வாயுபுராணம்

யதாயோகம் யதாகாமம் ஸமேஷு விஷமேஷு ச। ஆரப்தாஸ்தே நிகேதா வை கர்த்தம் ஶீதோஷ்ண வாரணம்

அவர்கள் விருப்பத்துக்கும், ஏற்றதற்கும் ஏற்ப, சமமான இடங்களிலும், Uneven இடங்களிலும், குளிரும் வெப்பமும் தடுக்க வீடுகளை அமைக்கத் தொடங்கினார்கள்.

ததஃ ஸம்ஸ்தாபயாமாஸ கேடாநி ச புராணி ச। க்ராமாம்ஶ்சைவ யதாபாகம் ததைவாந்தஃ புராணி ச

பின்னர், அவர்கள் சிற்றூர்கள், நகரங்கள், கிராமங்கள் மற்றும் அந்தரங்க பகுதிகளையும் ஏற்படுத்தினார்கள்.

தாஸாமாயாமவிஷ்கம்பாந் ஸம்நிவேஶாந்தராணி ச। சக்ருஸ்ததா யதாப்ரஜ்ஞம் ப்ரதேஶஃ ஸம்ஜ்ஞிதஸ்து தைஃ

அவர்கள் தங்கள் அறிவிற்கு ஏற்ப, குடியிருப்புகளின் நீளம், அகலம், இடைவெளி ஆகியவற்றை நிர்ணயித்தார்கள்; அந்தப் பகுதி அவர்களால் பெயரிடப்பட்டது.

அம்குஷ்டஸ்ய ப்ரதேஶிந்யா வ்யாஸஃ ப்ராதேஶ உச்யதே। தாலஃ ஸ்ம்ரு'தோ மத்யமயா கோகர்ணஶ்சாப்யநாமயா

மூட்டையும் சுட்டுவிரலும் கொண்டு அளக்கும் அகலம் 'பிரதேசம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; நடுவிரல் அளவு 'தாலம்' என்றும், மோதிர விரல் அளவு 'கோகர்ணம்' என்றும் கூறப்படுகிறது.

கநிஷ்டயா விதஸ்திஸ்து த்வாதஶாஙுல உச்யதே। ரத்நிரங்குலபர்வ்வாணி ஸம்க்யயா த்வேகவிம்ஶதிஃ

சிறுவிரல் அளவு 'விதஸ்தி' என்று சொல்லப்படுகிறது; அது பன்னிரண்டு விரல் அகலமாகும். 'ரத்னி' என்பது இருபத்து ஒன்று விரல் அகலமாகும்.

சதுர்விம்ஶதிபிஶ்சைவ ஹஸ்தஃ ஸ்யாதங்குலாநி து। கிஷ்குஃ ஸ்ம்ரு'தோ த்விரத்நிஸ்து த்விசத்வாரிம்ஶதங்குலம்

ஒரு கை என்பது இருபத்து நான்கு விரல் அகலமாகும்; கிஷ்கு என்பது இரண்டு ரத்னி எனப்படும், அதாவது நாற்பத்து நான்கு விரல் அகலம்.

சதுர்ஹஸ்தம் தநுர்தண்டோ நாலிகாயுகமேவ ச। தநுஃ ஸஹஸ்ரே த்வே தத்ர கவ்யூதிஸ்தைர்விபாவ்யதே

ஒரு வில் மற்றும் இரண்டு அம்பு கம்பிகள் தலா நான்கு கை நீளமாகும்; அப்படிப் பார்த்தால் இரண்டாயிரம் வில் நீளம் ஒரு கவ்யூதி ஆகும்.

