ஸ்தாநம் ததேவ குருவாஸிநாம்

எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் தூய பத்திவிரத முனிவர்கள் நினைவில் உள்ளனர்; அவர்களது இருப்பிடம் அதுவே, ஆசானுடன் வாழ்பவர்களுக்கும் அதே இடம்.

ஸப்தர்ஷீணாந்து யத்ஶ்தாநம் ஸ்ம்ரு'தந்தத்வை திவௌகஸாம்। ப்ராஜாபத்யம் க்ரு'ஹஸ்தாநாம் ந்யாஸிநாம் ப்ரஹ்மணஃ க்ஷயஃ। யோகிநாமம்ரு'தம் ஸ்தாநம் நாநாதீநாம் ந வித்யதே

ஏழு முனிவர்களின் இருப்பிடம் விண்ணுலகில் இருப்பவர்களுக்கானதாக நினைக்கப்படுகிறது; குடும்பஸ்தருக்கு பிதாமகர்களின் இடம், துறவிகளுக்கு பிரம்மாவின் உலகம், யோகிகளுக்கு அமர நிலை—பலவகை ஒழுக்கம் கொண்டவர்களுக்கு நிரந்தரமான இடம் இல்லை.

ஸ்தாநாந்யாஶ்ரமிணாம் தாநி யே ஸ்வதர்மே வ்யவஸ்திதாஃ। சத்வார ஏதே பந்தாநோ தேவயாநா விநிர்மிதாஃ

தங்களது தர்மத்தில் நிலைத்திருக்கும் ஆசிரமிகளுக்கான இடங்கள் இவை; இந்த நான்கு பாதைகளும் தேவர்களுக்கு செல்லும் வழியாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன.

ப்ரஹ்மணா லோகதந்த்ரேண ஆத்யே மந்வந்தரே புவி। பந்தாநோ தேவயாநாய தேஷாம் த்வாரம் ரவிஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

பிரம்மா உலகங்களை அமைத்து, முதல் மனுவின் காலத்தில் பூமியில் இந்த வழிகளை உருவாக்கினார்; அவற்றுக்கான வாயில் சூரியன் என்று கூறப்படுகிறது.

ததைவ பித்ரு'யாணாநாம் சந்த்ரமாத்வாரமுச்யதே। ஏவம் வர்ணாஶ்ரமாணாம் வை ப்ரவிபாகே க்ரு'தே ததா। யதாஸ்ய ந வ்யவர்த்தந்த ப்ரஜா வர்ணாஶ்ரமாத்மிகாஃ

அதேபோல் பித்ருக்களுக்கு செல்லும் வழிக்கான வாயில் சந்திரன் என்று கூறப்படுகிறது. இவ்வாறு வகுப்பும் ஆசிரமமும் பிரிக்கப்பட்டபோது, மக்கள் தங்கள் தர்மத்திலிருந்து விலகாமல் இருந்தனர்.

ததோऽந்யா மாநஸீஃ ஸோऽத த்ரேதாமகத்யேऽஸ்ரு'ஜத் ப்ரஜாஃ। ஆத்மநஃ ஸ்வஶரீராச்ச துல்யாஶ்வைவாத்மநா து வை

அதன்பின், த்ரேதாயுகத்தில் மகத நாட்டில், அவன் தன் மனத்திலிருந்து பிற பிறப்புகளை உருவாக்கினான்; அவை அவனது உடலிலிருந்தும், அவனது சுயத்திலிருந்தும் தோன்றின, அவனுக்கே சமமான தன்மை உடையவையாக இருந்தன.

தஸ்மிஸ்த்ரேதாயுகே த்வாத்யே மத்யம் ப்ராப்தே க்ரமேண து। ததோऽந்யா மாநஸீஸ்தத்ர ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டும் ப்ரசக்ரமே

அந்த முதல் த்ரேதாயுகத்தில், நடுவில் காலம் வந்தபோது, அவன் அங்கே மீண்டும் பிற மனப்பிறப்புகளை உருவாக்கத் தொடங்கினான்.

ததஃ ஸத்த்வரஜோத்ரிக்தாஃ ப்ரஜாஃ ஸோऽதாஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ। தர்மார்தகாமமோக்ஷாணாம் வார்த்தாயாஶ்சைவ ஸாதிகாஃ

பின்னர் அந்த ஆண்டவன், சத்துவம் மற்றும் ரஜஸ் அதிகம் கொண்ட உயிர்களை உருவாக்கினான்; அவை தர்மம், பொருள், இன்பம், விடுதலை ஆகியவற்றையும், வாழ்வாதாரத்தையும் பெற்றிருந்தன.

தேவாஶ்ச பிதரஶ்சைவ ரு'ஷயோ மநவஸ்ததா। யுகாநுரூபா தர்மேண யைரிமா விசிதாஃ ப்ரஜாஃ

தேவர்கள், பித்ருக்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள் ஆகிய பலவகை உயிர்களும், அந்த யுகத்திற்கேற்ப தர்மத்தோடு உருவாக்கப்பட்டன.