வாயுபுராணம்

தஸ்மிந் க்ஷீணே க்ரு'தாம்ஶே து தச்சிஷ்டாஸு ப்ரஜாஸ்விஹ। கல்பாதௌ ஸம்ப்ரவ்ரு'த்தாயாஸ்த்ரேதாயாஃ ப்ரமுகே ததா

கிருதயுக சந்தி குறைந்ததும், மீதமுள்ள உயிர்களில், கல்பத்தின் தொடக்கத்தில், திரேதாயுகம் ஆரம்பிக்கிறது.

ப்ரணஶ்யதி ததா ஸித்திஃ காலயோகேந நாந்யதா। தஸ்யாம் ஸித்தௌ ப்ரணஷ்டாயாமந்யா ஸித்திரவர்த்தத

அப்போது, காலத்தின் இயல்பால் அந்த சித்தி அழிந்துவிடும்; அந்த சித்தி இல்லாமல் போனபின், மற்றொரு சித்தி தோன்றும்.

அபாம் ஸௌக்ஷ்ம்யே ப்ரதிகதே ததா மேகாத்மநா து தௌ। மேகேப்யஸ்தநயித்நுப்யஃ ப்ரவ்ரு'த்தம் வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜ்ஜநம்

அப்போது, நீரின் நுண்மை தன்மை நீங்கியதும், மேகங்களின் இயல்பால், மேகங்களும் இடியுமாக மழை பெய்ய ஆரம்பிக்கிறது.

ஸக்ரு'தேவ தயா வ்ரு'ஷ்ட்யா ஸம்யுக்தே ப்ரு'திவீதலே। ப்ராதுராஸம்ஸ்ததா தாஸாம் வ்ரு'க்ஷாஸ்து க்ரு'ஹஸம்ஸ்திதாஃ

அந்த மழை ஒருமுறை பெய்ததும், பூமியின் மேற்பரப்பு ஒன்றாக இணைந்தது; அப்போது, வீடுகளில் மரங்கள் தோன்றின.

ஸர்வப்ரத்யுபபோகஸ்து தாஸாம் தேப்யஃ ப்ரஜாயதே। வர்த்தயந்தி ஹி தேப்யஸ்தாஸ்த்ரேதாயுகமுகே ப்ரஜாஃ

அவை அனைத்திலிருந்தும் எல்லா உயிர்களுக்கும் பயன்பாடு கிடைத்தது; திரேதாயுகத்தின் தொடக்கத்தில் அந்த உயிர்கள் அவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொண்டனர்.

ததஃ காலேந மஹதா தாஸாமேவ விபர்யயாத்। ராகலோபாத்மகோ பாவஸ்ததா ஹ்யாகஸ்மிகோऽபவத்

பெரிய காலம் கடந்தபின், அவற்றில் மாற்றம் ஏற்பட்டதால், ஆசை மற்றும் பேராசை கொண்ட மனநிலை திடீரென தோன்றியது.

யத்தத்பவதி நாரீணாம் ஜீவிதாந்தே ததார்த்தவம்। ததா தத்வை ந பவதி புநர்யுகபலேந து

பெண்களுக்கு வாழ்நாளின் இறுதியில் ஏற்படும் மாதவிடாய் அப்போது இல்லை; ஆனால் பின்னர் யுகத்தின் தாக்கத்தால் அது தோன்றியது.

தாஸாம் புநஃ ப்ரவ்ரு'த்தம் து மாஸே மாஸே ததார்த்தவம்। ததஸ்தேநைவ யோகேந வர்த்ததாம் மிதுநே ததா

அவர்களுக்கு மாதம் தோறும் மாதவிடாய் வந்தது; அதே முறையில், அந்த நேரத்தில் சேர்க்கையும் நடந்தது.

. தாஸாம் தத்காலபாவித்வாந்மாஸி மாஸ்யுபகச்சதாம்। அகாலே ஹ்யார்த்தவோத்பத்திர்கர்போத்பத்திரஜாயத

அந்தக் காலத்தில் அவர்கள் மாதம் தோறும் சேர்ந்து வந்ததால், சில சமயம் தவறான நேரத்தில் மாதவிடாய் ஏற்பட்டால், கர்ப்பமும் ஏற்பட்டது.

விபர்யயேண தாஸாம் து தேந காலேந பாவிநா। ப்ரணஶ்யந்தி ததஃ ஸர்வே வ்ரு'க்ஷாஸ்தே க்ரு'ஹஸம்ஸ்திதாஃ

ஆனால், அதற்கென்று நிர்ணயிக்கப்பட்ட காலத்தில், வீடுகளில் இருந்த அந்த மரங்கள் எல்லாம் அழிந்துபோன.