அஷ்டௌ தநுஃஸஹஸ்ராணி யோஜநம் தௌர்நிருச்யதே। ஏதேந யோஜநேநைவ ஸந்நிவேஶஸ்ததஃ க்ரு'தஃ

எட்டு ஆயிரம் வில் நீளம் ஒன்று ஒரு யோஜனம் எனக் கூறப்படுகிறது; அந்த யோஜனத்தின்படி அமைப்பு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

சதுர்ணாமேவ துர்காணாம் ஸ்வஸமுத்தாநி த்ரீணி து। சதுர்தம் க்ரு'த்ரிமம் துர்கம் தஸ்ய வக்ஷ்யாம்யஹம் விதிம்

நான்கு வகை கோட்டைகளில் மூன்று இயற்கையாக உருவாகின்றன; நான்காவது செயற்கை கோட்டை, அதன் முறையை நான் விளக்குகிறேன்.

ஸௌதோச்சவப்ரப்ராகாரம் ஸர்வதஶ்சாதகாவ்ரு'தம்। ததேகம் ஸ்வஸ்திகத்வாரம் குமாரீபுரமேவ ச

உயர்ந்த மாளிகைகள், அகழிகள், மதில்கள், எல்லாம் புல்லால் மூடப்பட்டு, ஒரு புண்ணியமான வாசல் கொண்டது குமாரிபுரம் என அழைக்கப்படுகிறது.

ஶ்ரோதஸீஸஹ தத்த்வாரம் நிகாதம் புநரேவ ச। ஹஸ்தாஷ்டௌ ச தஶ ஶ்ரேஷ்டா நவாஷ்டௌ வாऽபரே மதாஃ

அதன் வாசலும் நீர் ஓடையுடன் சேர்ந்து, மீண்டும் கீழே அமைக்கப்படுகிறது; எட்டு அல்லது பத்து கை அகலம் சிறந்ததாக கருதப்படுகிறது, சிலர் ஒன்பது அல்லது எட்டு என்றும் சொல்கிறார்கள்.

கேடாநாம் நகராணாஞ்ச க்ராமாணாஞ்சைவ ஸர்வ்வஶஃ। த்ரிவிதாநாஞ்ச துர்காணாம் பர்வ்வ தோதகபந்தநம்

கோட்டைகள், நகரங்கள், கிராமங்கள் மற்றும் மூன்று வகை கோட்டைகளுக்காக எல்லை நீர் அல்லது மலைகளால் அமைக்கப்படுகிறது.

த்ரிவிதாநாஞ்ச துர்காணாம் விஷ்கம்பாயாமமேவ ச। யோஜநாநாஞ்ச விஷ்கம்பமஷ்டபாகார்த்தமாயதம்

மூன்று வகை கோட்டைகளுக்கான அகலம் மற்றும் நீளம்: அகலம் ஒரு யோஜனத்தின் எட்டில் பாதி அளவு.

பரமார்த்தார்த்தமாயாமம் ப்ரகுதக்‌ப்ரவரம் புரம்। சிந்நகர்ணம் விகர்ணந்து வ்யஞ்ஜநம் க்ரு'ஶஸம்ஸ்திதம்

நகரம் மிகப்பெரிய பாதியின் பாதி நீளமாகவும், கிழக்கே சிறந்த நீர் இருப்பதாகவும் அமைக்க வேண்டும்; மூலைகள் வெட்டப்பட்டவையோ, குறைபாடுள்ளவையோ, ஒட்டுமொத்த வடிவம் சீரற்றவையோ இருக்கக் கூடாது.

வ்ரு'த்தம் ஹீநஞ்ச தீர்கஞ்ச நகரம் ந ப்ரஶஸ்யதே। சதுரஸ்ரார்ஜவம் திக்ஸ்தம் ப்ரஶஸ்தம்வை புரம் பரம்

வட்டமாகவோ, குறைவாகவோ, நீளமாகவோ இருக்கும் நகரம் புகழப்படாது; சதுரமாகவும் நேராகவும் திசைகளுக்கு ஏற்ப அமைந்த நகரம் மிகச் சிறந்தது.

