வாயுபுராணம்

மாஷா முத்கா மஸூராஶ்ச நிஷ்பாவாஃ ஸகுலத்தகாஃ। ஆடக்யஶ்வணகாஶ்சைவ ஸப்தஸப்ததஶாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

மாசி, முருங்கை, மசூர் பருப்பு, நிஷ்பாவம், குலத்த பருப்பு, ஆடக்கியம், அசுவணகம் ஆகியவை ஏழும் பதினேழும் எனக் கூறப்படுகிறது.

இத்யேதா ஓஷதீநாம் து க்ராம்யாணாம் ஜாதயஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ। ஓஷத்யோ யஜ்ஞியாஶ்சைவ க்ராம்யாரண்யா ஶ்சதுர்த்தஶ

இவை எல்லாம் பண்ணைத் தாவரங்களின் வகைகள் என நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன; யாகத்திற்கு உகந்த பண்ணை மற்றும் காட்டுத் தாவரங்கள் நாற்பதினான்கு.

வ்ரீஹயஃ ஸயவா மாஷா கோதூமா அணவஸ்திலாஃ। ப்ரியஙுஸப்தமா ஹ்யேதே அஷ்டமீ து குலத்திகா

அரிசி, யவம், மாசி, கோதுமை, சிறுதானியம், எள், பிரியங்கு ஏழாவது, குலத்த பருப்பு எட்டாவது.

ஶ்யாமாகா ஸ்த்வத நீவாரா ஜர்த்திலாஃ ஸகவேதுகாஃ। குருவிந்தா வேணுயவாஸ்ததா மர்கடகாஶ்ச யே

சியாமாகம், நீவாரம், ஜர்த்திலம், கவேதுகா, குருவிந்தம், வேணுயவம், மார்கடகம் ஆகியவை.

க்ராம்யாரண்யாஃ ஸ்ம்ரு'தா ஹ்யேதா ஓஷத்யஸ்து சதுர்த்தஶ। உத்பந்நாஃ ப்ரதமா ஹ்யேதா ஆதௌ த்ரேதாயுகஸ்ய து

இவை எல்லாம் பண்ணை மற்றும் காட்டுத் தாவரங்களாக நாற்பதினான்கு என நினைவில் வைக்கப்படுகின்றன; இவை முதலில் திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில் தோன்றின.

அபாலக்ரு'ஷ்டா ஓஷத்யோ க்ராம்யாரண்யாஸ்து ஸர்வஶஃ। வ்ரு'க்ஷா குல்மலதாவல்லீவீருதஸ்த்ரு'ணஜாதயஃ

அந்த எல்லா பண்ணை மற்றும் காட்டுத் தாவரங்கள் இன்னும் பழம் தரவில்லை; மரங்கள், கொடிகள், வள்ளிகள், செடிகள், புல்கள் ஆகியவை.

மூலைஃ பலைஶ்ச ரோஹிண்யோ க்ரு'ஹ்ணந் புஷ்பைஶ்ச ஜாயதே। ப்ரு'த்வீ துக்தா து பீஜாநி யாநி பூர்வம் ஸ்வயம்புவா

வேர், பழம், பூக்களுடன் ரோகிணி தாவரங்கள் சேகரிக்கப்படுகின்றன; தானாக தோன்றியவன் முன்பு பூமியிலிருந்து பெற்ற விதைகள் அவை.

ரு'துபுஷ்பபலாஸ்தா வை ஓஷத்யோ ஜஜ்ஞிரே த்விஹ। யதா ப்ரஸ்ரு'ஷ்டா ஓஷத்யோ ந ப்ரரேஹந்தி தாஃ புநஃ

இங்கே அந்த தாவரங்கள் பருவ பூவும் பழமும் உடையவையாகப் பிறந்தன; அவை விட்டுவிடப்பட்டபோது, மீண்டும் நகரவில்லை.

