வாயுபுராணம்

யே வை பரிக்ரு'ஹீதாரஸ்தாஸாமாஸந்விதாத்மகாஃ। இதரேஷாம் க்ரு'தத்ராணாஃ ஸ்தாபயாமாஸ க்ஷத்ரியாந்

அவற்றை பெற்றவர்கள் அவற்றை நிர்வகிப்பவர்களாக ஆனார்கள்; மற்றவர்களுக்கு பாதுகாவலர்களாகக் க்ஷத்திரியர்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டார்கள்.

உபதிஷ்டந்தி யே தாந்வை யாவந்தோ நிர்பயாஸ்ததா। ஸத்யம் ப்ரஹ்ம யதா பூதம் யதா பூதம் ப்ருவந்தோ ப்ராஹ்மணாஶ்ச தே

அவர்களைப் பணிவிடை செய்யும், அச்சமில்லாமல் இருப்பவர்கள், உண்மையையும் நிகழ்வையும் சொல்வது வழக்கமான பிராமணர்களும் இதில் அடங்குவர்.

யே சாந்யேப்யபலாஸ்தேஷாம் வைஶ்யஸம்கர்மஸம்ஸ்திதாஃ। கீநாஶா நாஶயந்தி ஸ்ம ப்ரு'திவ்யாம் ப்ராகதந்த்ரிதாஃ। வைஶ்யாநேவ து தாநாஹுஃ கீ நாஶாந் வ்ரு'த்திஸாதகாந்

மற்ற பலையற்றவர்கள், வைசியர் செய்வதைப் போல் வேலைகளில் ஈடுபட்டனர்; முன்பு உழைப்பாளிகள் பூமியில் பொருட்களை அழித்தனர். இத்தகைய உழைப்பாளிகளை வைசியர்கள் என்றும், தங்கள் வாழ்வை இவ்வாறு நடத்துவோர் என்றும் அழைக்கின்றனர்.

ஶோசந்தஶ்ச த்ரவந்தஶ்ச பரிசர்யாஸு யே ரதாஃ। நிஸ்தேஜஸோऽல்பவீர்யாஶ்ச ஶூத்ராஸ்தாநப்ரவீத்து ஸஃ

துயரப்படுவோரும், ஓடிப்போவோரும், சேவையில் மகிழ்வோரும், சக்தி குறைவோரும், வீரியம் இல்லாதவர்களும், அவர்களை அவர் சூத்திரர்கள் என்று அழைத்தார்.

தேஷாம் கர்மாணி தர்மாஶ்ச ப்ரஹ்மா து வ்யததாத் ப்ரபுஃ। ஸம்ஸ்திதௌ ப்ராக்ரு'தாயாம் து சாதுர்வர்ணஸ்ய ஸர்வஶஃ

அவர்களுக்கு உரிய வேலைகளையும், தர்மங்களையும் பிரம்மா முதலில் நான்கு வகை மக்களுக்கும் ஏற்ப்படுத்தினார்.

புநஃ ப்ரஜாஸ்து தா மோஹாத் தாந் தர்மாம்ஸ்தாநபாலயந்। வர்ண தர்மைரஜீவந்த்யோ வ்யருத்யந்த பரஸ்பரம்

மீண்டும் அந்த மக்கள் அறியாமையால் தங்கள் கடமைகளை விட்டுவிட்டனர்; தங்கள் வகை விதிகளின்படி வாழ்ந்தபோது, ஒருவருக்கொருவர் தடையாக மாறினர்.

ப்ரஹ்மா தமர்தம் புத்த்வா து யாதாதத்யேந வை ப்ரபுஃ। க்ஷத்ரியாணாம் பலம் தண்டம் யுத்தமாஜீவமாதிஶத்

அந்த நிலையை உணர்ந்த பிரம்மா, க்ஷத்திரியர்களுக்குத் தைரியம், தண்டனை, போர் ஆகியவை வாழ்வாதாரமாக இருக்க வேண்டும் என்று விதித்தார்.