சதுர்விம்ஶதிராத்யந்து ஹஸ்தாநஷ்டஶதம் பரம்। அத்ர மத்யம் ப்ரஶம்ஸந்தி ஹ்ரஸ்வோத்க்ரு'ஷ்டவிவர்ஜ்ஜிதம்

முதன்மை அளவு இருபத்து நான்கு கை, அதிகபட்சம் எட்டு நூறு கை; இதில் நடுத்தரமான அளவு சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது, மிகக் குறைவோ அல்லது மிக அதிகமோ தவிர்க்க வேண்டும்.

அத கிஷ்குஶதாந்யஷ்டௌ ப்ராஹுர்முக்யநிவேஶநம்। நகராதர்தவிஷ்கம்பம் கேடம் க்ராமம் ததோ பஹிஃ

எட்டு நூறு கிஷ்கு என்பது முக்கியமான குடியிருப்பு எனப்படுகிறது; நகர அகலத்தின் பாதி அளவு புறநகர், அதன் வெளியே கிராமம் அமைந்திருக்கும்.

நகராத்யோஜநம் கேடம் ஶேடாத்க்ராமோऽர்த்தயோஜநம்। த்விக்ரோஶம் பரமா ஸீமா க்ஷேத்ரஸீமா சதுர்த்தநுஃ

நகரத்திலிருந்து ஒரு யோஜனம் தொலைவில் புறநகர்; புறநகரிலிருந்து அரை யோஜனம் தொலைவில் கிராமம்; அதிகபட்ச எல்லை இரண்டு குறோசம், நில எல்லை நான்கு வில் நீளம்.

விம்ஶத்தநூம்ஷி விஸ்தீர்ணோ திஶாம் மார்கஸ்து தைஃ க்ரு'தஃ। விம்ஶத்தநுர்க்ராமமார்கஃ ஸீமாமார்கோ தஶைவ து

ஒவ்வொரு திசையிலும் சாலை இருபது வில் அகலமாக அமைக்கப்படுகிறது; கிராம சாலை இருபது வில் அகலம், எல்லை சாலை பத்து வில் அகலம்.

தநூம்ஷி தஶ விஸ்தீர்ணஃ ஶ்ரீமாந் ராஜபதஃ ஸ்ம்ரு'தஃ। ந்ரு'வாஜிரதநாகாநாமஸம்பாதஃ ஸுஸஞ்சரஃ

பத்து வில் அகலமானது ராஜபாதையாகக் கருதப்படுகிறது; அது மனிதர்கள், குதிரைகள், ரதங்கள், யானைகள் செல்ல எளிதாகவும் தடையில்லாததாகவும் இருக்க வேண்டும்.

தநூம்ஷி சைவ சத்வாரி ஶாகாரத்யாஸ்து தைஃ க்ரு'தாஃ। க்ரு'ஹரத்யோபரத்யாஶ்ச த்விகாஶ்சாப்யுபரத்யகாஃ

சார்பு வீதிகள் நான்கு வில் அகலமாக அமைக்கப்பட வேண்டும்; வீட்டு வீதிகள் மற்றும் உப வீதிகள் இரண்டாகவும், சிறிய உப வீதிகளும் இரண்டாகவும் அமைக்கப்பட வேண்டும்.

கண்டாபதஶ்சதுஷ்பாதஸ்த்ரிபதஞ்ச க்ரு'ஹாந்தரம்। வ்ரு'த்திமார்காஸ்த்வர்த்தபதம் ப்ராக்வம்ஶஃ பதிகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

கண்டி வீதி நான்கு அடி அகலமாகவும், மூன்று அடி அகலமான பாதை வீடுகளுக்கு இடையில் அமைந்திருக்க வேண்டும்; வட்டமான பாதைகள் பாதி அடி அகலமாகவும், கிழக்கு வரிசை பாதை ஒரு அடி அகலமாகவும் இருக்கும்.

அவஸ்கரம் பரீவாஹம் பதமாத்ரம்ஸமந்ததஃ। க்ரு'தேஷு தேஷு ஸ்தாநேஷு புநஸ்வக்ருர்க்ரு'ஹாணி வை

ஒரு அடி அகலமான வடிகால் சுற்றிலும் அமைக்க வேண்டும்; இவை அனைத்தும் அமைக்கப்பட்ட பின், வீட்டுக்காரர் தம் வீடுகளை கட்டலாம்.

யதா தே பூர்வமாஸந்வை வ்ரு'க்ஷாஸ்து க்ரு'ஹஸம்ஸ்திதாஃ। ததா கர்தும் ஸமாரப்தாஶ்சிந்தயித்வா புநஃ புநஃ

முன்பு வீடுகளில் இருந்த மரங்களைப் போலவே, அவர்கள் மீண்டும் அவற்றை அமைக்கத் தொடங்கினார்கள்; பலமுறை யோசித்து, அவ்வாறு செய்தார்கள்.

வ்ரு'க்ஷாஶ்சைவகதாஃ ஶாகா ந தாஶ்சைவ பராகதாஃ। அத ஊர்த்த்வம்கதா ஶ்சாந்யா ஏவம் திர்ய்யக்கதாஃ புரா

அந்த மரங்களுக்கு கிளைகள் இருந்தன; ஆனால் அவை வேறு எங்கும் செல்லவில்லை. அங்கிருந்து சில கிளைகள் மேலே சென்றன, மற்றவை பழையபடி பக்கமாக பரவின.

புத்த்வாऽந்விஷ்யஸ்ததா ந்யாயோ வ்ரு'க்ஷஶாகா யதா கதாஃ। ததா க்ரு'தாஸ்து தைஃ ஶாகாஸ்தஸ்மாச்சாலாஸ்து தாஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

மரக்கிளைகள் எவ்வாறு பரவுகின்றன என்பதை அறிந்து ஆராய்ந்து, அதேபோல் கிளைகளை அவர்கள் உருவாக்கினார்கள். அதனால் அவை 'மண்டபம்' என்று அழைக்கப்பட்டன.

ஏவம் ப்ரஸித்தாஃ ஶாகாப்யஃ ஶாலாஶ்சைவ க்ரு'ஹாணி ச। தஸ்மாத்தா வைஸ்ம்ரு'தாஃ ஶாலாஃ ஶாலாத்வம் சைவ தாஸு தத்

இவ்வாறு, கிளைகளிலிருந்து மண்டபங்களும் வீடுகளும் பிரபலமானவை ஆனன. அதனால் அவை மண்டபங்கள் என்று நினைவில் வைத்தனர்; அவற்றில் மண்டபத்தின் தன்மை நிலைத்தது.

ப்ரஸீததி மநஸ்தாஸு மநஃ ப்ரஸாதயந்தி தாஃ। தஸ்மாத்க்ரு'ஹாணி ஶாலாஶ்ச ப்ராஸாதாஶ்சைவ ஸம்ஜ்ஞிதாஃ

அவற்றில் மனம் மகிழ்கிறது; அவை மனதை மகிழ்விக்கின்றன. அதனால் வீடுகள், மண்டபங்கள், அரண்மனைகள் என்று பெயர் பெற்றன.

க்ரு'த்வா த்வந்த்வோபகாதாம்ஸ்தாந் வார்த்தோபாயமசிந்தயந்। நஷ்டேஷு மதுநா ஸார்த்தம் கல்பவ்ரு'க்ஷேஷு வை ததா। விஷாதவ்யாகுலாஸ்தாவை ப்ரஜாஸ்த்ரு'ஷ்ணாக்ஷுதாத்மிகாஃ

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டை செய்து, வாழ்வாதாரத்தை யோசித்தபோது, கல்பமரம் மற்றும் தேன் இல்லாமல் போனதும், மக்கள் துக்கம், தாகம், பசிக்குள் சோர்ந்துவிட்டார்கள்.