ததஃ ஸ தாஸாம் வ்ரு'த்த்யர்தம் வார்த்தோபாயம் சகார ஹ। ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாந் த்ரு'ஷ்ட்வா ஸித்திம் து கர்மஜாம்

அவற்றின் வாழ்விற்காக, தானாக தோன்றிய பரமபிரான் பிரம்மா, செயலில் கிடைக்கும் வெற்றியைப் பார்த்து, வாழ்வாதார வழியை ஏற்படுத்தினார்.

ததஃ ப்ரப்ரு'த்யதௌஷத்யஃ க்ரு'ஷ்டபச்யாஸ்து ஜஜ்ஞிரே। ஸம்ஸித்தாயாந்து வார்த்தாயாந்ததஸ்தாஸாம் ஸ்வயம்புவஃ। மர்யாதாஃ ஸ்தாபயாமாஸ யதாரப்தாஃ பரஸ்பரம்

அந்தக் காலத்திலிருந்து பயிரிடப்பட்ட மருந்துப் பண்டங்கள் வளரத் தொடங்கின. விவசாயம் முறையாக நடைமுறைக்கு வந்தபோது, சுயம்புவானவர் அவற்றுக்கான எல்லைகளை, ஒன்றுக்கொன்று ஏற்ப்பட வகையில் அமைத்தார்.

யே வை பரிக்ரு'ஹீதாரஸ்தாஸாமாஸந்விதாத்மகாஃ। இதரேஷாம் க்ரு'தத்ராணாஃ ஸ்தாபயாமாஸ க்ஷத்ரியாந்

அவற்றை பெற்றவர்கள் அவற்றை நிர்வகிப்பவர்களாக ஆனார்கள்; மற்றவர்களுக்கு பாதுகாவலர்களாகக் க்ஷத்திரியர்கள் ஏற்படுத்தப்பட்டார்கள்.

உபதிஷ்டந்தி யே தாந்வை யாவந்தோ நிர்பயாஸ்ததா। ஸத்யம் ப்ரஹ்ம யதா பூதம் யதா பூதம் ப்ருவந்தோ ப்ராஹ்மணாஶ்ச தே

அவர்களைப் பணிவிடை செய்யும், அச்சமில்லாமல் இருப்பவர்கள், உண்மையையும் நிகழ்வையும் சொல்வது வழக்கமான பிராமணர்களும் இதில் அடங்குவர்.

யே சாந்யேப்யபலாஸ்தேஷாம் வைஶ்யஸம்கர்மஸம்ஸ்திதாஃ। கீநாஶா நாஶயந்தி ஸ்ம ப்ரு'திவ்யாம் ப்ராகதந்த்ரிதாஃ। வைஶ்யாநேவ து தாநாஹுஃ கீ நாஶாந் வ்ரு'த்திஸாதகாந்

மற்ற பலையற்றவர்கள், வைசியர் செய்வதைப் போல் வேலைகளில் ஈடுபட்டனர்; முன்பு உழைப்பாளிகள் பூமியில் பொருட்களை அழித்தனர். இத்தகைய உழைப்பாளிகளை வைசியர்கள் என்றும், தங்கள் வாழ்வை இவ்வாறு நடத்துவோர் என்றும் அழைக்கின்றனர்.

ஶோசந்தஶ்ச த்ரவந்தஶ்ச பரிசர்யாஸு யே ரதாஃ। நிஸ்தேஜஸோऽல்பவீர்யாஶ்ச ஶூத்ராஸ்தாநப்ரவீத்து ஸஃ

துயரப்படுவோரும், ஓடிப்போவோரும், சேவையில் மகிழ்வோரும், சக்தி குறைவோரும், வீரியம் இல்லாதவர்களும், அவர்களை அவர் சூத்திரர்கள் என்று அழைத்தார்.

தேஷாம் கர்மாணி தர்மாஶ்ச ப்ரஹ்மா து வ்யததாத் ப்ரபுஃ। ஸம்ஸ்திதௌ ப்ராக்ரு'தாயாம் து சாதுர்வர்ணஸ்ய ஸர்வஶஃ

அவர்களுக்கு உரிய வேலைகளையும், தர்மங்களையும் பிரம்மா முதலில் நான்கு வகை மக்களுக்கும் ஏற்ப்படுத்தினார்.