யாஜநாத்யாபநம் சைவ த்ரு'தீயம் ச பரிக்ரஹம்। ப்ராஹ்மணாநாம் விபுஸ்தேஷாம் கர்மாண்யேதாந்யதாதிஶத்

பிராமணர்களுக்கு யாகங்களில் தலைமை வகித்தல், கற்பித்தல், மூன்றாவது தானம் ஏற்கல் ஆகிய கடமைகளை அவர் நிர்ணயித்தார்.

பாஶுபால்யம் ச வாணிஜ்யம் க்ரு'ஷிம் சைவ விஶாம் ததௌ। ஶில்பாஜீவம் ப்ரு'திஞ்சைவ ஶூத்ராணாம் வ்யததாத் ப்ரபுஃ

வைசியர்களுக்கு மாடுபண்ணை, வாணிபம், விவசாயம் ஆகியவற்றையும், சூத்திரர்களுக்கு கைத்தொழில் மற்றும் சேவை ஆகியவற்றை வாழ்வாதாரமாக பிரம்மா வழங்கினார்.

ஸாமாந்யாநி து கர்மாணி ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶாம் புநஃ। யஜநாத்யயநம் தாநம் ஸாமாந்யாநி து தேஷு ச

பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகிய மூவருக்கும் பொதுவான கடமைகள்: யாகம், கல்வி, தானம் ஆகியவை என்றும் கூறப்பட்டுள்ளன.

கர்மாஜீவம் ததோ தத்த்வா தேப்யஶ்சைவ பரஸ்பரம்। லோகாந்தரேஷு ஸ்தாநாநி தேஷாம் ஸித்த்யாऽததத் ப்ரபுஃ

அவர்களுக்கு ஒவ்வொருவருக்கும் வேலைகளையும் வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்கிய பிறகு, அவர்கள் சாதித்த அளவுக்கு ஏற்றபடி பிற உலகங்களில் இடங்களும் வழங்கப்பட்டன.

ப்ராஜாபத்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் ஸ்ம்ரு'தம் ஸ்தாநம் க்ரியாவதாம்। ஸ்தாநமைந்த்ரம் க்ஷத்ரியாணாம் ஸம்க்ராமஷ்வேபலாயிநாம்

வேலை செய்பவரான பிராமணர்களுக்குப் பிரஜாபதியின் இடம் என்றும், போரில் சிறந்த க்ஷத்திரியர்களுக்கே இந்திரனின் இடம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

வைஶ்யாநாம் மாருதம் ஸ்தாநம் ஸ்வதர்மமுபஜீவிநாம்। காந்தர்வம் ஶூத்ரஜாதீநாம் ப்ரதிசாரேண திஷ்டதாம்

தங்கள் தர்மத்தைப் பின்பற்றி வாழும் வைசியர்களுக்குப் மாருதனின் இடம், சேவையில் நிலைத்திருக்கும் சூத்திரர்களுக்குக் காந்தர்வ உலகம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸ்தாநாந்யேதாநி வர்ணாநாம் வ்யத்யாசாரவதாம் ஸ்வயம்। ததஃ ஸ்திதேஷு வர்ணேஷு ஸ்தாபயாமாஸ சாஶ்ரமாந்

இவை ஒவ்வொரு வகைக்கும் தகுந்த இடங்கள்; பின்னர், அந்த வகைகள் நிலைபெற்றபோது, அவர் வாழ்க்கை நிலையங்களையும் ஏற்படுத்தினார்.

க்ரு'ஹஸ்தோ ப்ரஹ்மசாரித்வம் வாநப்ரஸ்தம் ஸபிக்ஷுகம்। ஆஶ்ரமாம்ஶ்சதுரோ ஹ்யேதாந் பூர்வமாஸ்தாபயத் ப்ரபுஃ

கிருஹஸ்தன், பிரம்மச்சாரி, வனவாசி, பிக்ஷு — இந்த நான்கு வாழ்க்கை நிலையங்களையும் முதலில் பிரம்மா நிறுவினார்.