ததஸ்தேஷு ப்ரணஷ்டேஷு விப்ராந்தா வ்யாகுலேந்த்ரியாஃ। அபி த்யாயந்தி தாம் ஸித்திம் ஸத்யாபித்யாயிநஸ்ததா

அந்த மரங்கள் அழிந்தபின், அவர்கள் குழம்பி, மனமும் உணர்வுகளும் கலங்க, உண்மையாக ஆசைப்பட்டவர்கள் அந்தச் Siddhi-ஐ அடைய ஆழமாக விரும்பினார்கள்.

ப்ராதுர்பபூவுஸ்தாஸாம் ச வ்ரு'க்ஷாஸ்தே க்ரு'ஹஸம்ஸ்திதாஃ। வஸ்த்ராணி ச ப்ரஸூயந்தே பலாந்யாபரணாநி ச

அவர்களுக்கு, வீடுகளில் இருந்த அந்த மரங்கள் மீண்டும் தோன்றின; உடைகள், பழங்கள், ஆபரணங்கள் ஆகியவை உருவான.

தேஷ்வேவ ஜாயதே தாஸாம் கம்தவர்ணரஸாந்விதம்। அமாக்ஷிகம் மஹாவீர்யம் புடகே புடகே மது

அந்த மரங்களில், அவர்களுக்கு வாசனை, நிறம், சுவை கொண்ட, மிகுந்த சக்தியுள்ள தேன் ஒவ்வொரு கொத்திலும் தோன்றியது.

தேந தா வர்தயந்தி ஸ்ம முகே த்ரேதாயுகஸ்ய ச। ஹ்ரு'ஷ்டதுஷ்டாஸ்தயா ஸித்த்யா ப்ரஜா வை விகதஜ்வராஃ

அந்த தேன் மூலம், அவர்கள் திரேதா யுகத்தில் மகிழ்ச்சியோடு, திருப்தியோடு, நோயின்றி வாழ்ந்தார்கள்.

புநஃ காலாம்தரேணைவ புநர்ல்லோபாவ்ரு'தாஸ்து தாஃ। வ்ரு'க்ஷாம்ஸ்தாந் பர்யக்ரு'ஹ்ணந்த மது வா மாக்ஷிகம் பலாத்

மீண்டும் சில காலத்துக்குப் பிறகு, பேராசை காரணமாக, அவர்கள் அந்த மரங்களையும், தேனையும், வலுக்கட்டாயமாக எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

தாஸாம் தேநாபசாரேண புநர்ல்லோகக்ரு'தேந வை। ப்ரணஷ்டா மதுநா ஸார்த்தம் கல்பவ்ரு'க்ஷாஃ வ்கசித் வ்கசித்

அவர்கள் செய்த அந்தத் தவறால், மீண்டும், மக்களால், சில இடங்களில் அந்தக் கற்பக மரங்களும், தேனும் அழிந்துபோன.

தஸ்யாமேவால்பஶிஷ்டாயாம் ஸம்த்யாகாலவஶாத்ததா। ப்ராவர்தம்த ததா தாஸாம் த்வம்த்வாந்யப்யுத்திதாநி து

அப்போது, அவற்றில் சிறிது மட்டுமே மீதமிருந்தபோது, அந்தச் சந்த்யை நேரத்தின் தாக்கத்தால், அவர்களிடையே இரட்டைப் பாகுபாடுகள் தோன்றின.

ஶீதவாதாதபைஸ்தீவ்ரைஸ்ததஸ்தா துஃகிதா ப்ரு'ஶம்

அப்போது, கடும் குளிர், காற்று, வெப்பம் ஆகியவற்றால் அவர்கள் மிகவும் துன்பப்பட்டார்கள்.

க்ரு'த்வா த்வம்த்வ ப்ரதீகாரம் நிகேதாநி ஹி போஜிரே। பூர்வம் நிகமிபாராஸ்தே அநிகேதாஶ்ரயா ப்ரு'ஶம்

அந்த இரட்டைப் பாகுபாடுகளை எதிர்க்க, அவர்கள் வீடுகளை அமைத்தார்கள்; முன்பு பெரும்பாலும் வீடில்லாமல் வாழ்ந்தார்கள்.

யதாயோக்யம் யதாப்ரீதி நிகேதேஷ்வவஸந் புநஃ। மருதந்வஸு நிம்நேஷு பர்வதேஷு நதீஷு ச। ஸம்ஶ்ரயந்தி ச துர்காணி தந்வாநம் ஶாஶ்வதோதகம்

அவர்கள் விருப்பத்துக்கும், ஏற்றதற்கும் ஏற்ப, சமவெளி, பாலைவனம், பள்ளத்தாக்கு, மலை, நதி போன்ற இடங்களில் வீடுகளில் வாழ்ந்தார்கள்; கோட்டைகளிலும், எப்போதும் நீர் உள்ள பாலைவனங்களிலும் தங்கினார்கள்.

யதாயோகம் யதாகாமம் ஸமேஷு விஷமேஷு ச। ஆரப்தாஸ்தே நிகேதா வை கர்த்தம் ஶீதோஷ்ண வாரணம்

அவர்கள் விருப்பத்துக்கும், ஏற்றதற்கும் ஏற்ப, சமமான இடங்களிலும், Uneven இடங்களிலும், குளிரும் வெப்பமும் தடுக்க வீடுகளை அமைக்கத் தொடங்கினார்கள்.

ததஃ ஸம்ஸ்தாபயாமாஸ கேடாநி ச புராணி ச। க்ராமாம்ஶ்சைவ யதாபாகம் ததைவாந்தஃ புராணி ச

பின்னர், அவர்கள் சிற்றூர்கள், நகரங்கள், கிராமங்கள் மற்றும் அந்தரங்க பகுதிகளையும் ஏற்படுத்தினார்கள்.

தாஸாமாயாமவிஷ்கம்பாந் ஸம்நிவேஶாந்தராணி ச। சக்ருஸ்ததா யதாப்ரஜ்ஞம் ப்ரதேஶஃ ஸம்ஜ்ஞிதஸ்து தைஃ

அவர்கள் தங்கள் அறிவிற்கு ஏற்ப, குடியிருப்புகளின் நீளம், அகலம், இடைவெளி ஆகியவற்றை நிர்ணயித்தார்கள்; அந்தப் பகுதி அவர்களால் பெயரிடப்பட்டது.

அம்குஷ்டஸ்ய ப்ரதேஶிந்யா வ்யாஸஃ ப்ராதேஶ உச்யதே। தாலஃ ஸ்ம்ரு'தோ மத்யமயா கோகர்ணஶ்சாப்யநாமயா

மூட்டையும் சுட்டுவிரலும் கொண்டு அளக்கும் அகலம் 'பிரதேசம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; நடுவிரல் அளவு 'தாலம்' என்றும், மோதிர விரல் அளவு 'கோகர்ணம்' என்றும் கூறப்படுகிறது.

கநிஷ்டயா விதஸ்திஸ்து த்வாதஶாஙுல உச்யதே। ரத்நிரங்குலபர்வ்வாணி ஸம்க்யயா த்வேகவிம்ஶதிஃ

சிறுவிரல் அளவு 'விதஸ்தி' என்று சொல்லப்படுகிறது; அது பன்னிரண்டு விரல் அகலமாகும். 'ரத்னி' என்பது இருபத்து ஒன்று விரல் அகலமாகும்.

சதுர்விம்ஶதிபிஶ்சைவ ஹஸ்தஃ ஸ்யாதங்குலாநி து। கிஷ்குஃ ஸ்ம்ரு'தோ த்விரத்நிஸ்து த்விசத்வாரிம்ஶதங்குலம்

ஒரு கை என்பது இருபத்து நான்கு விரல் அகலமாகும்; கிஷ்கு என்பது இரண்டு ரத்னி எனப்படும், அதாவது நாற்பத்து நான்கு விரல் அகலம்.

சதுர்ஹஸ்தம் தநுர்தண்டோ நாலிகாயுகமேவ ச। தநுஃ ஸஹஸ்ரே த்வே தத்ர கவ்யூதிஸ்தைர்விபாவ்யதே

ஒரு வில் மற்றும் இரண்டு அம்பு கம்பிகள் தலா நான்கு கை நீளமாகும்; அப்படிப் பார்த்தால் இரண்டாயிரம் வில் நீளம் ஒரு கவ்யூதி ஆகும்.

அஷ்டௌ தநுஃஸஹஸ்ராணி யோஜநம் தௌர்நிருச்யதே। ஏதேந யோஜநேநைவ ஸந்நிவேஶஸ்ததஃ க்ரு'தஃ

எட்டு ஆயிரம் வில் நீளம் ஒன்று ஒரு யோஜனம் எனக் கூறப்படுகிறது; அந்த யோஜனத்தின்படி அமைப்பு நிர்ணயிக்கப்படுகிறது.

சதுர்ணாமேவ துர்காணாம் ஸ்வஸமுத்தாநி த்ரீணி து। சதுர்தம் க்ரு'த்ரிமம் துர்கம் தஸ்ய வக்ஷ்யாம்யஹம் விதிம்

நான்கு வகை கோட்டைகளில் மூன்று இயற்கையாக உருவாகின்றன; நான்காவது செயற்கை கோட்டை, அதன் முறையை நான் விளக்குகிறேன்.