வாயுபுராணம்

தநூம்ஷி சைவ சத்வாரி ஶாகாரத்யாஸ்து தைஃ க்ரு'தாஃ। க்ரு'ஹரத்யோபரத்யாஶ்ச த்விகாஶ்சாப்யுபரத்யகாஃ

சார்பு வீதிகள் நான்கு வில் அகலமாக அமைக்கப்பட வேண்டும்; வீட்டு வீதிகள் மற்றும் உப வீதிகள் இரண்டாகவும், சிறிய உப வீதிகளும் இரண்டாகவும் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

கண்டாபதஶ்சதுஷ்பாதஸ்த்ரிபதஞ்ச க்ரு'ஹாந்தரம்। வ்ரு'த்திமார்காஸ்த்வர்த்தபதம் ப்ராக்வம்ஶஃ பதிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

கண்டி வீதி நான்கு அடி அகலமாகவும், மூன்று அடி அகலமான பாதை வீடுகளுக்கு இடையில் அமைந்திருக்க வேண்டும்; வட்டமான பாதைகள் பாதி அடி அகலமாகவும், கிழக்கு வரிசை பாதை ஒரு அடி அகலமாகவும் இருக்கும்.

அவஸ்கரம் பரீவாஹம் பதமாத்ரம்ஸமந்ததஃ। க்ரு'தேஷு தேஷு ஸ்தாநேஷு புநஸ்வக்ருர்க்ரு'ஹாணி வை

ஒரு அடி அகலமான வடிகால் சுற்றிலும் அமைக்க வேண்டும்; இவை அனைத்தும் அமைக்கப்பட்ட பின், வீட்டுக்காரர் தம் வீடுகளை கட்டலாம்.

யதா தே பூர்வமாஸந்வை வ்ரு'க்ஷாஸ்து க்ரு'ஹஸம்ஸ்திதாஃ। ததா கர்தும் ஸமாரப்தாஶ்சிந்தயித்வா புநஃ புநஃ

முன்பு வீடுகளில் இருந்த மரங்களைப் போலவே, அவர்கள் மீண்டும் அவற்றை அமைக்கத் தொடங்கினார்கள்; பலமுறை யோசித்து, அவ்வாறு செய்தார்கள்.

வ்ரு'க்ஷாஶ்சைவகதாஃ ஶாகா ந தாஶ்சைவ பராகதாஃ। அத ஊர்த்த்வம்கதா ஶ்சாந்யா ஏவம் திர்ய்யக்கதாஃ புரா

அந்த மரங்களுக்கு கிளைகள் இருந்தன; ஆனால் அவை வேறு எங்கும் செல்லவில்லை. அங்கிருந்து சில கிளைகள் மேலே சென்றன, மற்றவை பழையபடி பக்கமாக பரவின.

புத்த்வாऽந்விஷ்யஸ்ததா ந்யாயோ வ்ரு'க்ஷஶாகா யதா கதாஃ। ததா க்ரு'தாஸ்து தைஃ ஶாகாஸ்தஸ்மாச்சாலாஸ்து தாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

மரக்கிளைகள் எவ்வாறு பரவுகின்றன என்பதை அறிந்து ஆராய்ந்து, அதேபோல் கிளைகளை அவர்கள் உருவாக்கினார்கள். அதனால் அவை 'மண்டபம்' என்று அழைக்கப்பட்டன.

ஏவம் ப்ரஸித்தாஃ ஶாகாப்யஃ ஶாலாஶ்சைவ க்ரு'ஹாணி ச। தஸ்மாத்தா வைஸ்ம்ரு'தாஃ ஶாலாஃ ஶாலாத்வம் சைவ தாஸு தத்

இவ்வாறு, கிளைகளிலிருந்து மண்டபங்களும் வீடுகளும் பிரபலமானவை ஆனன. அதனால் அவை மண்டபங்கள் என்று நினைவில் வைத்தனர்; அவற்றில் மண்டபத்தின் தன்மை நிலைத்தது.

ப்ரஸீததி மநஸ்தாஸு மநஃ ப்ரஸாதயந்தி தாஃ। தஸ்மாத்க்ரு'ஹாணி ஶாலாஶ்ச ப்ராஸாதாஶ்சைவ ஸம்ஜ்ஞிதாஃ

அவற்றில் மனம் மகிழ்கிறது; அவை மனதை மகிழ்விக்கின்றன. அதனால் வீடுகள், மண்டபங்கள், அரண்மனைகள் என்று பெயர் பெற்றன.

க்ரு'த்வா த்வந்த்வோபகாதாம்ஸ்தாந் வார்த்தோபாயமசிந்தயந்। நஷ்டேஷு மதுநா ஸார்த்தம் கல்பவ்ரு'க்ஷேஷு வை ததா। விஷாதவ்யாகுலாஸ்தாவை ப்ரஜாஸ்த்ரு'ஷ்ணாக்ஷுதாத்மிகாஃ

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை செய்து, வாழ்வாதாரத்தை யோசித்தபோது, கல்பமரம் மற்றும் தேன் இல்லாமல் போனதும், மக்கள் துக்கம், தாகம், பசிக்குள் சோர்ந்துவிட்டார்கள்.