வர்ணகர்மாணி யே கேசித்தேஷாமிஹ ந குர்வதே । குதஃ கர்மா க்ஷிதிம் ப்ராஹுராஶ்ரமஸ்தாநவாஸிநஃ

யார் தங்கள் வகை கடமைகளை இங்கு செய்யவில்லை எனில், வாழ்க்கை நிலையங்களில் இருப்பவர்களுக்கு எவ்வாறு கடமைகள் இருக்க முடியும்?

ப்ரஹ்மா தாந் ஸ்தாபயாமாஸ ஆஶ்ரமாந்நாமநாமதஃ। நிர்த்தேஶார்தம் ததஸ்தேஷாம் ப்ரஹ்மா தர்மாந் ப்ரபாஷத। ப்ரஸ்தாநாநி ச தேஷாம் வை யமாம்ஶ்ச நியமாம்ஶ்ச ஹ

பிரம்மா அவர்களை வாழ்க்கை நிலையங்களின் பெயர்களால் நிறுவினார்; அவற்றைத் தெளிவுபடுத்த அவர் அவர்களுக்கான தர்மங்களையும், வழிகளையும், கட்டுப்பாடுகளையும் அறிவித்தார்.

சாதுர்வர்ணாத்மகஃ பூர்வம் க்ரு'ஹஸ்தஶ்சாஶ்ரமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। த்ரயாணாமாஶ்ரமாணாஞ்ச ப்ரதிஷ்டாயோநிரேவ ச। யதாக்ரமம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யமைஶ்ச நியமைஶ்ச தே

முன்னோர் காலத்தில் நான்கு வகை மக்களும் சேர்ந்த குடும்ப வாழ்க்கை முதன்மையானதாகவும், மற்ற மூன்று ஆசிரமங்களுக்கும் அடிப்படையாகவும் இருந்தது. இப்போது அந்த ஆசிரமங்களையும், அவற்றில் கடைபிடிக்க வேண்டிய ஒழுக்கங்களையும் உனக்கு வரிசையாக விளக்குகிறேன்.

தாராऽக்நயோऽதாதிதேய இஜ்யாஶ்ராத்தக்ரியாஃ ப்ரஜாஃ। இத்யேஷ வை க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய ஸமாஸாத்தர்மஸம்க்ரஹஃ

மனைவி, வேள்விக்காகவே தேவையான அக்னிகள், விருந்தினரை வரவேற்பது, யாகங்கள், பித்ருக்களுக்கு செய்யும் க்ரியைகள், பிள்ளைகள்—இவை எல்லாம் குடும்பஸ்தருக்கான கடமைகள் என்று சுருக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளது.

தண்டீ ச மேகலீ சைவ ஹ்யதஃ ஶாயீ ததா ஜடீ। குருஶுஶ்ரூஷணம் பைக்ஷம் வித்யாத்வை ப்ரஹ்மசாரிணஃ

கைத்தில் தண்டம், இடுப்பில் மெகலை, தரையில் உறங்குதல், முடியில் ஜடை, ஆசானுக்கு பணிவிடை செய்தல், பிச்சை எடுத்து வாழ்தல்—இவை எல்லாம் பிரம்மச்சாரியின் அடையாளங்கள் என்று அறிய வேண்டும்.

சீரபத்ராஜிநாநி ஸ்யுர்த்தாந்யமூலபலௌஷதம்। உபே ஸந்த்யேऽவகாஹஶ்ச ஹோமஶ்வாரண்ய வாஸிநாம்

மரச்சீலை, இலைகள், மான் தோல், தானியம், வேர், பழம், மூலிகைகள், இரவு பகல் சந்தியிலும் நீராடுதல், ஹோமம் செய்வது—இவை எல்லாம் வனவாசிகளுக்குரியது.

ஆஸந்நமுஸலே பைக்ஷமஸ்தேயம் ஶௌசமேவ ச। அப்ரமாதோऽவ்யவாயஶ்ச தயா பூதேஷு ச க்ஷமா

மண்வெட்டி அருகே பிச்சை எடுப்பது, திருடாமல் இருப்பது, தூய்மை, எச்சரிக்கை, பத்திவிரதம், உயிர்களுக்கு இரக்கம், பொறுமை—இவை கடைபிடிக்க வேண்டும்.