புநஃ ப்ரஜாஸ்து தா மோஹாத் தாந் தர்மாம்ஸ்தாநபாலயந்। வர்ண தர்மைரஜீவந்த்யோ வ்யருத்யந்த பரஸ்பரம்

மீண்டும் அந்த மக்கள் அறியாமையால் தங்கள் கடமைகளை விட்டுவிட்டனர்; தங்கள் வகை விதிகளின்படி வாழ்ந்தபோது, ஒருவருக்கொருவர் தடையாக மாறினர்.

ப்ரஹ்மா தமர்தம் புத்த்வா து யாதாதத்யேந வை ப்ரபுஃ। க்ஷத்ரியாணாம் பலம் தண்டம் யுத்தமாஜீவமாதிஶத்

அந்த நிலையை உணர்ந்த பிரம்மா, க்ஷத்திரியர்களுக்குத் தைரியம், தண்டனை, போர் ஆகியவை வாழ்வாதாரமாக இருக்க வேண்டும் என்று விதித்தார்.

யாஜநாத்யாபநம் சைவ த்ரு'தீயம் ச பரிக்ரஹம்। ப்ராஹ்மணாநாம் விபுஸ்தேஷாம் கர்மாண்யேதாந்யதாதிஶத்

பிராமணர்களுக்கு யாகங்களில் தலைமை வகித்தல், கற்பித்தல், மூன்றாவது தானம் ஏற்கல் ஆகிய கடமைகளை அவர் நிர்ணயித்தார்.

பாஶுபால்யம் ச வாணிஜ்யம் க்ரு'ஷிம் சைவ விஶாம் ததௌ। ஶில்பாஜீவம் ப்ரு'திஞ்சைவ ஶூத்ராணாம் வ்யததாத் ப்ரபுஃ

வைசியர்களுக்கு மாடுபண்ணை, வாணிபம், விவசாயம் ஆகியவற்றையும், சூத்திரர்களுக்கு கைத்தொழில் மற்றும் சேவை ஆகியவற்றை வாழ்வாதாரமாக பிரம்மா வழங்கினார்.

ஸாமாந்யாநி து கர்மாணி ப்ரஹ்மக்ஷத்ரவிஶாம் புநஃ। யஜநாத்யயநம் தாநம் ஸாமாந்யாநி து தேஷு ச

பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர் ஆகிய மூவருக்கும் பொதுவான கடமைகள்: யாகம், கல்வி, தானம் ஆகியவை என்றும் கூறப்பட்டுள்ளன.

கர்மாஜீவம் ததோ தத்த்வா தேப்யஶ்சைவ பரஸ்பரம்। லோகாந்தரேஷு ஸ்தாநாநி தேஷாம் ஸித்த்யாऽததத் ப்ரபுஃ

அவர்களுக்கு ஒவ்வொருவருக்கும் வேலைகளையும் வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்கிய பிறகு, அவர்கள் சாதித்த அளவுக்கு ஏற்றபடி பிற உலகங்களில் இடங்களும் வழங்கப்பட்டன.

ப்ராஜாபத்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் ஸ்ம்ரு'தம் ஸ்தாநம் க்ரியாவதாம்। ஸ்தாநமைந்த்ரம் க்ஷத்ரியாணாம் ஸம்க்ராமஷ்வேபலாயிநாம்

வேலை செய்பவரான பிராமணர்களுக்குப் பிரஜாபதியின் இடம் என்றும், போரில் சிறந்த க்ஷத்திரியர்களுக்கே இந்திரனின் இடம் என்றும் கூறப்படுகிறது.

வைஶ்யாநாம் மாருதம் ஸ்தாநம் ஸ்வதர்மமுபஜீவிநாம்। காந்தர்வம் ஶூத்ரஜாதீநாம் ப்ரதிசாரேண திஷ்டதாம்

தங்கள் தர்மத்தைப் பின்பற்றி வாழும் வைசியர்களுக்குப் மாருதனின் இடம், சேவையில் நிலைத்திருக்கும் சூத்திரர்களுக்குக் காந்தர்வ உலகம் என்று கூறப்படுகிறது.