ததஃ ப்ராதுர்பபௌ தாஸாம் ஸித்திஸ்த்ரேதாயுகே புநஃ। வார்தார்தஸாதிகாப்யந்யா வ்ரு'த்திஸ்தாஸாம் ஹி காமதஃ

பின்னர், திரேதா யுகத்தில் அவர்களுக்கு மீண்டும் வெற்றி கிடைத்தது; வேறு ஒரு வாழ்வாதாரம், அவர்கள் விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் வகையில் தோன்றியது.

தாஸாம் வ்ரு'ஷ்ட்யுதகாநீஹ யாநி நிம்நைர்கதாநி து। வ்ரு'ஷ்ட்யா ததபாவத்ஸ்ரோதஃ காதாநி நிம்நகாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

மழை நீர் பள்ளத்தாக்குகளில் சென்று சேர்ந்தவை, அந்த மழையால் ஓடைகள் ஆனது; அந்தக் குழிகள் 'ஆறுகள்' என்று அழைக்கப்பட்டன.

ஏவம் நத்யஃ ப்ரவ்ரு'த்தாஸ்து த்விதீயே வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜ்ஜநே। யே பரஸ்தாதபாம் ஸ்தோகா ஆபந்நாஃ ப்ரூ'திவீதலே

இவ்வாறு, இரண்டாவது மழை பெய்தபோது ஆறுகள் தோன்றின; அதற்கு முன் பூமியில் சேர்ந்த சிறு நீர்தொட்டிகள் அவை.

அபாம்பூமேஶ்ச ஸம்யோகாதோஷத்யஸ்தாஸு சாபவந்। புஷ்பமூலபலிந்யஸ்து ஓஷத்யஸ்தாஃ ப்ரஜஜ்ஞிரே

நீர் மற்றும் மண் ஒன்றாகி, அங்கே செடிகள் உருவானது; அவற்றில் மலர், வேர், பழம் தரும் மூலிகைகள் பிறந்தன.

அபாலக்ரு'ஷ்டாஶ்சாநுப்தா க்ராம்யாऽரண்யாஶ்சதுர்தஶ। ரு'துபுஷ்பபலாஶ்சைவ வ்ரு'க்ஷா குல்மாஶ்ச ஜஜ்ஞிரே

உழுதோ விதைத்தோ இல்லாமல், ஊரிலும் காட்டிலும் நான்கு வகைமுறைகளில், பருவத்திற்கு மலரும் பழும் தரும் மரங்களும் கொடிகளும் பிறந்தன.

ப்ராதுர்பாவஶ்ச த்ரேதாயாம் வார்த்தாயாமௌஷதஸ்ய து। தைநௌஷதேந வர்த்தந்தே ப்ரஜாஸ்த்ரேதாயுகே ததா

திரேதா யுகத்தில் வாழ்வாதாரத்திற்காக மூலிகைகள் தோன்றின; அந்த மூலிகைகளால் மக்கள் அப்போது வாழ்ந்தார்கள்.

ததஃ புநரபூத்தாஸாம் ராகோ லோபஶ்ச ஸர்வஶஃ। அவஶ்யம்பாவிநார்தேந த்ரேதாயுகவஶேந து

பின்னர், திரேதா யுகத்தின் இயல்பினால், அவர்களிடம் முழுவதும் ஆசை, பேராசை எழுந்தது.

ததஸ்தாஃ பர்யக்ரு'ஹ்ணந்த நதீக்ஷேத்ராணி பர்வதாந்। வ்ரு'க்ஷாந் குலர்மௌஷதீஶ்சைவ ப்ரஸஹ்ய து யதாபலம்

அப்போது அவர்கள் ஆறுகள், வயல்கள், மலைகள், மரங்கள், கொடிகள், மூலிகைகள் ஆகியவற்றை தங்கள் வலிமைபடி பிடித்து வைத்துக்கொண்டார்கள்.

ஸித்தாத்மாநஸ்து யே பூர்வம் வ்யாக்யாதாஃ ப்ராக்ரு'தே மயா। ப்ரஹ்மணா மாநவாஸ்தே வை உத்பந்நா யோஜநாதிஹ

முன்பு நான் சொன்ன இயற்கையான சித்தர்கள், பிரம்மாவின் ஏற்பாட்டால் இங்கே பிறந்தார்கள்.

ஶாந்தாஶ்ச ஸுஷ்மிணஶ்சைவ கர்மிணோ துஃகிநஸ்ததா। ததஃ ப்ரவர்த்தமாநாஸ்தே த்ரேதாயாம் ஜர்ஜ்ஞிரே புநஃ

அவர்கள் அமைதியும் மென்மையும் கொண்டவர்கள், செயல்படுபவர்கள், ஆனால் துயரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள்; திரேதா யுகத்தில் அவர்கள் மீண்டும் தோன்றினார்கள்.

ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்ரியா வைஶ்யாஃ ஶூத்ரா த்ரோஹிஜநாஸ்ததா। பாவிதாஃ பூர்வஜாதீஷு கர்மபிஶ்ச ஶுபாஶுபைஃ

பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர், மேலும் பகைமை கொண்டவர்களும், அவர்கள் முன் பிறப்புகளிலும் செய்த நல்லதும் கெட்டதுமான கர்மங்களாலும் உருவானார்கள்.

இதஸ்தேப்யோ பலா யே து ஸத்யஶீலா ஹ்யஹிம்ஸகாஃ। வீதலோபா ஜிதாத்மாநோ நிவஸந்தி ஸ்ம தேஷு வை

அவர்களில் வலிமைமிக்கவர்கள், உண்மையுள்ளவர்கள், அஹிம்சை பின்பற்றுபவர்கள், பேராசை இல்லாதவர்கள், சுய கட்டுப்பாடு கொண்டவர்கள், அவர்களோடு வாழ்ந்தார்கள்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணந்தி குர்வந்தி தேப்யஶ்சாந்யேऽல்பதேஜஸஃ। ஏவம் விப்ரதிபந்நேஷு ப்ரபந்நேஷு பரஸ்பரம்

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் விரோதமாக இருந்தபோதும், தாங்கள் பெற்றதைப் பகிர்ந்து கொடுத்து, மற்ற பலர் குறைந்த சக்தியுடன் அதையே செய்யும்.

தேந தோஷேண தேஷாம் தா ஓஷத்யோ மிஷதாம் ததா। ப்ரணஷ்டா ஹ்ரியமாணா வை முஷ்டிப்யாம் ஸிகதா யதா

அந்த தவறினால், அவர்கள் கண்முன்னே தாவரங்கள் மறைந்து, ஒருவன் கையால் மணலை எடுத்துக்கொள்வதுபோல் அவை எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன.

அக்ரஸத்பூர்யுகபலாத்க்ராம்யாரண்யாஶ்சதுர்தஶ। பலம் க்ரு'ஹ்ணந்தி புஷ்பைஶ்ச புஷ்வம் பத்ரைஶ்ச யாஃ புநஃ

பல யுகங்களின் வலிமையால், நாற்பதினான்கு வகையான பண்ணை மற்றும் காட்டுத் தாவரங்கள், பழம், பூ, இலைகளைத் தருபவை, பிடிக்கப்பட்டன.

ததஸ்தாஸு ப்ரணஷ்டாஸு விப்ராந்தாஸ்தாஃ ப்ரஜாஸ்ததா। ஸ்வயம்புவம் ப்ரபும் ஜக்முஃ க்ஷுதாவிஷ்டாஃ ப்ரஜாபதிம்

அந்த தாவரங்கள் அழிந்தபோது, உயிர்கள் குழம்பி, பசிக்கொண்டு, தானாக தோன்றிய பிரபுவான பிரஜாபதியை நாடினார்கள்.

வ்ரு'த்த்யர்தமபி லிப்ஸந்த ஆதௌ த்ரேதாயுகஸ்ய து। ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூர்பகவாந் ஜ்ஞாத்வா தாஸாம் மநீஷிதம்

உயிர்கள் வாழ்வதற்கான வழியை விரும்பி, திரேதா யுகத்தின் தொடக்கத்தில், தானாக தோன்றிய பரமபிரான் பிரம்மா, அவர்களின் எண்ணத்தை அறிந்து,

யுக்தம் ப்ரத்யக்ஷத்ரு'ஷ்டேந தர்ஶநேந விசார்ய ச। க்ரஸ்தாஃ ப்ரு'திவ்யா ஓஷத்யோ ஜ்ஞாத்வா ப்ரத்யதுஹத்புநஃ

உகந்ததை நேரில் பார்த்தும், ஆராய்ந்தும், பூமி தாவரங்களை விழுங்கியதை அறிந்து, மீண்டும் பூமியிலிருந்து பாலைப் பறித்தார்.

க்ரு'த்வா வத்ஸம் ஸுமேரும் து துதோஹ ப்ரு'திவீமிமாம்। துக்தேயம் கௌஸ்ததா தேந பீஜாநி ப்ரு'திவீதலே

சுமேரு மலைக்குப் பசுவாக வைத்து, இந்த பூமியையே பசுவாகக் கருதி, பாலைப் பறித்தார்; அப்போது பூமி பசுவாகி, விதைகள் பூமி மேல் தோன்றின.

ஜஜ்ஞிரே தாநி பீஜாநி க்ராம்யாரண்யாஸ்து தாஃ புநஃ। ஓஷத்யஃ பலபாகாந்தாஃ ஸப்தஸப்ததஶாஸ்து தாஃ

அந்த விதைகள், பண்ணை மற்றும் காட்டுத் தாவரங்களாக உருவானது; அவை பழம் தரும் போது, ஏழும் பின்பு பதினேழும் ஆனது.