அக்ரோதோ குருஶுஶ்ரூஷா ஸத்யஞ்ச தஶமம் ஸ்ம்ரு'தம்। தஶலக்ஷணிகோ ஹ்யேஷ தர்மஃ ப்ரோக்தஃ ஸ்வயம்புவா

கோபம் இல்லாதிருத்தல், ஆசானுக்கு சேவை, உண்மை பேசுதல்—இவை பத்தாவது பண்புகளாக நினைக்கப்படுகின்றன. இப்படி பத்து பண்புகள் கொண்ட தர்மத்தை சுயம்புவானே அறிவித்துள்ளார்.

பிக்ஷோர்வ்ரதாநி பஞ்சாத்ர பஞ்சைவோபவ்ரதாநி ச। ஆசாரஶுத்திர்நியமஃ ஶௌசஞ்ச ப்ரதிகர்ம ச। ஸம்யக்தர்ஶநமித்யேவம் பஞ்சைவோபவ்ரதாந்யபி

பிச்சைக்காரருக்குப் பஞ்ச விரதங்களும், அதனுடன் சேர்த்து இன்னும் ஐந்து துணை விரதங்களும் உள்ளன: நடத்தை தூய்மை, ஒழுக்கம், சுத்தம், கடமைகளைச் செய்தல், சரியான பார்வை—இவை அந்த ஐந்து துணை விரதங்கள்.

த்யாநம் ஸமாதிர்மநஸேந்த்ரியாணாம் ஸஸாகரைர்பைக்ஷமதோபகம்ய। மௌநம் பவித்ரோபசிதைர்விமுக்திஃ பரிவ்ரஜோ தர்மமிமம் வதந்தி

தியானம், மனமும் இంద్రியங்களையும் கட்டுப்படுத்துதல், மக்கள் மத்தியில் பிச்சை எடுப்பது, மௌனம், சேர்க்கப்பட்ட தூய்மை—இவை எல்லாம் சஞ்சாரி துறவிக்கு விடுதலைக்கு வழியாகும் தர்மம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸர்வே தே ஶ்ரேயஸே ப்ரோக்தோ ஆஶ்ரமா ப்ரஹமணா ஸ்வயம்। ஸத்யார்ஜ்ஜவந்தபஃ க்ஷாந்திர்யோகேஜ்யா தமபூர்விகா

இந்த ஆசிரமங்கள் அனைத்தும் உயர்ந்த நன்மைக்காக பிரம்மா தானே அறிவித்தார்: உண்மை, நேர்மை, தவம், பொறுமை, யோகம், யாகம், தன்னடக்கம்—இவை எல்லாம் அதன் அடிப்படையாகும்.

வேதாஃ ஸாங்காஶ்ச யஜ்ஞாஶ்ச வ்ரதாநி நியமாஶ்ச யே। ந ஸித்த்யந்தி ப்ரதுஷ்டஸ்ய பாவதோஷ உபாகதே

வேதங்களும், அதன் உடன் வரும் அங்கங்களும், யாகங்களும், விரதங்களும், ஒழுக்கங்களும்—இவை எல்லாம் மனம் கெட்டவர்களுக்கு பலிக்காது.

பஹிஃ கர்மாணி ஸர்வாணி ப்ரஸித்தயந்தி கதாசந। அந்தர்பாவப்ரதுஷ்டஸ்ய குர்வதோऽபி பராக்ரமாந்

வெளிப்புறச் செயல்கள் எல்லாம் சில நேரம் புகழ் பெறலாம்; ஆனாலும் உள்ளம் கெட்டவர்களுக்கு எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும் வெற்றி கிடையாது.

ஸர்வஸ்வமபி யோதத்யாத் கலுஷேணாந்தராத்மநா। ந தேந தர்மபாக் ஸ ஸ்யாத்பாவ ஏவாத்ர காரணம்

உள்ளம் தூய்மையில்லாமல் ஒருவர் தன் சொத்து அனைத்தையும் தானமாக கொடுத்தாலும், அவர் தர்மத்தில் பங்கு பெறமாட்டார்; காரணம் உள்ளத்தின் நிலையே முக்கியம்.