ஸ்தாநாந்யேதாநி வர்ணாநாம் வ்யத்யாசாரவதாம் ஸ்வயம்। ததஃ ஸ்திதேஷு வர்ணேஷு ஸ்தாபயாமாஸ சாஶ்ரமாந்

இவை ஒவ்வொரு வகைக்கும் தகுந்த இடங்கள்; பின்னர், அந்த வகைகள் நிலைபெற்றபோது, அவர் வாழ்க்கை நிலையங்களையும் ஏற்படுத்தினார்.

க்ரு'ஹஸ்தோ ப்ரஹ்மசாரித்வம் வாநப்ரஸ்தம் ஸபிக்ஷுகம்। ஆஶ்ரமாம்ஶ்சதுரோ ஹ்யேதாந் பூர்வமாஸ்தாபயத் ப்ரபுஃ

கிருஹஸ்தன், பிரம்மச்சாரி, வனவாசி, பிக்ஷு — இந்த நான்கு வாழ்க்கை நிலையங்களையும் முதலில் பிரம்மா நிறுவினார்.

வர்ணகர்மாணி யே கேசித்தேஷாமிஹ ந குர்வதே । குதஃ கர்மா க்ஷிதிம் ப்ராஹுராஶ்ரமஸ்தாநவாஸிநஃ

யார் தங்கள் வகை கடமைகளை இங்கு செய்யவில்லை எனில், வாழ்க்கை நிலையங்களில் இருப்பவர்களுக்கு எவ்வாறு கடமைகள் இருக்க முடியும்?

ப்ரஹ்மா தாந் ஸ்தாபயாமாஸ ஆஶ்ரமாந்நாமநாமதஃ। நிர்த்தேஶார்தம் ததஸ்தேஷாம் ப்ரஹ்மா தர்மாந் ப்ரபாஷத। ப்ரஸ்தாநாநி ச தேஷாம் வை யமாம்ஶ்ச நியமாம்ஶ்ச ஹ

பிரம்மா அவர்களை வாழ்க்கை நிலையங்களின் பெயர்களால் நிறுவினார்; அவற்றைத் தெளிவுபடுத்த அவர் அவர்களுக்கான தர்மங்களையும், வழிகளையும், கட்டுப்பாடுகளையும் அறிவித்தார்.

சாதுர்வர்ணாத்மகஃ பூர்வம் க்ரு'ஹஸ்தஶ்சாஶ்ரமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। த்ரயாணாமாஶ்ரமாணாஞ்ச ப்ரதிஷ்டாயோநிரேவ ச। யதாக்ரமம் ப்ரவக்ஷ்யாமி யமைஶ்ச நியமைஶ்ச தே

முன்னோர் காலத்தில் நான்கு வகை மக்களும் சேர்ந்த குடும்ப வாழ்க்கை முதன்மையானதாகவும், மற்ற மூன்று ஆசிரமங்களுக்கும் அடிப்படையாகவும் இருந்தது. இப்போது அந்த ஆசிரமங்களையும், அவற்றில் கடைபிடிக்க வேண்டிய ஒழுக்கங்களையும் உனக்கு வரிசையாக விளக்குகிறேன்.

தாராऽக்நயோऽதாதிதேய இஜ்யாஶ்ராத்தக்ரியாஃ ப்ரஜாஃ। இத்யேஷ வை க்ரு'ஹஸ்தஸ்ய ஸமாஸாத்தர்மஸம்க்ரஹஃ

மனைவி, வேள்விக்காகவே தேவையான அக்னிகள், விருந்தினரை வரவேற்பது, யாகங்கள், பித்ருக்களுக்கு செய்யும் க்ரியைகள், பிள்ளைகள்—இவை எல்லாம் குடும்பஸ்தருக்கான கடமைகள் என்று சுருக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளது.